سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷ / Tuesday, 19 February, 2019

گفتگو با دکتر صادق نظام مافی بنیان‌گذار پزشکی هسته‌ای در ایران


گفتگو با دکتر صادق نظام مافی بنیان‌گذار پزشکی هسته‌ای در ایران
● تولد پزشکی هسته‌ای در حوضخانه قدیمی
هوای سرمایه گرانبهایی که دارید، یعنی جوانی را داشته باشید که اگر از دستش بدهید دریغ و افسوس خواهید خورد.
ما همه شیران ولی شیر علم
همزمان از باد باشد دم به دم
همزمان از باد و ناپیداست باد
جان فدای هر چه ناپیداست باد
آنچه خواندید بخشی از اظهارات دکتر نظام‌مافی، بنیان‌گذار پزشکی هسته‌ای در ایران است و اینک ادامه گفتگو:
● آماده‌ایم بشنویم پدر علم پزشکی هسته‌ای ایران چه سالی به دنیا آمدند؟ کجا مدرسه رفتند؟
▪ اسم من صادق نظام مافی است. در سال ۱۳۰۴در تهران به دنیا آمدم. دوران متوسطه‌ام را در دبیرستان البرز گذراندم. ادبیات خواندم و بعد از پایان دوره‌ام به اروپا رفتم تا ادامه تحصیل بدهم. اول برای ادامه تحصیل به جنوب فرانسه رفتم. بعد از مدتی آن را رها کرده و طب را شروع کردم. با اینکه در برنامه‌ام بود که حقوق بخوانم اما آن موقع در فرانسه مبانی درسی براساس حقوق قدیم روم بود و هیچ شباهتی به مسایل حقوقی ما نداشت. مبانی حقوق ما بر مبنای مذهب‌مان و اسلامی بود. نمی‌دانم چرا حس کردم مبانی حقوق فرانسوی‌ها به درد من نمی‌خورد و آتیه ندارد. برای ارتباط با مردم به نظرم رسید که جالب‌تر از آن، طب باشد و در شهر لوزان سوئیس پزشکی را شروع کردم و پس از آن به آمریکا رفتم تا دوره تخصص داخلی و غدد را در دانشگاه پیترزبورگ در ایالت پنسیلوانیا بگذرانم.
● چطور با پزشکی هسته‌ای آشنا شدید؟
▪ در دانشگاه‌های آمریکا. اولین دفعه‌ای که با پزشکی هسته‌ای آشنا شدم، سال ۱۹۵۶ بود که یک دستگاه جذب ید رادیواکتیو برای اندازه‌گیری میزان ید در تیرویید در بیمارستان ما بود و دانشجویان و دکترهای جوان با آن کار می‌کردند. به همین جهت در سال ۱۹۵۸ که به ایران برگشتم و در دانشگاه تهران در رشته داخلی و غدد تدریس می‌کردم، به این فکر افتادم که وسایلی برای اندازه‌گیری فعالیت غده تیروئید فراهم کنم که چنین هم شد. اولین کاری که کردیم، اندازه‌گیری مقدار دفع ید رادیواکتیو در ادرار بود و با این کار خواستیم به طور غیرمستقیم مقدار جذب ید و فعالیت غده تیروئید را بفهمیم. این ماجرایی که تعریف می‌کنم، مربوط به بیمارستان رازی است که در خیابان شاپور سابق قرار دارد. من در آن مرکز مشغول فعالیت بودم و در واقع پایه گذاری پزشکی هسته‌ای از آنجا شروع شد.
● اولین باری که دستگاه تصویربرداری مخصوص این کار را به ایران آوردید، به یاد دارید؟
▪ بله، جالب است برایتان تعریف کنم که اولین دستگاه گاما کمرا در سا ل۱۳۴۰ و یا ۴۱ توسط کارخانه‌ای در انگلستان، به نام «اکو» به ما هدیه داده شد و در واقع، ما در زیرزمین بیمارستان رازی که می‌گفتند حوضخانه قدیمی آن عمارت بود، دستگاه گاماکمرای سه تکه‌ای (کامپیوترها، گاماکانتر جداگانه و متحرک و پایه‌های لازم برای کامپیوتر) را نصب کردیم و از سال ۱۳۴۱ با گاما کمرا شروع کردیم ولی حیف، متاسفانه صد حیف.
● چرا حیف؟
▪ برای اینکه دستگاه حجیم بود و جایی برای نگهداری آن نداشتیم . وقتی که از بیمارستان رازی رفتیم، آن را به انبار اسقاطی‌های دانشگاه بردند و احتمالا به عنوان آهن پاره آن را دور انداختند. متاسفم که جا نداشتم وگرنه گاما کانترو گاما کمرا را در اتاقی می‌گذاشتم و به عنوان موزه پزشکی هسته‌ای آن را نگه می‌داشتم. سابقه و علت اینکه چرا به ما هدیه‌اش دادند، بماند.
● نگفتیدکی به مرکز پزشکی هسته‌ای بیمارستان شریعتی آمدید؟
▪ هنوز قصه زیادی مانده تا به آنجا برسیم. در حدود سال ۱۳۵۰ بخش داخلی و غدد را از بیمارستان رازی به جای دیگری منتقل کردند ؛ تا اینکه بیمارستان هزار تخت‌خوابی پهلوی یا امام‌خمینی فعلی راه افتاد و ما به آنجا رفتیم. این عمارتی که شما در بیمارستان شریعتی فعلی می‌بینید، به همت خانمی به نام قره‌گزلو ساخته شد. ایشان به نام مرحوم ابراهیم خان – همسرش – مبلغ زیادی را به دانشگاه تهران هدیه کرد و این بنا با پول ایشان ساخته و تجهیز شد. دو تا اسکنر خریدیم و چون آن موقع، که فکر می‌کنم سال ۱۳۵۰ بود، داروهای جدید مانند تکنسیوم نیز آمده بودند،جهشی از لحاظ امکانات در پزشکی هسته‌ای ایجاد شده بود. ما با آن اسکنرها هر قسمتی از بدن را که فکرش را بکنید، سنتی‌گرافی می‌کردیم یا به قول شما اسکن می‌گرفتیم. از مغز و ریه و کبد و حتی جایی را که تصورش را هم نمی‌کنی؛ اگر گفتی؟
● نمی‌دانم، این‌طور که شما می‌پرسید، حتما جای عجیبی است.
▪ بله، برای خانم‌های باردار با مواد رادیواکتیو جهت تشخیص پلاسنتای نا به جا سنتی‌گرافی می‌کردیم.
● چرا؟ مگر راه تشخیصی دیگری مانند سونو نبود؟
▪ خیر، تا سال ۱۳۵۴ یا ۵۵ موارد تشخیصی در انحصار پزشکی هسته‌ای بود و حرف اول را می‌زد تا اینکه سونوگرافی و بعد هم توموگرافی کامپیوتری آمد و منحصر به فرد بودن آن را شکست. البتهاین اتفاق هم بد نبود، چون انجام سنتی‌گرافی مغز با گاما کمرای آن موقع سخت و تفسیرش هم دشوار بود.
● از دانشجوهایتان و بهتر بگویم اولین متخصصان پزشکی هسته‌ای بگویید؟
▪ عده‌ای از دکترهای جوان، به خصوص آنها که متخصص داخلی و غدد بودند، جذب این رشته شدند و طبق هماهنگی ترتیبی داده شده بود که این پزشکان به آمریکا، جنوب آفریقا و ژاپن بروند. یکی از اولین کسانی که این تخصص را از آمریکا گرفت و برگشت دکتر ساغری بود. بعد از آن هم دکتر ارسلان وکیلی و همین‌طور به ترتیب افراد دیگر. همین‌طور که پزشکی هسته‌ای توسعه پیدا کرد، عده‌ای از متخصصان خارجی طی قراردادهایی که با دولت وقت داشتند، به ایران آمدند از جمله دکتر وان هیردن از جنوب آفریقا، دکتر هیسادا، استادی از دانشگاه ژاپن و برخی دیگر که در ایران تدریس می‌کردند. دکتر وان هیردن قراردادش یک ساله بود اما دو سال تمام به تکنسین‌های ما و بقیه آموزش داد. اولین تکنسین پزشکی هسته‌ای در آن دوره که پارسال بازنشسته شد، آقای متقی بود. در این همکاری‌ها اعضای پزشکی هسته‌ای از جمله من به کشورهای گوناگون می‌رفتیم و دوره‌های جدید می‌دیدیم. فرانسه، آلمان، انگلیس، ایتالیا و حتی دوره چند هفته‌ای ژاپن جزو برنامه‌هایی بود که در آنها شرکت کردم.
● مروز به خاطر پیشرفت سریع داروها و دستگاه‌های جدید، جهش سریعی در این رشته حاصل شده. آیا در سال ۱۹۵۶ فکر می‌کردید، رشته‌ای که با خودتان ‌آوردید به اینجا برسد؟
▪ نه، فقط می‌دانستم که آتیه دارد و به طور قطع به تشخیص، به خصوص درباره بیماری‌های غدد کمک می‌کند. اما دقیقا به همان دو علتی که گفتید به سرعت جهشی در این رشته حاصل شد. البته من از سال ۳۸ تا ۵۹ در دانشگاه تهران بودم اما می‌خواهم همین جا بگویم آقای دکتر ساغری توانستند با تلاش‌های بی‌نظیر خود به پیشرفت و به روزماندن این علم کمک شایانی کنند. من خوش‌وقتم که ایشان با ادامه دادن سمینارها و کنفرانس‌ها و گردآوردن متخصصان این رشته، آن را همچنان زنده و موفق پیش می‌برند. دکتر ساغری برای این رشته زحمت زیادی کشیدند.
● فرمودید به خوبی ادامه‌اش داده‌اند. مگر آن قدیم‌ها هم شما سمینار و کنفرانس داشتید؟
▪ بله، خانمی که برنده جایزه نوبل پزشکی هسته‌ای شد (خانم رزالیالو) در آن موقع به ایران آمد و موجب شد در یک کنفرانس بین‌المللی از دانش ایشان سود ببریم و بدانیم چطور مقادیر خیلی کم رادیواکتیو را اندازه‌گیری کنیم (رادیو ایمونواسی). آن موقع ما هم مانند همه جای دنیا دستگاه و تجهیزات به روز را داشتیم و می‌توانستیم هر عضوی از بدن را در پزشکی هسته‌ای بررسی کنیم. الان پزشکی هسته‌ای در واقع از مولکول‌ها عکس‌برداری می‌کند و مبدل شده به پزشکی هسته‌ای مولکولی و این کار با دستگاه PET میسر خواهد شد. چون الان در ایران سیستم PET نداریم، بدون تعارف باید گفت عقب هستیم.
● عقب هستیم؟
▪ بله، من وقتی مجله معتبر پزشکی هسته‌ای آمریکا را می‌خوانم ویا دانشجوی این رشته آن را مطالعه می‌کند، خیلی مسایل برایش ملموس نیست، چون PET نداشتیم و ندیدیم. این فاصله علمی هست و با گذشت زمان بیشتر هم حس می‌شود. امیداوریم هرچه زودتر به امید خدا این سیستم را بیاورند و نیاز دانشگاه و بیماران رشته پزشکی هسته‌ای را تامین کنند. بهترین و بزرگترین مرکزی که هم کادر ورزیده دارد و هم کنفرانس‌ها در آنجا برگزار می‌شود، همان دانشگاه تهران و مرکز پزشکی هسته ‌ای شریعتی است.
● دکتر از زندگی خانوادگی‌تان بگویید؟
▪ با همسرم نسبت فامیلی دارم. مادر خانمم دختر عمه‌ام بودند. همسرم دکترای تاریخ از انگلستان دارند و کتاب‌های زیادی در این زمینه نوشتند. ما سه تا پسر داریم. نادر، محمدتقی و شریف که متاسفانه هیچ‌کدام پزشک نیستند. من اولین طبیب خانواده بودم و فعلا آخری‌ام.
● چرا متاسفانه؟
▪ به هر حال من عمرم را در این کار گذاشته بودم و خوشحال می‌شدم فرزندانم ادامه‌اش‌ می‌دادند. آنچه معلوم است، از زندگی پدرشان عبرت گرفتند، چون هیچ‌وقت ایام بیداری آنها را نمی‌دیدم مگر در تعطیلات. محمدتقی دکترای زبان انگلیسی دارد و استاد دانشگاه هاروارد آمریکاست. پسر دیگرم همراه عروس و نوه‌هایم همین امروز به سمت بوستون رفتند و برای تعطیلات کریسمس آمده بودند که گرفتار برف‌ها شدند و طیاره‌شان با ۱۰ ساعت تاخیر پرید. یکی از پسرهایم خوشبختانه برگشته به ایران و از این بابت من خیلی خوشحالم. به هر حال از اینکه پسرانم مردان بالغ و کاملی شدند خوشنودم و معتقدم اگر کسی دنبال علاقه‌اش نرود موفق نمی‌شود. پدر من مسلط به زبان فرانسه بود و عاشق این بود که ما درس بخوانیم ولی می‌گفت خواندن طب کار طولانی و دشواری است و موافق تحصیل در این رشته نبود. هرچند که من به خاطر علاقه‌ام بالاخره طب خواندم و موفق شدم. آنچه ما را از اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها متمایزمی‌کند همین عشق و علاقه‌ای است که والدین به فراگیری علم بچه‌ها دارند. اکنون که در بعضی تحقیقات با دکتر‌های جوان پزشکی هسته‌ای ارتباط برقرار می‌کنم آنها را بسیار مستعد و خلاق می‌بینم. حیفم می‌آید چرا PET نداریم که... ولی عیب ندارد. باید امیدوار بود.
● استاد، یکی از خاطره‌های خوب را هم بگویید؟
▪ یک خاطره دارم که احتمالا همکاران و دانشجویان جوان آن روز به یادشان می‌آید. موقعی که با گاما کمرا تصویر غده فوق کلیوی را توانستیم بگیریم، چنان لذتی بردم که برق چشمانم و حال وصف‌ناشدنی‌ام هرگز از خاطره‌ها نخواهد رفت.
در پایان بیتی از حافظ از طرف هفته‌نامه سپید به شما تقدیم می‌کنیم
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما.


منبع : هفته نامه سپید

مطالب مرتبط

از نظر صنعت کلینیکی پیشرفتی نداشته‌ایم

از نظر صنعت کلینیکی پیشرفتی نداشته‌ایم
پروفسور محمدنبی نعمتی، رئیس بخش مغز و اعصاب دانشگاه بن آلمان است. او در سال ۱۳۳۵ در پایتخت به دنیا آمد و پس از ۲۰ سال تحصیل با پایان دوره متوسطه در کنکور سراسری شرکت کرد و سرانجام در رشته مورد علا‌قه خود، پزشکی پذیرفته شد. او زمانی که بر روی صندلی دانشگاه شهید بهشتی قرار گرفت هرگز تصور نمی‌کرد یک روز از چنان شهرتی برخوردار شود که بیمارانش برای ویزیت، ماه‌ها در صف انتظار بایستند. او نخبه شدن را در سر می‌پروراند. پس از گذشت ۲ سال از تحصیل در یکی از معروف‌ترین دانشگاه‌های ایران، کوله‌بارش را بست و برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی عازم آلمان شد. در آنجا دانشگاه هایدن پذیرایش شد و با گرفتن تخصص در رشته مغز و اعصاب از دانشگاه هانوفر، همه دیگر متوجه استعداد قابل ستایش او شدند. محمدنبی نعمتی شاگرد یکی از جراحان معروف آلمان بود و بدین ترتیب در صف نسل اول متخصصان همان کشور قرار گرفت.
پس از جنگ جهانی دوم نیز توانست دوره فوق‌تخصص جراحی ستون فقرات را به پایان رسانده و همزمان عضو هیات‌علمی دو دانشگاه هانوفر و بن شد. پروفسور نعمتی از همان سال که سرزمینش را ترک کرد تا سال ۲۰۰۰ به وطن بازنگشت. وی معتقد بود وقتی به کشورش می‌آید باید سوغات باارزشی برای هموطنانش همراه داشته باشد. در سال ۲۰۰۰ پس از ۳۰ سال دوری از وطن، زمانی که چرخ‌های هواپیمای آلمان روی باند فرودگاه مهرآباد فرود آمد آن دانشجوی کم‌تجربه با افتخار روی پله‌های هواپیما ایستاد. او می‌دانست دست خالی نیست. نسخه‌ای همراه داشت که علا‌ج درد بسیاری از بیماران بود. علا‌قه به وطن و درمان بیماران کشورش باعث شد همان جوان که اینک پروفسوری صاحبنام شده بود هر ۴ ماه یک بار هزاران کیلومتر را طی کند. این پروفسور، روش جدید <بهبود کیفیت بیماران قطع نخاع>‌ و درمان قطعی بیماران مبتلا‌ به دیسک کمر و گردن را در ایران به نام خود ثبت کرد. ‌
▪ آقای پروفسور از آخرین باری که درباره شیوه ابداعی‌تان <بهبود کیفیت بیماران قطع نخاعی> است صحبت کردید، حدود یک سال می‌گذرد، آن موقع برای اولین بار در ایران یک جوان ۳۵ ساله قطع نخاعی تحت عمل جراحی قرار گرفت. با گذشت یک سال از انجام جراحی، تا چه میزان آن را موفق دانسته و نتایج مثبتش را تشریح کنید.
ـ من به بیماران قطع نخاعی به عنوان افرادی که دچار یک ضایعه شده‌اند نگاه نمی‌کنم چراکه این افراد انسان‌های سالمی بودند که زندگی عادی خود را داشتند و متاسفانه بر اثر یک سانحه دچار مشکل شده‌اند. برخی از این بیماران از مشکل شکستگی مهره رنج می‌برند. شکستگی‌ای که همراه با جابه‌جایی مهره‌ها بوده و منجر به وارد آوردن فشار به سایر مهره‌ها شده است. تعدادی از این بیماران هم شکستگی مهره ندارند بلکه در اثر وارد آمدن صدمه مستقیم به نخاع،‌به طور غیرمستقیم نخاع آسیب دیده و تکان شدیدی خورده است و ریشهآن را تحت فشار قرار داده است. بسیاری از این بیماران در ایران بین ۲۰ تا ۳۵ سال سن دارند و به ندرت دیده شده شخصی در ۶۰ سالگی دچار قطع نخاع شده باشد، چراکه جوانان، دارای تحرک و فعالیت فراوان هستند و در معرض حوادث مختلف قرار می‌گیرند. متاسفانه نوع حادثه و بیماری ایجادشده به‌گونه‌ای است که این افراد از جامعه خارج شده و دچار انواع ناراحتی‌های روحی می‌شوند. آنها تحت جراحی‌های فراوانی قرار می‌گیرند اما این جراحی‌ها امید به بهبود را برای آنها به ارمغان نمی‌آورد و نتیجه‌‌ای عایدشان نمی‌شود. از همه اینها که بگذریم دردهای پس از جراحی و ناامیدی به بهبودی، شرایط را برای بیماران قطع نخاع سخت‌تر می‌کند.
این افراد در نهایت چاره‌ای ندارند جز اینکه با اختلا‌ل‌های حرکتی و احساسی روی ویلچر بنشینند و حتی پاسخگوی ساده‌ترین نیازهایشان نیز نخواهند بود. تغییرات روحی در این افراد در برخی موارد حتی به فروپاشی زندگی خانوادگی‌شان منتهی می‌شود. تمامی این عوارض همانند یک دایره شیطانی است؛‌یک علت، علت دیگری را ایجاد می‌کند و معضلا‌ت را بیشتر می‌کند. هدف اصلی، بهبود زندگی این بیماران است. در این زمینه‌ها نتایج آزمایشگاهی مطلوبی به دست آوردیم اما متاسفانه از نظر صنعت کلینیکی پیشرفتی نداشتیم و بیمار به همان ترتیب که اختلا‌ل حرکتی دارد هنوز هم از آن رنج می‌برد. به اعتقاد من اگر در یک تونل تاریک، اشعه‌ای از روشنایی به چشم رسید باید به آن امیدوار شد. این مساله در کشور ما وجود دارد. هر چند که نتایج هنوز مثبت نیست اما امیدوارم در چند سال آینده به آن دسترسی پیدا کنیم.
▪ میزان حمایت‌های دولت از طرح‌ها و شیوه‌های جدید چگونه بوده است؟
ـ زمانی که دولت پروژه‌ای را ببیند و متوجه اهمیت آن شود، به طور قطع از آن حمایت و پشتیبانی می‌کند و از نظر لجستیک آن را در راس کار خود قرار می‌دهد. اما دولت در پیشرفت کار و نتایج آن نقشی ندارد. علم و دانش است که حرف اول را می‌زند. این بیماری‌های صعب‌العلا‌ج را باید به طور تدریجی درمان کرد. مساله حائز اهمیت آن است که در شرایط فعلی هر پزشکی نسبت به بیماران قطع‌نخاعی مسوول است، هر چند که اختلا‌ل حرکتی آنها درمان نمی‌شود اما می‌توان کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشید. ‌
▪ شیوه ابداعی‌تان برای بهبود زندگی این بیماران تا چه حد موثر بوده است؟
ـ این شیوه دو مرحله دارد. ۱- کنترل ادرار و مدفوع ۲- ایجاد قدرت جنسی. کنترل ادرار و مدفوع معضلی است که بسیاری از بیماران قطع نخاعی گرفتار آن هستند و با توجه به فرهنگ‌ ما، مشکلا‌ت فراوانی ایجاد می‌کند. از سوی دیگر قدرت جنسی در روابط زناشویی مساله‌ای بنیادی است و نقش مهمی ایفا می‌کند. ماجرا از این قرار است که پتانسیل‌های عصبی به اسپنکتر این بیماران قطع نخاعی نمی‌رسد و از این رو اسپنکتر گشاد است و گشاد هم می‌ماند. این مساله منجر می‌شود این بیماران در کنترل ادرار و مدفوع خود دچار مشکل شوند چراکه آنها انقباض اسپنکتر را ندارند اما چنانچه اسپنکتر مصنوعی نصب شود آن حالت انقباض ایجاد شده و بیمار قطع نخاعی ادرار و مدفوعش بی‌اختیار دفع نمی‌شود. ‌
▪ چه میزان از بیماران قطع نخاعی احساس کنترل دفع را ندارند؟
ـ حدود ۶۰ درصد از بیماران این احساس را ندارند و ۴۰ درصد دیگر اعلا‌م می‌کنند از این احساس برخوردار هستند. البته بیمار قطع‌نخاعی آنقدر تجربه به دست آورده که می‌داند چند ساعت یک بار ادرار و مدفوعش دفع می‌شود. ‌
▪ روش نصب این دستگاه به چه صورت است؟
ـ این دستگاه در قسمت عصب‌های مهره خاجی یا در قسمتی که ضایعه نخاعی وجود دارد نصب می‌شود. دستگاه مورد نظر دارای الکترودهای میکرومتری و میلی‌متری است که در یک صفحه الکترونیکی خارج از کانال نخاعی در جایی که چربی و ماهیچه فراوان باشد همانند زیر شکم یا نشیمنگاه قرار می‌گیرد. این دستگاه باتری‌ای دارد که از طریق آن الکترودها، فرکانس‌هایی را ارسال می‌کند که منجر به انقباض ماهیچه می‌شود. بیمار دستگاه را روشن می‌کند و وقتی احساس کند که باید ادرار و مدفوع‌اش دفع شود آن را خاموش کرده و سپس ۵ دقیقه بعد ماهیچه‌شل شده و فرد می‌تواند ادرار و مدفوع را دفع کند. ‌
▪ این دستگاه به جز فوایدی که برای بیمار دارد چه نقاط ضعفی دارد؟
ـ یکی از مشکلا‌ت قابل توجه این دستگاه حجم زیاد آن است. از سوی دیگر باید بیمار آشنایی با آن را پیدا کند تا در استفاده از آن دچار مشکل نشود به همین خاطر این موضوع ایجاب می‌کند تا موسسه‌ای برای پاسخگویی به این بیماران ایجاد شود هر چند که این موسسات در آلمان راه‌اندازی شده‌اند و مشکلا‌تی که ممکن است در رابطه با استفاده از این دستگاه به وجود آید را برطرف کند. ‌
▪ ‌چقدر از این روش استقبال شده است؟
ـ از سال گذشته تاکنون شخصا حدود ۱۷۰ بیمار قطع نخاعی را جراحی کردم که این مساله نشان می‌دهد مشکل قطع نخاع فقط مربوط به ایران نیست و نتایج آن بسیار مطلوب بوده است. البته نتایج انجام این جراحی‌ها در یک سطح نیست؛ گاهی مثبت است و گاهی هم منفی. در این مدت ۸۰ درصد جراحی‌ها مثبت بوده و ۲۰ درصد مابقی نیز تا حدودی مثبت بوده اما آن‌طور که مدنظر ماست،‌نبوده است.
▪ نتیجه این نوع جراحی برای چه سطحی از قطعی نخاع است؟
ـ نتایج نامطلوب این جراحی بیشتر برای بیمارانی بود که ضایعه نخاعی‌شان در قسمت بالا‌ی بدن است. بنابراین هر چقدر ضایعه نخاعی پایین، پشت و در کمر باشد، نتیجه بهتر خواهد بود. در این میان افرادی نیز بودند که نمی‌توانستند به درستی از دستگاه استفاده کنند که آموزش‌های لا‌زم را به آنها ارائه دادیم. این دستگاه روی تعدادی نیز جواب نداد دلیل آن هم مشخص نیست.
▪ تاکنون چند عمل جراحی با این روش جدید در ایران انجام شد؟
ـ تعداد این عمل‌های جراحی در ایران کمتر از انگشتان یک دست است اما نتایج خوبی داشته است.
▪ قیمت این دستگاه چقدر است؟ آیا بیماران قطع نخاعی می‌توانند به راحتی آن را انجام دهند؟
ـ این دستگاه همانند تمام دستگاه‌های دیگر وقتی مونوپل می‌شود قیمتش بالا‌ می‌رود. دستگاه مورد نظر هم مونوپل شرکت مترونیک آمریکا است. قیمت آن بین ۹ تا ۱۰هزار یورو است. چنانچه تقاضا برای انجام این جراحی افزایش یابد خواه‌ناخواه قیمت آن هم پایین می‌آید. در کشورهای اروپایی مساله قیمت، موضوع نگران‌کننده‌ای نیست چراکه تمام بیماران زیر سقف بیمه قرار دارند. مشکل هزینه، زمانی مطرح می‌شود که بیمه همه را تحت پوشش قرار ندهد. تنها راه کاهش هزینه این است که از طریق مراجع رسمی با شرکت‌های تولیدکننده دستگاه قرارداد بسته شود. با این اقدام قیمت‌ها خودبه‌خود پایین می‌آید.
▪ از سال گذشته تاکنون گام جدیدی در این روش ابداعی برداشته شده است؟
ـ در این‌نوع جراحی‌ها، یک‌سال زمان کمی است. در حالی‌که در جراحی‌هایی همانند دیسک کمر و گردن پیشرفت با سرعت فراوان‌تری انجام می‌شود. روش‌های جدید بیماران قطع‌نخاعی بسیار کند است چراکه معضل اصلی که منجر به ایجاد این مشکل می‌شود ناشناخته است. اینکه چه اتفاقی می‌افتد که یک شخص در یک حادثه دچار قطع نخاع شده و در پی آن مبتلا‌ به اختلا‌ل حرکتی می‌شود هنوز برای ما مبهم است بنابراین برداشتن یک قدم در این راه ممکن است ۱۰ سال زمان ببرد. اما وقتی ایده وجود داشته باشد می‌توان به پیشرفت امیدوار بود. جالب است که پیرامون بیماران قطع نخاعی، ایده فراوان است اما مشکل اصلی، آسیب سلول‌های سلسله اعصاب مرکزی است چنانچه تا ۶ ساعت پس از حادثه اقدامی انجام شد شانس ترمیم دوباره وجود دارد در غیر این صورت شانس بهبودی زیر صفر است.
▪ چندی پیش خبری درباره جدیدترین روش درمانی شما برای بیماران مبتلا‌ به دیسک کمر و گردن منتشر شد. با توجه به شمار بالا‌ی این بیماران در کشورمان این موضوع کنجکاوی بسیاری از افراد را برانگیخت. کمی درباره این شیوه توضیح دهید.
ـ دردهای مزمن کمری یا همان دردهای ارتعاشی به اندام‌های فوقانی و تحتانی، چنانچه ناشی از پارگی دیسک باشد، معمولا‌ درمان غیرجراحی پیشنهاد می‌شود و بیمار به سمت فیزیوتراپی و کایروپراکتیک هدایت می‌شود. اگر بیمار در مدت زمان معقول که از نظر ما ۳ ماه است بهبود نیافت، برای عمل جراحی آماده می‌شود. روش جراحی متداول به این صورت بود که ابتدا ریشه عصب باز شده، آن قسمتی که از دیسک بیرون آمده تخلیه می‌شود. اما با این روش هم بیمار راضی نمی‌شود و همچنان از دردهای پس از جراحی گلا‌یه می‌کند. این افراد پس از جراحی دچار دردهای کمری مزمن چندین‌ساله می‌شوند و دیگر از فعالیت‌هایی که قبلا‌ می‌توانستند انجام دهند باز می‌مانند. علت این موضوع ۳ چیز است: چسبندگی، عود دیسک در میان‌مدت و استحکام نداشتن دو مهره‌ای که فضای بین آنها به خاطر پارگی دیسک تخلیه شده است. وقتی این اتفاق می‌افتد فاصله دو مهره کم می‌شود و هنگام حرکت ساییدگی ایجاد می‌شود. در اثر این ساییدگی آن قسمت از دیسک که نباید تخلیه شود هنگام عمل جراحی نرم می‌شود و بیرون می‌آید. حرکت بین دو مهره سبب می‌شود ایجاد بافت نابجا تشدید شود.
در حالی‌که در روش جدید فضای بین دو مهره به‌طور کامل تخلیه می‌شود، سپس فاصله میان آنها زیاد می‌شود و برای استحکام، پروتز دیسک جایگزین می‌شود که از ساییدگی و لغزندگی میان دو مهره جلوگیری می‌کند. ۸ هفته پس از انجام عمل جراحی رضایت بیمار جلب می‌شود و فرد به زندگی طبیعی خود بازمی‌گردد.
▪ این روش برای درمان مبتلا‌یان به دیسک کمر و گردن چند سال است که در جهان به کار می‌رود؟
ـ این روش ۵ سال است که در جهان به کار می‌رود اما حدود ۲ سال است که در اروپا گسترده شده و در آمریکا هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ایران نیز حرکت به همان سمت است اما هنوز متداول نشده است.
▪ از زمانی‌که فعالیت خود را در زمینه انجام عمل‌های جراحی با روش‌های جدید در ایران شروع کرده‌اید با مشکلی مواجه نشده‌اید؟
ـ در راستای هر کاری، چه سیاست و چه زمینه‌های دیگر، برخی حسادت‌ها و تنگ‌نظری‌هایی به چشم می‌خورد که طبیعی است و هر کسی در حیطه عملیاتی خود با آن مواجه می‌شود. اما مساله مهم آن است که این حسادت‌ها وقتی مضر می‌شود که شکل مغرضانه‌ای به خود بگیرد در غیر این‌صورت رقابت سازنده‌ای خواهد بود.
طبابت صحنه‌ای است که همه دعوت شدند تا ابداع و نوآوری خود را نشان دهند. متاسفانه این غرض‌ورزی‌ها و حسادت‌ها از سوی افرادی صورت گرفت که دیگر در زمینه پزشکی فعالیت نمی‌کنند و تنها خواستار تخریب روش‌های من بودند اما من این اعمال را توخالی می‌بینم و توجهی به آن ندارم.
این مشکلا‌ت البته از زمانی‌که در آلمان بودم شروع شد. در آنجا برخی از پزشکان قدیمی می‌خواستند مرا از سفر به ایران منصرف کنند و زمانی‌که به نتیجه نرسیدند به ایران آمده و حتی مطالبی در قالب شب‌نامه در سازمان نظام پزشکی، وزارت بهداشت، صداوسیما و... توزیع کردند. آنها اینگونه اعلا‌م می‌کردند که روش‌های من قدیمی است و حدود ۲۰ سال است که در جهان به کار می‌رود. در حالی‌که روش‌ها کاملا‌ جدید بود و در جهان تنها ۵ جراح به آن دست پیدا کردند. حتی تکنیک جراحی دیسک کمر و گردن برای اولین بار در ایران انجام شد. این اقدامات، کارهایی است که با فکر و ایده یک جراح به‌وجود می‌آید و یک کار تیمی می‌طلبد. وقتی این عمل جراحی را من انجام می‌دهم به این معنی نیست که در انحصار من است اگر کسی علا‌قه‌مند است می‌توانیم این کار را با هم انجام دهیم. متاسفانه برخی تصور می‌کنند این روش‌ها انحصاری است و برچسب انحصاری بودن به آن می‌زنند.
▪ حمایت مسوولا‌ن از شما در پی اظهار این ادعاها از سوی افراد تنگ‌نظر چگونه بوده است؟
ـ خوشبختانه مسوولا‌ن وزارت بهداشت، فرهنگستان علوم پزشکی ایران، سازمان نظام پزشکی و حتی بیمارستانی که در آن عمل جراحی انجام می‌دهم حمایت‌های لا‌زم را داشتند.

وبگردی
پژو 206 دولت روحانی 72 میلیون تومان
پژو 206 دولت روحانی 72 میلیون تومان - در حالی که طی روزهای اخیر افزایش عجیب قیمت خودرو، بازار خرید و فروش را زمین گیر کرده و شرایطی ویژه بر این بازار حاکم کرده است، خودروسازان از امروز، ساعت ۱۰ صبح طرح ویژه پیش فروش فوری خودرو را با قول تحویل خودروها طی سی روز آغاز کرده‌اند.
کپی‌برداری «عین‌به‌عین»
کپی‌برداری «عین‌به‌عین» - انتظار می‌رفت که علیخانی هم در قسمت اول برنامه «عصرجدید» به کپی بودن «عین‌به‌عین» برنامه‌اش و شباهت آن با برنامه مشهور «گات تلنت‌ آمریکایی» اشاره کند و در مقایسه‌ای از ویژگی‌های احتمالاً متفاوت نسخه ایرانی این برنامه بگوید؛ علیخانی اما ترجیح داد در این زمینه حرفی نزند!
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان - مراسم استقبال از رئیس جمهور در سفر به استان هرمزگان.
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی!
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی! - در ویدیویی که در فضای مجازی داغ شده شاهد پخش کیک 40 سالگی جمهوری اسلامی
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو - چند سالی است از جمله روزهای اخیر که با نزدیک شدن به مقاطعی از جمله دهه‌ی فجر، شبکه‌های تلویزیونی فارسی خارج کشور مانند بی‌بی‌سی و من‌وتو مستندهایی از زمان انقلاب پخش می‌کنند که جزو آرشیو صداوسیما بوده است ولی تا امروز مشخص نشده است که چطور و توسط چه کسانی به دست آنها رسیده است؟
اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر
اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر - مراسم اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر شامگاه دوشنبه در برج میلاد برگزار شد.
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد - دیدار و سلام نظامی فرماندهان نیروی هوایی ارتش به سیداحمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد انتقادهایی را در پی داشته است.
ازدواج الهام حمیدی + تصاویر
ازدواج الهام حمیدی + تصاویر - الهام حمیدی بازیگر پرکار این روز‌های سینما و تلویزیون با انتشار عکسی در صفحه اینستاگرامش خبر ازدواجش را به صورت رسمی اعلام کرد اما هویت همسرش را فاش نکرد.
عکس/ کشف حجاب در تهران!
عکس/ کشف حجاب در تهران! - حجت الاسلام حمید رسایی عکسی در کنار یک زن بی حجاب از حضور در برنامه‌ای با عنوان «اعلام همبستگی با ملت ونزوئلا» در تهران منتشر کرده است.