دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ / Monday, 19 February, 2018

درباره عبدالله کوثری


درباره عبدالله کوثری
▪ متولد ۱۳۲۵ همدان
▪ مترجم، شاعر و ویراستار
▪لیسانس از دانشكده اقتصاد دانشكده شهید بهشتی تهران
▪ عزیمت به لندن
▪ بیش از ۵۰ اثر ترجمه شده در دو گروه ادبی و اقتصادی
● تعدادی از آثار ترجمه شده
▪ پوست انداختن، كارلوس فوئنتس، انتشارات آگاه
▪ خودم با دیگران، كارلوس فوئنتس، انتشارات قطره
▪ گرینگوی پیر، كارلوس فوئنتس، انتشارات طرح نو
▪آئورا، كارلوس فوئنتس، انتشارات تندر
▪ خوان رامون خیمنس، هاواردتی یانگ، انتشارات كهكشان
▪ استاد شیشه ای، میكل سروانتس، انتشارات تجربه
▪الكساندر نبسوك، جرالد پیروگ، انتشارات كهكشان
▪ الكساندر پوشكین، جی تاماس شا، انتشارات كهكشان
▪ باریس پاسترناك، گی دومالاك، انتشارات كهكشان
▪ داستان های آمریكای لاتین، روبرتو گونسالس اچه وریا، انتشارات نی
▪ دنی دیدرو، گیتامی، انتشارات كهكشان
▪ سروانتس، دبلیو بروس، انتشارات اشاره
▪ شارل بودلر، جاناتان آراك، انتشارات كهشكان
▪ مرگ در آند، ماریو بارگاس یوسا، انتشارات آگاه
● مجموعه شعر:
▪ گزیده شعرها، انتشارات آگاه
ادبیات دنیای گسترده ای است كه مترجمان در شناسایی آن سهم بسزا دارند. ادبیات ملل مختلف را مترجمان باذوق به علاقه مندان عرضه و آنان را با دنیایی پررمز و راز آشنا می كنند و دنیای هر نویسنده را با زبانی فصیح و نثری فخیم به ما می شناسانند.
ترجمه آثار ادبی یكی از راه های شناخت و آشنایی با ادبیات سرزمین های جهان و كاری بس عظیم و دشوار است.
ترجمه، پلی میان ملت ها است، وظیفه مترجم در قبال متن، روایت صحیح و امانتداری است. آنان علاوه بر انتقال لحن و آوردن معنی صحیح باید با زبان مبدأ نیز آشنا باشند.
عبدالله كوثری نیز از آن دسته مترجمانی است كه به اصول و متون ترجمه آگاهی كامل دارد و با رعایت اصل امانتداری در حفظ و گسترش ادبیات ملت های مختلف سعی و تلاشی وافر كرده است. او اكنون ساكن مشهد است و در آرامش میانسالی، آثاری را برای ترجمه، انتخاب می كند و در این مسیر با تجربه ای كه از گذشته به دست آورده، آثار ارزنده ای را به جامعه ادبی ما عرضه كرده است.
آثاری كه عبدالله كوثری به ما شناسانده، آثاری عظیم و با ارزش است و نقش او بخصوص در شناخت ادبیات آمریكای لاتین بسیار مهم و انكارناپذیر بوده است.
وقتی نام عبدالله كوثری به عنوان مترجم بر كتابی می نشیند، بی شك می توان آن كتاب را با لذت و آرامش بیشتری خواند.
عبدالله كوثری به سال ۱۳۲۵ در همدان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در همان شهر با موفقیت به پایان برد. علاقه به ادبیات از كودكی در او موج می زد، اما كنجكاوی و علاقه و عشق به علوم انسانی او رابرآن داشت تا در دانشگاه، رشته اقتصاد را انتخاب كند؛ اما تا زمانی كه اقتصاد می خواند، هنوز عاشق ادبیات بود و همین انگیزه باعث شد آهسته آهسته گام در وادی ترجمه نهد. خواندن اقتصاد هم البته به او كمك كرد تا در این زمینه بیش از ده اثر ترجمه داشته باشد، كه در نوع خود آثار بی همتایی هستند.
بعد از مدتی به ویراستاری پرداخت و برای مدت كوتاهی به لندن رفت، بعد از مراجعت تمام هم و توان خود را برروی ترجمه گذاشت.
عبدالله كوثری از نسل دوم مترجمانی است كه سال ها ادبیات آمریكای لاتین را ترجمه كرده و در شناساندن این ادبیات به خوانندگان ایرانی، تلاش های فراوانی داشته است.
پیش از عبدالله كوثری، مترجمان بسیاری چون «ذبیح الله صفا»، «نجف دریابندری»، «رضا سیدحسینی» و «ابوالحسن نجفی» بسیاری از آثار طراز اول دنیا را ترجمه كرده بودند و به همین دلیل ادبیات آمریكای لاتین آثار دست ناخورده ای داشت كه او آن ها را گزینش و ترجمه كرد.
با این حال ترجمه ادبیات آمریكا نیز با توجه به محدودیت آثار، بسیار انگشت شمار بود؛ از این رو وقتی عبدالله كوثری دست به ترجمه آثار ادبی زد بسیاری از آن ها ترجمه شده بود اما او از ترجمه وانماند و آثار برجسته ای را برای ترجمه جست.
آشنایی عبدالله كوثری با ادبیات آمریكای لاتین به اواخر دهه ۴۰ یعنی زمان ترجمه «انفجار در كلیسای جامع» كارپانیته ـ نخستین كسی كه آثارش ترجمه شد ـ باز می گردد. بعد از آن، كاری از «آستوریاس» به نام «آقای رئیس جمهور» بود كه هر دو این نویسندگان از آغازگران رئالیسم جادویی بودند. بعد از این ها در دهه پنجاه كارهای بورخس و ماركز شناخته شدند.
عبدالله كوثری علاقه بسیاری به ادبیات داشت وقتی در سال ۶۳ یكی از دوستان به او كتابی داد تا ترجمه كند او «آئورا» اثر كارلوس فوئنتس را به دلیل جذابیت عجیبی كه داشت انتخاب كرد و در سال ۶۴ ترجمه آن را به ناشر سپرد. در آن روزگار با توجه به اوضاع كشور و بحران جنگ، انتشارات رونق چندانی نداشت و به همین دلیل چاپ این كتاب با چند سال تأخیر انجام شد. از آن به بعد از آثار ترجمه شده كوثری می توان آثار مایو وبارگاس یوسا و بعدها كارلوس فوئنتس را برشمرد. كوثری ابتدا این نویسندگان را در انتشارات نسل قلم معرفی و بعد آثار آن ها را با زبانی قابل فهم و نثری روان ترجمه كرد تا جایی كه بسیاری از ادبیان و علاقه مندان به آمریكای لاتین او را با این آثار می شناسند. او در سال های بعد سعی كرد، دانش عمومی اش را بالا ببرد و نویسندگان دیگر را به خوانندگانش بشناساند.
عبدالله كوثری معتقد است: «در ادبیات كسی نمی تواند خود را در حیطه خاصی محدود كند؛ به ویژه این كه ادبیات جهان بسیار وسیع است.»
عبدالله كوثری به ترجمه آثار كلاسیك روس و انگلیس هم علاقه مند بوده، اما با توجه به این كه نویسندگان آمریكای لاتین در رمان های جدید ـ غیر از قالب رئالیسم جادویی ـ قالب و زبان خاصی داشته اند او با دقت و صرف زمان بیشتری به این كار تن داده است تا آثار جاودان و درخور تأملی از خود به جای بگذارد. او در آینده ای نه چندان دور برخی از تراژدی های یونانی را ترجمه خواهد كرد.
عبدالله كوثری معتقد است: «ادبیات اروپا از دهه ۷۰ و ۸۰ به بعد ادبیات پویایی نیست. در ایالات متحده در دهه ۷۰ و ۸۰ «همینگوی»، «فاكنر» و «جان اشتان بك» نداریم و یك باره ادبیاتی از سرزمین استعداد زده و فقیر به پا می خیزد و جهان را خیره می كند. تجربه جدید آنها در شیوه بیان و هم در تعریف انسان باعث شد هم در ایران و هم در جهان این ادبیات به عنوان پویاترین ادبیات معاصر شناخته شود.»
عبدالله كوثری از آن دسته مترجمانی است كه جریان های مهم ادبیات جهان را تا حدممكن به دوستداران ادبیات جهان شناسانده و در این مسیر نقش مؤثر و مفیدی ایفا كرده است.
از كارهای او در زمینه نقد و بررسی آثار نویسندگان در قالب بنیانگذاران فرهنگ و مجموعه نسل قلم می توان به سروانتس، فوئنتس، بودلر، پوشكین، پاسترناك، الكساندر بلسوك، خیمسن، اسكاروایلد و... اشاره كرد.
او درباره شناخت مترجم از اثری كه ترجمه می كند، معتقد است: «مترجمان سراغ اثری می روند كه نویسنده اش را نمی شناسند، پس نمی توانند زبان و نوع بیان آن نویسنده را خوب از كار درآورند. از طرف دیگر بعضی ها تسلط كافی بر زبان فارسی ندارند و زمانی كه به سراغ ترجمه می روند حاصل، خوب نخواهد بود.»
از نظر او ترجمه كار پیچیده ای است. از یك طرف نوعی هنر است و از طرفی دیگر فن. هنر است چون با ذوق و سلیقه و ظرافت همراه است و فن، چون اصول و قواعد و قوانین خاص خودش را دارد. از این رو كسی كه به كار ترجمه روی می آورد و ابتدای راه است باید از یك ویراستار باتجربه و حرفه ای كمك بگیرد تا بتواند اشكالات خود را اصلاح كند، اما متأسفانه از آنجا كه ضوابط مدونی برای ترجمه وجود ندارد، هر كس به خود اجازه می دهد خود را مترجم بنامد.
او در زمینه مشكلات ترجمه و بحران ترجمه با اظهار نگرانی می گوید: «اصولاً در زمینه علوم انسانی و ادبیات فارسی نمی توانیم راه حل مناسبی ارائه كنیم. اگر دولت وارد عمل شود و از چاپ كتاب هایی با ترجمه بد جلوگیری كند بسیار عالی است، اما در این شرایط ناشران باید فیلترگذاری كنند. در ترجمه چیزی به نام اصل داریم؛ یعنی مترجم متن خود را از روی متن دیگری می نویسد و اگر كسی اهل نظر باشد، می تواند تشخیص بدهد، ترجمه غلط است.»
«چرا ادبیات» اثر «ماریو بارگاس یوسا» با ترجمه عبدالله كوثری یكی از شاهكارهای ترجمه اوست. محتوای این كتاب سه مقاله از یوساست؛ با عنوان های «چرا ادبیات»، «فرهنگ آزادی» و «آمریكای لاتین» همه این مقالات با نوشتاری از یوسا بسیار خواندنی وجالب است و در كنار آن با ترجمه كوثری خواندنی تر شده است.
عبدالله كوثری بسیار اهل مطالعه است و دوستداران ادبیات را نیز به این امر تشویق می كند. از نظر او فعالیت ادبی فعالیتی بی تردید ارجمند است.
از نظر او ترجمه كار بسیار سخت و طاقت فرسایی است، زیرا وظیفه یك مترجم فقط ترجمه واژه ها نیست، بلكه باید حالات، فرهنگ، آداب و رسوم و ضرب المثل را هم ترجمه كند كه بسیاری از آنها در فارسی معادل ندارند؛ بنابراین مترجم برگردان یك فرهنگ است نه صرفاً واژه ها. عبدالله كوثری با این كه خود استادی بزرگ در ترجمه است، اما به استادان و بزرگسالان اهل ترجمه نیز همواره احترام گذاشته است. در همین راستا در هشتادمین سالروز تولد مرد ترجمه كشورمان، «رضا سیدحسینی» ، عبدالله كوثری می گوید: «ادبیات امروز ما وامدار ترجمه است. در این صد سال اخیر مترجمان، خوانندگان فارسی زبان را با ادبیات جهان آشنا كردند و ژانرهای مختلف ادبی را شناساندند. استاد رضا سیدحسینی بی تردید یكی از پیشگامان و نیز یكی از تأثیرگذارترین مترجمان شش دهه اخیر بوده است. او با شناخت عمیق از ادبیات غرب كه در كتاب بی بدیل «مكتب های ادبی» تجلی كرده ما را به شناخت بهتر ادبیات رهنمون كرده است...»
یكی از پیشنهادهای عبدالله كوثری برای پیشرفت فن ترجمه در ایران، نقد ترجمه است. او معتقد است با پذیرفتن نقد ترجمه و داشتن نقد ترجمه در مسیر پیشرفت گام هایی برداشته می شود كه بسیار مفید خواهد بود.
از ترجمه های عبدالله كوثری كه بیش از ۵۰ اثر در دو زمینه ادبیات و اقتصاد است می توان به این آثار اشاره كرد: «اسكاروایلد» جان استوكر، «آئورا» كارلوس فوئنتس، «ادم اسمیت» دی دی رافایل، «اراسموس» جیمز مك كونیكا، «استاد شیشه ای» میگل سروانتس، «اصول مدیریت (نظریه و عمل)» ارنست دیل، «اعتماد» اریل دورفمن، «اقتصاد» دنی مایزر، «اقتصاد شهر» ادوین میلز، «الكساندر بلوك» جرالد پیروگ، «باریس پاسترناك» گی دومالاك، «پوست انداختن» كارلوس فوئنتس، «خاطرات پس از مرگ برای كوباس» آسیس ماشادود، «جنگ آخر زمان» ماریو بارگاس یوسا، «خاورمیانه» پیتر بیومونت، «خطر و بازده» ریچار بویلی، «خوان رامون خیمنس» هاواردتی یانگ، «خودم با دیگران» كارلوس فوئنتس، «داستان های كوتاه لاتین» روبرتو گونسالس اپه وریا، «دنی دیدرو» گیتامی، «دوره كامل اقتصاد» دنی می یرز، «روانكاو» آسیس ماشادود، «سروانتس» دبلیو بروس، «شارل بودلر» جاناتان آراك، «كارلوس فوئنتس» لاینن ای گیوكو، «گرینكگوی پیر» كارلوس فوئنتس، «مرگ در آند» ماریو بارگاس یوسا، «ویرژیل» گریفین، «هومر» جسپر گریفین و...
این مترجم توانا سروده هایی نیز دارد كه در مجموعه ای به نام «گزیده شعرها» در سال ۱۳۷۷ آنها را به چاپ رسانده است. این شعرها در سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۷۳ سروده شده اند. این كتاب با مقدمه ای از زندگینامه خودنوشت شاعر آغاز می شود و سپس ۴۳ قطعه شعر نو در آن عرضه شده است.
بی شك عبدالله كوثری با پشتكار فراوانی كه دارد، آثار بسیار دیگری را نیز در سال های آینده برای فارسی زبانان ترجمه خواهد كرد. برایش آرزوی موفقیت و سلامتی می كنیم.

زهرا طهماسبی
پی نوشت:
در نگارش این مطلب از گفت وگوی تفصیلی عبدالله كوثری با ایسنا نیز استفاده شده است.

منبع : روزنامه ایران

مطالب مرتبط

چشم به راه جوانان هستیم


چشم به راه جوانان هستیم
از آن سالهایی که شاعر سرود: «می خواستم شعری برای جنگ بگویم»
زمان زیادی گذشته است. حالا جنگ تمام شده و شاعر رفته است، اما نه از یاد ما. و ما باز هم در دلتنگی های فراوانمان او را زمزمه می کنیم:
«من با دو چشم مات خودم دیدم
که کودکی زترس خطر تند می دوید
اما سری نداشت»
و فراموش نمی کنیم شاعر را و جنگ را که چون درختانی در جانمان ریشه دوانده اند. در روزهایی که هنوز هم می توان با تنفس در هوای آنها بوی "شهید" را حس کرد. با سیدضیاءالدین شفیعی در این باره گفتگو کردیم. شفیعی دبیری هفدهمین کنگره شعر دفاع مقدس را بر عهده دارد، او خود از شاعران و منتقدانی است که سالها حضور درکنگره های شعر دفاع مقدس را در کارنامه اش دارد. کتابهای «من مرگ را او خطاب می کنم»، «خیال های شهری»، «شرح خواب های گمشده»، «رؤیای هشتم»، «سکوت آزاد است»، «برگونه های ماه»، «اردیبهشت های فراوان گذشته اند» و... هم ازآثار چاپ شده او در قالب کتاب است.
شفیعی متولد سال ۱۳۴۴ در مشهد است .
▪ اگر موافق باشید با این سؤال شروع کنیم که اصولاً هدف از برگزاری کنگره های شعر دفاع مقدس چه بوده است؟
ـ هدف آغازین از راه اندازی کنگره های شعر دفاع مقدس ایجاد فضایی مناسب برای ارائه آثاری بوده است که در طول هر سال با موضوع دفاع مقدس خلق می شد و بعد از این هدف، قاعدتاً فراهم آوردن شرایطی که بتوان این آثار را حمایت کرد و در گسترش این آثار کوشید و این مجموعه کارها باعث به وجود آوردن یک فضای حرفه ای مناسب برای شعر دفاع مقدس شود. این هدف اولیه برگزارکنندگان کنگره شعر دفاع مقدس بود که در حال حاضر هم وجود دارد و دنبال می شود.
▪ شما اعتقاد دارید، به واسطه این کنگره ها باید تولید اثر شود و یا مثل آقای کاکایی که در گفتگویی گفته اند معتقدید که به جای تولید اثر باید به باز خوانی آثار بپردازیم؟
ـ شدیداً و قویاً معتقدم که خلق شعر دفاع مقدس ادامه دارد، آن هم به این دلایل: اول، فضای دفاع مقدس دامنه قابل توجهی از سرنوشت و تاریخ سرزمین ما را به خود اختصاص داده است. دوم، دامنه این دفاع تاثیرات قابل توجهی بر اجتماع و زندگی ما گذاشته است. آثار و باقیاتی که از زمان جنگ اعم از خانواده شهدا و رزمندگانی که هنوز در قید حیاتند و با مسائل و مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند کم نیست و بنابر این لزوم شعر گفتن درباره دفاع مقدس هنوز وجود دارد و نمی توان آن را تمام شده دانست.اگر جنگ تمام شده است اتفاقات پیرامون جنگ هنوز وجود دارد و ما هم آنها را می بینیم و هر کدام از این دیدنها می تواند بهانه خلق شعر باشد. اما در این میان نباید یک نکته را فراموش کرد و آن هم این مساله است که اصرار و تکیه بیش از حد برتکرار مضامین و نگاه ها و فضا هایی که در طول دو دهه گذشته بر شعردفاع مقدس ما حاکم بوده و شعرها از آن منظر سروده شده بی مورد است. باید این فضاها و نگاه ها را وسعت داد و به نگاه نسل امروز و زاویه دید آنها درباره شعر دفاع مقدس فرصت داد تا ابراز وجود کنند و شعر های آنها را شنید. می دانیم که شاعران نسل جوان برادران نسل گذشته شعر دفاع مقدس هستند و دیروز و امروز شعر ما را ساخته و می سازند و نباید فراموش کرد که نگاه و فضای حاکم بر شعر این برادران با آنچه از آن به نام شعر گذشته دفاع مقدس یاد می کنیم، تفاوتهایی دارند و البته شنیدنی و خواندنی است و بسیاری از این اشعار هم به همان اندازه آثار پیشین تاثیر گذار و ارزشمند است.
▪ آقای کاکایی درآن گفتگو جمله ای دیگر هم دارند که عین آن را می خوانم و دوست دارم نظر شما را هم بدانم. می گویند «من اکیداً با حرکت های سازماندهی شده برای تولید شعر مقاومت مخالفم.» آیا کنگره همین کار را به نحوی انجام نمی دهد؟
ـ البته همان طور که گفتید، این ها دیدگاه ها و نقل قول های دوست ارجمند و با تجربه ام آقای کاکایی است نه من، اگر چیزی را جایی گفتم و یا نظری دادم، حاضرم درباره آن حرف بزنم.
▪ برای من این اظهارنظر کنجکاوی ایجاد کرد، چون آقای کاکایی خودشان دبیر این کنگره ها بودند و سالهای سال در این گونه حرکتها حضوری پررنگ و جدی داشتند و ازطرفی شما هم وضعیتی مشابه این را داشته اید و به همین دلیل دوست دارم اگر ممکن است نظر شما را هم بشنوم.
ـ من کنگره های شعر را حرکتی سازمان دهی شده برای تولید شعر نمی دانم که اگر کنگره شعر دفاع مقدس از چنین قدرتی برخوردار بود، خیلی خوب بود، اما می دانیم از چنین ابزار و قدرتی بهره مند نبوده است. کنگره های شعر، تالارهایی هستند برای نمایش آثار خلق شده، ولی جریان یا ابزار و یا قدرتی برای خلق شعر نیست.
▪ این کنگره ها به شکل غیرمستقیم هم جریان ساز خلق شعر دفاع مقدس نبوده اند؟
ـ چرا به این صورت بوده است، اما اینکه خود بتواند به خلق آثار دفاع مقدس بپردازد خیر. فکر کنید مثلا کنگره شعر دفاع مقدس بخواهد از امسال جریانی را راه بیندازد؛ به نظر من این امکان وجود ندارد، کما اینکه ما در حال حاضر هم می بینیم که در شعر جوان، فضاهایی وجود دارد که آن فضاها شاید موافق طبع برگزارکنندگان کنگره های شعر دفاع مقدس نباشد، اما وجود دارند. ما می دانیم که باید این فضاها را هم داشته باشیم. البته این موضوع نشان از این دارد که کنگره این حرکت ها را جهت دهی نکرده است.
▪ اما باز هم می شود گفت یک دلیل برای تولید شعر دفاع مقدس بوده است، اگر نگوییم همه دلایل؟
ـ همان طور که از یک سو دلیلی برای بعضی ها بوده است که شعر با موضوع دفاع مقدس بگویند و سرودن دراین نوع را جدی بگیرند از سوی دیگر دلیلی هم بوده است برای گروه بیشتری در جهت تولید نکردن یا مغایر این فضا تولید کردن! یعنی اگر واقع بینانه نگاه بکنیم می بینیم این هر دو حرکت وجود دارد و به حیات خود ادامه می دهد، اما من اتفاقا معتقدم چیزی که درکنگره ها مورد غفلت قرار گرفته بهره بردن از همان فضاهایی است که فضاهای طبق معمول و طبق عرف دو دهه گذشته شعردفاع مقدس نبوده است. اما هم مضامین، متاثر از فضای دفاع مقدس بوده است و هم شاعران این آثار برادران دیروز و پریروز شعر دفاع مقدس بوده اند، البته با زبان، نگاه و منظری متفاوت. و می دانیم زبان و بیان این گونه شعر در چهار پنج سال اخیر بسیار بسیار زیاد شده است، گرچه کنگره تاکنون کمتر فرصت و امکان پذیرش نگاه آنها را داشته است.
▪ چرا؟ مشکل را کجا می دانید و اگر این اتفاق رخ ندهد، ممکن است چه صدماتی متوجه کنگره های شعر دفاع مقدس و شعردفاع مقدس ما باشد؟
ـ عادت به شنیدن و اهمیت دادن به نگاه ها و زبانها و بیان های سنتی باعت بروز چنین خلایی شده است. شاید هم عدم شناخت، شاید هم توهم بی تعهدی در آثار اخیر.
▪ بعد از شانزده دوره برگزاری کنگره شعر دفاع مقدس چه نکته یا نکاتی را می بینید که در این کنگره ها مورد غفلت قرار گرفته است؟
ـ من امسال دو ماجرا را در برگزاری کنگره پی گیری می کنم و امیدوارم برکاتی از رهگذر این توجه به کنگره برسد. اول به شکل جدی به دنبال این هستیم که شعر شاعران نسل سوم و چهارم در کنگره حضوری جدی داشته باشد و در داوریها هم به خوبی دیده شوند، چون احساس می شود در دوره های قبل اگر این آثار داوری می شد، نگاه داوران و فضای حاکم برداوری طوری بود که آثاراین عزیزان به مرحله نهایی نمی رسید. امسال سعی می کنیم که آثار این جوانها دیده شود و اگر ظرفیتهای لازم را دارا بود، به مراحل نهایی هم راه پیدا کنند و این امکان به وجود بیاید که شعر دفاع مقدس، برادران جدید خود را بشناسد و با آنها ارتباط برقرار کند. این یکی از اتفاقات مهم خواهد بود که به آن توجه می شود این موضوع در تمام برنامه های کنگره مورد توجه قرار خواهد گرفت. از تشکیل هیات داوران و انتخاب چهره های متفاوت نسبت به همه سالهای گذشته تا به وجود آوردن همین فضا و رویه در جشنواره های استانی که خاستگاه و سرچشمه های اصلی کنگره هستند.
نکته دیگراین است که در سالهای دفاع مقدس به واسطه حضور ملموس جنگ و لوازم آن در زندگی و آثار شاعران، محتوای حماسی در کلیت شعر جنگ، فراوانی بیشتری داشت و به همین دلیل هم آقایان شاعر امکان حضور بیشتر و ارائه اثر در کنگره را داشتند و داوران و سیاستگذاران کنگره هم آقایان بودند. درطول سالهای اخیر به واسطه فاصله گرفتن از سالهای دفاع مقدس، دور شدن از آن فضای حماسی، نوستالژیک شدن فضای دفاع مقدس و رسیدن به یک فضای عاطفی در شعر، حضور خانمها در شعر دفاع مقدس بیشتر شده است و آثار بیشتری از این عزیزان را در کنگره ها می بینیم. بنابراین امسال فضایی فراهم می شود که این شاعران، هم نمایندگان خوبی در بخش داوری آثار داشته باشند که شامل ۳۰ درصد داوران می شود و برگزیدگانی ازاین عزیزان هم خواهیم داشت.
▪ آقای شفیعی، چه فکری برای حضورجدی تر ادبیات کودک در کنگره امسال شده است؟ چون معمولا حضور این ادبیات درکنگره تاکنون به دعوت از یکی دو شاعر سرشناس کودک دراین کنگره ها خلاصه می شد؟
ـ شعر کودک دفاع مقدس مقوله ای است که باید به آن توجه شود و در این امر هم شکی نیست، اما من به شخصه معتقدم که اگر بخواهیم به تفکیک مخاطبان شعر به این هنر بپردازیم، مسیر درستی را انتخاب نکرده ایم، همان طورکه کودکان ونوجوانان گروهی از مخاطبان شعر هستند، چه بسا که گروه های دیگری هم در میان مخاطبان هستند که جمعیت بیشتری را شامل می شوند و باید آنها را هم جدی گرفت. بنابراین معتقدم شعر کودک ونوجوان باید رقابت بکند و خودش را بالا بکشد. ما هیچ اثری را بدون داوری نمی گذاریم اگر اثری به دبیرخانه کنگره برسد، حتما توسط متخصص همان نوع شعر بررسی می شود. اما اینکه از آغاز بخواهیم یک فضای جداگانه ای را برای شعر کودک دفاع مقدس درنظر بگیریم، این به نظر من درست نیست.
▪ بگذارید سؤال بعد را این طور مطرح کنم که به نظر شما مردم ما چه قدر شعر دفاع مقدس را می خوانند؟
ـ ببینید یکی دیگر از دردهایی که درباره شعر دفاع مقدس وجود دارد، این است که ما در کنگره های پیشین گاهی سرگرم به شکل برگزاری کنگره شده ایم و این باعث شده ما از هدف کنگره دور بشویم. در دوره های آغازین کنگره شعر دفاع مقدس، کنگره ها در میان مردم برگزار می شد، اما گاهی مسائلی مثل ظرفیت سالن و امکانات و لوازم دیگر باعث شده کنگره در جایی برگزارشود که مردم و مخاطبان مثلا به علت بعد مسافت و یا به هر دلیل دیگر، نتوانند ازکنگره بهره مند شوند و این باعث ایجاد فاصله بین شعر دفاع مقدس و مخاطبانش شده است. امسال با فکرهایی که شده است سعی کرده ایم این مشکل رفع شود. چند روز پیش سفری به بندر عباس داشتم که امسال کنگره در آنجا برگزار می شود و سعی ما بر آن بوده است که کنگره در میان مردم و درکنار مردم برگزار شود.
▪ در بخش کتاب و چاپ آثار کنگره و برای اینکه خواننده این آثار تنها شاعران نباشند و مردم هم این آثار را بخوانند چه تدبیری شده است؟
ـ برای رسیدن به این مهم می توان مسیر های مختلفی را طی کرد، از جمله کم حجم کردن کتابها که باعث بالا بردن قدرت خرید مردم شود. دادن کتابها به پخش هایی که دامنه پخش وسیعی دارند و... از دیگر کارهایی است که می توان انجام داد تا آثار چاپ شده به دست عامه مردم هم برسد، ولی شما می دانید که از دو سال پیش وجوه اجرایی و وجوه علمی کنگره از یکدیگر جدا شده است. من وجوهی که مربوط به قسمت علمی کنگره است را پی گیری می کنم، حال آنکه سیاستگذاری در بخش کتاب بیشتر در مدیریت اجرایی دنبال می شود. البته وجوه اجرایی هم با هماهنگی بنده دنبال می شود. درشورای سیاستگذاری درمورد این موارد هم دغدغه هایم راگفته ام.
▪ شما در گفتگویی فرموده اید آرامش و وفاق مهمترین اهداف هفدهمین کنگره دفاع مقدس است در این باره توضیحی دارید؟
ـ فکر می کنم در دوره های گذشته که این کنگره برگزار می شد، بعضی از موضع گیریهای رسانه ای و برخی از سیاستهای رسانه ای سبب شده است که حتی برخی از حرفهای حق درباره کنگره شنیده نشود. اعتقاد دارم کنگره شعر دفاع مقدس میراث ایام دفاع مقدس است. تابلو آن هم تابلوی شعر دفاع مقدس است و می دانیم در زمان جنگ دستاورد های مهم و پر اهمیت درسایه وفاق اتفاق افتاد نه درسایه هیاهو. در کنگره نواقص فراوانی وجود دارد. احتمالا بعضی از اهداف دچار کج تابی هایی شده است، اما این ها را نمی شود با هیاهو حل کرد، بلکه باید با وفاق و همدلی حل کرد؛ با طرح سؤالاتی از همین جنس سؤالات امروز شما. از همین مسیرها باید کار را به سرانجام رساند در غیر این صورت این تابلو و این چراغ دچار فتور و فترت خواهد شد. باید دور همدیگر جمع شویم و بضاعتهای فراوانی را که دوستان شاعر دارند به خدمت بگیریم و برادران شعر دفاع مقدس را به کمک این شعر فرا بخوانیم.
▪ سؤالات من تمام شده است، اگر حرف خاصی مانده که گفتن آن لازم است بفرمایید.
ـ کنگره هفدهم کنگره ای است برای شنیدن شعر هایی از نسل امروز؛ متعهد به اهداف دفاع مقدس اگر چه با نگاه و زبان و دیدگاه متفاوت. ما باید صدای برادران پرشور و جوان شعر دفاع مقدس را بشنویم- چون نابرادران تریبونهای فراوانی برای فریاد زدن دارند- این تریبونها و آنها به هم کمک می کنند نواقص شعر دفاع مقدس در مسیر برادری با دفاع مقدس برطرف شود نه در مسیر نابرادریها و هیاهوها.

کیک هویجی پرگردو برای افراد دیابتی !
ما در اینجا یک دسر کم کالری خوشمزه و لذیذ به شما معرفی می‌کنیم این دسر در هر وعده تنها ۱۰۰ تا ۱۵۰ کالری انرژی به بدن شما منتقل خواهند کرد در مقالات بعدی هم دسرهای دیگری را به شما …
وبگردی
سقوط «خرمشهر»، هواپیمایی که چندین سال زمین‌گیر شده بود!
سقوط «خرمشهر»، هواپیمایی که چندین سال زمین‌گیر شده بود! - رویدادی که در بطن آن، هواپیمای ATR شرکت آسمان قرار داشت که با کد EP-ATS رجیستر شده و مسئولان شرکت هواپیمایی آسمان بر آن نام «خرمشهر» را گذارده بودند. نامی که هدف از انتخاب آن هرچه بوده، حتما یادآوری سقوط خرمشهر در ابتدای جنگ تحمیلی نبوده است. رویدادی که ساعاتی پیش بار دیگر رخ داد؛ این بار با سقوط هواپیمایی که خرمشهر نام داشت.
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد !
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد ! - شب گذشته مراسم اکران فیلم بلوک 9 خروجی 2 به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی محمدرضا شریفی نیا و نیز فیلم شاخ کرگدن در پردیس سینمایی ملت برگزار گردید.
فیلم | سریع‌القلم: تقابل ما با جهان چقدر هزینه دارد؟
فیلم | سریع‌القلم: تقابل ما با جهان چقدر هزینه دارد؟ - اقتصاد سیاسی - محمودسریع القلم با بیان اینکه تقابل ما با جهان هزینه دارد،گفت:»هیچ انسانی پیدا نمی شود که بگوید با ظلم موافقم هستم،اما حکمرانی در کشور باید سود و زیان کند که با چه هزینه ای می خواهد این موضوع را پیش ببرد.»
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه - سخنرانی پرحاشیه احمدی نژاد در مقابل دادگاه بقایی
چه کسی به وقت شام را کمدی خطاب کرد؟!!
چه کسی به وقت شام را کمدی خطاب کرد؟!! - امیرقادری منتقد سینما: حاتمی کیا یک فیلم بد و کاریکاتوری ساخته است
تصاویر/ حاشیه و متن اختتامیه جشنواره فیلم فجر
تصاویر/ حاشیه و متن اختتامیه جشنواره فیلم فجر - آیین اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در مرکز همایش‌های برج میلاد با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور و سید عباس صالحی وزیر ارشاد برپا شد.