چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶ / Wednesday, 21 February, 2018

قلم عاشقانه و مهر به وطن


قلم عاشقانه و مهر به وطن
شعر در سخن روزانه مردم ایران زمین، گوهر شیرینی است که با آن کلام و اندیشه ذهنشان را آهنگین می کنند. اشعار به جای مانده از بزرگان ادب شعر فارسی، میراث کهنی است که بسیاری از ادیبان عصر حاضر با تکیه بر این داشته ها برگی نوین را در کتاب فرهنگ این سرزمین رقم زده اند.
یکی از ادیبان معاصر که با خوانش و تحلیل آثار اساتید ادب سده های پیشین در مکتبشان آموخت و سپس دست به قلم برد، فریدون مشیری است.وی سرودن شعر را از نوجوانی شروع کرد. سروده های این دوره وی تحت تاثیرشاهنامه خوانی های پدرش شکل گرفت.
پس از فراغت از تحصیل در دوره دبیرستان به کار در مطبوعات روی آورد و در روزنامه ها و مجلات کارهایی از قبیل خبرنگاری و نویسندگی رابرعهده گرفت. وی بعدها در رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران به تحصیل ادامه داد.اولین مجموعه شعرش با نام «تشنه توفان» در ۲۸ سالگی با مقدمه محمدحسین شهریار و علی دشتی به چاپ رسید. خود او درباره این مجموعه گفته است: «چهارپاره هایی بود که گاهی سه مصرع مساوی با یک قطعه کوتاه داشت که هم وزن داشت، هم قافیه و هم معنا. آن زمان چندین نفر از جمله نادر نادرپور، هوشنگ ابتهاج (سایه) سیاوش کسرایی، اخوان ثالث بودند که به همین سبک شعر می گفتند و همه از شاعران نامدار شدند، زیرا به شعر گذشته ما بی اعتنا نبودند. اخوان ثالث، نادرپور و من به شعر قدیم احاطه کامل داشتیم، یعنی آثار سعدی، حافظ، رودکی، فردوسی و... را خوانده بودیم، در مورد آنها بحث کرده و بر آن تکیه می کردیم.»
مشیری از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۱ مسئول صفحه شعر و ادب مجله روشنفکر بود. این صفحات که بعدها به نام هفت تار چنگ نامیده شد، به تمام زمینه های ادبی و فرهنگی از جمله نقد کتاب، فیلم، تئاتر، نقاشی و شعر می پرداخت. بسیاری از شاعران مشهور معاصر، اولین بار با چاپ شعرهایشان در این صفحات معرفی شدند. مشیری در سال های پس از آن نیز تنظیم صفحه شعر و ادبی چند نشریه ادبی را بر عهده داشت.مشیری در کنار سرودن شعر و نوشتن نقد و قطعات ادبی توجه خاصی نیز به موسیقی ایرانی داشت و در پی همین دلبستگی طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ عضویت در شورای موسیقی و شعر رادیو را پذیرفت و سهمی بسزا در پیوند دادن شعر با موسیقی و غنی ساختن برنامه گلهای تازه رادیو ایران در آن سالها داشت.
بنا به اعلام سایت رسمی این شاعر معاصر، علاقه به موسیقی در مشیری به گونه ای بوده است که هر بار سازی نواخته می شد مایه آن را می گفت و می دانسته که آن نغمه از چه ردیفی است و یا چه گوشه ای و آن گوشه را بسط می داده؛ بارها شنیده شده که تشخیص او در مورد برجسته ترین قطعات موسیقی ایران کاملاً درست و همراه با دقت تخصصی ویژه ای همراه بوده است. این آشنایی از سالهای خیلی دور از طریق خانواده مادری با موسیقی و تئاتر ایران همراه بوده است. فضل ا... بایگان، دایی ایشان در تئاتر بازی می کرد. مهرتاش، موسس جامعه باربد و ابوالحسن صبا نیز با فضل ا... بایگان دوست بودند و با هم به نواختن سه تار یا ویولن می پرداختند و مشیری که در آن زمان ۱۴ یا ۱۵ سال داشت مشتاقانه به شنیدن این موسیقی دل می داد.
فریدون مشیری در سال ۱۳۷۷ به آلمان و آمریکا سفر کرد و مراسم شعرخوانی او درشهرهای کلن،لیمبورگ وفرانکفورت و همچنین در ۲۴ ایالت آمریکا از جمله در دانشگاه های برکلی و نیوجرسی به طور بی سابقه ای مورد توجه دوستداران ادبیات ایران قرار گرفت. به اعتقاد بسیاری از اهل نظر از دلایل محبوبیت کلام فریدون مشیری، قلم عاشقانه وی و مهر به مردم و سرزمین اش است. وی در دوران حیات ادبی اش پیوسته انسان و عشق را ستوده و سروده هایش پیوسته با رنگ و بوی وطن دوستی و انسان گرایی بومی همراه بوده است.وی سرانجام در سال ۱۳۷۹ دیده از جها ن فرو بست در حالی که سروده هایش که لبریز از عشق به سرزمین مادری اش است همچنان در کلام ایرانیان به شیرینی جریان دارد.


منبع : روزنامه ابرار

مطالب مرتبط

دلایل گمنامی «بیدل» در ایران


دلایل گمنامی «بیدل» در ایران
محمد كاظم كاظمی، شاعر مهاجر افغان در نوشتاری تحلیلی علت یا علل گمنامی «عبدالقادر بیدل دهلوی» طی دوره های مختلف ادبی در ایران را بررسی كرده است.
كاظمی در آغاز نوشته تحلیلی خود آورده است: در حالی كه سالهای سال شعربیدل درس شبانه و ورد سحرگاه فارسی زبانان خارج از ایران بود در این كشور نام و نشانی از او در میان نبود و ادبای رسمی و غیررسمی حتی در حد یك شاعر متوسط هم باورش نداشتند. آنان هم كه گاه و بیگاه در حاشیه سخنانشان حرفی از او به میان می آوردند شعرش را نمونه ابتذال می شمردند و مایه عبرت.
پیش از این بسیار كسان كوشیده اند توضیح دهند كه چرا چنان شاعری در چنین سرزمین ادب پروری گمنام ماند. هركسی از ظن خود یار این موضوع شده و علتی را مطرح كرده است. گروهی پیچیدگی شعر بیدل را عامل اصلی دانسته اند و گروهی تفاوت زبان فارسی دو سرزمین را و...
نگارنده این سطور چنین می پندارد كه هیچ یك از این عوامل به تنهایی نمی توانسته تعیین كننده باشند. در كنار اینها یك عامل مهم و مغفول مانده دیگر هم وجود داشته است كه اینك به تفصیل از آن سخن خواهیم گفت.
پیچیدگی به چند دلیل نمی توانسته تنها مانع شهرت شعر بیدل در ایران باشد. نخست این كه شعر او چندان كه می گویند پیچیده نیست. اگر كسی با سنت ادبی مكتب هندی و بعضی چم و خم های كار این شاعر آشنا باشد چندان مشكلی در پیش نخواهد داشت. شعر بیدل نه واژگان غریبی دارد و نه تلمیحات دور از دسترسی.
گذشته از آن همین شاعر در افغانستان تا حد قابل ملاحظه ای شناخته شده است. چگونه می شود شعری برای مردم افغانستان ساده و قابل فهم باشد و برای همزبانان آنها در ایران نه با آن كه در ایران هم میزان سواد و مطالعه بیشتر است و هم وضعیت آموزش ادبیات فارسی بهنجارتر.
بعضی چنین عنوان كرده اند كه علت گمنامی بیدل در ایران و اشتهار او در افغانستان تفاوت های زبان فارسی دو كشور است و بیدل كه به هر حال به افغانستان نزدیك تر بوده است در آن جا مقبولیت بیشتری یافته است.
این حرف هم اساس درستی ندارد. اصولا تفاوت زبان فارسی دو كشور- به ویژه زبان ادبی- آن قدر نیست كه قابل توجه باشد. زبان محاوره درحد بعضی واژگان و ساختارهای نحوی تفاوت هایی دارد و در ادبیات داستانی كمابیش رد پای آن را می بینیم ولی آنگاه كه پای شعر به میان می آید همین اندك تفاوت هم از میان برمی خیزد. خلیل الله خلیلی، حاجی دهقان، صوفی عشقری، علامه بلخی، واصف باختری، قهار عاصی و سیدابوطالب مظفری با همان زبانی شعر گفته اند كه ملك الشعرای بهار، شهریار، اخوان ثالث، سهراب سپهری، مهرداد اوستا، علی معلم و قیصر امین پور.
وجود تك وتوك واژه های محلی و تفاوت های اندك دستورزبان نمی تواند زبان شعر دو كشور را از هم جدا كند. بر فرض كه چنین باشد این پرسش پیش می آید كه مگر بین زبان فارسی هند و افغانستان تفاوتی وجود نداشته است، پس چگونه شعر بیدل به افغانستان راه پیدا كرده است؟
اما ظهور مكتب بازگشت ادبی در ایران می تواند عامل اصلی تری قلمداد شود، هرچند این هم تنها عامل نیست.
در واقع این دوره فترت و عقب گرد دیواری شد بین شاعران مكتب هندی و جامعه ایران. نه تنها بیدل كه صائب و كلیم و دیگران هم در آن سوی دیوار قرارگرفتند و سالها مطرود و منفور ادبای بازمانده از بازگشت بودند. در این میانه حزین لاهیجی سرنوشت عجیب تری یافت. او آن قدر در ایران گمنام بود كه شاعری فرصت طلب یكی یكی غزلهایش را در مطبوعات به نام خود چاپ كرد و نه تنها كسی متوجه نشد بلكه همه از قوت شعر آن شاعر- و در واقع قوت شعر حزین- مبهوت مانده بودند.
نگاهی به آثار و نظریات ادبای سنتی قبل و بعد از مشروطه روشن می كند كه آنان تا چه حد با مكتب هندی بیگانه- و حتی معارض- بوده اند. كم كم كسانی چون مرحوم امیری فیروزكوهی، محمد قهرمان و دیگران پا پیش گذاشتند و شاعران آن مكتب را مقبولیتی دوباره بخشیدند.
در مقابل، در افغانستان بازگشت ادبی به این شكل و این شدت رخ نداد. ركود و انحطاط بود اما در قالب مكتب هندی و چنین شد كه رشته ارتباط ادبای افغانستان با شاعران مكتب هندی گسیخته نشد.
این می تواند علتی قابل توجه برای گمنامی بیدل در ایران باشد ولی باز هم تنها علت نیست چون این مانع برای همه شاعران مكتب هندی به طور یكسانی وجود داشته است. چرا در این میانه بیدل تا سالهای اخیرهمچنان غریب ماند و طرفداران مكتب هندی هم به صائب و اقران او بسنده كردند؟
یك علت دیگر هم وجود دارد كه علتی فرعی است نه اصلی یعنی عوارض علل دیگر را تشدید می كند و آن، كاهلی و پخته خواری رایج در تحقیقات ادبی است. وقتی جامعه دچار كاهلی باشد، بیشتر كسان، به نقل قول سخنان مشهور بسنده می كنند و خود در پی تحقیق بر نمی آیند. بسیاری از ادبا، بدین گونه به تكرار حرف های دیگران بسنده كردند كه حاكی از غموض و افراط در شعر بیدل بود.
راقم این سطور، می پندارد كه در این میانه یكی از علل و موجبات اصلی قضیه پنهان مانده یا پنهان نگه داشته شده است. پیش از آن كه بر آن عامل نظری كنیم، لازم می افتد كه حاشیه ای در این جا بگشاییم.
ماجرا از آن جا شروع شد كه در مشرق زمین، وطن سیاسی جای وطن فرهنگی را گرفت و ادب دوستان هر كشور از كشورهای دست ساخته استعمار كوشیدند برای خود هویتی مستقل از دیگران دست و پا كنند و احیانا خرده رقابتی هم با بقیه داشته باشند. در روزگاران پیش، این بحث ها نبود و دادوستد سالم فرهنگی در تمام اقالیم فارسی زبانان رواج داشت.


وبگردی
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش - باز هم زیر گرفتن ماموران امنیتی و نیروی انتظامی توسط یک ماشین دیگر سواری توسط اراذل خیابان گلستان هفتم
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران - کی از دراویش گنابادی با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در خیابان پاسداران تهران / گفته میشود تعداد شهدای ناجا در حمله آشوبگران فرقه ضاله گنابادی و حامیان نورعلی تابنده به ۴ تن رسیده است.
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای - به دنبال سقوط هواپیمای تهران-یاسوج ویدیو لحظه مواجه خانواده های جانباختگان را با وزیر مشاهده می کنید.
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو - تصاویری دردناک از حمله مرد موتور سوار با چاقو به یک مرد راننده در حضور همسر و فرزندش در شهرستان داراب استان فارس را در ویدئوی زیر می بینید. به نظر میرسد این اتفاق در پی جرو بحثی بر سر پارک کردن وسایل نقلیه روی داده است!
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟ - آنچه مشخص است جمهوری اسلامی ایران باید تصمیم مشخص و درستی درباره سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی بگیرد. دیگر نمی‌توان با این روش تعقیب و گریزی با این مسئله برخورد کرد. دیگر نمی‌توان ورزشکاران را از مقابله با کشتی‌گیران اسرائیلی باز داشت و در برابر رسانه‌های جهانی گفت به خاطر مصدومیت در میدان حاضر نمی‌شویم و در داخل جشن بگیریم که ما عزت‌مان را حفظ کردیم و...
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد !
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد ! - شب گذشته مراسم اکران فیلم بلوک 9 خروجی 2 به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی محمدرضا شریفی نیا و نیز فیلم شاخ کرگدن در پردیس سینمایی ملت برگزار گردید.
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه - سخنرانی پرحاشیه احمدی نژاد در مقابل دادگاه بقایی
    راهی به سوی شادی
    قلبت را از کینه بزدا ذهنت را از نگرانی پاک کن ساده زندگی کن کم توقع باش از خود گذشتگی داشته باش زندگیت را از عشق لبریز ساز نور بیفشان حود را فراموش کن و به دیگران بیندیش آنچه …