چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶ / Wednesday, 21 February, 2018

جست وجوی رهایی


جست وجوی رهایی
موسیقی به عنوان یك هنر و به عنوان یك پدیدار مستقل از عناصر مختلفی تشكیل شده است و مانند دیگر پدیدارها هستی اش را تنها از یك ساحت كسب نمی كند. اما یك موسیقی خاص می تواند نیروی پیش برنده خود را بیشتر یا تماماً از یكی از عناصر كسب كند. از همین رو رویكرد تحلیلی به موسیقی نیز باید با در نظر داشتن همین كیفیت صورت گیرد. موسیقی ایرانی نیز از این قاعده بركنار نیست، به ویژه كه هستی خود را بیشتر از عنصری (ملودی) وام می گیرد كه چیزی جز رابطه صداها و زمان به صورت افقی نیست. در هنگامی كه موسیقی خود را بیشتر بر یك عنصر متمركز می سازد شكستن فضای ساكن حاصل شده از چنین تمركزی - چیزی كه لازمه هر هنری است (مگر هنری با دیدگاه های مینی مالیستی)- بسیار مشكل می شود و نیاز به تلاش ویژه ای دارد. به نظر می رسد كه پیام جهانمانی و پژهام اخواص در این اثر قدم به راهی گذاشته اند كه غایتش رهایی از سكون گفته شده است. در این اثر برای متفاوت بودن در دو بعد فرم و فواصل موسیقایی تلاش زیادی صورت گرفته است. همان طور كه می دانیم فرم یا قالب های اجرایی یا آهنگسازی یكی از بنیادی ترین عناصر برای شكل دادن ماده خام موسیقایی است. به همین دلیل و به دلیل كمبود فرم های سازی یا آوازی یا فراموش شدن آنچه موجود بوده در قرن اخیر، این موضوع همواره یكی از مهمترین چالش های پیش روی موسیقیدانان پیشرو در ایران محسوب می شده است. در «رها» نیز تلاش شده تا از فرم مرسوم اجرای موسیقی ایرانی (اجرای توالی گوشه های ردیف و قطعات با متر معین بر اساس منطق حركت فواصل در یك دستگاه) دوری شود. همان طور كه مشاهده می شود «رها» مجموعه ای از هشت قطعه جداگانه است كه در یك رسانه صوتی در كنار یكدیگر گرد آمده و به عكس اجرا های مرسوم ردیف از منطق گردش ملودی در یك دستگاه خاص پیروی نمی كند. هر چند در «رها» اجرای قطعات با متر معین و نامعین (یا شبه آوازی) دارای مرز معینی
_ به خصوص در قطعات «یاد» و «آغاز» - از آن گونه كه در ردیف میان گوشه ها و قطعات ضربی موجود است، نیست و قطعات با متر نامعین و ضربی دم به دم از دل یكدیگر سر برمی آورند، با این حال فرم كلی قطعه هنوز بسیار نزدیك به فرم مرسوم اجرای موسیقی ایرانی است و به نظر می رسد كه تلاش نوازندگان برای دور شدن از فرم مرسوم و آفرینش فضای فرمال متفاوت چندان موفق نبوده است. با وجود این عدم موفقیت، طرح كلی «رها» از انسجام و یكدستی نسبتاً خوبی برخوردار است. نوازندگان برای به دست آوردن انسجام لازم در این مجموعه از عناصر مختلفی بهره گرفته اند مانند استفاده از مضراب های قوی و استكاتو روی سیم بم در انتهای «یاد» كه به عنوان عامل اتصال دهنده، این قطعه را به «قرار» كه با اجرای مشخص همین تكنیك آغاز می شود وصل می كند و باعث حفظ انسجام كلی اثر در این بخش می شود. یا تمی در «یاد» و «قرار» كه بر یك ردیف پنج نتی حركتی متقارن دارد (می بمل - فا- سل و سی- لا بمل - سل از قطعه «قرار») به گونه ای كه درجه سوم این ردیف پنج نتی مركز تقارن می شود. یا مسئله فیگورهای ریتمیك كه یكی از همگون ترین عناصر در سراسر این اثر است. یا یكدستی نسبی در صدادهی ساز در قطعات پس از «شادیانه» كه در همه آنها تاثیر موسیقی محلی و صدادهی سازهایی مانند دوتار و... به خوبی مشخص و عامل حفظ همگنی اثر است. اما یكدستی در تمامی طول این اثر به این قوت باقی نمی ماند و گاهی عدم توجه و یا عدم حضور عناصر منسجم كننده باعث از دست رفتن ارتباط كلی اثر می شود مانند حضور ناگهانی قطعه «لحظه» كه هم از لحاظ فواصل، هم فرم بیشتر به اجرای ردیف نزدیك است. از سه عامل تكرار، تغییر و تضاد كه برای پیش بردن جریان موسیقی در زمان و بنا كردن یك فرم مورد استفاده قرار می گیرد در این اثر تكرار و تغییر بهتر و آگاهانه تر مورد استفاده قرار گرفته است. اما عدم حضور تضاد باعث می شود تا موسیقی نیروی پیشرفت خود را در اثر تكرار از دست بدهد و در خود دور بزند. این اتفاق بیشتر در بخش هایی از اجرای حاضر رخ داده است كه سرعت و تغییرات دینامیكی بسیار زیادی مورد استفاده قرار گرفته مانند بخش هایی از «یاد» و «لحظه». شاید توجه بیش از حد به این دو مولفه باعث شده است كه جمله پردازی در بعد ملودیك جریان روانی خود را از دست بدهد و نوازنده با تمركز بیش از حد روی فیگورهای ریتمیك و تغییرات آنها توان ملودی پردازی كمتری داشته باشد. عامل دیگری كه در «رها» برای رهایی از فضای ساكن به كار گرفته شده است تغییرات ناگهانی فواصل موسیقایی بدون تمهیدات معمول پرده گردانی یا مركب نوازی ایرانی است. این عامل آن گونه كه در بروشور CD به قلم ساسان فاطمی نوشته شده عاملی است در خدمت «ایجاد بعد در مقطع طولی زمان» و همچنین عاملی در خدمت فرم تلقی می شود. اما چنان كه از خود اثر استنباط می شود نوازندگان در تبدیل این عامل به یك تمهید فرمیك (به شرط آنكه بپذیریم اصلاً چنین قصدی در میان بوده است) چندان موفق نبوده اند و به نظر می رسد استفاده از عامل تغییر سریع فواصل بیشتر تابع احساس نوازنده در زمان آفرینش هر یك از قطعات بوده باشد. با توجه به نكات گفته شده و با وجود اینكه تغییر سریع فواصل موسیقایی برای اولین بار نیست كه در موسیقی ایرانی مورد استفاده قرار می گیرد، این تغییرات تازگی خود را همچنان در قالب این اثر حفظ كرده اند. تغییر سریع فضای مدال در «رها» به دو طریق انجام گرفته است:
روش اول كه در آن نوازنده در جریان یك پاساژ یا فرازی از ملودی فضای مدال را به سرعت تغییر می دهد، مانند: قطعه «یاد» با فضای مدال فا - سل - لا - سی بمل كه ابتدا با ظاهر شدن فاصله سل - لابمل (كه تغییری نسبتاً معمول محسوب می شود ) و سپس با اشاره سل كرن - فا و در نهایت با آمدن فواصل لا به كار - سل كرن به حداكثر غرابت خود می رسد و دوباره به همان سری اولیه بازمی گردد و جمله به همان ترتیب تكرار می شود. (شاید این یكی از معدود قسمت هایی است كه تغییرات فواصل از طریق تكرار تا حدودی در خدمت فرم قطعه قرار گرفته است) در این میان هرچند كه تغییرات فواصل بسیار ناگهانی به وقوع می پیوندد اما به خصوص در قطعه «یاد» حضور بعضی از فواصل از پیش با روشی كه بی شباهت به نوعی تهیه فواصل برای حل نهایی نیست قابل تشخیص است. مانند حضور كمرنگ اما هشداردهنده لابمل كه به صورت اشاره ای ظریف در هنگامی كه ملودی روی سل می ایستد خود را نمایان می كند و در آماده سازی فضا برای تغییر فضای مدال از سل - لا به كار به سل - لا بمل بسیار موثر واقع شده است. اما در روش دوم نوازنده با استفاده از دوبل نت ها و اجرای گلیساندو روی دو سیم بدون آن كه ردیف صوتی خاصی را مورد نظر داشته باشد عملاً فضای مدال را درهم ریخته و باعث تغییر در آن می شود. هرچند كه در اینجا تغییر خیلی زود جای خود را به بازگشت به فضای مدال اولیه یا گذر به یك فضای مدال جدید می دهد در پاره ای مواقع مانند «گریز» باعث گریز موفق قطعه از سكون موجود در فضای مدال می شود. نگاهی كلی به آنچه گذشت نشان می دهد تغییرات سریع و تقریباً بی مقدمه فضای مدال و تلاش برای نوآوری در فرم و همچنین انسجام الگوهای ریتمیك و تكنیك های بیان موسیقایی ارائه شده «رها» را به اثر در خور اعتنا - هرچند نه به اندازه ادعایش موفق - تبدیل كرده است. شاید ادامه این كنكاش موسیقایی به نتیجه ای درخشان در یكی از زمینه های فرم یا ایجاد نوعی موسیقی پلی- مدال ایرانی بینجامد.

آروین صداقت كیش


منبع : روزنامه شرق

مطالب مرتبط

نگاهی به فعالیت ها و اولین آلبوم گروه «کهت میان»


نگاهی به فعالیت ها و اولین آلبوم گروه «کهت میان»
آنها از قبل هشدار داده بودند كه محل تمرین بسیار گرم است و هیچ وسیله ای برای تهویه هوای آن وجود ندارد. اما در نگاه اول چندان هم بد به نظر نمی رسید. یك اتاق كوچك كه فقط به اندازه اعضای گروه، سازها و آمپلی فایرها جاداشت.یك پنكه معمولی هم به تنهایی وظیفه خنك كردن اتاق را برعهده داشت. دورتادور اتاق با یونولیت پوشیده شده بود تا شاید به این ترتیب همسایه ها و ساكنان خانه از سروصدای تمرین در امان باشند. وقتی در اتاق بسته شد و دو تكه یونولیت بزرگ به اندازه در كه روی آن را با موكت پوشانده بودند پشت در اتاق قرار گرفت، می بایست تمرین آغاز شود. اما پیش از آن هریك از نوازنده ها در گوش های خود دستمال كاغذی گذاشتند و یكی دو نفر دیگر حاضر نیز از آنها پیروی كردند.
وقتی اولین قطعه آغاز شد تقریباً تمام اتاق می لرزید و در اثر دوبل پدال های درامز هر لحظه انتظار می رفت كل پنجره از دیوار بیرون بپرد تا این همه صدای موسیقی راهی برای رفتن به خیابان ها پیدا كند.
همایون مجدزاده (نوازنده گیتار)، اردوان انزابی پور (نوازنده گیتارباس)، وانیك وارطانیان (نوازنده درامز) و علی اظهری (نوازنده ریتم گیتار) مشغول تمرین بودند تا خود را برای كنسرت «كهت میان» در اوایل مردادماه آماده كنند و در عین حال منتظر انتشار اولین آلبوم گروه با نام «اكسیر» بودند.قطعه اول كه تمام می شود حتی مردمك چشم ها نیز عرق كرده اند و همه چیز تار دیده می شود. با شروع دوباره تمرین، دستمال كاغذی ها هم توان مقابله در برابر حجم زیاد صدا را ندارند و اتاق كوچك تمرین كهت میان به سفینه ای جدا از زمین تبدیل می شود كه انگار برای خود درحال چرخیدن در فضایی ذهنی است. چهار نوازنده آنقدر ادامه می دهند كه خودشان هم از نفس می افتند و سریع در و پنجره را باز می كنند. دستمال كاغذی ها را در می آورند تا مانند زمان تمرین مجبور نباشند به جای حرف زدن، داد بزنند.كهت میان، یكی از گروه هایی است كه از چند سال پیش به كار در حوزه موسیقی متال مشغول است و تاكنون اجرای چند كنسرت در تهران را در كارنامه خود دارد. اعضای گروه كه به غیر از اظهری همه بیش از ۳۰ سال سن دارند از چندین سال پیش و در زمان اوج این موسیقی در دنیا به سمت آن گرایش پیدا كردند و با وجود سپری شدن آن دوران هنوز به این سبك پایبند مانده اند. آنها در چند اجرای زنده خود نشان دادند كه در كار خود آنقدر جدی هستند كه فقط به پشت سرهم نواختن ردیف های گیتار و بداهه نوازی برروی صدای پس زمینه اكتفا نكنند. اما شاید چندسالی دیرتر از زمانی كه می بایست، امكان ارائه آثار خود را پیدا كردند.
موسیقی جوانان ۱۰ سال پیشدو هفته بعد از انتخابات، اعضای كهت میان در آپارتمانی در گیشا كه به اندازه كافی خنك بود دور هم جمع شدند و پس از انتشار اولین آلبوم گروه از ادامه تمرین های خود برای اجرای كنسرت در جشنواره تابستانه كیش می گویند. كنسرتی كه در تهران قصد اجرای آن را داشتند به دلیل پیدا نكردن سالن منتفی شد و حالا چشم امید به سالن های جزیره كیش دارند تا شاید جایی برای آنها داشته باشند.انتشار آلبوم اكسیر به آنها اعتماد به نفس بیشتری داده است اما چندان هم نسبت به فعالیت های آینده خود امیدوار نیستند.آلبوم اكسیر دارای هشت قطعه اینسترومنتال (سازی) در سبك متال است كه به زیرشاخه اسپیدمتال نزدیك تر به نظر می رسد. تمام قطعات آلبوم تا سال ۱۳۸۰ تنظیم شدند و به گفته مجدزاده آثار این آلبوم متعلق به پروژه ای هستند كه می بایست چهار سال قبل به پایان می رسید: «تعدادی قطعه اینسترومنتال داشتیم و فكر می كردیم تا چهار سال قبل پرداختن به آنها تمام می شود اما تاكنون طول كشیده است. خود ما هم نمی خواهیم در این ابعاد كار كنیم. موسیقی گروه هم به دلیل تغییر دو نفر از نوازنده ها، تغییر پیدا كرده است.»به نوشته اعضای گروه در سایت اختصاصی آنها «ایده اولیه موزیك كهت میان حدود سال ۱۳۷۴ برپایه عناصر موسیقایی شرقی در فضاهای تیره شكل گرفت. تیم هایی كه ذاتاً دارای مشخصه های متعدد تأثیرگذار هستند. این مشخصه ها عموماً متأثر از فضای شب، بیابان و بخصوص دنیای اسرارآمیز و جادویی افسانه ها است.»
در طول سال های ۷۸ تا ۷۹ اولین قطعات گروه ساخته شد اما تا تابستان ۸۱ هنگامی كه ساخت قطعات پایان پذیرفت به دلیل شكل نگرفتن گروهی منسجم و حضور همایون مجدزاده به عنوان نوازنده میهمان در گروه اكسیر، اجرای این قطعات متوقف شد.پس از اجرای كنسرت گروه اكسیر، با كنار هم قرار گرفتن علی خدادوست (نوازنده كیبورد)، خالد سندزاده (نوازنده درامز) و اردوان انزابی پور گروه به طور رسمی ثبت شد و كار خود را آغاز كرد. نخستین كنسرت رسمی گروه در اردیبهشت ۸۲ در تالار فارابی و در بهمن ماه همان سال نیز دومین كنسرت آنها در همان تالار به مدت شش شب اجرا شد.اما اوضاع گروه در اواخر سال ۸۲ تغییر كرد: «همه انتظار داشتند یك آلبوم بیرون بدهیم. به همین دلیل پروژه اصلی ما متوقف شد و به سراغ آلبوم اكسیر رفتیم. جمع كردن این كار با دو یا سه نفر نیز امكان پذیر بود. خود ما هم دیگر به طور دائم شنونده این موسیقی نیستیم اما احساس خوبی نسبت به آن داریم و در دوران جوانی با آن به این سبك از موسیقی جذب شدیم.» مجدزاده درحالی آن روزها را به خاطر می آورد كه در باره آلبوم گروه معتقد است: «فكر می كردیم این كار، ساده و روان تر خواهد بود و سعی كردیم به این ترتیب مخاطبان آلبوم بعدی خود را نیز جذب كنیم. آثار این آلبوم پایه ملودیك ندارند و براساس ردیف و ریتم گیتار ساخته شدند. ساخت این آلبوم یك ماه و ضبط آن دو ماه طول كشید.»تقریباً تمام قطعات آلبوم به طور كامل در یك استودیوی خانگی ضبط شده و تنها چند بخش كوتاه از سه قطعه كه با گیتار آكوستیك نواخته می شود در یك استودیوی رسمی ضبط شد. انزابی پور و مجدزاده از صدای آلبوم راضی نیستند اما فكر می كنند با امكاناتی كه داشتند؛ بهترین كار ممكن را منتشر كرده اند.خود آنها نیز می دانند كه دوران طلایی این موسیقی به سرآمده است هرچند به این موسیقی همچنان علاقه مند هستند.با این وجود هنوز گروهی وجود دارند كه با علاقه به دنبال آثار این سبك از موسیقی هستند كه هیچ نمونه ایرانی از آن نیز وجود ندارد. شاید تنها توجیه برای ساخت چنین آلبومی كه نمونه های خارجی فراوانی برای آن وجود دارد این دیدگاه مجدزاده باشد كه: «بالاخره می بایست یك نفر در ایران این موزیك را كار كند. هنوز با جوانان بسیاری برخورد می كنیم كه وقتی می بینند ما همچنان با این سبك موسیقی كار خود را ادامه می دهیم، ذوق زده می شوند و ما را تشویق می كنند...»انزابی پور نیز می گوید: «سالها پیش وقتی بچه ها در كوچه فوتبال بازی می كردند، دوست داشتند مارادونا شوند اما حالا همه می خواهند در آینده یك علی دایی دیگر باشند. ما هم می خواستیم چنین الگویی را در زمینه موسیقی به وجود بیاوریم. دوست داشتیم اسم «كهت میان» از ایران مطرح شود و به اوج برسد.»فقط برای خنده
و اینك وارطانیان بر خلاف زمان اجرای موسیقی كه برای نواختن پاساژ های پی در پی باید فعالیت زیادی داشته باشد، چندان حرف نمی زند. فقط وسط حرف های دیگر اعضای گروه در یك جمله برای این مطلب تیتر پیشنهاد می كند: «اكسیر، واقعاً اكسیر است» و یا «اكیسر زهر مار است».مجدزاده و انزابی پور در همان زمانی كه در حال انتشار اكسیر بودند به استودیو می رفتند و كار برروی دومین آلبوم خود كه هنوز منتشر نشده است را دنبال می كردندوارطانیان در آن زمان به كهت میان پیوست و در استودیو به نواختن درامز آلبوم دوم و در استودیوی خانگی به اجرای درامز اكسیر پرداخت.پس از آن علی اظهری نیز به آنها ملحق شد تا آلبوم دوم با آسودگی بیشتری نسبت به اكسیر منتشر و فشار كار آن بین چهار نفر تقسیم شود. این آلبوم نیز مانند كار اول گروه، اینسترومنتال است و از صدای خواننده در آن استفاده نمی شود. این مسأله همان نكته ای است كه احتمالاً تعدادی از مخاطبان این سبك از موسیقی را از آلبوم اكسیر نا امید می كند. آنها برای استفاده نكردن از خواننده چند دلیل دارند: «فكر می كنم در شرایط موجود با توجه به موسیقی ما امكان كاركردن با خواننده وجود ندارد. ضمن اینكه برای موسیقی خود اشعار انگلیسی در نظر داریم و شاید نتوانیم مجوز انتشار آنها را به دست آوریم. از سوی دیگر حقیقت این است كه در ایران خواننده ای نداریم كه بتواند با این موسیقی بخواند. در ابتدای كار خود بسیار تلاش كردیم كه با خواننده كار خود را دنبال كنیم و حتی امروز نیز قطعاً بسیاری ترانه انگلیسی داریم اما نمی توانیم آنها را كاری كنیم...هر چند مجدزاده این دیدگاه ها را مطرح می كند اما خود او نیز می داند كه: «موسیقی ما تا زمانی كه زبان انگلیسی نداشته باشد، بین المللی نمی شود و هیچ فردی به سراغ ما نمی آید.»
علی اظهری كه جوان تر از سه نوازنده دیگر است و ۲۴ سال سن دارد، امیدوارتر از آنها به نظر می رسد: «نمی خواهیم چیزی به ما بدهند. همین كه امیدوارمان كنند كافی است. اگر بدانیم در سن ۵۰ سالگی ما را قبول می كنند و این موسیقی را می پذیرند برای ما كافی است...»اما مجدزاده می گوید: «كارما از امیدواری و ناامیدی گذشته و به مرحله جنون رسیده ایم. یكبار پیشنهاد كردند برای اجرای كنسرت به انگلستان برویم و ما فكر كردیم دیگر ستاره موسیقی راك شده ایم. بعد كه هیچ سالنی در تهران حاضر نشد به ما اجازه اجرای كنسرت بدهد فكر كردیم همه چیز تمام شده است.وقتی سنتان از ۳۰ سال بیشتر شود می فهمید كه اجرای كنسرت در یك سالن كوچك یا انتشار آلبومی در تعدادی محدود آن چیزی نیست كه از ابتدا در فكر آن بودید. حالا فقط برای خنده، هفته ای یكبار دور هم جمع می شویم و تمرین می كنیم.»
گره كور
ایرانیان باستان عقیده داشتند كه یك ماه شمسی به ۳۰ جایگاه تقسیم می شود و ماه هر شب در یكی از آنها منزل می كند. بیست و ششمین جایگاه ماه، كهت میان نام داشت. پس از ورود اعراب به ایران نام این جایگاه ها تغییر پیدا كرد و كهت میان تنها نام دست نخورده باقی ماند. این بدان علت بود كه ماه اعراب یك شب كمتر از ماه ایرانی دارد و هیچ جایگزینی برای شب كهت میان وجود نداشت.
اسامی قطعه های آلبوم اكسیر نیز مانند نام گروه بار معنایی خاصی دارد كه تأثیری متفاوت از موسیقی بر مخاطب می گذارد. گوش دادن به هر یك از قطعه ها با توجه به نام آنها تجربه ای متفاوت از گوش دادن به آنها در حالت عادی است.مجد زاده درباره اولین قطعه آلبوم با نام «یادآوری» می گوید: «وقتی آرپژ اول و آخر قطعه را می ساختم، ۱۸ سالگی خودم را به یاد می آوردم و به انرژی آن دوران احتیاج داشتم و به همین دلیل این نام را برای آن انتخاب كردم. در قطعه سوم هم پس از پایان قطعه، احساس سخت و پر از خستگی به خودمان دست می دهد و به همین دلیل اسم آن شد «فساد تدریجی». نام قطعه های دیگر مثل «گره كور»، «كهنه پرست» و «ایستگاه آخر» نیز چنین حالتی دارند.» چهار نوازنده كهت میان همچنان به تمرین ادامه می دهند. آنها كه زمانی در فكر راه اندازی مؤسسه فرهنگی هنری كهت میان بودند اكنون با گره كور برگزاری یك كنسرت مواجه هستند.

چنگیز محمودزاده


وبگردی
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش - باز هم زیر گرفتن ماموران امنیتی و نیروی انتظامی توسط یک ماشین دیگر سواری توسط اراذل خیابان گلستان هفتم
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران - کی از دراویش گنابادی با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در خیابان پاسداران تهران / گفته میشود تعداد شهدای ناجا در حمله آشوبگران فرقه ضاله گنابادی و حامیان نورعلی تابنده به ۴ تن رسیده است.
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای - به دنبال سقوط هواپیمای تهران-یاسوج ویدیو لحظه مواجه خانواده های جانباختگان را با وزیر مشاهده می کنید.
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو - تصاویری دردناک از حمله مرد موتور سوار با چاقو به یک مرد راننده در حضور همسر و فرزندش در شهرستان داراب استان فارس را در ویدئوی زیر می بینید. به نظر میرسد این اتفاق در پی جرو بحثی بر سر پارک کردن وسایل نقلیه روی داده است!
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟ - آنچه مشخص است جمهوری اسلامی ایران باید تصمیم مشخص و درستی درباره سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی بگیرد. دیگر نمی‌توان با این روش تعقیب و گریزی با این مسئله برخورد کرد. دیگر نمی‌توان ورزشکاران را از مقابله با کشتی‌گیران اسرائیلی باز داشت و در برابر رسانه‌های جهانی گفت به خاطر مصدومیت در میدان حاضر نمی‌شویم و در داخل جشن بگیریم که ما عزت‌مان را حفظ کردیم و...
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد !
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد ! - شب گذشته مراسم اکران فیلم بلوک 9 خروجی 2 به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی محمدرضا شریفی نیا و نیز فیلم شاخ کرگدن در پردیس سینمایی ملت برگزار گردید.
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه - سخنرانی پرحاشیه احمدی نژاد در مقابل دادگاه بقایی
    پاپ کورن میگو؛ غذای 30 دقیقه‌ای
    این غذای خوشمزه را می توانید در کمتر از ۳۰ دقیقه درست کرده و از طعم و مزه عالی آن به همراه سس موردنظر خود لذت ببرید.