جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷ / Friday, 16 November, 2018

تک فرزندها اجتماعی‌تر هستند


تک فرزندها اجتماعی‌تر هستند
● نگاهی به پیامدهای روحی ـ روانی تک فرزند بودن
تعداد والدین تک فرزند روز به‌روز در حال افزایش است؛ اما نباید از یاد برد که داشتن یک فرزند، بهتر یا بدتر از داشتن چند فرزند نیست و تک فرزندی نیاز مانند چندفرزندی مزایا و معایبی دارد.
خانواده‌های تک فرزندی بر مسائلی خاص تأکید دارند که ممکن است در خانواده‌های چند فرزندی وجود نداشته باشد.
تک فرزندها نمی‌توانند ناامیدی‌ها و فشارهای روحی را تحمل کنند. چنانچه توهینی به آنها شود، بی‌آن‌که قصد و غرضی در کار باشد این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر می‌کنند. چنانچه از مسئله‌ای رنجیده‌خاطر شوند این حالت را تا مدت‌های مدیدی در درون خود زنده نگاه می‌دارند. آنها فقط به برقراری روابطی علاقه‌مندند که در برگیرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نیز جریحه‌دار نکند. آنها ممکن است ناراحتی‌های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون‌گرا شوند.
پرورش کودک از دو عامل تأثیر می‌گیرند عواملی که حضور دارند و عواملی که غایب هستند. کودک تک فرزند در خانواده‌ای رشد می‌کند که افراد بالغ در آن حضور دارند و کودک دیگری نیست که بتواند با او ارتباط برقرار کند. هردوی این عوامل، نقشی مهم در پرورش کودکان تک فرزند دارد.
کودک تک فرزند به‌طور کامل مورد توجه و علاقه والدین است. این عامل سبب می‌شود کودک احساس کند شخصی مهم است. مزایای بزرگ‌شدن در خانواده‌های تک فرزند چنان است که کودک می‌گوید: ”من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم، هیچ رقیبی نداشته باشم و کسی حسادت مرا تحریک نکند. نیاز نباشد با کسی دعوا کنم تا بتوانم وسیله‌ای را که دوست دارم، تصاحب کنم.“ کودکانی که در خانواده تک فرزند زندگی می‌کنند احساس امنیت و اعتماد به‌نفس زیادی دارند.
عامل دیگری که در زندگی کودک مؤثر است، حضور در خانواده‌ای است که فقط شامل افراد بالغ است.
این کودکان پیش از زمان معمول سخن‌گفتن را آغاز می‌کنند و روحیه اجتماعی نیرومندتری دارند. آنان از والدین خود تقلید و همچون بزرگسالان رفتار می‌کنند، به‌گونه‌ای که تحسین و تعجب دیگران را برمی‌انگیزند. کودکان خانواده‌های تک فرزند معمولاً بلوغ زودرس دارند.
بلوغ اجتماعی این کودکان نیز ممکن است به حال آنان مفید باشد. آنها زودتر از دیگر کودکان با مسائلی مواجه می‌شوند که برخورد با آنها در سنین بالاتر ناگزیر است. مسائل و دیدگاه‌های خود را به راحتی بیان می‌کنند و قادرند به والدین خود کمک کنند. آنها زودتر از دیگر کودکان به فعالیت اقتصادی مشغول می‌شوند و از کار کردن خجالت نمی‌کشند. این کودکان با آمادگی و تجربه زیاد به سن بلوغ پا می‌گذارند.
● معایب یکی بودن
یکی از معایب تک فرزند بودن، تأثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند، بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمی‌کنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
بلوغ روحی و روانی، پدیده‌ای کاملاً ارثی نیست بلکه اکتسابی است. این بلوغ مواردی همچون شناخت خود، میزان واقع‌بینی و انتخاب مؤثر را شامل می‌شود و به راحتی به‌دست نمی‌آید، بلکه به تجربه‌هائی سخت و طاقت‌فرسا نیاز دارد. کودکی که تک فرزند خانواده است کمتر با مشکلات مواجه می‌شود و در معرض تجربه‌کردن شکست، ناکامی رانده‌شدن و... قرار نمی‌گیرد و شرایطی را که لازمه بلوغ روحی، روانی است، تجربه نمی‌کند.
اگر والدین، مراقبت افراطی از تک فرزند خود به عمل آورند و او را به فردی ضعیف و کم تحمل تبدیل کنند، فرزندشان از دیگران نیز انتظار خواهد داشت با او چنین رفتاری داشته باشند که این موضوع ناتوانی او را شدت خواهد بخشید. اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت‌کننده روبه‌رو شوند یا امکان آشکارکردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد.
تمایل والدین به حمایت از تنها فرزندشان، مانع از آن می‌شود که فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازماید و مسئولیت عمل خود را بپذیرد. آنها هیچ‌گاه در مقام انتقاد از فرزندشان برنمی‌آیند، با او مخالف نمی‌کنند و همواره تسلیم خواسته‌های او می‌شوند تا از این طریق مانع ناراحت‌شدن او شوند.
این والدین می‌گویند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراین با هم معامله می‌کنیم تا هیچ‌یک از ما آزار نبیند. حمایت بیش از حد این والدین، فرزند را با روحیه حساس و ضعیف تربیت می‌کند. هر چه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود، قدرت و تحمل وی در رویاروئی با مشکلات کاهش می‌یابد و از این‌رو بسیار شکننده و آسیب‌پذیر می‌شوند.
در چنین روابط حساس و پراضطرابی است که تک فرزند از آزمودن احساساتی که در روابط بین خواهر و برادر شکل می‌گیرد، محروم می‌ماند.
مسابقه برای چیرگی بر دیگران، رقابت با خواهر یا برادر در جلب رضایت والدین، مسخره‌کردن دیگران برای تحقیر آنها، توهین به دیگران برای اثبات برتری خود، درگیری برای کسب حق تقدم و بهره‌مندی بیشتر از مزایا، درددل کردن با خواهر یا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعیضی که بین او و خواهر یا برادرش وجود دارد، درگیری با خواهر یا برادر برای تسکین فشارهای روحی، دفاع از منافع شخصی در ارتباط با دیگران.
در خانواده‌های تک فرزند، والدین و فرزندان هر دو احساس می‌کنند نیاز شدیدی به یکدیگر دارند. پس همیشه مراعات یکدیگر را می‌کنند، ولی خانواده‌های چندفرزندی چنین نیستند، دعواهای مکرر، جریحه‌دار شدن احساسات و عصبانیت در خانواده‌های چند فرزندی رایج است و کودکان معمولاً برای کنترل این احساسات راهی مناسب می‌یابند و بار دیگر با هم بازی می‌کنند.
● ویژگی‌های تک فرزندان
تک فرزندان نمی‌توانند ناامیدی‌ها و فشارهای روحی را تحمل کنند. چنانچه توهینی به آنها شود، بی‌آن که قصد و غرضی در کار باشد این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر می‌کنند. چنانچه از مسئله‌ای رنجیده‌خاطر شوند این حالت را تا مدت‌های مدید در درون خود زنده نگه‌می‌دارند. آنها فقط به برقراری روابطی علاقه‌مندند که دربرگیرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نیز جریحه‌دار نکند. آنها ممکن است ناراحتی‌های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون‌گرا شوند. ممکن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهای خود را با دیگران به‌گونه‌ای مدیریت کنند که در نهایت هر دو طرف راضی شوند.
این نوع احساسات ناپخته معمولاً با تجربه‌هائی که فرد در زندگی خود کسب می‌کند، درمان می‌شود؛ فردی که تنها فرزند خانواده‌اش بود می‌گوید: سال‌ها طول کشید تا دریافتم رفتار والدینم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمایت کردند.
تمام خواسته‌هایم را تأمین می‌کردند. به همین دلیل نتوانستم میزان تحملم را در دست‌نیافتن به خواسته‌هایم تقویت کنم. اکنون دریافته‌ام که ناراحت و ناامیدشدن بخشی از مشکلات دوران رشد کودک است و کودک نیاز دارد چنین احساساتی را تجربه کند. اگر چه کودکان تک فرزند اجتماعی‌تر از دیگر کودکان به‌نظر می‌رسند و اعتماد به‌نفس بیشتری در برقراری ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به‌دلیل احساسات ناپخته خود ممکن است از هم‌بازی‌های خود خجالت بکشند و ترجیح دهند با کودکان بزرگ‌تر از خود دوست شوند.
● جلوگیری از انزوای تک فرزندان
والدین باید به فرزند خود کمک کنند تا او بتواند با کودکان هم‌سن و سالش بازی کند. مدرسه یکی از مکان‌هائی است که چنین فرصتی را در اختیار کودکان قرار می‌دهد، ولی کافی نیست و باید فرصت‌های دیگری را نیز مهیا کرد تا کودک بتواند با دوستان هم‌سن و سالش ارتباط برقرار و به بلوغ و عاقلانه‌شدن احساسات خود کمک کند.
یکی از معایب تک فرزند بود، تأثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند، بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمی‌کنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
مهدکودک و آمادگی، مکانی است که در آن کودک می‌تواند احساسات نابهنجار را در بازی با کودکان هم‌سن و سال خود تجربه کند. دعوت دوستان به منزل و رفتن به منزل دوستان یا داشتن هم‌بازی‌هائی در همسایگی، از دیگر فرصت‌های مناسب است. کودکان در سنین مهدکودک دوست دارند بیشتر اوقات را با والدین خود سپری کنند، به همین دلیل گاه مهدکودک برای آنان ناراحت‌کننده است؛ اما آنها نیاز دارند در دوستی و صمیمیت با کودکان هم‌سن و سال خود تجربه کسب کنند و به احساسات خود رنگ و بوی عاقلانه بدهند.
هنگامی‌که کودکان مشغول بازی با دوستان هم‌سن خود هستند، ممکن است به رفتارهائی چون مشارکت و مصالحه‌نکردن، ناتوانی در صحبت یا بحث‌کردن با دیگران برای دفاع از حقوق خود و... تمایل داشته باشند، پس والدین باید در این‌باره با تک فرزند خود صحبت کنند. یکی از مسئولیت‌های والدین این است که دنیای پیرامون را برای فرزند خود شرح دهند.
”داشتن روابط مطلوب با دیگران کار مشکلی است. اگر هر یک از شما کمی کوتاه بیائید می‌توانید با هم بازی کنید. بهتر است علایق و حساسیت‌های خودت را برای دیگران روشن کنی. در غیر این‌صورت آنها متوجه نمی‌شوند که تو از چه چیزهائی ناراحت می‌شوی.“
والدین در محیط خانواده می‌توانند فرزند خود را تشویق کنند تا احساسات خود را به آنها بگویند. والدین باید خود نمونه این رفتار باشند. آنها همچنین باید به فرزند خود بیاموزند که از درگیری نگریزد و با صراحت و اطمینان با مشکلات و اختلافات روبه‌رو شود.
اگر والدین، مراقبتی افراطی از تک فرزند خود به عمل آورند و او را به فردی ضعیف و کم‌تحمل تبدیل کنند، فرزندشان از دیگران نیز انتظار خواهد داشت با او چنین رفتاری داشته باشند که این موضوع ناتوانی او را شدت خواهد بخشید.
اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت‌کننده روبه‌رو شوند یا امکان آشکار کردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد.
تربیت فرزند یک روند آماده‌سازی و حمایت‌کردن نوعی اقدام پیشگیری‌کننده است. حمایت افراطی از کودکان اجازه نمی‌دهد که آنان خود را برای رشد و بلوغ احساسات تقویت کنند.

مهناز طالبی، لیسانس روانشناسی

منبع : ماهنامه کودک

مطالب مرتبط

ریشه لجبازی و پرخاشگری کودکان قدرت طلبی است

ریشه لجبازی و پرخاشگری کودکان قدرت طلبی است
امروزه اکثر خانواده ها با مساله لجبازی و پرخاشگری کودکان خود مواجه هستند بدون آنکه از ریشه و علل آن آگاهی داشته باشند. در این رهگذر بیشتر خانواده ها نمی دانند علت لجبازی و پرخاشگری چه بوده و این معلول را علت دانسته و با تنبیه کودکان خود سعی در آرام سازی موقتی محیط خانواده دارند بدون آنکه بدانند «قدرت طلبی» ریشه و بنیاد تمامی این بداخلاقی ها است. به هر روی قدرت واژه ای است منحصر به فرد و به کودکانی اطلاق می شود که دارای مشخصه های ذیل بوده و در حقیقت به کودکانی منتسب می شود که دارای زور بیشتری بوده و فزون تر از دیگران به اذیت و آزار بپردازند،
● ویژگی های کودکان «قدرت طلب»
۱) کودکان قدرت طلب دوست دارند بحث کنند زیرا در ناامید کردن بزرگ ترها از خودشان تخصص دارند یعنی اینکه به بزرگ ترها تفهیم می کنند که روی تربیت من حساب نکنید.
۲- قدرت طلبان چیزهایی را دوست دارند که نماد قدرت است مثلاً دختران دوست دارند زود آرایش بزرگ ترها را به خود بگیرند و زود ازدواج کنند و پسرها نیز دوست دارند که زود رانندگی کنند یا اگر به کودکان قدرت طلب دو نوع اسباب بازی مانند خانه سازی و تانک بدهیم آن دو تانک را انتخاب می کنند و اگر تانک نداشته باشند، با خانه سازی تانک درست می کنند.
۳) کودکان قدرت طلب دوستان خود را از بین همسالان خود انتخاب نمی کنند بلکه از بین بچه های بزرگ تر از خود برمی گزینند.
۴) اذیت کردن کودک از طرف خود کودک: کودکان قدرت طلب دائماً دیگران را مانند اینکه می خواهند حق خود را از آنان بگیرند، تحریک می کنند و معتقدند این زور نیست بلکه بچه های دیگر با من لج هستند و من را اذیت می کنند.
۵) بچه های قدرت طلب نگاهی سرد به دیگران دارند یعنی دیگران را از روی بی محلی می نگرند یعنی اینکه «تو کسی نیستی» و بقیه را همیشه طلبکارانه نگاه می کنند.
۶) این کودکان در داخل منزل خود به پدر و مادر زور می گویند ولی در محل جدید آرام می گیرند و تا زمانی که امنیت را در آن محیط احساس کنند، پرخاشگری نمی کنند.
۷) قدرت طلبان از دو تیپ انسانی بدشان می آید؛ بچه های ضعیف و ناتوان و همچنین آدم هایی که به دیگران دائماً محبت می کنند و توجه دارند. این کودکان به محض دیدن توجه به دیگران از طرف ما عصبانی می شوند.
۸) کودکان قدرت طلب اجازه نمی دهند کسی به وسایل آنها دست بزند زیرا عقیده دارند دیگران دائماً می خواهند به حریم خصوصی آنان وارد شوند.
۹) یکی از ویژگی های آنان این است که با جنس مخالف ۱۰ سال بزرگ تر از خود معمولاً ارتباط خوب و درستی برقرار می کنند.
۱۰) بچه های قدرت طلب با شیطان ترین کودکان دوست می شوند و با آدم های جدی نمی توانند کنار بیایند.
۱۱) آنان دروغ های اغراق آمیز می گویند مثلاً مهدکودک سوخت و آتش گرفت.
۱۲) آنان متخصص راه انداختن دعوا بین دو نفر هستند.
۱۳) قدرت طلبان قابل پیش بینی نیستند زیرا معمولاً از خود یک شخصیت قدرت طلب می سازند.
۱۴) آنان عاشق بازی هایی هستند که دارای هیجان زیاد است مانند
بازی های رایانه ای یا پلی استیشن.
۱۵) کودکان قدرت طلب از شکست متنفرند.
۱۶) این کودکان از فیلم های ترسناک خوش شان می آید و از آنها لذت می برند اما هنگام دیدن اینگونه فیلم ها می ترسند.
۱۷) آنان از ترساندن کودکان و دیگران لذت می برند و خود شدیداً دارای اضطراب هستند.
۱۸) آدم های قدرت طلب ممکن است پرخاشگر نباشند اما جنگ روانی خوبی به راه می اندازند.
با توجه به این موارد هر کودکی که قدرت طلبی در او ریشه دوانده باشد، حداقل باید دارای پنج یا شش خصیصه ذکر شده باشد، زیرا اگر ما هرچه سعی کنیم که این رفتارها را تغییر دهیم، کودک بیشتر به این نتیجه می رسد که از راه قدرت طلبی می تواند به همه چیز برسد. کودک قدرت طلب به یک نگرش رسیده و ما باید این نگرش را تغییر دهیم.
● ریشه های قدرت طلبی چیست
۱) تعدادی از کودکان قدرت طلب هنگام به دنیا آمدن بدقلق هستند و ۱۰ درصد در زیر یک سالگی، ولی قدرت طلبی ارثی و ذاتی نیست.
۲) برنامه ریزی های طولانی مدت پدران و مادران برای کودکان قدرت طلب:این پدران و مادران هیچ گاه از کودک خود رضایت ندارند.
۳) دعوای پدران و مادران این کودکان بر سر مسائلی که حیاتی نیست.
۴) واکنش سریع پدران و مادران نسبت به رفتارهای کودکان.
۵) انتقال جنگ پدر با مادر به کودکان خود و دودستگی در این جنگ در خانواده یعنی مثلاً یک کودک با مادر در یک طرف و کودک دیگر با پدر در سمت دیگر جنگ قرار می گیرند و در این جنگ بچه ها تبدیل به ابزار می شوند.
۶) ارزشیابی پدران و مادران کودکان قدرت طلب از کودک نادرست است.
۷) این پدران و مادران بیش از اندازه مبادی آداب هستند.
۸) یکی از ویژگی هایی که پدران و مادران کودکان قدرت طلب دارند، این است که آنان کودکان خود را به رسمیت نمی شناسند و متقابلاً هر چه این کودکان بزرگ تر می شوند، پدر و مادر خود را به رسمیت نمی شناسند.
۹) و در نهایت اینکه این کودکان بسیار مهربانند و مهربانی آنان ۱۰ برابر کودکان عادی است.
● چگونه با کودکان قدرت طلب برخورد کنیم
۱) به جای کار کردن روی کودک، رابطه با همسر را خوب کنیم. به محض اینکه روابط پدر و مادر خوب می شود، پرخاشگری کودکان و جنگیدن آنان کمتر می شود.
۲) برای بچه های قدرت طلب روش های تربیتی متعارف جوابگو نیست. هر کاری که پدران و مادران دیگر با بچه های عادی خود انجام می دهند، پدران و مادران کودکان قدرت طلب باید عکس آن را انجام دهند.
۳) برای این کودکان هر روشی یک بار جواب می دهد و دیگر گول نمی خورند. بنابراین از هر روشی فقط یک بار استفاده کنید.
۴) آنان معامله گرهای خوب و از اربابان تجارت هستند، بنابراین با آنان زیاد معامله نکنید زیرا آنان بعد از رسیدن به اهداف خود، بدتر از روز اول شده و معتقدند پاداش یعنی رشوه و باج.
۵) این کودکان به تنبیه جواب نمی دهند برای اینکه معتقدند تنبیه یعنی شروع مجازات یا شروع جنگ و از تنبیه به نفع خود بهره برداری می کنند مثلاً اگر عاشق رایانه باشند و به او بگوییم رایانه ات را قطع می کنم، می گوید خب قطع کن، چه کار کنم.
۶) آنان ایجاد جو می کنند اگر آنها را بزنیم، گریه نمی کنند، آنان می دانند کجا حمله کنند و کجا عقب نشینی.
۷) کودکان قدرت طلب به تهدید حساس هستند. آنان را نباید تهدید کرد و نباید جلوی کار آنان را گرفت.
۸) به زور نباید آنان را مجبور به کاری کرد.
۹) با آنان نباید امری صحبت کنیم.
۱۰) نباید زیاد آنان را زیر ذره بین گرفت.
۱۱) آنان عاشق آدم های باحال و با هیجان هستند. بنابراین به پدر و مادری نیاز دارند که توانایی لذت بردن با آنان را داشته باشند، زیرا آنان از آدم هایی که شادترند، بیشتر لذت می برند.
۱۲) کودکان قدرت طلب با خود قانون مشکلی ندارند، بلکه با شیوه اجرای قانون مشکل دارند.
۱۳) این کودکان نیاز به یک الگوی لذت برنده دارند.
۱۴) و در پایان اینکه کودکان قدرت طلبی که هوش بالاتر و بیشتری دارند برای پیشبرد و ادامه اهداف خود ابزارهای بیشتری پیدا می کنند.

وبگردی
فیلم/تغییر محسوس و عجیب ورزشگاه آزادی نسبت به بازی فینال آسیا!
فیلم/تغییر محسوس و عجیب ورزشگاه آزادی نسبت به بازی فینال آسیا! - پس از دیدار پرسپولیس و کاشیما، در اولین بازی برگزار شده در ورزشگاه آزادی تغییرات محسوس و عجیبی نسبت به دیدار فینال آسیا دیده می‌شود.
مدیرعامل و معاون پارلمانی سازمان تأمین اجتماعی جان باختند / فیلم
مدیرعامل و معاون پارلمانی سازمان تأمین اجتماعی جان باختند / فیلم - سید محمدتقی نوربخش، رییس سازمان تامین اجتماعی و عبدالرحمن تاج‌الدین معاون حقوقی و امور مجلس این سازمان که در جریان سفر وزیر کار به استان گلستان دچار سانحه...
آتش فشان خاموش / خودروهای گران و بی‌کیفیتی که تحویل نخواهند شد
آتش فشان خاموش / خودروهای گران و بی‌کیفیتی که تحویل نخواهند شد - چرا خودرو سازان با وجود مشکلات عرضه بازهم پیش فروش می کنند؟
روایتی دردآور از تن‌فروشی زنان در خیابان‌های تهران
روایتی دردآور از تن‌فروشی زنان در خیابان‌های تهران - سه نفر کنار هم حوالی میدان مادر ایستاده‌اند. زنی قد بلند که موهایش زمینه نسکافه‌ای دارد به هر ماشینی که بلندتر بوق می‌زند نزدیک می‌شود و قیمت را آرام و به سرعت بیان می‌کند. او می‌گوید: «... صد هزار تومان، تو ماشین ۷۰ هزار تومان، گروپ ۳۰۰ هزار تومان و جا هم داریم»، جملات کوتاه و بی‌تفاوت بیان می‌شود. جلوتر دختر کم سن و سالی که شاید ۱۶ سال هم نداشته باشد، ایستاده و از سرما نوک بینی‌اش قرمز شده است، با…
اشراف متواضع!
اشراف متواضع! - افرادی هستند که در دروس زندگی میکنند اما ماشین زیر پایشان پراید است. افرادی که چند ده میلیون از جوجه‌مایه‌دارهای پدرریشو میگیرند که خوب تربیتشان کنند برای مدیر شدن در جمهوری اسلامی و بعد چند هفته در سال هم آنها را می‌برند اردوی جهادی تا از نزدیک ببینند فردا که به لطف جیب پدر در کنکور ترکاندند و مدرک معتبر گرفتند و مدیر شدند قرار است به چه بدبختهای مستضعفی که بخاطر پول نداشتن در آموزش و پرورش رایگان…
چالش جدید با نام «نوه آیت‌ا... یزدی»!
چالش جدید با نام «نوه آیت‌ا... یزدی»! - روز پنجشنبه تصویری در فضای مجازی منتشر شد که قابل تامل بود. زهرا تخشید نوه آیت‌ا... یزدی است که با انتشار تصویری که از دانشگاهش در نیویورک منتشر کرده بود، نوشت: «عکسی که دیروز عصر از دانشگاهم گرفتم با چراغ‌های همیشه روشنش».
روایت تجاوز عجیب به بازیگر لبنانی سریال «حوالی پاییز»
روایت تجاوز عجیب به بازیگر لبنانی سریال «حوالی پاییز» - ماجرای تجاوز به آن ماری سلامه، بازیگر زن عرب سریال تلویزیونی صدا و سیمای ایران.
عکس | همسر جدید نماینده سابق اردبیل در آمریکا
عکس | همسر جدید نماینده سابق اردبیل در آمریکا - «نورالدین پیرموذن» نماینده سابق اردبیل در مجلس شورای اسلامی که سالهاست در آمریکا زندگی می‌کند چند عکس از خود و همسر جدیدش را در اینستاگرام منتشر کرده است.