دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ / Monday, 23 April, 2018

امام خمینی(ره) و آموزه‌های سه‌گانه


امام خمینی(ره) و آموزه‌های سه‌گانه
امام (ره) از عالمان بی‌عمل و واعظان بی‌خرد دل پُردردی داشت؛ «واعظ شهر که از پند خود آزارم داد- از دم رند می‌آلوده مددکار شدم».
خردادماه هر سال یاد وخاطره شخصیتی را با خود دارد که به اعتراف دوست ودشمن نقش مهمی در حیات فکری- سیاسی ایرانیان داشت. وی را به حق می‌توان «آموزگار» آموزه‌های قابل توجهی در عرصه فقاهت، سیاست و عرفان دانست. امام فقید توانست هم درعرصه «اندیشه» و هم در عرصه «فعل سیاسی» با نوآوری و خلاقیت راه جدید و افق روشنی برای انسان ایرانی بگشاید. دراین باره نکات زیر قابل توجه است؛
۱) یکی از چشمگیرترین آموزه‌های امام فقید نگاه ویژه وی برای تحول در فهم فقه موجود بود. وی صراحتاً اعلام کرد: «اجتهاد مصطلح در حوزه‌ها کافی نیست» از دیدگاه «امام» اجتهاد شیعی صرفاً با در نظر گرفتن دو پارامتر «زمان» و «مکان» می‌تواند سرزندگی و پویایی خود را حفظ کند.
تردید نباید کرد که مانایی جمهوری اسلامی- میراث گرانبهای رهبر فقید- تنها در پرتو اجتهادی تضمین می‌شود که «زمان» و «مکان» دو رکن رکین آن باشند. علاوه بر این امام خمینی(ره) با به کارگیری عنصر «مصلحت» در فقه سیاسی شیعه، مصلحت جمع و جامعه را بر هر مسئله دیگر ترجیح داد. با این وجود انتظار می‌رود دستگاه فکری- فقهی امام بیش از گذشته مورد توجه حوزویان بخصوص شاگردان وی قرار گیرد چرا که آن گونه که انتظار می‌رفت کمتر شاهد کار فکری بر این تفکر و اندیشه نو و بدیع بودیم.
۲) یکی دیگر از آموزه‌های چشمگیر، نگاه ویژه وی به دکترین فلسفه سیاسی تشیع بود. امام با طرح مقوله «ولایت فقیه» راه برون رفت جامعه شیعی را در دوران غیبت کبری به خوبی نشان داد. شیعیان در طی تاریخ همیشه با اعتقاد به اینکه حکومتها همه غاصب ولایت سیاسی ائمه هستند، سرناسازگاری وعدم همکاری با حکومتهای وقت داشتند. حتی طرح تئوری «سلطان عادل» هم نتوانست موفقیت چندانی داشته باشد.
«تئوری ولایت فقیه» تنها راهی بود که می‌توانست سبب آشتی توده‌های شیعه با عرصه حکومت و دولتمداری گردد وامام در این امر بسیار موفق بود و سبب گردید توده‌ها با اعتماد به این نوع رهبری در سخت‌ترین عرصه‌های سیاسی حضور یابند. با این وجود وی علاوه بر عنصر «مشروعیت» درباره حاکم اسلامی از عنصر «مقبولیت» غافل نبود. از دیدگاه وی حاکم اسلامی می‌بایست واجد هردو شرط «مشروعیت» و هم «مقبولیت» باشد.
امام خمینی در عرصه فعل سیاسی نشان داد پلورالیسم- تکثرگرایی- سیاسی نیروهای معتقد به انقلاب و نظام یک اصل راهبردی- استراتژیک- برای آینده نظام می‌باشد. به همین دلیل وی با انشعاب «مجمع روحانیون مبارز» از «جامعه روحانیت مبارز» موافقت کرد و این درحالی بود که برخی دلسوزان انقلاب و نظام در آغاز با این مساله موافقت چندانی نداشتند. اما بعدها دیدگاه عمیق و ژرف‌اندیشانه وی را مورد تحسین قرار دادند. امروز هم بیش از گذشته به این دیدگاه رهبر فقید نیاز داریم تا در تعامل و تضارب آراء گوناگون بهترین راهها آشکار گردد.
۳) شخصیت فردی رهبر فقید هم با خودآموزه‌های فراوانی داشت.. یکی از مهمترین ابعاد شخصیتی امام بُعد «عرفانی» وی بود. بُعدی که سیاست و فقاهت وی را هم تحت‌تاثیر قرار داد. با این وجود عرفان وی حاشیه‌نشینی و گوشه‌گیری نبود.
امام با تظاهر و ریا و زهدفروشی مخالف بود؛ «جامه زهد و ریا کندم بر تن کردم- خرقه پیر خراباتی وهوشیار شدم» او از عالمان بی‌عمل و واعظان بی‌خرد دل پُردردی داشت؛ «واعظ شهر که از پند خود آزارم داد- از دم رند می‌آلوده مددکار شدم». امام(ره) را با متحجران کاری نبود؛ «خون دلی که پدر پیرتان از این جماعت خورده است از دیگران نخورده است» امام خمینی(ره) «شخصی برای همه نسلها درهمه عصرها، دینداری روشنفکر و سیاستمداری آگاه به زمان و مکان بود».

غلامعلی دهقان
عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه

منبع : خبرگزاری آفتاب

مطالب مرتبط

مطهری در جمهوری اسلامی - بخش ۲

مطهری در جمهوری اسلامی - بخش ۲
● چرا سخن‌گفتن درباره مطهری روزبه‌روز دشوارتر می‌شود؟
به نظر می‌رسد سخن گفتن درباره استاد مطهری روز به روز دشوارتر می‌شود، زیرا تبلیغات دولتی و سیاست رسمی‌سازی، پیام اصلاح‌اندیشانه آن شهید بزرگوار را به طور روز افزون در‌هاله‌ای از ابهام فرو می‌‌برد. مهم‌تر آنکه نواندیشی دینی و اصلاحی او هرگز راهنمای عمل متولیان رسمی‌اش قرار نگرفته است. به بیان روشن سخن گفتن درباره مطهری از آن رو دشوار شده است که بسیاری نمی‌توانند شکاف عظیم بین تئوری اصلاحی او و عمل مدعیان و تجلیل‌گران امروزی وی که خود را سخنگوی رسمی‌و انحصاری کلام مطهری می‌خوانند، توجیه کنند؛ شکافی چنان عظیم که گویی مطهری نه یک اندیشمند اصلاح‌گر، که رهبر فکری جزم‌اندیشان است.
برای مثال می‌توان از شکاف نظام پیشنهادی استاد مطهری با واقعیت موجود دانشگاه‌ها سخن گفت و دیدگاه او را درباره مطرح‌ترین مخالفان فکری و سیاسی زمانه یعنی مارکسیست‌ها یادآوری کرد که می‌گفت: «نباید این‌گونه فکر کرد که چون این‌جا دانشکده الهیات است،‌ نباید در آن مارکسیسم تدریس شود. خیر! مارکسیسم باید تدریس شود، آن هم توسط استادی که معتقد به مارکسیسم است» (ده گفتار، ص ۱۱، سخنرانی در دانشکده الهیات).
فهم همه جانبه نگرش فوق مستلزم توجه به جایگاه مارکسیسم در زمان بیان سخنان استاد است که ذهن و ضمیر بسیاری از روشنفکران آن دوران را به تسخیر خود در آورده بود و گفتمان مارکسیستی قوی‌ترین مقال برانداز به شمار می‌رفت. از دید استاد، دگر اندیش مجهز به گفتمان برانداز اعتقادی و مستظهر به پشتیبانی یکی از دو ابرقدرت زمانه و بهره‌مند از جاذبه انقلاب‌ها یا رژیم‌های ضد‌امپریالیستی عصر که در مقایسه با رژیم‌های دیکتاتوری وابسته به غرب مطلوب بسیاری از جوانان تلقی می‌شدند، می‌توانست و می‌بایست از آزادی‌های آکادمیک در جمهوری اسلامی‌ایران در بالاترین حد خود بهره‌مند شود. آن هم در شرایطی که مارکسیسم فقط یک مکتب اقتصادی یا یک فلسفه الحادی و ضد خدایی تلقی نمی‌شد، بلکه قبل از هر چیز «فن براندازی» به حساب می‌‌آمد که جامه‌ای از علمیت بر تن کرده بود و با عنوان «علم مبارزه» تقدیس می‌شد.
روشن است که نظام حکومتی و نظام دانشگاهی مورد نظر مطهری در ازای هزینه‌ای که برای حمایت آزادی آکادمیک استادان «مکتب الحادی» و «علم انقلاب» پرداخت می‌کرد، سود بیشتری به دست می‌آورد. آزادی و استقلال آکادمیک مخالفان عقیدتی و سیاسی، علاوه بر شکوفایی اندیشه اسلامی،‌ دانش پادگفتمانی خود را تولید می‌کرد و «آزادی اندیشه» جای «آزادی اغفال و فریب و توطئه» را می‌گرفت. اما امروز در پس انبوه تجلیل‌های بی‌مایه، نه تنها ‌تحقق اندیشه مطهری در دستور کار مداحان کنونی قرار ندارد، بلکه با کمال تأسف باید گفت تدریس آزاد و علمی‌استادان مسلمان، (چه رسد به ملحدان)، روز به روز دشوارتر می‌شود. در حقیقت پیروان تئوری «توطئه» بیگانگان که اکثراً توطئه‌پردازترین بازیگران سیاسی داخلی محسوب می‌شوند، راه مبارزه با «توطئه» و «آزادی اغفال» را از طریق مسدود کردن اندیشه، محدود کردن حوزه‌ها و دانشگاه‌ها و محروم کردن آکادمیسین‌‌ها و استادان و دانشجویان می‌دانند، درست نقطه مقابل استاد مطهری که شکوفایی اندیشه و تمیز «علم نمایی» را از «علم» تنها از مسیر بسط آزادی‌های علمی‌ و آ‌کادمیک ممکن می‌دانست و به درس‌گیری از تجربیات بشر معتقد بود.
همین شکاف عظیم درباره نگاه همه جانبه و نیز شجاعت استاد در نقد وضعیت مسلمانان، نهاد روحانیت و تفکر دینی عصر خود دیده می‌شود. مطهری حتی از دکتر شریعتی که افسوس می‌‌خورد که چرا «دارالفنون» به عنوان نخستین دانشگاه مدرن و عصری در امتداد «مدرسه مروی» (حوزه علمیه معاصر دارالفنون) ساخته نشد، بلکه‌ ضد آن علم شد، به مراتب فراتر رفت. او با بیان انتقادهای عمیق ولی دلسوزانه خود درباره «درخت آفت‌زده روحانیت» نشان داد که چرا «مدرسه‌ مروی‌ها» و حوزه‌های علمیه نتوانستند پا به پای مقتضیات عصر رشد کنند و به نیازهای زمانه پاسخ دهند و در عین حال راه درست اصلاح را نشان داد. با وجود این اکنون چه چهره‌ای از استاد مطهری نزد جوانان ترسیم می‌شود؟
به نظر من تعجب‌انگیز نیست چنانچه دکتر شریعتی به عنوان یک روشنفکر مسلمان و تحصیلکرده در فرانسه به مسائل اجتماعی از منظر علوم انسانی جدید توجه کند و این که چرا نهادهای مدرن نه در کنار نهادهای سنتی و دینی که ضد آن سربرافراشته‌اند و این ناموزونیت نشان خود را بر جامعه و سیاست زمانه کوفته و مانع توسعه هماهنگ و بنیادی کشور شده است.
از مطهری عجیب به نظر می‌رسد که با وجود تحصیلات صرفاً حوزوی، کوشید علوم انسانی جدید را برای تبیین وضع نابسامان جوامع مسلمان و حوزه‌های دینی به خدمت بگیرد و از نظرگاه علوم انسانی غیرحوزوی نقاط ضعف و قوت حوزه‌های علمیه دینی را برشمرد و در نهایت دلسوزی و استادی دیدگاه انتقادی و اصلاحی خود را در قبال آنچه «درخت آفت‌زده روحانیت» می‌نامید تشریح ‌کند و راه‌حل ‌دهد. این «جای- گاه» استاد است که وی را قادر می‌کرد اندیشه انتقادی و اصلاحی خود را نسبت به تفکر دینی سنتی و نیز هر گونه التقاط اندیشی از جمله استالینیزم اسلامی‌رایج عصر خود مطرح ‌کند.
به راستی مطهری در کجا ایستاده بود و از کدام چشم‌انداز به نقد هم لباس‌های خود می‌‌پرداخت و چرا اینقدر صریح و عمیق؟
دقت در سخنرانی تاریخی استاد پیرامون اصلاح نهاد روحانیت نشان می‌دهد زبانی که او به کار می‌برد، توصیفی که از نهاد و آفت به دست می‌دهد و نهایتاً‌ توصیه‌ای که برای اصلاح ارائه می‌کند، یک گفتمان امروزی است که متفکری مسلمان با بهره‌برداری از اندیشه عصر به آن دست یافته است. استاد بدون بردن نام «یکی از متفکران غربی»، سخن او را در نقد دیدگاه افلاطون تکرار می‌کند که امروزه بن‌مایه اندیشه اصلاحی از جمله در ایران است. استاد در نقل قولی همدلانه از آن اندیشمند غربی می‌گوید برای پیشبرد امر اصلاحات ‌باید به جای «فرد صالح» به «سازمان صالح» یا «مناسبات صالح» تکیه کرد، همچنان که لازم است پرسش «چگونه باید حکومت کرد» جایگزین «چه کسی باید حکومت کند» شود و این یعنی اصلاح نهادی (اعم از نهادهای سیاسی و اجتماعی).
درباره دیدگاه‌های متفکر غربی مورد استناد مطهری بسیار می‌توان سخن گفت و مناقشه کلامی‌کرد اما همین‌که استاد از نظریات چنین اندیشمندی به عنوان یک ابزار فکری برای راه «اصلاح» یک پدیده «آفت زده» استفاده می‌کند، درس آموز است جالب آنکه متفکر غربی مذکور برای اکثریت فارغ‌التحصیلان دانشگاهی دیار ما که در آن زمان دل در گرو مارکسیسم استالینی یا ناسیونال- فاشیزم آریایی داشتند، ناشناخته بود چه رسد برای تحصیلکردگان حوزوی. اگر چه در سه دهه اخیر هم گوینده او و هم پرسشواره بنیادی او به یمن تحولات بزرگ فکری و سیاسی جامعه در سال‌های پس از انقلاب برای کثیری از دانشگاهیان و حتی حوزویان شناخته شده است.
به هر رو مصلح ایرانی اگرچه خود پرورش یافته حوزه‌های دینی است ولی با استفاده از علوم انسانی جدید و فرصتی که تسلیح به اندیشه‌های غربی در اختیار او گذاشت بهتر ‌توانست نقاط ضعف و قوت حوزه را تبیین ‌کند. مطهری خود به این نکته آگاه بود و در همان سال‌‌ها (حدود ۴۰ سال پیش) تصریح ‌کرد که به یمن پیشرفت‌هایی که در علوم انسانی جدید حاصل شده است، عدالت و دموکراسی علوی را بهتر می‌توان شناخت. از منظر او علوم انسانی جدید نه تنها پلید یا انحرافی نیست بلکه بهره‌برداری درست از آخرین نظریات علمی‌و اجتماعی، امکان تحقق آرمان‌های دیرینه بشری را که ادیان ابراهیمی‌از جمله بزرگ‌ترین منادیان آن‌ها بوده‌‌اند، بیشتر فراهم می‌کند. با وجود این فروکاستن مطهری به یک مقلد اندیشه غربی به همان میزان ناصواب است که تحلیل و تقلیل گفتمان اصیل و راهگشای مطهری در دل «گفتمان مصباح».
در هر حال گوهر اندیشه اصلاحی شهید مطهری در این خصوص اولویت «نظام صالح» است بر «زعمای صالح». به همین دلیل می‌نویسد: «این نکته مورد توجه قرار نگرفته که اگر نظام صالح بود، کمتر فرد صالح قدرت تخطی دارد و اگر ناصالح بود فرد صالح کمتر قدرت عمل و اجرای منویات خود را پیدا می‌کند و احیاناً‌ منویات و افکار خود را می‌بازد و همرنگ سازمان می‌شود.» (ده گفتار، مشکل اساسی در سازمان روحانیت، ص ۲۸۷). درست در همین نقطه است که استاد نظریه کارل پوپر را در تأیید دیدگاه اصلاحی خود درباره رهبری و سازمان روحانیت نقل کرده و می‌گوید:
ـ «یکی از دانشمندان [پوپر] در مقام انتقاد نظر افلاطون می‌گوید: افلاطون با بیان مسأله «چه کسی باید بر جامعه حکومت کند؟» یک اشتباه و خطر پردوامی‌در فلسفه سیاسی ایجاد کرده است. مسأله عاقلانه‌تر و خلاقتر این است که چگونه سازمان‌های اجتماعی را چنان ترتیب دهیم که زعمای بد و ناصالح نتوانند اسباب ضرر و زیان وی شوند؟» (همانجا، ص ۲۸۷).
به این ترتیب روشن می‌شود که مسأله اصلی اصلاحات در اندیشه مطهری درست سامان دادن نهادهای اجتماعی است. همچنان‌که امروزه بسیاری از اندیشمندان علوم اجتماعی معتقدند دموکراسی یعنی نهادهای دموکراتیک. از طرف دیگر مسأله مطهری امروز هم با ماست. آنچه او در سال ۱۳۴۱ مشکل اساسی در سازمان روحانیت می‌نامید اکنون به مشکل اساسی در سازمان و نهادهای حکومتی و سیاسی تبدیل شده است. بر علاقه‌مندان صادق آن استاد فرزانه فرض است که با همان د‌لسوزی و علاقه‌ای که مطهری نسبت به روحانیت و در نتیجه به اصلاح «این سازمان که سمت رسمی‌رهبری دینی مسلمین» داشت، ‌درباره نظام سیاسی کنونی سخن گویند و جستجو برای رهبری و زعمای صالح را به گذار به «نظام صالح» ارتقا دهند.
نکته کلیدی توجه به ابعاد مسأله است. مطهری در عین تأکید بر اینکه «یک نوع آزادی و دموکراسی در حوزه‌های دینی وجود دارد که در جاهای دیگر نیست.» (همانجا، ص ۲۹۱)، چشم خود را بر آنچه «نواقص دستگاه روحانیت» می‌دانست نبست و خواهان برقراری نوعی پیوند بین ‌آزادی درون نهادی روحانیت با آزاداندیشی رهبران آن شد. به عقیده استاد، نهادینه کردن نوع خاصی از سازمان‌دهی باعث تقویت «حریت عقیده» در نهاد دینی و رهبری آن می‌شود و نوع دیگر از آرایش قوای درون نهادی حریت فکری هر دو را تحدید می‌کند. از آنجا که جمهوری اسلامی‌به رهبری روحانیت تأسیس و اداره می‌شود، نوع نقاط ضعف و قوت نهاد روحانیت را درخود بازتولید کرده و به درخت آفت‌زده تبدیل شده است. هر کس بقای آن را به سود مردم و میهن می‌داند، موظف است مطهری‌وار از اصل جمهوری اسلامی‌دفاع و با آفات آن مبارزه کند. روش اصلاح نیز تغییر برخی مناسبات و تعبیه مکانیزم‌های تصحیح‌گر یا خود تصحیح کننده است و مقدم بر زعمای صالح به نهادهای صالح بیندیشد.
وظیفه چنین اصلاح‌گری پیشنهاد چینش ترتیبات نهادی به گونه‌ای است که راه اصلاحات را هموار ‌کند و با تصلب نهادی مقابله کند که راه را حتی بر رهبران اصلاح‌طلب نیز می‌بندد و به پوسیده شدن درخت می‌انجامد. به این اعتبار حتی اگر افراد صالحی در رأس نهادهای نظام قرار گیرند، تنها در زمانی می‌توانند به پیروزی اصلاحات دل ببندد که مناسبات و نهادهای حکومتی صالح شوند و آرایشی موزون و هماهنگ با یک نظام صالح نسبت به یکدیگر بیابند؛ در غیر این صورت پیشرفت و اصلاحات در کار نخواهد بود. تحقق گفتمان مطهری منوط به پیگیری پروژه اصلاحی او و تعقیب لوازم منطقی آن تا به انتهاست. یعنی آنکه مانند استاد، راه سومی‌در ورای پروژه رادیکالی «حذف» و «آغاز از صفر» از یک سو و پروژه محافظه‌کارانه «ندیدن آفت‌ها» و رضایت دادن به جمود و سکون از سوی دیگر، جست‌وجو کنیم. مطهری می‌گفت:
ـ «در گذشته وظیفه عالم را سکوت و سکون و بی‌خبری می‌دانستند» (نامه‌ها و ناگفته‌ها، ص ۱۴۷). درست است که استاد علیه سنت سکوت و سکون و بی‌خبری برخاست ولی قیام او، قیامی‌اصلاحی بود نه حذفی و «نهاد برانداز». او تأکید می‌کرد باید با آفات این درخت اصیل و با ارزش و زنده ولی آفت‌زده، مبارزه کرد. استاد نه تلاش برای ریشه کن کردن آن درخت را درست و نتیجه‌بخش می‌دانست و نه ندیدن آفت‌ها را عاقلانه و مفید می‌خواند. مطهری به حق تصریح می‌کرد که بستن چشم بر آفت‌ها، درخت را خشک می‌‌کند و می‌شکند. وی از هر دو گروه «سنت‌پرستان» و «گسست‌گرایان» به یک میزان فاصله داشت و تحقق دیدگاه آنان را زیان بخش و نابودکننده می‌دانست.

وبگردی
دادستانی که به قانون تمکین نکرد
دادستانی که به قانون تمکین نکرد - نکته دیگری که برای شخص من در ماجرای مرتضوی بسیار مهم‌تر از شرایط او در زندان است، عدم تمکین ایشان به قانون است. مرتضوی به عنوان یک دادستان و شخصیت‌های برجسته و بانفوذ قوه قضائیه حاضر نشد به قانون تمکین کند. حالا دیگر اهمیتی ندارد که مرتضوی در بند 241 باشد یا 309 یا چقدر به مرخصی بیاید، مهم این است که اتفاقات اخیر نشان داد که او هیچ پایبندی به قانون نداشته و ندارد
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟ - بعد از انقلاب، به واسطه تنیده شدن حکومت و دین بسیاری از پست‌ها و سمت‌های سیاسی با هاله‌ای رو به رو شد که اجازه نمی‌داد صاحب آن منصب مورد نقد قرار بگیرد....
سومین روز جشنواره جهانی فیلم فجر
سومین روز جشنواره جهانی فیلم فجر - سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر از 30 فروردین با حضور فیلم سازانی از ایران و نمایندگانی ازسینمای 78 کشور جهان تا 7 اردیبهشت در پردیس سینمایی «چارسو» برگزار می شود.
سیلی زدن به «امید» مردم در پارک!
سیلی زدن به «امید» مردم در پارک! - کتک خوردن دختری که جز التماس دوستانش هیچ فریادرسی ندارد از یک پلیس زن عضو گشت ارشاد که ماموران مرد هم آنها را همراهی می کردند، آنقدر دردناک است که کمتر وجدان بیداری به آن واکنش نشان نداده است.
عصر ما - پرونده حضور زنان در ورزشگاه ها
عصر ما - پرونده حضور زنان در ورزشگاه ها - بررسی حضور زنان در ورزشگاه ها با حضور نرگس آبیار، لاله افتخاری، حمید رسایی، حجت الاسلام محسن غرویان و فائزه هاشمی.
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس - بازیگر سریال "تعطیلات رویایی" از حمله افراد ناشناس به خود خبر داد. مریم معصومی، بازیگر سینما و تلویزیون مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت.
گفتگوی تلفنی با همسر مرتضوی / صوت
گفتگوی تلفنی با همسر مرتضوی / صوت - سعید مرتضوی که در روزهای گذشته خبری از او نبود و حتی سخنگوی دستگاه قضایی گفته بود حکم جلبش صادر شده اما گیرش نیاورده‌اند، به گفته همسرش در تهران است.
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد - «احمد مهران فر» بازيگر نقش «ارسطو عامل» در سريال پايتخت ۵ در اینستاگرام خود از ازدواجش با «مونا فائض پور» خبر داد.
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی - صحبت های جنجالی رییسی پیرامون استفاده روحانی از نام امام رضا در انتخابات
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند!
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند! - محمد غرضی می‌گوید: زمانی که به عنوان وزیر در وزارت حضور یافتم بیش از ۵۰۰ نفر را دیدم نامه‌هایی که از داخل به خارج و از خارج به داخل کشور ارسال می‌شدند را چک می‌کردند و به صورت سه شیفت فعالیت می‌کردند و نامه‌ها را می‌خواندند.
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!
دختر داعشی سریال پایتخت کیست ؟
دختر داعشی سریال پایتخت کیست ؟ - در قسمت های اخیر سریال پایتخت بازیگر جدیدی به جمع خانواده معمولی پیوسته است؛ نیلوفر رجایی فر نقش الیزابت را در سریال پایتخت ۵ ایفا می کند ؛ این بازیگر با جلب اعتماد سیروس مقدم این فرصت ط بازی در سریال پر طرفدار پایتخت را به دست آورد .
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم - ویدیوهایی از نسیم نجفی اقدم در شبکه های اجتماعی به زبان های انگلیسی و فارسی موجود است که در آن ها وی از حذف ویدیوهای خود توسط یوتیوب شکایت دارد.
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟ - بگذارید اینطور بپرسم: مگر کیروش، مربی تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران عرق نمی‌خورد؟ نمی‌رقصد؟ مگر برانکو و شفر نمازشب می‌خوانند و روزه می‌گیرند و اصولگرا و ارزشی و انقلابی هستند؟!