یكی دیگر از مراسم جشن و سرور كه به نحو باشكوهی و توأم با سرود و رقص و پایكوبی برگزار میشود، مراسم مربوط به عروسی و ازدواج است كه در مناطق شهری و روستایی استان تقریباً یكسان است و فقط در مناطقی كه جمعیت غیربومی قابل توجهی دارند تحت تأثیر فرهنگ غیركردی با اندك تفاوتی برگزار میشود. این مراسم شامل نامزدی، روباز كردن، خرید لباس عروس، عقدكنان، تعیین زمان عروسی، حنابندان حمام بردن عروس و شب عروسی است كه هر قسمت آن با هلهله، شادی و خواندن ترانه و سرود و رقص همراه است. مراسم عروسی بویژه در میان عشایر جلوهای از رنگارنگی لباس زنان را كه مملو از طلب شادی مردم و بویژه زنان عشایر است نشان میدهد. عروسی عشایر كردستان نمایشگر فستیوال رنگ لباس و شادی است.
یكی از ویژگیهای عروسی در بین كردهای عشایر، شبنشینی سنتی است كه پیش از برگزاری جشن اصلی عروسی ترتیب داده میشود. این شبنشینیها تا سالهای اخیر بسته به بضاعت مالی خانوادههای عروس و داماد بین سه تا هفت شب ادامه داشت، اما امروز به دلایلی به یك الی دو شب و گاهی به سه شب یا بیشتر محدود شده است.
مقدمات ازدواج پسران و دختران جوان با مجلس خواستگاری و گفتگو بر سر تعیین مهریه و خرید طلا و لباس توسط داماد برای عروس و تعیین تاریخ عقد و عروسی آغاز میشود. بعد از طی این مقدمات، مراسمی با عنوان شیرینی خوران برگزار میشود كه طی آن با اعلام نامزدی رسمی دختر و پسر، خطبه عقد نیز بین آنان جاری میشود و مراسم عروسی به زمان دیگری موكول میگردد. با نزدیك شدن روز عروسی مجالس شبنشینی از سوی خانوادههای دو طرف به طور جداگانه ترتیب مییابد كه در آن از كلیه نزدیكان دو خانواده دعوت به عمل میآید.
با پایان یافتن شبنشینی روز عروسی فرا میرسد كه در این روز نیز ضمن ادامه رقص و پایكوبی و دادن نهار به مهمانان، نزدیك عصر داماد در حالی كه تعدادی از مهمانان خصوصاً دختران و پسران جوان وی را همراهی میكنند، به طرف خانه عروس حركت میكنند و پس از صرف چای و شیرینی و كسب اجازه از والدین عروس، وی را به خانه داماد میآورند و در اینجا شادی و نشاط حاضران به اوج خود میرسد.
عروس و داماد پس از ورود به محل برگزاری مراسم، وارد حلقه رقص شده و طبق یك سنت دیرینه هر یك به نوبت سر چوبی را در دست میگیرند و در حالی كه جمع زیادی از دختران و پسران آنان را همراهی میكنند، دقایقی به آرامی به پایكوبی میپردازند. با رقص عروس و داماد، مبالغ هنگفتی از محل شاباشها نصیب نوازندگان میشود.
با پایان یافتن جشن عروسی و پس از گذشت یك هفته، كلیه دعوتشدگان دو طرف به استثنای مردان و پسران، در منزل داماد جمع میشوند و با برگزاری مراسم دیگری كه گستردگی مراسم شبنشینی و عروسی را ندارد، هدایای خود را كه عمدتاً شامل پول نقد است به عروس و داماد اهداء میكنند. این هدایا كه در اصطلاح محلی «هفته» گفته میشود با هدف كمك به تشكیل زندگی جدید زوجهای جوان و جبران هزینههای عروسی آنان ارائه میشود و هر كسی تلاش میكند كه هدیهاش ارزشمندتر از هدیه دیگری باشد.