یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷ / Sunday, 27 May, 2018

ریسک چیست؟


ریسک چیست؟
ریسک چیست و چه زمانی ریسک بزرگ است و چه زمانی کوچک؟ آیا اصلا باید در زندگی ریسک کرد؟ دانشمندان معتقدند بدون ریسک زندگی انسان پیشرفت نمی‌کند.
ریسک یک مفهوم است. مفهومی که از سالیان دور در زندگی بشری قد علم کرده است. زمانی که انسان غارنشین به دنبال شکار از غارش خارج می‌شد، ریسک می‌کرد و زندگی خود را به خطر می‌انداخت. امروز هم که انسان امروزی پایش را از خانه بیرون می‌گذارد، به محل کارش می‌رود و سفر می‌رود، ریسک می‌کند.
با این حال مفهوم ریسک در ذهن بسیاری از انسان‌ها به معنای مالی آن به کار می‌رود. ریسک مالی یعنی اینکه پول را در راهی به کار ببرند که احتمال از دست دادن آن وجود داشته باشد. با این حال ریسک در مورد هر چیزی که به کار رود این مفهوم را می‌رساند که احتمال از دست دادن آن چیز یا تهدید آن وجود دارد.
البته ریسک به طور مطلق همیشه به معنای از دست دادن نیست. در تئوری بازی و سرمایه‌گذاری ریسک تنها یک مقیاس برای ناسازگاری نتایج پیش‌آمده است. بیمه یک مثال کلاسیک از سرمایه‌گذاری است که ریسک تولید می‌کند. خریداران مبلغی را به عنوان ضمانت می‌پردازند تا از آنها در برابر از دست دادن کالایشان محافظت شود.
یکی از ریسک‌هایی که بسیاری از مردم جهان حاضرند آن را بپذیرند، ریسک شرکت در لاتاری‌ها و خریدن بلیت‌های بخت‌آزمایی است. اغلب تصور می‌شود که این ریسک ریسک کوچکی است. پول اندکی می‌پردازید و در مقابل احتمال دارد جایزه فوق‌العاده بزرگی برنده شوید. درست!
اما کارشناسان معتقدند که برخلاف تصور عمومی، این ریسک، جزو ریسک‌های بزرگ محسوب می‌شود زیرا در این شرایط درصد باخت (پرداخت پول در برابر هیچ) بسیار بیشتر از درصد برد پولی بزرگ در برابر پول اندک بلیت است.
در نتیجه بزرگی ریسک آنگونه که تصور عمومی بر آن است، در درجه اول به میزان باخت دلالت ندارد، بلکه مهم است که چند درصد احتمال برد در آن ریسک وجود دارد.
امروزه از راه‌ها و فرمول‌های زیادی برای به دست آوردن ریسک استفاده می‌شود.
دانشمندان، کارشناسان و حتی بازرگانان ترجیح می‌دهند پیش از انجام هر کاری درصد ریسک آن را محاسبه کنند. اگر شما در بورس سهام دارید احتمالا با فرمول‌هایی که برای محاسبه ریسک در بورس به کار می‌روند هم آشنایی دارید.
در خرید و فروش کالا، زمین و ... هم راه‌هایی برای تقریب میزان ریسک وجود دارد. اما وقتی پای روابط انسانی به میان می‌آید، محاسبه ریسک کمی سخت‌تر می‌شود. اینکه در ارتباط با یک انسان دیگر چقدر ریسک وجود دارد را از هیچ فرمولی نمی‌توانید به دست بیاورید.
برای حل این مشکل هم راه‌هایی وجود دارد. حس ترس، یکی از راه‌های جلوگیری از ضرر بزرگ در شرایط انسانی است که در ما انسان‌ها به ودیعه گذاشته شده است. در بسیاری از موارد این حس به کمک انسان می‌آید و او را از انجام کاری که ریسک بزرگی در آن است وامی‌دارد.
اما اگر با این حس درست برخورد نشود، لحظه به لحظه بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شود تا جایی که مانع از انجام کارهای ساده هم می‌شود. با این حال افراد موفق کسانی هستند که از ریسک کردن نترسیده‌اند. ترسشان را کنترل کرده‌اند و نگذاشته‌اند روز‌به روز گسترده‌تر شود.
برای تعیین منطقی بودن یا نبودن ریسک در روابط انسانی باید تا آنجا که ممکن است اطلاعات جمع‌آوری کرد. شناخت را افزایش دارد و فرصت‌ها را در نظر داشت.

نگین شیرآقایی

منبع : روزنامه ایران

مطالب مرتبط

کمک‌های خیریه

کمک‌های خیریه
اجازه دهید شما را به یکی از دوستانم معرفی کنم.
Homo economicus، یا مرد اقتصادی. او شخصیتی جالب دارد. مرد اقتصادی (و نه ‌زن اقتصادی!)، شخصی منطقی است که منافع خود را دنبال می‌کند و همیشه به فکر خودش است. او پولی از روی خیرخواهی به کسی نمی‌دهد.
چرا باید پولمان را به خاطر کسی غیر از خودمان هدر دهیم؟ او هیچ گاه در رستوران، انعامی به گارسون‌ها نمی‌دهد، مگر آنکه انتظار داشته باشد که دوباره در آن جا غذا بخورد. این مرد اقتصادی هرگز رای نمی‌دهد، زیرا تقریبا معلوم است که یک رای وی، حتی زمانی که تفاوت آرای‌ کاندیداها در یک انتخابات چندان زیاد نباشد، در تعیین نتیجه آن اثری ندارد. به کسی که نیاز دارد، خون بدهد؟ عقلتان را از دست داده‌اید؟
نام دیگری نیز برای چنین آدمی وجود دارد: مرد پوشالی، چرا؟ چون که اقتصاددانان مدت‌ها قبل دریافتند که نوع‌دوستی، همدردی با دیگران و مراقبت از سایرین بخش بزرگی از اقدامات و فعالیت‌های انسان‌ها را تشکیل می‌دهند. این قبیل انگیزه‌ها، می‌توانند توضیح دهند که چرا ما انسان‌ها بچه‌دار می‌شویم، کار داوطلبانه انجام می‌دهیم، رای می‌دهیم، به موسسات خیریه پول می‌دهیم و شغل‌هایی را انتخاب می‌کنیم که دستمزد زیادی ندارند، اما با انجام آنها، به طریق غیرپولی به ما پاداش داده می‌شود.
شرایط و موقعیت‌های بسیاری وجود دارند که در آنها، نوع‌دوستی، کم‌و‌بیش بی‌معنی است. وقتی که فردی خانه یا مواد غذایی خریداری می‌کند یا یک برنامه بازنشستگی را انتخاب می‌کند، انگیزه‌های مالی جایگزین انگیزه‌های نوع دوستانه می‌شود. با در نظر گرفتن اینکه افراد در راستای منافع شخصیشان عمل می‌کنند می‌توان پیش‌بینی‌های درستی کرد.
اما اقتصاددان‌ها درباره رفتارهای نوع‌دوستانه و دیگرخواهانه نیز حرف‌هایی برای گفتن دارند. اگرچه اقتصاد نوع‌دوستی، نوعی پارادوکس به نظر می‌رسد، اما باید توجه داشت که علم اقتصاد علم بررسی انتخاب‌‌ها و دلالت‌های این انتخاب‌ها در شرایطی است که نمی‌توانیم تمامی آنچه را که می‌خواهیم به دست آوریم. تا زمانی که افراد مقادیر نامحدودی زمان و پول در اختیار نداشته باشند، اقتصاد درباره اینکه افراد در مسائل مرتبط با عشق، دلسوزی، احترام و مسوولیت چه رفتاری از خود نشان خواهند داد، حرف‌هایی برای گفتن خواهد داشت. اساس اقتصاد، در یاد داشتن این نکته است که فضیلت‌های محدودی وجود دارند که مطلق هستند، و باقی فضایل مشمول این واقعیت می‌شوند که اگر اقدامی ناخوشایندتر، سخت‌تر و هزینه انجام آن سخت‌تر شود مردم کمتر آن را انجام می‌دهند.
دیدگاه غنی‌تر و گسترده‌تر درباره رفتار انسان که امکان وجود انگیزه‌هایی پیچیده‌تر از پیگیری صرف منافع شخصی در نظر گرفته شده باشند، به آدام اسمیت بازمی‌گردد .او در شاهکار نه چندان تحسین‌ شده‌اش، یعنی «تئوری عواطف اخلاقی»،
The Theory of Moral Sentiments غنای طبیعت بشری را شرح می‌دهد. اسمیت دریافته بود که قدرت منافع شخصی که به واسطه رقابت، مهار شده باشد، چگونه می‌تواند دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کند. اما او همچنین به این نکته واقف بود که پی‌گیری منافع شخصی برای دستیابی به رفاه مادی، تنها یکی از انگیزه‌های متعدد انسان‌هاست.
این امر به آن معنا نیست که اقتصاددان‌ها، درک نمی‌کنند که انگیزه برخی از کمک‌های خیرخواهانه، منافع شخصی مادی است. ممکن است برخی افراد، برای کسب شهرت یا برای به دست آوردن فرصت برای برقراری ارتباط‌های اجتماعی یا شغلی، به اعطای کمک‌های خیریه اقدام نمایند. اما نکته مهم این است که اغلب ما به همان دلیلی که پولمان را به بستنی فروش یا به فروشنده اتومبیل می‌دهیم، به موسسات خیریه هم کمک می‌کنیم. ما همه این کارها را به دلیل رضایت و لذتی که در ازای صرف نظر کردن از پولمان کسب می‌کنیم انجام می‌دهیم. بخش عمده اعانه‌ها، از چیزی نشات می‌گیرد که می‌توان آن را «نوع‌دوستی در راستای منافع شخص» نامید. این بدان معنی است که ما از اینکه به دیگران کمک کنیم لذت می‌بریم.
در آمریکا در سال ۲۰۰۲، افراد و شرکت‌ها چیزی در حدود ۲۴۰میلیارد دلار به موسسات خیریه کمک کردند. آیا این مبلغ کمک‌های خیریه، رقم قابل توجهی است؟ سهم کمک‌های خیریه از GDP در ایالات متحده، به اندازه‌ای است که میزان این کمک‌ها در تمامی کشورهای اروپایی را کوچک جلوه می‌دهد. حتی اگر مخارج صرف‌شده در امور دینی را از این مبلغ کم کنیم، باز هم این نکته صادق است. در تحقیقی که اخیرا از سوی بخش غیرانتفاعی جانز هاپکینز صورت گرفته (Salamon ۲۰۰۴)، مشخص شده است که میزان کمک‌های اعطا شده از سوی مردم و شرکت‌های آمریکایی، به صورت نسبتی از GDP، یازده برابر این میزان در ایتالیا، سه برابر این درصد در فرانسه، هفت برابر آلمان ، دو برابر سوئد و هفت برابر ژاپن می‌باشد.
داده‌های اخیر، حکایت از این دارند که ارزش زمان تخصیص داده شده برای کار داوطلبانه، بیشتر از کمک‌های مستقیم پولی است و نیز مشخص شده که برخی از اروپایی‌ها، از این نظر نسبت به آمریکایی‌ها سخاوتمندترند (سالامون، ۲۰۰۴). البته این داده‌ها، انجام کار داوطلبانه در باشگاه‌های ورزشی آماتور و کمک به بستگان که در داده‌های آمریکایی وارد نشده‌اند را نیز شامل می‌شوند.
لذا اگر چه انجام کار داوطلبانه، نقشی مهم در ساختار زندگی افراد دارد، اما در ادامه بحث، توجه خود را تنها بر کمک‌های پولی متمرکز می‌کنم.
حتی در صورتی که ارزش زمان تخصیص‌یافته را از کمک‌های اعطاشده از سوی آمریکایی‌ها کنار بگذاریم، باز هم میزان این کمک‌ها، میلیاردها دلار بیش از مبلغی است که دولت فدرال برای خوراک، پول و مسکن فقرا هزینه می‌کند. بخش اعظمی از این پول که معمولا بین ۸۵ تا ۹۰درصد آن است، از سوی افراد یا از محل ارث، تامین می‌شود. سوالی که می‌خواهم اکنون به آن بپردازم این است که بخشی از پولمان که صرف اعانه دادن می‌شود را چگونه هزینه می‌کنیم؟ وقتی که به کمک‌های خیریه فکر می‌کنیم، کمک به فقرا به ذهنمان خطور می‌کند. اما بخش بسیار کمی از کمک‌های خیریه به فقرا تخصیص می‌یابد. در اغلب سال‌ها، حدود نیمی از مبالغ اعطا شده به عنوان خیریه، به نهادهای مذهبی می‌رسد. بخش زیادی از مابقی این مبالغ، در آموزش، بهداشت، هنر و محیط‌زیست صرف می‌گردد.
بخش بسیاری کوچکی از این ۲۴۰میلیارد دلار، چیزی است که مثلا در قرن نوزدهم، کمک خیریه نامیده می‌شد. تقریبا هیچ مقداری از این مبلغ، برای غذا دادن به گرسنه‌ها یا تهیه سرپناه برای افراد بی‌خانمان، مصرف نمی‌گردد.
به عنوان نمونه، بزرگ‌ترین بخش از وجوه United Way (ائتلافی از سازمان‌های خیریه در آمریکا.م)، معمولا به صلیب سرخ، YMCA (انجمن پسران جوان مسیحی، م.)،مرکز جامعه یهودیان و Boy Scouts (بزرگ‌ترین سازمان جوانان آمریکا با بیش از پنج میلیون عضو، م.) داده می‌شود. علاوه‌بر آن، در حالی که این گروه‌ها در برخی از برنامه‌هایشان به فقرا کمک می‌کنند، اما اغلب پول آنها در جایی دیگر هزینه می‌شود.
شاید آمریکایی‌ها از آنچه به نظر می‌آید، کمتر بخشنده باشند. اما اقتصاددان‌ها، در این رابطه توضیح متفاوتی دارند. تصویری که صد سال پیش در رابطه با ارائه کمک‌های خیرخواهانه از سوی آمریکایی‌ها وجود داشت، بسیار متفاوت از تصویر امروزی بود. در آن زمان، تعداد بسیار زیادی از موسسات خیریه خصوصی به فقرا، افراد مبتلا به مشکلات ذهنی،‌ مادران مجرد و افراد مسن کمک می‌کردند. برخی از این موسسات، برای افراد فقیر از ملیت‌ها یا مذاهب خاص، غذا فراهم می‌کردند. برخی از آنها، زغال‌ برای زمستان، کار، غذا یا پوشاک فراهم می‌آوردند. چه چیزی تغییر یافته است که امروزه دیگر چنین چیزهایی را مشاهده نمی‌کنیم؟
پاسخ این سوال، تنها به نقش دولت فدرال در سیستم رفاه باز می‌گردد. عموما چنین تصور می‌شود که قبل از رکود بزرگ، فقرا، افراد مسن و بی‌خانمان‌ها، مجبور بودند که بر کمک‌های خیریه خصوصی تکیه کنند. اما این تصور درستی نیست. دولت در آمریکا، از زمانی که این کشور یک مستعمره بود، درگیر کمک به فقرا بوده است.
اما رکود بزرگ، مسلما یک نقطه عطف به شمار می‌رود. قبل از این اتفاق، کمک‌های دولتی به فقرا، عموما در نوانخانه‌ها یا فقیرخانه‌ها صورت می‌گرفت. این مراکز مکان‌هایی بودند که توسط مسوولان شهر یا کشور اداره می‌گردیدند و افراد فقیر می‌توانستند در آنجا کار کنند و در مقابل، غذا دریافت کنند یا از سرپناه برخوردار باشند. بنا به عقیده عموم، این مراکز مکان‌هایی به وضوح نامطلوب بودند و شاید تعمدی در کار بود، زیرا چنین تصور می‌شد که بدنامی و بی‌آبرو شدن، عامل بازدارنده مهمی در مقابل نیازمندی و وابستگی است.
موسسات خیریه خصوصی، معمولا کمک‌های «بیرونی» یعنی کمک‌هایی «خارج» از نوانخانه یا فقیرخانه ارائه می‌کردند. این کمک‌ها شامل غذا یا پول یا زغال بودند و بسته به شرایط اعطا می‌شدند. وقتی که شرایط اقتصادی رو به وخامت می‌گذاشت، موسسات خیریه خصوصی، معمولا فعالیت خود را به کمک برای از سر گذراندن سختی‌ها و مشکلات، متمرکز می‌کردند. مثلا، در رکود شدید سال ۱۸۹۴، «انجمن بهبود شرایط فقرای نیویورک»، ۱۰۰هزار دلار را برای کمک به افراد فقیر این شهر فراهم آورد. دیگر سازمان‌ها نیز، از قبیل صندوق جهانی نان نیویورک، صندوق پوشاک رایگان هرالد و کمیته کار بخش شرق، مبالغ مشابهی را هزینه کردند. گفته می‌شد که یکی از اعانه دهندگان، به نام ناتان اشتراوس، از طریق حمایت از فروش زغال، غذا و مسکن به قیمت ارزان، به تنهایی ۱۰۰هزار دلار کمک کرده است. (Closson, ۱۸۹۴, Rezeneck,۱۹۶۸).
اما در جریان افزایش شدید کمک‌های دولتی در طول رکود بزرگ که از اواخر سال ۱۹۲۹ آغاز شد، موسسات خیریه خصوصی از صحنه به در شدند. این موسسات دیگر نمی‌توانستند برای اعطای کمک،‌ با دولت فدرال رقابت کنند زیرا دولت می‌توانست از طریق سیستم مالیاتی، مالیات دهندگان را به اعانه دادن مجبور کنند. جدول ۱ نشان می‌دهد که چگونه در طی دوره رکود بزرگ، ابتدا کمک‌های خیریه خصوصی افزایش یافتند و سپس با افزایش شدید مخارج دولتی، به تدریج از میان رفتند.
با ادامه رشد کمک‌های دولتی، بسیاری از موسسات خیریه خصوصی برچیده شدند، زیرا دیگر نمی‌توانستند سهمی در ارائه کمک داشته باشند (۱). چرا مردم باید اعانه بدهند، در حالی که مالیاتی که پرداخت کرده‌اند به همین هدف اختصاص می‌یابد؟ جدول ۲ نشان می‌دهد که چگونه پس از افزایش شدید کمک‌های دولت فدرال، کمک‌های اعطا شده از سوی انجمن بهبود شرایط فقرای نیویورک کاهش یافت. توجه داشته باشید که پس از این که کمک‌های دولت فدرال از اوایل دهه ۱۹۳۰، شروع به افزایش نمود، کمک‌های مادی، یعنی پرداخت مستقیم پول و منابع، کاهش یافتند. نهایتا این انجمن در سال ۱۹۳۹ با سازمان دیگری ادغام شد و به جای اعطای کمک مستقیم، منحصرا به ارائه خدمات اجتماعی که دولت ارائه نمی‌کرد، متمرکز شد(برای جزئیات بیشتر، به رابرتس، ۱۹۸۴ رجوع کنید).
امروزه نیز همین وضعیت برقرار است. سازمان‌های خیریه خصوصی معدودی وجود دارند که به فقرا کمک می‌کنند. این موسسات نیز تنها به کسانی کمک می‌کنند که یا برای دریافت کمک‌های دولتی واجد شرایط نیستند یا به دلایل اجتماعی یا روان شناختی تمایلی به دریافت کمک از سیستم دولتی ندارند.
اما اگر قرار باشد دولت، اعطای کمک‌های خیریه به فقرا را یک بار دیگر به بخش خصوصی واگذار کند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در آن صورت تعداد سازمان‌های خیریه خصوصی افزایش خواهند یافت. اما احتمال این که میزان اعانه‌ها، به مبلغی که دولت در این حوزه هزینه می‌کند برسد، بسیار کم است. بسیاری از افرادی که از طریق پرداخت مالیات مجبور به اعانه دادن می‌شوند، ترجیح خواهند داد که دیگران، به ارائه کمک اقدام کنند. آنها با این فرض که دیگران، این بار را به دوش خواهند کشید، از اعانه دادن منصرف می‌شوند یا مبلغ ناچیزی را اعطا می‌کنند. بنابراین احتمالا در حالت وجود یک سیستم کاملا خصوصی، میزان کل اعانه‌های اعطا شده، کمتر خواهد بود.
اما کل مبلغ صرف شده برای فقرا، تنها معیار موفقیت یک سیاست اجتماعی نیست.
سیستم دولتی از این مزیت برخوردار است که می‌تواند افراد را وادار نماید که مالیات‌ بپردازد. اما این عیب را نیز دارد که غیرقابل انعطاف بوده و نسبتا راکد و بی‌تحرک می‌باشد. سیستم خصوصی کمک‌های خیریه، احتمالا کوچک‌تر بوده و ابتکار و نوآوری بیشتری به خرج خواهد داد.
در حالی که برنامه‌های رفاهی دولت‌ها، هر از گاهی دستخوش تغییر و اصلاح می‌شوند، اما حمایت سیاسی چندانی در جهت حرکت از یک سیستم دولتی به یک سیستم مبتنی بر کمک‌های داوطلبانه صورت نمی‌گیرد. تا وقتی که دولت، نقش مسلط را در فراهم آوردن کمک برای فقرا داشته باشد، مبالغ اختصاص داده شده به خیریه در آمریکا، به فقرا نخواهد رسید، بلکه همچنان برای حمایت‌ از دیگر اهداف، نظیر کمک به هنر، موزه‌ها، دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی پزشکی و نهادهای دینی مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

وبگردی
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی!
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی! - کنگره حزب اعتماد ملی با حضور بزرگان اصلاحات مانند عارف، مطهری و حضرتی
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد - صادق زیباکلام می‌گوید: دوم خرداد به این دلیل نقطه عطف شد که مسئولین نظام بر روی حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری نظر داشتند، ولی مردم به سیدمحمد خاتمی رای دادند. ناطق نوری هفت میلیون و خاتمی ۲۰ میلیون یعنی حدود سه برابر نامزد مسئولین رای آورد. عبدالله ناصری نیز می‌گوید: ما امروز حجت الاسلام ناطق نوری، رقیب جدی ۲۱ سال پیش این گفتمان را در کنار گفتمان اصلاح طلبی می‌دانیم. این یکی از دستاورد‌های جنبش دوم…
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید - عوامل فیلم «سه رخ» با استقبال جعفر پناهی به ایران بازگشتند و جایزه جشنواره فیلم کن را به او رساندند. جعفر پناهی به همراه نادی ساعی ور، برای فیلم "سه رخ" جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم کن امسال را دریافت کردند اما به دلیل آنکه پناهی ممنوعیت قانونی برای خروج از کشور داشت، موفق به حضور در جشنواره و دریافت جایزه نشد.
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد!
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد! - در ادامه حضور چهره های شناخته شده در کمپین "خانم گزارشگر"، این بار آزاده نامداری مجری تلویزیون تلویزیون اقدام به گزارش فوتبال کرد. او برای این کار بازی خاطره انگیز ایران - استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 فرانسه را انتخاب کرده است که گزارش ضعیف او با انتقادات فراوانی مواجه شده است، تا حدی که وبسایت مربوط به این کمپین ویدئوی گزارش این او را از سایت حذف کرد.
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی - عکسی از حضور سید ابراهیم رئیسی در مراسمی ویژه منتشر شده است که گفته می شود متعلق به کنفرانس افق نو در مشهد بوده است. در این عکس حرکات عجیب خانمی با لباس های قرمز، چفیه بر گردن و پرچم در دست در مقابل ابراهیم رییسی به چشم می خورد که توجه کاربران بسیاری را در شبکه های اجتماعی جلب کرده است!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور! - حمله ور شدن ماموران سد معبر شهرداری به ماموران راهنمایی رانندگی
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه - شرور سطح یک که در آخرین اقدام خود یکی از دوستانش را در منطقه ولنجک به قتل رسانده بود؛ در ۵۰۰ متری مرز ترکیه دستگیر شد.
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز!
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز! - ریزش ناگهانی کوه که توسط مسافران به ثبت رسیده است...!
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد - قبل از شروع بازی تیم‌های پرسپولیس و الجزیره یکی از بازیگران سینما کشورمان قصد داشت به همراه همسرش وارد ورزشگاه آزادی شوند که این دو نفر توسط نیروهای انتظامی بازداشت شدند.
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است - فیلم - در ویدئوی زیر بخشی از صحبت های خسرو معتضد، مورخ را می شنوید که نتیجه تحقیقاتش را درباره مومیایی پیدا شده در حرم حضرت عبدالعظیم بیان می کند.
پهلوانان این روزهای ما
پهلوانان این روزهای ما - تصویری زننده و به شدت ناراحت کننده بر جا مانده از مسابقه انتخابی تیم ملی کشتی ایران که به کتک کاری و جنجال کشید. خانواده عبدولی باز هم پای ثابت این درگیری بود که چهره ورزش پهلوانی ایران را تیره کرد
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان - در این ویدئو تشویق اصغر فرهادی و پنه لوپه کروز، خاویر باردم و دیگر عوامل فیلم «همه میﺩﺍنند» در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان را مشاهده می‌کنید.
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم - عوامل فیلم «به وقت شام» روز گذشته با حضور عجیب و رعب آور در پردیس سینمایی کوروش مردم را وحشت زده کردند. در این حرکت تبلیغاتی بازیگران نقش داعش، با گریم و پوشش داعشی ها، سوار بر اسب راهی پردیس سینمایی کوروش شدند و با حضور در مرکز خرید و فودکورت مجموعه، رفتارهای عجیبی نشان دادند که باعث وحشت و اعتراض مردم شد.
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم - این گزارش حاوی تصاویری از بزرگترین مرکز فروش و مصرف مواد مخدر در جنوب شرق تهران است که مخفیانه ضبط شده‌است.
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم - متاسفانه طی یک ماه گذشته دستکم سه نوبت و هر نوبت دستکم 30 اسب باربر متعلق به کولبران در جنگل میرآباد شهرستان اشنویه با شلیک گلوله از پای درآمده‌اند.
سید احمد خمینی معمم شد
سید احمد خمینی معمم شد - سید احمد خمینی فرزند آیت‌الله سید حسن خمینی در حضور جمعی از علما و پدر و پدربزرگ خود در حسینیه جماران معمم شد.
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی!
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی! - امروز عکسی از 5 تماشاگر بازی روز گذشته در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد 5 دختر جوان با گریم‌های عجیب و حرفه‌ای خودشان را به عنوان پسر جا زده و وارد ورزشگاه شده‌اند.
اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت
اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت - از ملتی که ستون فقراتش شکسته انتظار مقاومت دارید؟ بسیاری از کشور فرار کردند یا جای فرار خود را فراهم آوردند اما ما جای فرار نداریم
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!