یکشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ / Sunday, 23 September, 2018

اسرائیل و جرم تبعیض نژادی


اسرائیل و جرم تبعیض نژادی
فرهنگ انگلیسی آكسفورد، نژادپرستی را به معنی اعتقاد به برتری یك نژاد و نگرش مبتنی بر چنین اعتقادی می داند. این نگرش، طبعاً وضعیتی دائمی و غیرقابل تغییر را برای نژادهای مختلف در نظر می گیرد. دقیقاً به دلیل ثابت و لایتغیربودن نژاد انسان هاست كه تبعیض نژادی را بدتر از سایر انواع تبعیض ها دانسته اند.
پیدایش اسرائیل از همان آغاز، یعنی از سال ۱۹۴۸ توام با اقداماتی چون تخریب حدود ۵۳۱ دهكده و مهاجرت اجباری حدود ۷۵۰هزار فلسطینی بوده است. علیرغم به رسمیت شناخته شدن اسرائیل از سوی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ به موجب قطعنامه شماره ۱۸۱ كه به طرح تقسیم (partition plan) موسوم است و به موجب آن سرزمین فلسطین به دو بخش عرب و یهودی نشین تقسیم می شود و علیرغم معترض بودن فلسطینیان نسبت به این قطعنامه كه بخش اعظم و حاصلخیز زمین ها را در اختیار اقلیت یهودی قرار می داد، حتی این قطعنامه نیز مورد قبول صهیونیست ها نبود، به طوری كه بن گوریون- اولین نخست وزیر اسرائیل- به صراحت از لزوم از بین بردن طرح تفكیك و گسترش اسرائیل به كل سرزمین فلسطین سخن گفت كه اخراج های بعدی فلسطینیان و تخریب دهكده های آنها گامی در راستای عملی ساختن این هدف بوده است كه شاید نقطه اوج این حركت، قتل عام دیریاسین درسال ۱۹۴۸ باشد. به علاوه، سایر مفاد این قطعنامه كه هرگونه تبعیضی را ممنوع ساخته و حق بازگشت فلسطینیان را به رسمیت می شناخت هم هیچ گاه توسط رژیم اسرائیل مورد احترام واقع نشد تا ویژگی یهودی اسرائیل، همچنان حفظ شود. زمانی كه متعاقب جنگ سال ۱۹۶۷، اسرائیل به اشغال غزه و كرانه باختری و قدس شرقی كه از آنها تحت عنوان سرزمین های اشغالی فلسطین نام برده می شود دست زد، تصرف اراضی فلسطینیان و اخراج آنها از سرزمینشان ابعاد گسترده تری به خود گرفت و از آن زمان سیاست تبعیض نژادی بیش از پیش تداوم یافته است.
امروز حدود سه چهارم فلسطینی ها (یعنی ۶میلیون نفر) یا از سرزمین خود اخراج یا جابه جا شده اند و سیاست مصادره زمین ها و تخریب اراضی كشاورزی فلسطینی ها همچنان پی گیری و مقررات تحصیل تابعیت برای یهودیان بسیار آسان و برای فلسطینی های غیریهودی بسیار سخت شده است كه این اعمال در راستای تحقق شعار اسرائیلی ها مبنی بر سرزمین بیشتر، فلسطینی كمتر ، كه باید منتج به حفظ ویژگی یهودی اسرائیل گردد، انجام می شود. اعمال محدودیت های فراوان بر رفت وآمد فلسطینیان و جداسازی اعضای خانواده ها از یكدیگر، در فقر و محرومیت نگاه داشتن فلسطینیان، منع مراقبت های پزشكی از آنان، حملات نظامی به غیرنظامیان، توقیف های خودسرانه، تقسیم غیرعادلانه منابع و خدمات و نظایر آنها كه با نگرش نژادپرستانه انجام می شود، همگی نشانگر وجود سیستم تبعیض نژادی مبتنی بر تفوق یك گروه بر سایر گروه ها است كه در مواردی منتج به پاكسازی های نژادی گسترده شده است.
به طور كلی فلسطینی ها به سه دسته تقسیم می شوند؛ یك دسته كسانی كه در سال ۱۹۴۸ در سرزمین اصلی اسرائیل باقی ماندند كه تعداد آنها در حال حاضر حدود ۸۰۰هزار نفر است. دوم، كسانی كه در سرزمین های اشغالی سال ۱۹۶۷(یعنی كرانه باختری، نوار غزه و اورشلیم) زندگی می كنند كه حدود ۸/۱میلیون نفر می باشند و دسته سوم، كسانی هستند كه در تبعید در كشورهایی مثل اردن، لبنان، سوریه و سایر كشورها حضور دارند و تعداد آنها ۵/۲میلیون نفر تخمین زده می شود. هر چند هر یك از این گروه ها به شكلی مورد تبعیض واقع می شوند ولی شاید بیشترین تبعیض نسبت به این گروه سوم اعمال می گردد كه تنها به جرم یهودی نبودن، از بازگشت به سرزمین خود محرومند و باید در كمپ های پناهندگان با كمك های گروه ها و موسسات امدادی به زندگی ادامه دهند.
برخوردهای نژادپرستانه با همه دسته های فلسطینی به شرحی كه گذشت، آنچنان گسترده و ناپسند می باشد كه امی آیالون- رئیس بازنشسته شین بت(اداره امنیت و اطلاعات داخلی اسرائیل)- طی سخنانی كه در برخی از روزنامه های غربی از جمله روزنامه لوس آنجلس تایمز نیز منعكس شد، سران این رژیم را صراحتاً به تبعیض نژادی متهم كرد كه این سخنان وی یادآور همان مثل معروف فارسی است كه عزا چه عزایی است كه مرده شو هم گریه می كند! .
سخنان موشه دایان- رئیس ستاد مشترك و وزیر دفاع و خارجه اسرائیل كه در پست های وزارتی دیگری نیز در رژیم اسرائیل خدمت كرده است- هیچ تردیدی در صحت سخنان آیالون باقی نمی گذارد. وی طی سخنانی به همكاران دولتی خود توصیه كرده است كه باید به فلسطینی ها بگویند كه باید همچنان به زندگی كردن درنازل ترین سطح ادامه دهند و هركس هم كه بخواهد، می تواند آن سرزمین را ترك كند.
این سخنان، نشانگر تشابه بین تبعیض نژادی موجود در اسرائیل با آپارتاید درآفریقای جنوبی كه شناخته شده ترین نمونه یك رژیم مبتنی بر تبعیض نژادی است و تنها مدافع آن نیز رژیم اسرائیل بود، است. جالب آنكه نه تنها عملكرد، بلكه ایجاد این دو رژیم نیز مشابهت هایی با یكدیگر دارد.
درهر دو حالت، نقش امپریالیسم اروپایی در ایجاد رژیمی علیه ساكنان اصلی برای حفظ منافع غرب در مناطق غیراروپایی، برجسته بوده است. در هر دو مورد، دیدگاه نژادپرستانه اروپائیان كه خود را برتر از ساكنان بومی می دانستند، به خوبی نمایان است.
به علاوه، هم در آفریقای جنوبی و هم در فلسطین، استعمارگران مبنای كار خود را بر جدایی، نه تنها بین نژادی كه آن را نژاد برتر می دانسته اند با سایرین بلكه حتی در میان همین گروه های اخیر قرار داده اند. در هر دو حالت، ساكنان بومی كاملاً نادیده انگاشته شده و از هرگونه فعالیت در اداره امور كشور خود محروم بوده اند. گلدامایر كه زمانی نخست وزیری اسرائیل را برعهده داشت، در سخنان گستاخانه ای چنین می گوید: چیزی به نام ملت فلسطین وجود ندارد... این گونه نیست كه ما آمده و آنها را از كشورشان بیرون رانده باشیم. آنها اصلاً وجود نداشته اند .
قوانین نژادپرستانه در آفریقای جنوبی و اسرائیل هم كه به ترتیب موجب تبعیض به نفع سفیدپوستان و علیه سیاهان در آفریقای جنوبی یا به نفع یهودیان و علیه غیریهودیان در اسرائیل می شده است، كاملاً با یكدیگر قابل مقایسه می باشند.
در اسرائیل، قوانین مختلف راجع به تابعیت، اقامت، استخدام، تجارت، آموزش و... كاملاً به نفع یهودیان و علیه ساكنان بومی فلسطین تدوین شده اند. به قول یكی از نویسندگان، مشابهت قوانین تبعیض آمیزی كه در سال ۱۹۱۳ در آفریقای جنوبی شروع به تدوین آنها شد با قوانینی كه در سال ۱۹۴۸ در اسرائیل تدوین آنها آغاز شد، بسیار حیرت آور است. جالب اینكه حتی قوانین كیفری نیز بین اسرائیلی ها و فلسطینیان تفاوت می گذارد، به طوری كه یك فلسطینی به دلیل ارتكاب قتل غیرعمدی می تواند به حداكثر، حبس ابد محكوم شود، در حالی كه مجازات این جرم برای یك اسرائیلی، حداكثر ۲۰سال حبس است. همین طور تخریب اموال برای فلسطینی ها موجب مجازات حداكثر ۵سال حبس و برای اسرائیلی ها حداكثر ۳سال حبس می شود.
وضعیت بسیار بد خدمات اجتماعی ارائه شده به فلسطینیان مثل آب و برق و خدمات شهری و نظایر آن، در مقایسه با خدمات ارائه شده به یهودیان، یاد آور همان تبعیض هایی است كه سیاهپوستان آفریقای جنوبی در مقایسه با سفیدپوستان متحمل می شدند. گفته می شود ۲۰۰هزار فلسطینی ساكن در ۲۱۸دهكده كرانه باختری، فاقد سیستم آب آشامیدنی می باشند. علیرغم همه این مصائب، متأسفانه هرگونه تلاش در جهت آگاهی بخشیدن به مردم دنیا در این زمینه، با برچسب هایی چون ضدیهود، طرفدار نازیسم، ضدسامی و نظایر آن، در نطفه خفه می شود لیكن امید می رود كه بدون توجه به این گونه ترفندها، یك نهضت جهانی آگاهی بخشی برای مطلع كردن جهانیان از عمق تبعیض نژادی اعمال شده در سرزمین فلسطین پا بگیرد.

دكتر حسین میرمحمد صادقی

منبع : روزنامه همشهری

مطالب مرتبط

فرزندان فتحی شقاقی در صف مقدم خاطرات یک اسیر آزاد شده از سیاهچال های رژیم صهیونیستی

فرزندان فتحی شقاقی در صف مقدم خاطرات یک اسیر آزاد شده از سیاهچال های رژیم صهیونیستی
گرچه زندانی بودن سخت است و شرایط یک زندانی از همه سخت تر است، اما این موضوع نمی تواند، اراده اسیران جنبش جهاد اسلامی که در خط مقدم مبارزه هستند را درهم بشکند.
با این جملات «رانیه ولید محمد ذیاب» ۲۶ ساله از ساکنان شهرک «کفر راعی جنین» که پس از ۵ سال به تازگی از زندان های اسرائیل آزاد شده، سخنان خود را آغاز می کند.
رانیه که به جرم اقدام برای عملیات استشهادی از سوی رژیم صهیونیستی دستگیر شده بود می گوید: خواهران زندانی خود را در مبارزه مستمر با زندانبانان که می خواهند اراده و ایستادگی ما را در مبارزه با اسرائیل درهم بشکنند تنها گذاشتم و از این لحاظ ناراحتم.
رانیه می گوید: «اسیران ما از حداقل حقوق انسانی خود محرومند معذالک دارای روحیه بالایی هستند و به بهترین شکل استقامت و ایستادگی خود را در مقابل اشغالگران که سعی در درهم شکستن روحیه آنها و تسلط بر اراده شان را دارند، نشان داده اند.» او می افزاید: آری دختران فتحی شقاقی در صف مقدم مبارزه ایستاده اند و در عقاید و اهداف جنبش جهاد اسلامی مردم فلسطین ثابت قدم هستند.»
سال ها در بند بودن و سختی های زندان نتوانسته است رانیه را از هدف خود باز دارد او می گوید: «از آزادی خود خوشحال هستم و فریاد آزادی اسیران را سر خواهم داد و اگر چه جسم من از زندان آزاد شده است، اما روحم هنوز با خواهران زندانی که اسوه های مقاومت و ایستادگی هستند قرار دارد.»
وی می افزاید: «اولین برنامه من، رساندن فریاد زندانیان و رنج هایی که خارج از قوانین جهانی و به اشکال مختلف به آنها وارد می شود به جهانیان است ولی متأسفانه در زمینه داخلی نیز، خبرهای مأیوس کننده ای از وجود اختلافات حکایت می کند که برخی اوقات بر روحیه زندانیان در بند فلسطینی اثر منفی خواهد گذاشت، اما با وجود این فشارهایی که بر اسیران وارد می شود، در مقایسه با مسائل روزمره ما، چیزی به حساب نمی آید.»
رانیه می گوید: «فلسطینیان باید اختلاف ها را کنار بگذارند و قلب ها و اراده خود را در پیشبرد اهداف وطن خود فلسطین که در پیشاپیش آنها مسئله اسیران است قرار دهند.
● خاطرات فراموش نشدنی
با وجود آزادی از زندان، رانیه هنوز خاطرات آن را به یاد می آورد و می گوید: «لحظه به لحظه زندان را با تمام وجود تجربه کرده ام و نمی توانم آن را فراموش کنم.»
او در مورد نحوه دستگیری خود می گوید: «پس از اینکه خود را برای ادامه تحصیلات دانشگاهی در اردن آماده کردم، نیروهای اشغالگر منزل ما را در «کفرراعی» در سال ۲۰۰۳ محاصره کردند و در حالی که اعضای خانواده ام در سرمای شدید قرار داشت صهیونیست ها پس از دستگیری مرا با خود بردند.
رانیه می افزاید: «اشغالگران بدون اینکه توضیحی در مورد دستگیریم به خانواده ام بدهند، باچشمان بسته مرا به به یک مرکز نظامی در اسرائیل بردند و به اتهام عضویت در جنبش جهاد برای یک عملیات استشهادی اسلامی تا صبح به بازجویی از من پرداختند و حتی دقیقه ای اجازه استراحت نداشتم. آنها درحالی که به پاها و دستان من غل و زنجیر بسته بودند، به طور مداوم به بازجویی از من پرداختند.
● ۴۹ روز در بازجویی
رانیه می افزاید: اسرائیلی ها پس از دستگیری تا صبح به بازجویی از من پرداختند و بعد از آن مرا به زندان «جلمه» منتقل کردند که ۴۹ روز در سلول انفرادی بودم.
درحالی که به آرمان هایم وفادار بودم در مقابل انواع شکنجه های روحی و جسمی از جمله تهدید به قتل مادرم، برادرانم و تخریب منزل مقاومت کردم.
آنها مرا در سلول انفرادی حبس کردند و حتی اجازه ملاقات با نماینده صلیب سرخ، وکیل مدافع و خانواده ام را در طول بازجویی به من ندادند.
آنها می خواستند که با این کارها اراده ام را درهم شکنند بنابراین مرا دور از همه اسیران نگه داشته بودند و حتی از گذشت زمان اطلاع نداشتم وقتی هم از آنها زمان را می پرسیدم، می گفتند از جهاد اسلامی بپرس و تو تا ابد در اینجا (زندان انفرادی) خواهی بود و رنگ آفتاب را نخواهی دید.
رانیه می افزاید: اما از همه مهمتر آن چیزی که مرا در طول بازجویی عذاب می داد، شیوه های بازجویی و به خصوص به کار بردن الفاظ و کلمات رکیک و توهین آمیز توسط بازجویان بود که گاهی این بازجویی روزها به طول می انجامید و من نمی توانستم گذشت زمان را احساس کنم.
در ابتدای بازجویی بارها دچار تب و حساسیت شدم اما آنها حتی اجازه مراجعه به پزشک را به من ندادند و مرا در سلول انفرادی که در آن دستشویی روباز قرار داشت و حشرات زیادی دور آن بود و روی غذای من می نشستند، حبس کردند.
به رغم پایان بازجویی ها، اشغالگران همچنان مرا در سلول انفرادی که جزئی از شکنجه علیه زندانیان بود، نگه داشتند.
رانیه می افزاید: «مدتی بعد مرا به زندان «الرمله» و بعد از آن به «تلموند» فرستادند و در ۱۴ مارس ۲۰۰۴ حکم ۵سال زندانی من به اتهام استشهادی بودن و عضویت در جنبش جهاد اسلامی صادر شد.
اتفاقات ناگوار
رانیه می گوید: «در زندان تلموند ۱۱۰ زندانی زن وجود دارد که در بدترین شرایط به سر می برند و سرمای زمستان در این زندان باعث شده است که زندانیان حتی نتوانند بخوابند و سرما همه جای این زندان را در برگرفته است. اشغالگران حتی اجازه خرید بخاری های برقی را به زندانیان نمی دهند و ادعا دارند برق زندان کشش بار اضافی بخاری ها را ندارد. از همه بدتر به خاطر قدیمی بودن زندان، جانوران موذی در در و دیوار آن زندگی و مسئولان زندان هم از سم پاشی خودداری می کنند و بند شماره۱۱ نیز از بدترین بندهای این زندان قدیمی است.
● فشارها و محرومیت
رانیه ماه های آخر محکومیت خود را در بند ۱۱ گذراند که در آن ۴۱ زندانی در ۱۸ سلول بسیار کوچک بسر می بردند او می گوید: «ما از حداقل حقوق قانونی و تأمین نیازهای اولیه نیز محروم بودیم و انواع فشارها را تحمل می کردیم، آنها حتی ما را از دیدن نور خورشید محروم کرده بودند و پنجره ها را با ورق آهن پوشانده بودند.»
«در این بند تهویه ای وجود نداشت تا بوی بد فاضلاب را خارج کند و به این خاطر بسیاری از زندانیان دچار بیماری های تنفسی شده بودند و زندانبانان حتی از ورود لباس های زمستانی و برخی وسایل ضروری زندانیان جلوگیری می کردند.
زندانیان بیمار نیز در بدترین شرایط قرار داشتند و از رسیدن دارو و نیازهای اولیه و حتی پول ممانعت می شد که گاهی این فشارها ماه ها ادامه داشت و زندانیان از همه چیز محروم بودند.
● رفتارهای ناپسند
اسیران فلسطینی در زندان با انواع فشارها، شکنجه و برخوردهای غیرانسانی مواجه بودند، این را رانیه می گوید و می افزاید: «رفتار زندانبانان بسیار بد بود و دائماً آنها را در فشار قرار می دادند و تحقیرشان می کردند.»
«اما از همه بدتر، بازرسی ناگهانی بندهای زندان است که در ماه های اخیر افزایش بیشتری داشته است و اکثراً در ساعاتی از نیمه شب آغاز می شود که زندانبانان با اعمال غیرانسانی خود، به بازرسی از زندانیان می پردازند. در این عملیات زندانیان را به صف کرده و از بندهای خود خارج می کنند و سپس به بازرسی اسباب آنها می پردازند و پس از آن جرایمی مانند پرداخت غرامت مالی، منع شدن از دیدار با خانواده و... در انتظار زندانی خواهد بود، که هدف از این کارها ایجاد جو رعب و وحشت در بین اسیران زندانی است.
● زندانیان بیمار
رانیه درمورد بازداشت مبارزان فلسطینی می گوید: «دستگیری های گسترده و بازداشت های جمعی یکی از عوامل مهم در گسترش بیماری ها در بین اسیران فلسطینی است.»
وی فراوانی بیماری های پوستی در زندان های رژیم صهیونیستی را مورد اشاره و تأکید قرار داد و می گوید: «هیچ اسیر فلسطینی را نمی توانید پیدا کنید که در زندان دچار بیماری پوستی نشده باشد، درحالی که مسئولان زندان از مداوای زندانیان سرباز می زنند.»
در بین زندانیان نیز اسیرانی وجود دارند که از بیماری های سخت و لاعلاج رنج می برند و اشغالگران از مداوای آنها جلوگیری می کنند.
او می گوید: «در بین این زندانیان از «لطیفه ابوذراع» از اردوگاه پناهندگان بلاطه که به ۲۵سال حبس محکوم شده و وضع مزاجی اش بسیار بد است می توان نام برد که تاکنون هیچگونه مداوایی از سوی مسئولان زندان درمورد بیماری او به عمل نیامده است.»
همچنین به «امل جمعه» از اردوگاه پناهندگان «عسکر» که محکوم به ۱۱سال حبس است می توان اشاره کرد که دندان های او درحال ریختن و کلیه هایش نیز از کار افتاده و دچار ضعف مزاج شده است.»
«ورود قاسم» یکی دیگر از زندانیان زن از شهرک «الطیره» است که در زندان بسر می برد و دچار انواع بیماری ها شده است. «دعا الجیوسی» از «طولکرم» که به سه بار حبس ابد محکوم شده است نیز از درد مفاصل رنج می برد. با وجود همه اینها، رانیه می گوید: «اسیران سمبل استقامت و ایستادگی در مقابل همه اعمال ضد انسانی رژیم صهیونیستی در زندان ها هستند.»
«آنها در یک صف واحد و با روحیه ای عالی و اراده ای قوی مقاومت می کنند. هر اسیر فلسطینی، زندان را مرحله ای از مبارزه با رژیم صهیونیستی می داند و در برابر فشارها با اراده ای استوار، ایستادگی می کند.
«ما دختران (شهید) شقاقی ایمان داریم که نبرد با اشغالگران طولانی خواهد بود و دستگیر شدن جزئی از نبرد ما محسوب می شود.
او ادامه می دهد: «اسیران بر این باور هستند که فرزندان جهاد اسلامی باقی خواهند ماند و همانطوری که با شهدا میثاق بسته اند، نبرد خود را در مسیر آزادی و عزت فلسطین ادامه خواهند داد.»
پیام اسیران فلسطینی، پیام ایستادگی، پایداری و وحدت کلمه در رویارویی با اشغالگران صهیونیست است. او در پایان می گوید: «من در اینجا از زبان اسیران فلسطینی با همه وجودم فریاد می زنم که وحدت کلمه و ایستادگی رمز پیروزی ماست و باید اختلاف ها و دو دستگی ها را کنار بگذاریم و در کنار یکدیگر به نبرد علیه اسرائیل بپردازیم تا بندهای اسارت را از هم پاره کنیم تا اسیران آزاد شوند.

وبگردی
نیاز شدید تلویزیون به بدحجابها در روزهای خاص
نیاز شدید تلویزیون به بدحجابها در روزهای خاص - کاش در این میان یکی به ما بگوید که بالاخره بی حجاب بد است، خوب است؟ چه زمانی بد است؟ چه زمانی خوب است؟
پاییز بازار ثانویه
پاییز بازار ثانویه - اگر ما نتوانیم تفاوت فاحش قیمت ارز در بازار آزاد و ثانویه را جبران کنیم و نتوانیم به بازار ثانویه عمق کافی ببخشیم عملا بازار ثانویه از دور خارج خواهد شد. قرار بود بازار ثانویه و آزاد یک تفاوت حداقلی داشته باشند. قرار بود نهایتا اختلاف قیمت در این دو بازار ۲۰۰ یا ۳۰۰ تومان باشد نه هفت هزار تومان!
حال فعلی ! یا ناتوانی در تشخیص حال قبلی
حال فعلی ! یا ناتوانی در تشخیص حال قبلی - حمید رسایی عضو جبهه پایداری در صفحه شخصی خود در شبکه توییتر نسبت به اهانت زشت امیر تتلو به امام حسین (ع) و 72 تن از یاران باوفایش واکنش تندی نشان داد.
ویدئو/ وحشت پزشکان از تولد نوزاد تک چشم در اندونزی (۱۶+)
ویدئو/ وحشت پزشکان از تولد نوزاد تک چشم در اندونزی (۱۶+) - پزشکان هنگامی که یک نوزاد دختر اندونزیایی را در یکی از بیمارستان های این کشور به دنیا آوردند بسیار وحشت زده شدند. نوزاد تازه متولد شده با یک چشم بزرگ روی پیشانی اش متولد شد و پس از هفت ساعت درگذشت.
بازنشر نامه استاد به امیر تتلو! / معیار تشخیص حق از باطل گشته ای !
بازنشر نامه استاد به امیر تتلو! / معیار تشخیص حق از باطل گشته ای ! - فردی به نام علی‌اکبر رائفی‌پور كه رسانه‌‌های اصولگرا از او به عنوان «استاد، محقق و پژوهشگر» یاد می‌كنند! در تاریخ 29 اردیبهشت 96 (در كوران انتخابات ریاست‌جمهوری) در نامه‌ای سرگشاده به امیرحسین مقصودلو (تتلو) نوشت: «امیر جان بخوان، تو باید بخوانی، عیبی ندارد! سرت را بالا بگیر و خدا را شکر کن که به واسطه تو این همه نفاق را آشکار کرد! دلت محکم باشد پهلوان! تو فقط بخوان، بخوان
جنجال احمد خمینی در VIP عزاداری حسینی
جنجال احمد خمینی در VIP عزاداری حسینی - انتشار عکس‌های نشستن احمد خمینی زیر کولر در بخش وی‌آی‌پی هیات که پوششی شیشه‌ای دارد و از سینه‌زنان جداست، پس از توضیح او که گفت آن جایگاه مربوط به «روحانیون درجه یک و دو قم» است و «اون بالا معممین میشینن که لباسشون چون زیاده باعث گرمازدگی نشه»، با واکنش‌های تندتری هم همراه بود.
واکنش جالب رهبری به روبوسی کیارستمی با داور خانم جشنواره کن!
واکنش جالب رهبری به روبوسی کیارستمی با داور خانم جشنواره کن! - واکنش جالب مقام معظم رهبری به روبوسی کیارستمی با خانم داور جشنواره کن از زبان عزت الله ضرغامی
لحظه هولناک در چاه انداختن دختر بچه توسط پسرعمویش
لحظه هولناک در چاه انداختن دختر بچه توسط پسرعمویش - این فیلم که توسط دوربین های امنیتی گرفته شده لحظه به چاه انداختن دختر 5 ساله ای در اصفهان توسط پسر بچه ای کوچک را به تصویر کشیده است.
آشنایی با لامبورگینی! کاملا ایرانی
آشنایی با لامبورگینی! کاملا ایرانی - جوان خوش ذوق ایرانی لامبورگینی! تماما ایرانی را طراحی و تولید کرده است.
سلطان سکه
سلطان سکه - اولین جلسه دادگاه "وحید مظلومین" معروف به سلطان سکه به همراه ۱۴ نفر از همدستانش امروز در شعبه دو دادگاه ویژه مفاسد اقتصادی به ریاست قاضی زرگر و به صورت علنی برگزار شد.
ریحانه یا لیلا؟! / حاشیه سازی ریحانه پارسا بازیگر سریال پدر
ریحانه یا لیلا؟! / حاشیه سازی ریحانه پارسا بازیگر سریال پدر - با وجود اینکه چند روزی است سریال پر حاشیه "پدر" به پایان رسیده است، اما انتشار تصاویر ریحانه پارسا بازیگر نقش اول زن این سریال جنجال تازه‌ای به پا کرده است. این جنجال در حالی ایجاد شده که سازندگان سریال "پدر" به دنبال تولید فصل دوم آن هستند.
لیلای سریال "پدر" مدل شد / عکس‌ها
لیلای سریال "پدر" مدل شد / عکس‌ها - ریحانه پارسا، بازیگر نقش لیلا در سریال "پدر" فعالیت خودش را به عنوان مدل تبلیغاتی آغاز کرد. این بازیگر متولد سال 1377 است.