دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ / Monday, 20 August, 2018

جست وجوی پیروزی در شکست جنگی که هرگز نباید اتفاق می افتاد


جست وجوی پیروزی در شکست جنگی که هرگز نباید اتفاق می افتاد
«هر فردی که جانشین (جرج) بوش رئیس جمهور (آمریکا) شود، احتمالا چالش اصلی وی، عراق خواهد بود، و این فرد مجبور است خسارات گسترده ای را برطرف سازد که بوش با جنگی که هرگز نمی بایست رخ می داد، به وجود آورد...» (سرمقاله نیویورک تایمز).
حال که لحظه موعود پس از هفت سال فرا رسید، روزنامه «نیویورک تایمز» به گناه خودش و نقشی که در تحریک رئیس جمهور به جنگ داشت، اعتراف نمی کند، نیویورک تایمز که در صفحه نخست خود و در گزارشی به قلم «جودی میلر»، صدام را تهدید همیشگی برای آمریکا می دانست، بالاخره می پذیرد که این جنگ «هرگز نمی بایست رخ می داد» و مسئولیت «جبران» خرابی ها را متوجه رئیس جمهوری می کند که جانشین بوش خواهد شد. چه صداقتی! چطور تنها گفته می شود... «جبران خسارات گسترده ای که او به وجود آورده است.»
این رئیس جمهور جدید دقیقا چگونه می تواند جان های از دست رفته ۴۰۰۰ سرباز آمریکایی و اثرات ویرانگری که مرگ آنها بر مادرانشان، پدرانشان، همسرانشان، شوهرانشان و فرزندانشان داشته است، را «جبران» کند؟ چطور می توان بدن های درهم شکسته و ذهن های آسیب دیده «مجروحان» جنگی که هرگز نمی بایست رخ می داد را «بهبود» بخشید؟
عراقی هایی که بالغ بر یک میلیون کشته داده اند، میلیون ها نفرشان از منازل و کشور خود رانده شده اند، صدها هزار نفر از آنها مجروح شده اند، زادگاهشان ویران شده است، زندگی خود را با ترس بی پایان سپری می کنند و برای سال ها، آمال و آرزوهای خود را از دست رفته می بینند، این رهبر (رئیس جمهور) جدید ما چطور می تواند (همه این خسارت ها را) «جبران» کند؟ این فردی که یک روز پس از بازگشتن مقصر ویرانی ها (جرج بوش) به مزرعه خود در تگزاس، به قدرت می رسد، چطور می تواند آبروی (از دست رفته) آمریکا را در خاورمیانه «ترمیم کند»؟ آمریکا چگونه می تواند دوباره به ارزش های بنیادینش که این مرد (بوش) آنها را به تمسخر گرفته و در نگاه جهانیان بی اعتبار ساخته است، برگردد؟ در کشوری با این همه پیچیدگی ها که زمانی ما آزادی مطبوعات آن را فریاد می زنیم، یک شخص کم طرفدار، با ریاکاری و دسیسه، به قدرت می رسد. رئیس جمهور جدید به خاطر یورش آمریکا به عراق، چطور عذرخواهی خواهد کرد؟ چطور او می تواند کشورهای خاورمیانه را متقاعد کند که ما دیگر از اقدامات جنایتکارانه مشابه آنچه که علیه اعراب (و مسلمانان) در افغانستان، سودان، سومالی و فلسطین صورت گرفت، حمایت نمی کنیم؟
مردمی که با ارزش های دیگری زندگی می کنند، خدایانی را می پرستند که ما آنها را به رسمیت نمی شناسیم، به دنبال اهدافی هستند که ما نمی فهمیم، لباس های دیگری می پوشند، به زبان های دیگر سخن می گویند و براساس فلسفه هایی زندگی می کنند که ما آنها را درک نمی کنیم، احترام گذاشتن به آنها، اکنون دیگر خیلی دیرشده است.
آیا رئیس جمهور جدید می تواند کشور را از مسیر تقدیرگرایی انجیلی بوش رها سازد، رئیس جمهوری که آمریکا را به سمت برداشتی که خود از «مشیت الهی» داشت، سوق داد و معتقد بود که بر آمریکا مقدر است سیستم پولی و شکل دموکراسی سرمایه دارانه خود را بر هر ملتی در این سیاره تحمیل کند، به جای آنکه برای آنهایی که متفاوت از ما هستند، مهربان باشیم و بردباری حقیقی به خرج دهیم.
آمریکا چطور باید چیزی را «جبران» کند که هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد؟ دراین میان، آیا کسی «نیویورک تایمز» را به خاطر «خسارات گسترده ای که او (بوش) به وجود آورد» مسئول می داند؟ آیا آنها (گردانندگان نیویورک تایمز) در «سرمقاله» خود نوشته اند، آنهایی که مسئول این جنگ هستند، جنگی که «هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» واقعاً لازم است که مورد بازخواست قرار بگیرند؟ آیا آنها خود را مسئول دانسته اند؟ آیا آنها در مقابل مردم آمریکا به خاطر تقصیرشان و به تلافی تأثیر بسیار مخربی که این روزنامه داشته است، خالصانه ابراز ندامت کرده اند؟ آیا آنها انجام یک گزارش تحقیقی را برعهده گرفته اند که چگونگی قالب کردن این جنگ بر مردم آمریکا را تحلیل کند و مشخص سازند که دراین میان، چه کسی مسئول است و دستاورد چنین خدعه ای به کی می رسد، چه چیزی به عنوان منافع آمریکا جعل شد و به شکل خدعه آمیزی برای شروع «جنگی که هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» مورد استفاده قرار گرفت، و آیا در گزارش تحقیقی (مفروض) برای مقابله با خیانت های آتی رهبران منتخب ما، تمهیداتی اندیشیده می شود؟ آیا آنها (مسئولان روزنامه نیویورک تایمز) جملات «آلن گرین اسپن»، وزیر امور مالیه ما را مورد ملاحظه قرار دادند که گفت، «جنگ» به خاطر «نفت» بود و سربازان ما برای شرکت های نفتی فراملیتی ایجاد اطمینان کرده اند و برای آنها که مجبور بودند تولیدات را در یک بازار آزاد «بخرند» و به خاطر سود اندکشان در مضیقه بودند، ایجاد «آسایش» و التیام کرده اند؟
این رئیس جمهور جدید چطور می تواند در «جنگی» که «هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» پیروز شود؟ آیا این پیروزی برای آنانی است که «هرگز نمی بایست می مرده اند»، برای آنانی که بقیه عمر خود را باید بدون دست وپا و فکر سالم زندگی کنند، برای کودکان عراقی که تاروپود زندگی شان با صداهای شوم وحشتناک، غرش موشک ها و لرزش های صوتی درآمیخته است، برای سرزمین عراق که اکنون ویران شده و به بنای یادبودی از ویرانه ها تبدیل شده است، ویرانه ای که نشانه حضور ما در سرزمینی است که «هرگز نمی بایست در آنجا حضور می یافتیم»؟
در «جنگی» که خود عمل «جنگیدن»، یک فریب است و عقیده راسخ بدان از پایه غلط بوده است، دیگر پیروزی چه معنی می دهد؟ زمانی که سربازان ما به وطن بازمی گردند، چه پرچم هایی در گود «وال استریت» پیروزی مان را جار می زنند؟ اگر حقیقت این است که این ملت (آمریکا) از پیامدهای دروغ رئیس جمهور، کنگره و محافل فکری همدست آنها که جنگ شان را قانونی کردند، رنج بردند، دروغی که به کشتار و قرض منجر شد، آنها (در وال استریت) چه حقیقت دیگری را می توانند جار بزنند؟
اکنون دیگر وقت آن است که «نیویورک تایمز» و همه آنهایی که این ملت را وارد جنگی کرده اند که «هرگز نمی بایست رخ می داد»، مسئولیت جنایاتی که مرتکب شده اند را برعهده بگیرند و درعوض، درصدد تقویت آشتی و صلح برآیند و هم به مردم عراق و هم مردم آمریکا احترام بگذارند. همین مردم قربانیان این جنگ بوده اند، نه کسانی که دست به حیله زدند و خرابی و رنج به بار آوردند.
ما نمی توانیم در شرایط شکستی که نتیجه خدعه است، پیروزی را جست وجو کنیم؛ اما می توانیم مجازات کسانی را بخواهیم که مسئول (این واقعه) هستند و از این پس، با مردم عراق در ایجادعراقی تازه، با احترام برخورد کنیم، کشوری که پیروزی در آن، باوقار و دوستی تعریف خواهد شد.


منبع : روزنامه کیهان

مطالب مرتبط

جنبش بازخواست از جنگ‌طلبان

جنبش بازخواست از جنگ‌طلبان
در واشنگتن دی سی، شجاعت چندانی وجود ندارد. واقعیت های جنگ عراق، تغییر این دولت را فریاد می كشند چرا كه خلاف اخلاق، مسئول مرگ، شكنجه، تحقیر و هرج و مرج بوده است. ولی در پایتخت كشورمان كه منشأ همه این مصیبت هاست تنها چیزی كه می شنویم، رجزخوانی های حزب دموكرات است كه تنها در باره مسائل میان دو حزب غرغر می كند، آن هم در شرایطی كه مستلزم عملی شجاعانه برای تغییر فوری وضع موجود است.
در انتخابات ماه نوامبر، كه انتخاباتی متأثر از جنگ، خشم و عصبانیت نسبت به بوش بود، مردم به دموكرات ها رأی دادند برای این كه روی اكثریت كنگره حساب باز كرده بودند. دموكرات ها كنترل كنگره را به دست گرفتند تا از رأی و اراده مردم صیانت كنند. ولی اگر عقل سلیم حكم می كند كه تغییری اساسی در سیاست های كشور ما داده شود، این طور به نظر می رسد كه این كار تنها از طریق اعتراض های مردمی و فشار برای پذیرش اراده ملی، هم به دموكرات ها و هم به جمهوریخواهان، امكانپذیر است.
اعلامیه استقلال آمریكا كه تنها به عنوان یك سند مورد احترام است و گرامی داشته می شود،درمقام عمل به عنوان راهنما نادیده گرفته شده است. لازم است برای این كه این اعلامیه درك شود، آن را مورد توجه و بازخوانی قرار دهیم. برای این كار به قرائت آن از سكوها و تریبون های سخنرانی در خیابان ها، اطراف و اكناف كشور و برنامه های عمومی رادیو، برای همه مردم مان، نیازمندیم.
محتوای اعلامیه استقلال بیش از دو قرن است كه فراموش شده است و باید دوباره و برای نخستین بار پس از روز های هیجان انگیز اولیه انقلاب آمریكا كه برای جمعیت با صدای بلند خوانده می شد، دوباره برای مردم خوانده شود. این كار لازم است برای این كه فراخوانی باشد برای عمل به این اصل اعلامیه كه می گوید : «هرگاه و به هر شكلی دولت از این هدف ها منحرف شود، این حق مردم است كه آن را تغییر دهند و یا آن را براندازند».
هدف ها و اصولی كه در اعلامیه استقلال به آنها اشاره شده است، عبارتند از: تأمین حق برابر زندگی و آزادی و كسب خوشبختی برای عموم مردم. درست است كه هیچ دولتی در تاریخ این ملت به این هدف ها وفادار نبوده و از بینوایان به نفع ثروتمندان غفلت شده است. در ضمن خشونت های زیادی در حفظ منافع قاره ای و در توسعه جهانی به كار گرفته شده است، ولی این رئیس جمهور ركورد همه رئیسان جمهور پیشین را شكسته است.
هنوز هم به نظر می رسد چه در كشور ما و چه در سایر كشورهای جهان، این دولت به خشونت و پرخاشگری و نقض حقوق بشر ادامه می دهد.
ما پیش از این نیز دولت های سركوبگر داشته ایم ولی هیچ كدام از آنها از قانون برای بازداشت و زندانی كردن سوء استفاده نكرده و آشكارا مرتكب شكنجه نشده بودند و یا جنگی را بدون پایان اعلام نكرده بودند. هیچ دولتی این طور با بی اعتنایی خواست و اراده مردم را نادیده نگرفته بود و هیچ دولتی هم حق رئیس جمهور را برای نادیده انگاشتن قانون اساسی تأیید نكرده بود و قوانینی را كه به وسیله كنگره تصویب شده كنار نگذاشته بود. بنا براین زمان آن فرا رسیده است كه حركتی ملی برای مقابله با این وضع آغاز شود. مبارزه ای ملی برای اعلام جرم علیه پرزیدنت بوش و معاون او دیك چنی.
می دانم كه من نخستین نفری نیستم كه درباره اعلام جرم صحبت می كنم. در واقع در نظر پرسی های مردمی، میلیون ها نفر آمریكایی خود را موافق اعلام جرم نشان داده اند. دست كم نیم دوجین كتاب در باره این اعلام جرم، آشكارا و با صراحت به وسیله بعضی از بهترین روزنامه نگاران ما نوشته شده است كه جان نیكولز و لوییس لافام در میان آنها هستند.
یك «كیفر خواست» هم به وسیله دادستان سابق فدرال، الیزابت دولا سوگا، در كتاب جدیدش به نام «ایالات متحده در برابر جورج بوش و دیگران» تنظیم شده است. او در این كتاب جزییات این دعوای حقوقی را در برابر یك ژوری ( هیأت منصفه) خیالی مطرح كرده است.
در این مرحله، یك گام بعدی قانونی برای اعلام جرم وجود دارد: فراخوان یك محاكمه در برابر مردم سراسر كشور. چنین محاكمه ای باید كنگره را كه نشان داده است نماینده اراده مردم نیست دور بزند و باید نمونه ای از دموكراسی را بنیاد كند كه به مردم امید داده و روحیه ببخشد. چنین محاكمه ای معادل گردهمایی های غیر رسمی ای خواهد بود كه در دوران استعمار آمریكا به وسیله بریتانیا، به نشانه اعتراض به كشور سلطنتی بریتانیا بر پا می شد. در دورانی كه به انقلاب منتهی شد.
داستان هایی كه از انقلاب آمریكا نقل می شود، معمولاً تنها به نقل مسائلی كه در لكزینگتون و كنكورد می گذشت اكتفا شده است و فراموش شده است كه: آمریكاییان استعمار زده كه نمی توانستند روی مقام های رسمی خود حساب كنند، حتی پیش از آنها همه چیز را در دست گرفتند.
در سال ۱۷۷۲ شورای شهر ماساچوست شروع به برپایی كمیته هایی برای هماهنگی و ارتباطات كرد. در سال بعد از آن چنین كمیته هایی در ویرجینیا هم تشكیل شد. تشكیل نخستین كنگره سراسری كه در سال ۱۷۷۴ شروع به كاركرد، نشانه این بود این كنگره كه تشخیص داده شخصی با اختیارات قانونی لازم است تا منافع مردم را نمایندگی كند.
در سال های ۱۷۷۴و ۱۷۷۵ در سراسر این مستعمره، بدون دخالت مقام های رسمی شرایط برابری مردم، برقرار شد. برحسب ضرورت در سراسر تاریخ این ملت، ناتوانی و شكست دولت در برقراری عدالت موجب تأسیس سازمان هایی به وسیله مردم شده است. در شرایط وخیم اقتصادی در سال ها ی ۱۹۳۳و ۱۹۳۴ پیش از این كه دولت روزولت كاری برای كمك به مردم در تنگنا انجام دهد، گروه های محلی در سراسر كشور تشكیل شد تا دولت را وادار به عمل كنند.
در زمان های نزدیك تر، در دهه ۱۹۸۰ گروه های صلحی از سوی مردم فراخوانده شدند كه به تشكیل صد ها كمیته در سراسر كشور منجر شد و مراجع قانونی و شورا های ایالات را وادار كردند قطعنامه هایی برای متوقف كردن ساخت سلاح های هسته ای صادر كنند. سازمان های محلی هم موفق شده اند بیش از ۴۰۰ شورای شهر را تشویق كنند علیه قانون وطن پرستی Patriot Act موضع بگیرند.
تشكیل جلسات بررسی و اعلام جرم در سراسر كشور می تواند جنبش صلح را تقویت كند و به حركت وادارد. قانون، آنچه را شرایط اقتضا كند اجازه می دهد. برای اعلام جرم علیه بوش و بیرون راندن او و دیك چنی از كاخ سفید به سادگی برپا داشتن صد ها كمیته و جلسات محلی تأثیر بسیار مثبتی خواهد داشت و نشانه این خواهد بود كه دموكراسی باوجود تلاش هایی كه برای از بین بردن آن می شود، هنوز زنده است.

وبگردی
منابع ملی را به چینی‌ها اجاره داده و سالها به مردم دروغ گفته‌اند
منابع ملی را به چینی‌ها اجاره داده و سالها به مردم دروغ گفته‌اند - به فاصله چندسال از انتشار اخباری که حکایت از واگذاری مجوز صید ترال به چینی‌ها در آب‌های جنوبی کشورمان داشت و همواره تکذیب می‌شد، بالاخره مشخص شد که تکذیب‌های مسئولان غیرواقعی بوده است؛ واقعیتی عجیب که موجب بروز ابهامات فراوانی می‌شود.
پشت پرده سفر مجرّدی عراقی‌ها به مشهد
پشت پرده سفر مجرّدی عراقی‌ها به مشهد - اردیبهشت ۹۴ بود که روزنامۀ انگلیسی «گاردین»، در فقدان رسانه‌های کارآمد محلّی، گزارشی منتشر کرد با عنوان «عبادت، غذا، سکس و پارکِ آبی در شهر مقدس مشهدِ ایران»
ویدئو / تشییع پیکر «آقای بازیگر» سینمای ایران
ویدئو / تشییع پیکر «آقای بازیگر» سینمای ایران - پیکر مرحوم عزت‌الله انتظامی بازیگر باسابقۀ سینما و تئاتر ایران صبح یکشنبه (۲۸ مرداد) با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و هنر، وزیر ارشاد و علاقه‌مندان سینما و تئاتر، از تالار وحدت تشییع شد. عزت سینمای ایران بامداد جمعه (۲۶ مرداد) در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
مراسم تشییع پیکر عزت‌الله انتظامی
مراسم تشییع پیکر عزت‌الله انتظامی - پیکر عزت‌الله انتظامی، بازیگر فقید سینما، تئاتر و تلویزیون، صبح یکشنبه - ۲۸ مرداد - با حضور جمع زیادی از هنرمندان و علاقه‌مندان، از تالار وحدت تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تهران به خاک سپرده شد.
عکسی عجیب از  تجمع حوزویان قم
عکسی عجیب از تجمع حوزویان قم - براستی داستان درگذشت آقای هاشمی و استخر چه بوده است؟ چرا از تهدید سیاسی و امنیتی در این تصویر استفاده شده است؟ چه افراد و جریانی پشت این پلاکارد هستند؟
واکنش اشک آلود جمشید مشایخی به درگذشت انتظامی
واکنش اشک آلود جمشید مشایخی به درگذشت انتظامی - اشک های جمشید مشایخی برای عزت الله انتظامی در بیمارستان و واکنشش به درگذشت همبازی و همکار چندین دهه اش
سفیر آلمان تعطیلات خود را در بین عشایر بختیاری گذراند
سفیر آلمان تعطیلات خود را در بین عشایر بختیاری گذراند - میشائل کلور برشتولد، سفیر آلمان در ایران برای گذراندن تعطیلات تابستانی خود با عشایر بختیاری در دره کوهرنگ زاگرس همراه شده است. منبع
تریلی در اهواز چپ کرد، مردم بارش را غارت کردند!
تریلی در اهواز چپ کرد، مردم بارش را غارت کردند! - یک تریلی در اهواز واژگون شد و مردم به جای کمک به راننده مصدوم بار تریلی را بردند
بازگشت گوگوش به ایران و نحوه برخورد با او در فرودگاه
بازگشت گوگوش به ایران و نحوه برخورد با او در فرودگاه - در ویدئوی زیر روایت فائقه آتشین (گوگوش) را از بازگشت به ایران بعد از انقلاب و نحوه برخورد پاسدار فرودگاه و دادستانی با او می شنوید. او این خاطرات را سال ۲۰۰۰ در تورنتوی کانادا روایت کرد.
ماجرای عکس متفاوت وزیر جوان و هشتگ‌های توییتری
ماجرای عکس متفاوت وزیر جوان و هشتگ‌های توییتری - نكته جالب در اين ميان، گستردگي و تنوع واكنش‌ها به پوشش «وزير جوان» بود. تا آن‌جا كه در ميان كاربران بودند گروهي كه اين پوشش را در حد «شق‌القمر» بالا برده و اين تفاوت ظاهري را نشانه‌اي از تفاوتي عميق در نوع نگاه آذري‌جهرمي تحليل كردند و در مقابل، طيفي نيز «وزير جوان» را به‌خاطر تلاش براي آنچه ازسوي اين كاربران نوعي «پوپوليسم» و «عوام‌فريبي» خوانده شد
اظهارات تند احمدی نژاد علیه روحانی و دولت!
اظهارات تند احمدی نژاد علیه روحانی و دولت! - محمود احمدی نژاد با انتشار پیام ویدیویی تندی علیه رئیس جمهور، وی را هم دست رئیس دو قوه دیگر نامید و خواستار کناره گیری حسن روحانی از مقام ریاست جمهوری شد.
فیلم | قرار نبود روحانیت در همه چیز اظهارنظر کند!
فیلم | قرار نبود روحانیت در همه چیز اظهارنظر کند! - فیلم - مدتی قبل حجت الاسلام زائری مهمان خبرآنلاین بود و در کافه خبر به بررسی مسایل فرهنگی و اجتماعی ایران و نقش روحانیت در جامعه پرداخت.
فیلم | چرا مردم مسئولین را مسخره می‌کنند؟
فیلم | چرا مردم مسئولین را مسخره می‌کنند؟ - فیلم - چرا مردم مسئولین را مسخره می‌کنند؟ پاسخ این سوال را در ویدئوی زیر ببینید.
فیلم سانسور شده خوانندگی سحر قریشی در یک برنامه
فیلم سانسور شده خوانندگی سحر قریشی در یک برنامه - سکانس سانسور شده مسابقه «13 شمالی» که در آن سحر قریشی ترانه های مشهور چند تن از خوانندگان را می خواند، ببینید. اولین قسمت این مسابقه در شبکه نمایش خانگی توزیع شده است.
عاشق شدن لیلای سریال پدر،داستانی کاملا واقعی!
عاشق شدن لیلای سریال پدر،داستانی کاملا واقعی! - روایت نازنین پیرکاری،مجری و تهیه کننده تلویزیون از عاشق شدن خود که داستان سریال پدر شد...
یک ژن خوب تازه: جان متاعی است که هر بی سروپایی دارد
یک ژن خوب تازه: جان متاعی است که هر بی سروپایی دارد - مهمترین بخش های سخنان او اینجاست که عنوان می کند: چه کسی در جریان انقلاب بوده؟ اگر یک عده ای جان دادند، یک عده ای هم این وسط پول دادند. او که گویا دستی در شعر هم دارد، سخن عجیب تری از آنچه پیش از این گفته بر زبان جاری می سازد و با به کار بردن این بیت که «جان چه باشد که نثار قدم دوست کنم *** این (جان) متاعی است که هر بی سروپایی دارد» ...
ترامپ حتی به شلیک یک گلوله نیاز ندارد
ترامپ حتی به شلیک یک گلوله نیاز ندارد - برای آمریکا کم هزینه‌ترین استراتژی ادامه وضع موجود است. ترامپ در یک سال گذشته کاری کرد که ۳۰ میلیارد دلار دارایی ایران از کشور خارج شود. این پول به کشور‌هایی مثل ترکیه، گرجستان، ارمنستان، مالزی و ... که از ثبات و امنیت برخوردارند رفت و در این کشور‌ها سرمایه گذاری شد. همین موضوع کمر اقتصاد ایران را می‌شکند. در این یک سال دلار به نزدیک ۱۰ هزار تومان رسیده است. ترامپ حتی به شلیک یک گلوله نیاز ندارد. اگر…