پنج شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ / Thursday, 26 April, 2018

به انگیزه کنسرت علی اکبر مرادی ۱۰ و ۱۱ شهریور، کاخ نیاوران


به دلایل پیدا و پنهان، در میان تمامی سازهای متعلق به خانواده بزرگ موسیقی نواحی ایران، ساز تنبور از قرب و منزلت بیشتر و به همان میزان از شهرت و افزونی گسترده ای برخوردار است. این وجه نه به معنای خاص بودن و برتری داشتن این ساز بر سایر سازهای موسیقی كه به معنای میزان مقبولیت و توجه در جامعه موسیقی ایران است. در واقع از میان مجموعه سازهای موسیقی نواحی، تنبور شاید تنها سازی است كه از منطقه خود فراتر رفته و امروزه به یك ساز پرطرفدار در كنار سایر سازهای موسیقی كلاسیك ایران بدل شده است. (البته دف و تا حدودی دوتار نیز مشمول این قاعده شده اند) به هر روی این استقبال و رویكرد سبب شده است در میان انواع مختلف موسیقی كه جهت اجرای صحنه ای و كنسرت برنامه ریزی می شوند، گاه با كنسرت های تنبورنوازی نیز مواجه شویم. امروزه شهرت برخی نوازنده های تنبور تا حدودی حتی عجیب به نظر می آید. اما این واقعیتی است تا نوازندگان تنبور را ترغیب و تشویق به اجرای كنسرت در فضای لایتناهی شهری نماید كه با وجود جمعیت بالغ بر ده میلیونی آن، شمار كنسرت روندگان كمتر از هزار است! (در كنسرت های موسیقی عامه پسند با همه فراگیری به ندرت به ده هزارنفر می توان استناد كرد.)
به هر روی در ماه پایانی تابستان، مجموعه فرهنگی كاخ نیاوران مهمان یكی از مشهورترین نوازندگان تنبور است. علی اكبر مرادی نوازنده چیره دست این ساز و متعلق به فرهنگ گوران، امشب و فرداشب (پنجشنبه - جمعه) قطعاتی خواهد نواخت.
موسیقی تنبور دارای دو فرهنگ غالب نوازندگی است. صحنه و گوران نمایانگر دو شیوه، دو نگرش و دو نوع اجرای متفاوت از این ساز هستند. هر چند در بسیاری موارد نظیر نامها، اجرای مقام ها و نحوه نگرش به موسیقی همسانی های بسیار وجود دارد، اما هر منطقه الگوها و كاركردهای خاص خودش را دارا است. صحنه به دلیل متعدد از جمله در مسیر آمد و شد و حضور برخی موسیقیدانان در نظام شهری دستخوش تغییرات عمده ای در فرهنگ موسیقی خود شده است. در همین نسبت، منطقه گوران فرهنگ موسیقی خویش را بیشتر حفظ كرده است. به عنوان مثال بروز و ظهور انواع مختلف نوازندگی، گروه نوازی، ساختن قطعات جدید و خواندن اشعار فارسی از صحنه سر برآورده هر چند این موارد امروزه در سراسر منطقه كرمانشاهان و حتی كرند و گوران نیز امری طبیعی است.
علی اكبر مرادی با تسلط و تكنیك قابل توجه، ضمن وفاداری به فرهنگ نوازندگی موسیقی تنبور در منطقه گوران، خود قطعاتی را ساخته و اجرا كرده است. بداهه پردازی و شناخت او از موسیقی ایرانی نیز وجه دیگر اجراهای این نوازنده صاحب سبك است.
در اجرای اخیر او در دو بخش به اجرای برنامه می پردازد. خود او در این مورد می گوید: «پدرم مردی درست كردار و نیك آیین بود. او را بسیار دوست داشتم. او از كودكی دو بیت شعر كردی را همواره زمزمه می كرد كه مفهومی این چنین داشت: «بهار به عشق زایش، چمنزارها و چرای گوسفندان، تابستان به عشق كار و مزرعه، پاییز به عشق جمع آوری محصول و بی نیازی و زمستان به عشق دور هم بودن و زندگی. چند سال قبل كه ایشان فوت كردند، در نظرم بود تا به یاد نیكی و پاكی او قطعاتی اجرا كنم. اكنون این مورد امكان اجرا یافت.» مرادی با تأسی از شعر كردی روایت پدر خویش چهار بخش طراحی كرده است. هر قسمت با عنوان یك فصل آغاز می شود. «در این اجرا چون الان تابستان است با این فصل شروع می كنم مقام ساروخانی با اشاره هایی به خان امیری و شاه خوشینی. ضمن آنكه اجرا درفضایی سیال و اجرای حالتهایی از روح الرواح مبتنی است.
قسمت بعد پاییز نام دارد. اجرای مقام های الله ویسی و هجرانی، ضمن آنكه قطعاتی از اجراهای پیشین نیز اجرا می شود...»
او سعی دارد با تركیب پاره ای از گوشه های ردیف كه به مقامها نزدیك است پلی ارتباطی میان موسیقی زادگاه و موسیقی كلاسیك ایران برقرار سازد. در بخش دوم برنامه او با عناوین زمستان و بهار اجرای خود را ادامه می دهد.
«زمستان بر مقام های سحری وقطار تكیه دارد و حالتهایی از دستگاه شور اجرا می شود. در قسمت پایانی نیز بهار كه روایتی دیگر از شاه خوشینی است با ارائه حالتهایی شبیه دستگاه چهارگاه اجرا به پایان می رسد.»
او در مورد استقبال مردم و حضور آنان می گوید: «اگر در هر شب حداقل هزار نفر به كنسرت نیایند باید در فرهنگ و بنیانهای فرهنگی این مردم شك كرد. از جمعیتی چندمیلیونی، انتظار هزار نفر چندان بی ربط نیست.»
با این حال او مشكلات معیشتی، فقر اقتصادی و مشكلات زندگی امروز را هم از نظر دور نمی دارد و معتقد است «با وجود انتظار از وجه فرهنگی مردم، گاهی شاید باید به آنها حق داد. كسی كه مشكلات متعدد دارد فرصتی برای حضور و لذت بردن از كنسرت موسیقی ندارد.»
علی اكبر مرادی كه در معرفی و اشاعه ساز تنبور نقش مهمی داشته است، گسترش و فراگیر شدن این ساز را امری طبیعی می داند. او ضمن برشمردن خصوصیات شرقی و عرفانی ساز، قدمت ساز را عاملی مهم می داند. قدمتی كه درواقع ساز را به دوره ای قبل از پدید آمدن طایفه یارسان و قرارگرفتن این ساز به عنوان ساز اختصاصی آنان ارجاع می دهد. با این حال می افزاید: «تنبور خوش استقبال و بد بدرقه آمد. این ساز را مردم از كنج خویش بیرون كشیدند اما بلایی كه سر دف آمد، سر تنبور هم آمد.
هر چیزی را با آن نواختند. در هر موسیقی ای به كار بردند حتی چیزها و مواردی كه هیچ ربطی به این ساز و موسیقی مرتبط به آن نداشت.»
به هر طریق و تحت هر شرایط، ساز تنبور، با كشش و جذبه خود مشتاقان فراوان دارد. شاید تا حدودی میزان استفاده نابهنجار و ناهمگون ساز نیز به خود مجریان تنبور بازگردد. از یك سو خصوصیات آیینی و اعتقادات سبب شد تا اجرای مقام های حقانی و كلام ها چندان اجرا نشود و به گوش نرسد. از سوی دیگر قطعات جدید، ترانه های كردی، و حتی ترانه های عامه پسند شهری كه با استفاده از شعر مولانا و دف عنوان عرفانی را یدك می كشید، جایگزین شد. شاید ساز تنبور بیش از هر ساز دیگری نیاز دارد تا به اصل خویش بازگردد. این مهم تنها به دست توانای اهل خویش میسر است.
محمد به منش


منبع : روزنامه ایران

مطالب مرتبط

ساز مهجور نبوغ خاموش

ساز مهجور نبوغ خاموش
مجتبی میرزاده در یكی از معدود گفت وگو هایی كه داشت در زمینه موسیقی پاپ گفته بود : «به نظر من موسیقی پاپ در ایران و در سال های اخیر، هیچگونه رشدی نداشته، به این دلیل كه متأسفانه خوانندگان امروزی می خواهند تقلید خوانندگان قبل از انقلاب و یا خارج نشینان را بكنند كه این تشابه صدایی را به طور كاملاً آشكاری شاهد هستیم و حتی برخی از آنها دقیقاً می خواهند چهارچوب و اصول صدای آنها را تقلید كنند و هیچگونه ابتكاری از خود ندارند و به نظر من پیشرفتی دراین زمینه صورت نگرفته است، اما موسیقی پاپ نسبت به گذشته طرفداران زیادی پیدا كرده است، مثلا در یك كنسرت پاپ سالن مملو از جمعیت است كه قابل قیاس با جمعیت حاضر در سالن های موسیقی سنتی نیست و دلیل آن هم این است كه موسیقی پاپ خاص جوانان است و قشر اكثریت هم جوانان هستند كه موسیقی پرتحركی را می خواهند كه در آنها ایجاد هیجان كند و این خاصیت در موسیقی پاپ نهفته است و نه تنها در ایران بلكه در تمام دنیا موسیقی پاپ وجود دارد و چیزی نیست كه بگوئیم به موسیقی سنتی لطمه زده، چون این هم یك سبك موسیقی در قالب امروزی و جوان پسند است و قطعاً اینچنین موسیقی مورد توجه و علاقه افراد ۴۰ یا ۵۰ ساله نیست و حتی علاقه ای هم به شنیدن آن ندارند.» ( روزنامه كیهان ۴ بهمن ۱۳۸۳). نوشته زیر نگاهی دارد به زندگی و آثار این آهنگساز و نوازنده صاحب نام كه از نظر شما گرامیان می گذرد.از زمانی كه استاد ابوالحسن صبا، با شیوه و مكتب خاصی كه در نوازندگی ویولن از خود به جای گذاشت، جایگاه این ساز غربی را در موسیقی ملی ایران تثبیت كرد، تاكنون، نسلی از خلاق ترین و مستعدترین موسیقیدانان ایران با تأثیر پذیری بیش و كم از شیوه آن هنرمند، نواختن این ساز را پیشه خود ساخته و آثار جاودانه ای از خود به جای نهادند كه هرگونه تلاش در جهت نفی ارزش و اعتبار آن آثار در موسیقی ایران، اثبات نادانی خویش است.بزرگمردانی همچون علی تجویدی، مهدی خالدی، حبیب الله بدیعی، همایون خرم، پرویز یاحقی و اسدالله ملك و در سطوح دیگر هم هنرمندانی نظیر مجید وفادار، عباس شاپوری، جواد و بزرگ لشگری، محمود تاجبخش، شاپور نیاكان و دیگران حضور داشته اند كه نام آنها همواره زینت بخش صفحات تاریخ موسیقی معاصر ایران خواهد بود.
باری، در طول این سالها ، هنرمندان دیگری كه غالباً دست پرورده مستقیم و یا تأثیر پذیرفته غیرمستقیم از استادان نسل پیش بودند، با شور و اشتیاق مشعل كم فروغ نوازندگی این ساز بی جهت طرد شده را همچنان روشن نگاه داشتند؛ گو این كه چند تن از این افراد در سالهای قبل از انقلاب هم به سازندگی و نوازندگی مشغول بودند و در كار خود به تبحر و شهرتی هم دست یافته بودند.از جمله مشهورترین این هنرمندان می توان به نامهایی چون: سیاوش زندگانی، لقمان ادهمی، شاملو كاربند، محمدرضا اتابكی، جهانشاه برومند و مجتبی میرزاده اشاره كرد كه هریك برای زنده نگاه داشتن ویولن، راهی جداگانه را پیمودند.در این سالها؛ كاربند و اتابكی غالب توان خود را صرف آموزش و تدریس و تربیت هنرجو نمودند و جهانشاه برومند اجراهایی جدید از آهنگهای ویولن نوازان نسل اول را در قالب چند نوار كاست به بازار عرضه كرد.در این میان مجتبی میرزاده هنرمند كم نظیری بوده كه بیش از ۳۵ سال از عمر كوتاه خود را به كار در زمینه های مختلف و گاه متناقض موسیقی اختصاص داد. با آن كه میرزاده هیچ گاه به شهرتی كه شایسته آن بود دست نیافت- و اساساً در پی دستیابی به چنین شهرتی هم نبود- دامنه فعالیتش به قدری گسترده است كه در هر گوشه ای از موسیقی ۳۵ سال اخیر می توان نشانی از او به دست آورد. از تكنوازی ویولن و كمانچه و سه تار گرفته تا همكاری با اركسترهای مختلف و ساخت موسیقی متن فیلم و آهنگسازی و تنظیم در موسیقی كردی و فعالیت گسترده در زمینه پاپ و ... اینها همه تنها بخشی از قابلیتهای نهفته میرزاده را در خود دارند و سخن گفتن در مورد هریك از وادی هایی كه وی در آنها گام نهاده، فرصت جداگانه ای می طلبد و از حوصله خارج است.مجتبی میرزاده در سال ۱۳۲۴ در شهر كرمانشاه و در محیطی قدم به عرصه وجود نهاد كه برای رشد و پرورش استعدادهای درونی او كمترین حد از شرایط مطلوب را هم در اختیار او قرار نمی داد. با این حال او از همان اوان كودكی به مدد همین استعدادهای درونی و تلاش خستگی ناپذیر خود به فراگیری موسیقی پرداخت و در این راه از هیچ كوششی فروگذار نكرد. او را بایستی به عنوان نمونه تمام و كمال یك هنرمند خودساخته و استادندیده دانست، چرا كه در تمام طول دوره یادگیری خویش نزد هیچ استادی به شاگردی ننشست و دانش و مهارت گسترده ای را كه بعدها در شاخه های مختلف موسیقی به دست آورد (كه از ساده ترین درسهای نوازندگی و نت خوانی تا پیچیده ترین تكنیك های آهنگسازی و اركستراسیون را در برمی گرفت) تنها مدیون ذوق سرشار و تلاش عاشقانه خویش بود.هنگامی كه در سال ۱۳۵۰ برای نخستین بار از سوی «نصرت الله كریمی» برای ساخت موسیقی متن فیلم «درشكه چی» انتخاب شد، هیچ گونه سررشته ای از اصول اركستراسیون و هماهنگی نداشت؛ با این حال دعوت او را پذیرفت و به یاری جدیت و پشتكار مثال زدنی كه در خود سراغ داشت، دست به كار شد. او خود در این باره می گوید: «پیش از موسیقی فیلم درشكه چی هرگز قطعه مستقلی برای اركستر ننوشته بودم. حتی اسم سیم های كنترباس را نمی دانستم. مهمتر از همه این كه، از شخصیت سازها بی اطلاع بودم و نمی دانستم كه، چه سازی در چه مقامی به كار گرفته می شود، لذا مدت یك ماه مهلت گرفتم و همه این اصول و قوانین را از طریق پرس وجو از اشخاص وارد آموختم. در آن یك ماه به قدری در تكمیل اطلاعات كوشش كردم كه دیگر تقریباً می توانستم قطعه های مستقلی برای اركستر بنویسم. مشكل اصلی اما، این بود كه برای فیلم چه كار می توانستم بكنم؟ در این مورد نه جایی چیزی خوانده و نه از كسی چیزی شنیده بودم. كلیه قوانین را خودم خلق كردم. مثلاً ، بر اساس این كه می دانستم هر سازی یك رنگ مخصوص به خود دارد، قطعه را اركستراسیون می كردم، بدین ترتیب برای خود بانی بودم. یك شروع كننده «بدون هیچ آموزش و یا نقطه حركتی.» (۱) در هر حال میرزاده موسیقی متن این فیلم را بر اساس ترانه ای مشهور ،كه با واریاسیون های مختلفی برای اركستر تنظیم شده بود، تهیه كرد و از آن به بعد رسماً قدم در جرگه سازندگان موسیقی فیلم گذاشت و بعدها كه برای بیش از ۴۵ فیلم آهنگ نوشت، موقعیت خود را بیش از پیش به عنوان یك آهنگساز تمام عیار تثبیت كرد.زنده یاد مجتبی میرزاده موسیقیدانی بود كه برخلاف بسیاری از همكاران و هم نسلانش كه با نگاهی تعصب گرا تنها گونه خاصی از موسیقی را درخور اعتنا می دانند، دایره فعالیتهای خود را هرگز با جانبداری از یك نوع موسیقی محدود نمی كرد. وی در سالهای دهه پنجاه دربسیاری از موارد به عنوان نوازنده و تنظیم كننده در كنارموسیقی گران پاپ قرار گرفت. در نوازندگی هم اگرچه به دلیل فروتنی و گوشه گیری ذاتی كه داشت، هرگز ادعایی نكرد، اما به راستی صاحب سبكی شخصی و منحصر به فرد بود كه آمیخته ای از شیرینی و ملاحت را با تكنیكی قوی و استخواندار به گوش می رساند. نرمی آرشه و قدرت فوق العاده ای كه در نواختن «تكیه ها» و «تریل هایی» با حداكثر سرعت از خود به نمایش می گذاشت، تنها از سوی افرادی كه از نزدیك با نوازندگی ویولن این ساز سركش و چموش آشنایی دارند، قابل درك است. نمونه ای از مهارت و چابكی پنجه او را در تكنوازی كه در آلبوم «نون و دلقك» اجرا كرده است، می توان شنید.اجرا، تنظیم و بازسازی نغمه های قدیمی موسیقی كردی، چشم انداز دیگری از دامنه تلاشهای میرزاده را به روی ما می گشاید. خوانندگان كردزبانی همچون: حسن زیرك، مظهر خالقی، هاشم ربیعی و دیگران بی گمان بخشی از شهرت خود را مرهون سالهای همكاری با میرزاده هستند و امروزه كمتر اثری از این افراد در دست است كه میرزاده نقش موثری در اجرای آن ایفا نكرده باشد.در سالهای بعد از انقلاب میرزاده در اكثر كارهایی كه با اركستر بزرگ اجرا شده، به عنوان نوازنده ویولن اول و یا كمانچه حضور داشته است. مثلاً تكنوازی كمانچه ای كه در نوار گلبانگ به آهنگسازی حسن یوسف زمانی و خوانندگی محمدرضا شجریان از او به یادگار مانده است و یا همراهی آواز علیرضا افتخاری در آلبوم «راز گل» كه در دستگاه نوا و باز هم با كمانچه این هنرمند ضبط شده و وی مسئولیت تنظیم این مجموعه را هم به عهده داشته و تصنیف زیبای «با ما منشین» هم كه از ساخته های اوست در همین اثر اجرا شده و اینها تنها چند نمونه از آثار بی شمار نواخته ها و تنظیمات اوست.یكی دیگر از نمونه های كم نظیر از تنظیمات استادانه این هنرمند كه از سالهای اخیر در دست است، بازسازی چند تصنیف قدیمی از ساخته های هنرمند فقید استاد «حبیب الله بدیعی» است كه در مجموعه ای به نام «به یاد آن گذشته» با صدای «همایون كاظمی» به بازار عرضه شده است. در این آلبوم هم می توان به قدرت اعجاب انگیز و سلیقه زیبایی شناسانه این هنرمند مكتب ندیده و خلوت نشین در تنظیم آهنگ برای اركستر بزرگ پی برد و هم می توان بارقه هایی از هنر تكنوازی او را از قطعات كوتاهی كه در لابه لای اركستر با ویولن، كمانچه و سه تار نواخته است، شنید.جدای از همه اینها، میرزاده تعلیم و تربیت هنر جویان جوان را اگرچه به شكلی پراكنده، اما هیچ گاه فراموش نكرده و تا همین اواخر علاقه مندانی را در منزل خویش به شاگردی می پذیرفت و از گنجینه دانش و هنر خویش بهره مند می ساخت.در مجموع مجتبی میرزاده را می توان به عنوان نابغه ای خاموش و یكی از آخرین پرچمداران ویولن نوازی به شیوه ایرانی دانست كه توانایی و حال و هوای هنرمندان نسل پیش و دانش و اندیشه هنرمندان نسل حاضر را به شكل توأمان دارا بود.در طی این سالها ویولن نوازان برجسته ای یكی پس از دیگری از میان ما رفتند. نخست خالدی و بدیعی و بعد اسدالله ملك و سیاوش زندگانی و اكنون هم مجتبی میرزاده. با گرامیداشت یاد آن بزرگان و ادای احترام به هنرمندانی كه همچنان سایه شان بر سر هنر این سرزمین است، در انتظار روزی خواهیم بود كه نوای شورآفرین این ساز، توسط نسلی نو از جوانانی كه امروز در كنج خلوت خود به هنرآموزی مشغولند، دوباره طنین انداز شود.

۱- زاهدی. تورج؛ موسیقی فیلم؛ ص ۱۸۹.
ولی الله كاووسی

وبگردی
تلگرام جایگزین داخلی ندارد / در پیام رسان داخلی در حال تکمیل پرونده خود هستید !
تلگرام جایگزین داخلی ندارد / در پیام رسان داخلی در حال تکمیل پرونده خود هستید ! - به فرض محال که اطلاعات مردم مورد سوءاستفاده کشورهای دیگر قرار بگیرد، برای‌شان پیامد امنیتی مستقیمی ندارد. بسیاری از کاربران ایرانی در تلگرام به دریافتن و فرستادن اخبار و طیفی از جوک‌ها (از سیاسی گرفته تا خانوادگی) می‌پردازند. این مسائل هم برای کشورهای دیگر اهمیتی ندارد (البته اگر از تحلیل محتوا و کاربردهای بعدی‌شان بگذریم) و نمی‌تواند پیامد مستقیمی برای کاربر ایرانی داشته باشد. اما همین اطلاعات چنانچه…
ماجرای انحصار عربستان بر روغن مایع ایران / تا 100 درصد پالم !
ماجرای انحصار عربستان بر روغن مایع ایران / تا 100 درصد پالم ! - روغن های نباتی را خوب بشناسید. سخنان یک تولید کننده سابق روغن نباتی.
آشغال‌سازها گرفتار خانم مدیر شدند
آشغال‌سازها گرفتار خانم مدیر شدند - رییس سازمان ملی استاندارد ایران مجددا با خودروسازان در ارتباط با رعایت استانداردهای ۸۵‌گانه خودرویی از ابتدای دی‌ماه سال جاری اتمام حجت کرد.
ایران نیاز به مردانی بزرگ و دانشمند دارد / چرا اینهمه انسانهای ...
ایران نیاز به مردانی بزرگ و دانشمند دارد / چرا اینهمه انسانهای ... - مرتضوی هیچ گاه قاضی و حقوق دان نبود و نباید کار قضایی انجام می‌داد. اما این ضعف ماست که چنین فردی در جایگاه بالایی قرار می‌گیرد. شگفتی من از قاضی مرتضوی و رفتار او نیست که چرا خودش را برای اجرای حکم خود به زندان معرفی نکرد. من رفتار او با زهرا کاظمی را دیده بودم.
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟ - بعد از انقلاب، به واسطه تنیده شدن حکومت و دین بسیاری از پست‌ها و سمت‌های سیاسی با هاله‌ای رو به رو شد که اجازه نمی‌داد صاحب آن منصب مورد نقد قرار بگیرد....
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس - بازیگر سریال "تعطیلات رویایی" از حمله افراد ناشناس به خود خبر داد. مریم معصومی، بازیگر سینما و تلویزیون مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت.
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد - «احمد مهران فر» بازيگر نقش «ارسطو عامل» در سريال پايتخت ۵ در اینستاگرام خود از ازدواجش با «مونا فائض پور» خبر داد.
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی - صحبت های جنجالی رییسی پیرامون استفاده روحانی از نام امام رضا در انتخابات
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند!
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند! - محمد غرضی می‌گوید: زمانی که به عنوان وزیر در وزارت حضور یافتم بیش از ۵۰۰ نفر را دیدم نامه‌هایی که از داخل به خارج و از خارج به داخل کشور ارسال می‌شدند را چک می‌کردند و به صورت سه شیفت فعالیت می‌کردند و نامه‌ها را می‌خواندند.
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم - ویدیوهایی از نسیم نجفی اقدم در شبکه های اجتماعی به زبان های انگلیسی و فارسی موجود است که در آن ها وی از حذف ویدیوهای خود توسط یوتیوب شکایت دارد.
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟ - بگذارید اینطور بپرسم: مگر کیروش، مربی تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران عرق نمی‌خورد؟ نمی‌رقصد؟ مگر برانکو و شفر نمازشب می‌خوانند و روزه می‌گیرند و اصولگرا و ارزشی و انقلابی هستند؟!