یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷ / Sunday, 27 May, 2018

جست وجوی پیروزی در شکست جنگی که هرگز نباید اتفاق می افتاد


جست وجوی پیروزی در شکست جنگی که هرگز نباید اتفاق می افتاد
«هر فردی که جانشین (جرج) بوش رئیس جمهور (آمریکا) شود، احتمالا چالش اصلی وی، عراق خواهد بود، و این فرد مجبور است خسارات گسترده ای را برطرف سازد که بوش با جنگی که هرگز نمی بایست رخ می داد، به وجود آورد...» (سرمقاله نیویورک تایمز).
حال که لحظه موعود پس از هفت سال فرا رسید، روزنامه «نیویورک تایمز» به گناه خودش و نقشی که در تحریک رئیس جمهور به جنگ داشت، اعتراف نمی کند، نیویورک تایمز که در صفحه نخست خود و در گزارشی به قلم «جودی میلر»، صدام را تهدید همیشگی برای آمریکا می دانست، بالاخره می پذیرد که این جنگ «هرگز نمی بایست رخ می داد» و مسئولیت «جبران» خرابی ها را متوجه رئیس جمهوری می کند که جانشین بوش خواهد شد. چه صداقتی! چطور تنها گفته می شود... «جبران خسارات گسترده ای که او به وجود آورده است.»
این رئیس جمهور جدید دقیقا چگونه می تواند جان های از دست رفته ۴۰۰۰ سرباز آمریکایی و اثرات ویرانگری که مرگ آنها بر مادرانشان، پدرانشان، همسرانشان، شوهرانشان و فرزندانشان داشته است، را «جبران» کند؟ چطور می توان بدن های درهم شکسته و ذهن های آسیب دیده «مجروحان» جنگی که هرگز نمی بایست رخ می داد را «بهبود» بخشید؟
عراقی هایی که بالغ بر یک میلیون کشته داده اند، میلیون ها نفرشان از منازل و کشور خود رانده شده اند، صدها هزار نفر از آنها مجروح شده اند، زادگاهشان ویران شده است، زندگی خود را با ترس بی پایان سپری می کنند و برای سال ها، آمال و آرزوهای خود را از دست رفته می بینند، این رهبر (رئیس جمهور) جدید ما چطور می تواند (همه این خسارت ها را) «جبران» کند؟ این فردی که یک روز پس از بازگشتن مقصر ویرانی ها (جرج بوش) به مزرعه خود در تگزاس، به قدرت می رسد، چطور می تواند آبروی (از دست رفته) آمریکا را در خاورمیانه «ترمیم کند»؟ آمریکا چگونه می تواند دوباره به ارزش های بنیادینش که این مرد (بوش) آنها را به تمسخر گرفته و در نگاه جهانیان بی اعتبار ساخته است، برگردد؟ در کشوری با این همه پیچیدگی ها که زمانی ما آزادی مطبوعات آن را فریاد می زنیم، یک شخص کم طرفدار، با ریاکاری و دسیسه، به قدرت می رسد. رئیس جمهور جدید به خاطر یورش آمریکا به عراق، چطور عذرخواهی خواهد کرد؟ چطور او می تواند کشورهای خاورمیانه را متقاعد کند که ما دیگر از اقدامات جنایتکارانه مشابه آنچه که علیه اعراب (و مسلمانان) در افغانستان، سودان، سومالی و فلسطین صورت گرفت، حمایت نمی کنیم؟
مردمی که با ارزش های دیگری زندگی می کنند، خدایانی را می پرستند که ما آنها را به رسمیت نمی شناسیم، به دنبال اهدافی هستند که ما نمی فهمیم، لباس های دیگری می پوشند، به زبان های دیگر سخن می گویند و براساس فلسفه هایی زندگی می کنند که ما آنها را درک نمی کنیم، احترام گذاشتن به آنها، اکنون دیگر خیلی دیرشده است.
آیا رئیس جمهور جدید می تواند کشور را از مسیر تقدیرگرایی انجیلی بوش رها سازد، رئیس جمهوری که آمریکا را به سمت برداشتی که خود از «مشیت الهی» داشت، سوق داد و معتقد بود که بر آمریکا مقدر است سیستم پولی و شکل دموکراسی سرمایه دارانه خود را بر هر ملتی در این سیاره تحمیل کند، به جای آنکه برای آنهایی که متفاوت از ما هستند، مهربان باشیم و بردباری حقیقی به خرج دهیم.
آمریکا چطور باید چیزی را «جبران» کند که هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد؟ دراین میان، آیا کسی «نیویورک تایمز» را به خاطر «خسارات گسترده ای که او (بوش) به وجود آورد» مسئول می داند؟ آیا آنها (گردانندگان نیویورک تایمز) در «سرمقاله» خود نوشته اند، آنهایی که مسئول این جنگ هستند، جنگی که «هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» واقعاً لازم است که مورد بازخواست قرار بگیرند؟ آیا آنها خود را مسئول دانسته اند؟ آیا آنها در مقابل مردم آمریکا به خاطر تقصیرشان و به تلافی تأثیر بسیار مخربی که این روزنامه داشته است، خالصانه ابراز ندامت کرده اند؟ آیا آنها انجام یک گزارش تحقیقی را برعهده گرفته اند که چگونگی قالب کردن این جنگ بر مردم آمریکا را تحلیل کند و مشخص سازند که دراین میان، چه کسی مسئول است و دستاورد چنین خدعه ای به کی می رسد، چه چیزی به عنوان منافع آمریکا جعل شد و به شکل خدعه آمیزی برای شروع «جنگی که هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» مورد استفاده قرار گرفت، و آیا در گزارش تحقیقی (مفروض) برای مقابله با خیانت های آتی رهبران منتخب ما، تمهیداتی اندیشیده می شود؟ آیا آنها (مسئولان روزنامه نیویورک تایمز) جملات «آلن گرین اسپن»، وزیر امور مالیه ما را مورد ملاحظه قرار دادند که گفت، «جنگ» به خاطر «نفت» بود و سربازان ما برای شرکت های نفتی فراملیتی ایجاد اطمینان کرده اند و برای آنها که مجبور بودند تولیدات را در یک بازار آزاد «بخرند» و به خاطر سود اندکشان در مضیقه بودند، ایجاد «آسایش» و التیام کرده اند؟
این رئیس جمهور جدید چطور می تواند در «جنگی» که «هرگز نمی بایست اتفاق می افتاد» پیروز شود؟ آیا این پیروزی برای آنانی است که «هرگز نمی بایست می مرده اند»، برای آنانی که بقیه عمر خود را باید بدون دست وپا و فکر سالم زندگی کنند، برای کودکان عراقی که تاروپود زندگی شان با صداهای شوم وحشتناک، غرش موشک ها و لرزش های صوتی درآمیخته است، برای سرزمین عراق که اکنون ویران شده و به بنای یادبودی از ویرانه ها تبدیل شده است، ویرانه ای که نشانه حضور ما در سرزمینی است که «هرگز نمی بایست در آنجا حضور می یافتیم»؟
در «جنگی» که خود عمل «جنگیدن»، یک فریب است و عقیده راسخ بدان از پایه غلط بوده است، دیگر پیروزی چه معنی می دهد؟ زمانی که سربازان ما به وطن بازمی گردند، چه پرچم هایی در گود «وال استریت» پیروزی مان را جار می زنند؟ اگر حقیقت این است که این ملت (آمریکا) از پیامدهای دروغ رئیس جمهور، کنگره و محافل فکری همدست آنها که جنگ شان را قانونی کردند، رنج بردند، دروغی که به کشتار و قرض منجر شد، آنها (در وال استریت) چه حقیقت دیگری را می توانند جار بزنند؟
اکنون دیگر وقت آن است که «نیویورک تایمز» و همه آنهایی که این ملت را وارد جنگی کرده اند که «هرگز نمی بایست رخ می داد»، مسئولیت جنایاتی که مرتکب شده اند را برعهده بگیرند و درعوض، درصدد تقویت آشتی و صلح برآیند و هم به مردم عراق و هم مردم آمریکا احترام بگذارند. همین مردم قربانیان این جنگ بوده اند، نه کسانی که دست به حیله زدند و خرابی و رنج به بار آوردند.
ما نمی توانیم در شرایط شکستی که نتیجه خدعه است، پیروزی را جست وجو کنیم؛ اما می توانیم مجازات کسانی را بخواهیم که مسئول (این واقعه) هستند و از این پس، با مردم عراق در ایجادعراقی تازه، با احترام برخورد کنیم، کشوری که پیروزی در آن، باوقار و دوستی تعریف خواهد شد.


منبع : روزنامه کیهان

مطالب مرتبط

جنگ قصه‌گویی

جنگ قصه‌گویی
«این جنگ، جنگ قصه‌گویی و نقالی است، هر کس قصه را کنترل کند برنده است.» این سخن یکی از مقامات اسرائیلی است که در مورد جنگ غزه گفته است، شاید منظور وی میزان تسلط و کنترل بر افکار عمومی باشد، اما تحلیل حادثه غزه بسیار مهم است چون ممکن است در صحنه نظامی مسلمانان پیروز شده باشند اما با فشار تبلیغاتی کنونی غرب و برخی کشورهای عربی، میزان و تأثیر این پیروزی آشکار نشود.
حال شرح قصه غزّه:
۱) جنگ غزه، نخستین جنگ رسمی نظامی میان اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها بود، از سال ۱۹۴۸ تا پایان سال ۲۰۰۸ یعنی در طول ۶۰ سال گذشته هر گاه ارتش اسرائیل یا فلسطینی‌ها روبه‌رو می‌شود، از موضع اقتدار به قتل عام، اخراج، اسارت، ویرانگری می‌پرداخت و هر زمان که فلسطینی‌ها به آنها برمی‌خوردند، باید مظلومانه به بازرسی بدنی، تحقیر و توهین تن بدهند، تنها فلسطینی‌ها به صورت چریکی به رویارویی با این ارتش پرداخته بودند، نه جنگ رو در رو با آتش سلاح‌های سبک و نیمه سنگین در یک جبهه مشخص آن هم برای مدت ۲۳ روز.
ظاهراً مقدر این بود که سال ۲۰۰۸ که شصتمین سال اشغال سرزمین فلسطینی است باید پایان می‌یافت تا این حادثه بزرگ رخ دهد، حالا دیگر غزه به معنای واقعی آزاد شده است، اگر قبلاً می‌گفتند غزه در اثر مذاکرات آزاد شده، امروز غزه توانست مقابل مهمترین قدرتی که رژیم صهیونیستی تاکنون توانسته بود به وسیله آن، سرزمین‌ها را غضب و سپس حفظ کند. ایستاد و راه ورود ارتش دشمن را بست.
۲) اکنون حماس یک حکومت است که می‌تواند از خودش دفاع کند و در زیر شدیدترین فشارها بایستد، به آتش دشمن پاسخ دهد و مردمش را هم اداره کند، دیگری کسی نمی‌تواند بگوید چون اسرائیل، آمریکا، محمود عباس، مصر و عربستان و... موافق ادامه حضور حماس در غزه هستند پس حماس هست، اکنون مشخص شد همه اینها نخواستند و هر کاری برای این نخواستن کردند اما حکومت حماس باقی ماند.
۳) ارتش اسرائیل تا پیش از جنگ ۳۳ روزه، ارتشی بود که همزمان با سه ارتش عربی می‌جنگید و همه را در حداقل زمان شکست می‌داد، یعنی حداکثر شش روز، برای اولین بار در جنگ با حزب الله مجبور شد ۳۳ روز بجنگد و شکست هم بخورد، اما جنگ با حزب الله نیز در خارج از مرزهای فلسطین بود (که رژیم صهیونیستی به ناحق ادعای تملک آنرا دارد)، جنگ غزه در درون سرزمین فلسطین بود، و در مباحث نقش ارتش در اقتدار حکومت، این یعنی آغاز پایان کار یک حکومت که نیروی نظامی نتواند در چارچوب سرزمین حاکمیتی حرف آخر را بزند، دیگر نیروی مقابل حکومت بدون ترس به مبارزه تا پیروزی ادامه خواهد داد، مانند آنچه در ایران در رژیم گذشته اتفاق افتاد، هنگامی که ارتش نتوانست مانع ادامه قیام مردم شود، انقلاب در آستانه پیروزی قرار گرفت.
۴) توجه به سخنان مقامات آمریکایی و اسرائیلی در ابتدای حمله به غزه به خوبی روشن شود که آیا آنها به اهداف خودشان رسیده‌اند یا نه؟ خلاصه آنکه قرار بود توان موشکی حماس را نابود کنند، حکومت حماس را ساقط و غزه را به محمود عباس تحویل دهند، الان کدام محقق شد، حماس در روز بیست و سوم جنگ (روز پایانی) در مقابل حمله هوایی ارتش اسرائیل، با موشک پاسخ داد، اسماعیل هنیه در غزه حکمرانی می‌کند، محمود عباس هم در شرم الشیخ در مجلس فاتحه این توطئه با دوستان عرب و غربی‌اش مشغول است.
۵) در مورد نقش ایران نیز ابتدای جنگ به گونه‌ای سخن گفتند و در پایان به نحو دیگری، مقامات مصری و برخی کشورهای عربی، اسرائیل و آمریکا که فکر می‌کردند می‌توانند حماس را شکست بدهند و با شکست حماس، ایران را نیز شکسته باشند، تبلیغات کردند که ایران حامی اصلی حماس است و موشک‌هایی که حماس شلیک می‌کند ایرانی است، هر چه توانستند در رسانه‌ها فریاد زدند و ناخواسته برای قدرت جمهوری اسلامی ایران تبلیغ کردند، با هویدا شدن آثار شکست ارتش اسرائیل و پیروزی حماس، جهت تبلیغات تغییر کرد که ایران فقط از حزب الله پشتیبانی می‌کند، و حماس از ایران فاصله دارد و بیشتر کمک‌ها به حماس از برخی دولت‌های جنوبی خلیج فارس است که البته برخی از کشورهایی که نام می‌برند، از متهمان اصلی پرونده خیانت به مردم فلسطین در این ماجرا هستند.
پرسشی که باقی می‌ماند اینکه سرانجام ایران پشتیبان حماس بود یا خیر؟
۶) تکذیب نقش ایران در پایان ماجرا، یکی از تاکنیکهایی است که برای سرپوش گذاشتن به نتایج بسیار مهم این جنگ، به کار برده می‌شود، زیرا افکار عمومی مسلمانان و دنیا به روشنی دیدند، چگونه ارتش اسرائیل که همواره از موضع تهدید با ایران سخن می‌راند، در مقابل جمع محدودی که در درون خاک فلسطین صرفاً دست حمایت ایران را با خود دارند، درمانده شده می‌تواند با خود ایران به رویارویی برخیزد؟
اینها نشانه‌هایی از پایان استراتژی غرب پس از جنگ جهانی دوم در جهان اسلام است، که در گذر زمان شاهد تحولات عظیم‌تری خواهیم بود.
۷) برخی دولت‌های عربی نیز بار دیگر شانس خود را آزمایش کردند، از آمریکا و اسرائیل برای مقابله با جریان اسلام گرایی در منطقه یاری طلبیدند، که ظاهراً این کار در حاشیة اجلاس ۱+۵ با کشورهای عربی صورت گرفت، اما نتیجه دلخواه آنها به دست نیامد، حکومت‌های پوسیده عربی ناامیدانه تلاش می‌کنند، یعنی نمی‌خواهند باور کنند که آمریکا دیگر حلاّل مشکلات نیست، آمریکا اگر می‌توانست راه درست را بیابد اسرائیل را وارد این مهالک نمی‌کرد.
۸) رفتار حسنی مبارک بیش از بقیه خنده آور بود، پس از سه هفته سکوت در مقابل این همه جنایت، روز جمعه (یک روز قبل از پایان جنگ) در مقابل دوربین‌های تلویزیونی ظاهر شد با صدای کلفت فرمان داد به دولت اسرائیل که جنگ را متوقف کند ظاهراً مشاوران وی به ایشان نگفته‌اند که پیغام اسرائیل‌ها مبنی بر توقف جنگ در روز شنبه (۲۸/۱۰/۸۷) به رئیس جمهور مصر، در رسانه‌ها هم منتشر شده، بنابراین همه می‌دانند که شنبه جنگ تمام می‌شود؛ به همین دلیل نیاز به فرمان روز جمعه نیست.
۹) روش پایان دادن به جنگ نیز چیزی کمتر از شوخی تلخ نبود، خانم‌ها رایس و لیونی نشستند و توافقنامه امضا کردند که چون ارتش اسرائیل نتوانست مانع موشک پرانی حماس شود، دولت آمریکا با کمکهای آموزشی و تکنولوژیکی آمریکا به اسرائیل مانع این کار خواهد شد.
به نظر می‌رسد اینها یا عقل خود را از دست داده‌اند یا مردم دنیا را احمق فرض کرده‌اند، اگر آمریکا این تواناییها را داشت چرا قبلا به اسرائیل نداد که بدون این همه هزینه و آبروریزی جلوی حماس را بگیرد، جالب‌تر آنکه رایس پس از امضاء گفت، البته این مسئولیت‌ ناتو و اروپاییها‌ست که جدیت کنند و مانع ایران شوند که به حماس کمک نکند!
۱۰) قصه غزه اگر چه بسیار پر غصّه بود، اما در مقابل آنچه فلسطینی‌ها برای اولین بار به دست آوردند، قابل تحمل است. امروز فلسطینی‌ها می‌توانند در مقابل عرب‌ها و جهانیان با سرافرازی بایستند و سخن بگویند که عزتمندانه در بخشی از سرزمین خود حاکمیت دارند؛ اگر چه با چهر‌ه‌ای خونبار.

وبگردی
گفتگوی حسین دهباشی با آیت الله سید کمال حیدری
گفتگوی حسین دهباشی با آیت الله سید کمال حیدری - خشت خام / نوبت چهلم و یکم / گفتگوی حسین دهباشی با آیت الله سید کمال حیدری / پخش اختصاصی از آپارات
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی!
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی! - کنگره حزب اعتماد ملی با حضور بزرگان اصلاحات مانند عارف، مطهری و حضرتی
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد - صادق زیباکلام می‌گوید: دوم خرداد به این دلیل نقطه عطف شد که مسئولین نظام بر روی حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری نظر داشتند، ولی مردم به سیدمحمد خاتمی رای دادند. ناطق نوری هفت میلیون و خاتمی ۲۰ میلیون یعنی حدود سه برابر نامزد مسئولین رای آورد. عبدالله ناصری نیز می‌گوید: ما امروز حجت الاسلام ناطق نوری، رقیب جدی ۲۱ سال پیش این گفتمان را در کنار گفتمان اصلاح طلبی می‌دانیم. این یکی از دستاورد‌های جنبش دوم…
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید - عوامل فیلم «سه رخ» با استقبال جعفر پناهی به ایران بازگشتند و جایزه جشنواره فیلم کن را به او رساندند. جعفر پناهی به همراه نادی ساعی ور، برای فیلم "سه رخ" جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم کن امسال را دریافت کردند اما به دلیل آنکه پناهی ممنوعیت قانونی برای خروج از کشور داشت، موفق به حضور در جشنواره و دریافت جایزه نشد.
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد!
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد! - در ادامه حضور چهره های شناخته شده در کمپین "خانم گزارشگر"، این بار آزاده نامداری مجری تلویزیون تلویزیون اقدام به گزارش فوتبال کرد. او برای این کار بازی خاطره انگیز ایران - استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 فرانسه را انتخاب کرده است که گزارش ضعیف او با انتقادات فراوانی مواجه شده است، تا حدی که وبسایت مربوط به این کمپین ویدئوی گزارش این او را از سایت حذف کرد.
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی - عکسی از حضور سید ابراهیم رئیسی در مراسمی ویژه منتشر شده است که گفته می شود متعلق به کنفرانس افق نو در مشهد بوده است. در این عکس حرکات عجیب خانمی با لباس های قرمز، چفیه بر گردن و پرچم در دست در مقابل ابراهیم رییسی به چشم می خورد که توجه کاربران بسیاری را در شبکه های اجتماعی جلب کرده است!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور! - حمله ور شدن ماموران سد معبر شهرداری به ماموران راهنمایی رانندگی
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه - شرور سطح یک که در آخرین اقدام خود یکی از دوستانش را در منطقه ولنجک به قتل رسانده بود؛ در ۵۰۰ متری مرز ترکیه دستگیر شد.
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز!
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز! - ریزش ناگهانی کوه که توسط مسافران به ثبت رسیده است...!
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد - قبل از شروع بازی تیم‌های پرسپولیس و الجزیره یکی از بازیگران سینما کشورمان قصد داشت به همراه همسرش وارد ورزشگاه آزادی شوند که این دو نفر توسط نیروهای انتظامی بازداشت شدند.
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است - فیلم - در ویدئوی زیر بخشی از صحبت های خسرو معتضد، مورخ را می شنوید که نتیجه تحقیقاتش را درباره مومیایی پیدا شده در حرم حضرت عبدالعظیم بیان می کند.
پهلوانان این روزهای ما
پهلوانان این روزهای ما - تصویری زننده و به شدت ناراحت کننده بر جا مانده از مسابقه انتخابی تیم ملی کشتی ایران که به کتک کاری و جنجال کشید. خانواده عبدولی باز هم پای ثابت این درگیری بود که چهره ورزش پهلوانی ایران را تیره کرد
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان - در این ویدئو تشویق اصغر فرهادی و پنه لوپه کروز، خاویر باردم و دیگر عوامل فیلم «همه میﺩﺍنند» در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان را مشاهده می‌کنید.
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم - عوامل فیلم «به وقت شام» روز گذشته با حضور عجیب و رعب آور در پردیس سینمایی کوروش مردم را وحشت زده کردند. در این حرکت تبلیغاتی بازیگران نقش داعش، با گریم و پوشش داعشی ها، سوار بر اسب راهی پردیس سینمایی کوروش شدند و با حضور در مرکز خرید و فودکورت مجموعه، رفتارهای عجیبی نشان دادند که باعث وحشت و اعتراض مردم شد.
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم - این گزارش حاوی تصاویری از بزرگترین مرکز فروش و مصرف مواد مخدر در جنوب شرق تهران است که مخفیانه ضبط شده‌است.
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم - متاسفانه طی یک ماه گذشته دستکم سه نوبت و هر نوبت دستکم 30 اسب باربر متعلق به کولبران در جنگل میرآباد شهرستان اشنویه با شلیک گلوله از پای درآمده‌اند.
سید احمد خمینی معمم شد
سید احمد خمینی معمم شد - سید احمد خمینی فرزند آیت‌الله سید حسن خمینی در حضور جمعی از علما و پدر و پدربزرگ خود در حسینیه جماران معمم شد.
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی!
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی! - امروز عکسی از 5 تماشاگر بازی روز گذشته در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد 5 دختر جوان با گریم‌های عجیب و حرفه‌ای خودشان را به عنوان پسر جا زده و وارد ورزشگاه شده‌اند.