جمعه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ / Friday, 27 April, 2018

شیپور جنگ اسرائیل باز به صدا درآمد


شیپور جنگ اسرائیل باز به صدا درآمد
در سالی که انتخابات ریاست جمهوری در امریکا در راه است، تأیید حمله نظامی علیه کشور ثالث برای رئیس جمهور امریکا کار چندان راحتی نیست، آن هم در حالیکه امریکا خود درگیر مسائل عراق و افغانستان است و هیچ آینده مشخصی برای خروج از این دو کشور وجود ندارد.
بار دیگر اسرائیل تلاش خود را ببرای وحشت افکنی در منطقه آغاز کرده است. جمعه پیش، روزنامه نیویورک تایمز به نقل از مقامات آمریکایی گزارش داد که اسرائیل اوایل ژوئن رزمایش نظامی گسترده ای را در شرق مدیترانه و مجاورت یونان برگزار کرده است. حضور بیش از ۱۰۰ جنگنده اف-۱۶ و اف-۱۵ اسرائیلی نشانگر تمرین برای حمله احتمالی به تأسیسات هسته ای ایران بوده است.
تحلیلگران نظامی بر این باورند که حمله نظامی به ایران قطعاً نیاز به کمک و تأیید امریکا دارد. به همین خاطر است که اسرائیلی ها به شدت تلاش می کنند مقامات آمریکایی را به پشتیبانی از چنین عملیاتی مجاب بنمایند. از نگاه برخی تحلیلگران رزمایش اخیر حاکی از آن است که اگر امریکا نخواهد وارد این ماجراجویی شود، اسرائیل به تنهایی عمل خواهد کرد.
در سالی که انتخابات ریاست جمهوری در امریکا در راه است، تأیید حمله نظامی علیه کشور ثالث برای رئیس جمهور امریکا کار چندان راحتی نیست، آن هم در حالیکه امریکا خود درگیر مسائل عراق و افغانستان است و هیچ آینده مشخصی برای خروج از این دو کشور وجود ندارد. با این حال، اگر با طرز نگاه جرج بوش آشنا باشیم، از تأیید احتمالی چنین عملیاتی از جانب او بدون در نظر گرفتن عواقب آن برای ایالات متحده و جهان شگفت زده نخواهیم شد.
روز جمعه، محمد البرادعی، دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، در واکنش به این تحریکات گفت که حمله نظامی به ایران منطقه را یکپارچه آتش خواهد کرد. او هم چنین گفت که در صورت انجام چنین حمله ای از مقام خود انصراف خواهد داد. واکنش سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، به گزارش رزمایش نظامی اسرائیل این بود که ایالات متحده و اسرائیل هیچ گونه شواهدی دال بر نظامی بودن فعالیت های هسته ای ایران فراهم نیاورده اند. لاوروف هم چنین خواستار گفتگو به جای مقابله شد.
هفته گذشته، هنگامی که خاویر سولانا از جانب کشورهای گروه ۱+۵ بسته پیشنهادی جدیدی را به ایران تحویل داد، مقامات ایرانی به او گفتند که بسته را مطالعه خواهند کرد و پاسخ آن را خواهند داد. روز پنج شنبه نیز منوچهر متکی آمادگی ایران را برای مذاکره با ۱+۵ اعلام کرد و گفت که ایران در حال مطالعه بسته پیشنهادی است. گفته می شود که سولانا به مقامات ایرانی اعلام کرده است در صورتی که ایران برنامه غنی سازی اورانیوم خود را گسترش ندهد می توان به سرعت مذاکرات مقدماتی را آغاز نمود.
زمان افشای رزمایش اسرائیلی ها اندکی مشکوک است. آیا میان این زمان و تحرک دیپلماتیکی که پس از سفر سولانا به تهران ایجاد شده است ارتباطی وجود دارد؟ چرا میان انجام رزمایش و افشای آن از جانب امریکایی ها و اسرائیلی ها دو هفته فاصله بوده است؟ به نظر می آید گروهی که علاقه مند به تقابل نظامی هستند تمام تلاش خود را برای شتاب بخشیدن به این روند به کار می گیرند.
اکنون وظیفه تمام کشورهای صلح دوست این است که در مقابل سیاست های جنگ طلبانه ایستادگی کنند. ایران گفته است که تجاوز به خاک خود را بی پاسخ نخواهد گذاشت. به نفع تمامی منطقه و همه جهان است که از گفتگو و مذاکره، که سولانا پیشبرد آن را بر عهده گرفته است، حمایت کنند.


منبع : دیپلماسی ایرانی

مطالب مرتبط

چشمان باز بسته

چشمان باز بسته
هفته گذشته، روز بیست و یکم نوامبر دو مطلب در کنار هم در نشریه هاآرتص چاپ شد؛ آگهی تبلیغاتی بزرگی برای سازمان آزادیخواه فلسطین (PLO) و نتایج یک همه پرسی عمومی. مجاورت این دو مطلب تصادفی و در عین حال بهنگام بود. تبلیغات PLO حاوی جزئیات پیشنهاد صلح عربستان سعودی در سال ²°°² بود که با پرچم های رنگارنگ ۲۲ کشور عرب و ۳۵ کشور مسلمان دیگر که به تایید این پیشنهاد پرداخته بودند تزئین شده بود. طبق نتایج همه پرسی حزب لیکود اسرائیل در آستانه پیروزی بزرگی بود در حالی که این حزب با تمام اجزای پیشنهاد عربستان مخالف بود. تبلیغات PLO اولین نمونه در نوع خودش بود. در نهایت سران PLO تصمیم گرفتند به طور مستقیم با اسرائیل روبه رو شوند.
این آگهی مفاد دقیق پیشنهاد صلح اعراب را به طور کامل برای اسرائیلی ها آشکار می کند؛ به رسمیت شناختن کامل دولت اسرائیل توسط کشور های عرب و مسلمان، عادی شدن کامل تمام روابط (به ازای عقب نشینی اسرائیل تا مرزهای پیش از سال ۱۹۶۷) و تشکیل دولت فلسطینی در کرانه غربی و نوار غزه به پایتختی دارالسلام شرقی. مساله پناهندگان نیز طبعاً با موافقت چندجانبه حل خواهد شد (با اعطای حق وتو). همان گونه که پیش تر اشاره کرده ام ارائه این پیشنهاد در ژوئن سال ۱۹۶۷، روز قبل از شروع جنگ شش روزه برای اسرائیلی ها همانند ظهور منجی خوشایند می بود اما انتشار آن در سال ²°°² برای آنان به منزله نقشه یی زیرکانه از سوی اعراب تلقی شد که هدف آن چیزی جز بازپس گرفتن دستاوردهای اسرائیل در جنگ سال ۶۷ نبود.
اخیراً این پیشنهاد دوباره جان گرفت. شیمون پرز و ایهود باراک ناگهان دوباره به آن برخوردند، مثل اینکه گنج پنهانی را در یک غار دورافتاده یافته باشند. تزیپی لیونی بر این باور بود که این پیشنهاد نکات جالبی دارد. و این زمینه یی شد برای اقدام مثبت صائب عریقات جهت انتشار این آگهی. هنوز ۸۰ روز تا انتخابات باقی مانده است و در اسرائیل این زمان زیادی به حساب می آید. علاوه بر آن بر خلاف همه پرسی های امریکایی، در اسرائیل همه پرسی هایی که برای رسانه ها برگزار می شوند به شدت بدنام هستند و غیر قابل اطمینان. اما با این حال این همه پرسی به شدت شگفتی آفرین بود.
طبق این همه پرسی اگر انتخابات این هفته برگزار می شد حزب لیکود ۳۴ کرسی از کل ۱۲۰ کرسی کنست، پارلمان اسرائیل، را تصاحب می کرد و این تعداد سه برابر تعداد کرسی های فعلی این حزب است و طبعاً این مساله حزب نامبرده را به بزرگ ترین حزب مجلس بدل می کرد. کادیما تنها ۲۸ کرسی تصاحب می کرد که این تعداد یک کرسی از تعداد فعلی کرسی های کنست کمتر است (بدین معنا که کادیما آرای بسیاری را از دست می داد زیرا آنها به لیکود می گراییدند و باز همین تعداد رای را از حزب کارگر به دست می آورد)، حزب کارگر با کاهش کرسی تا تعداد ۱۰ مواجه می شد که این رقم نیمی از تعداد کرسی های فعلی این حزب است که در حال حاضر، خود به اندازه کافی مایوس کننده است. شاس و حزب لیبرمان افراطی راستگرا با تغییر تعداد کرسی مواجه نمی شدند و کرسی های مرتز از پنج به هفت می رسید.
صعود شگفت انگیز لیکود در جای خود رویدادی بدشگون است اما مهم تر از آن تصویر عمومی آن است؛ با عقبگرد تمام احزابی که ظاهراً مدافع صلح (چپ) هستند - صادقانه یا برای جلب نظر- مطابق همه پرسی ها تعداد کرسی های آنها به حداکثرµ¶ در برابر ¶´ کرسی تمام احزاب مخالف صلح (راست) و در صورت برگزاری انتخابات در هفته جاری نتیجه به نفع کنست و در واقع به نفع ادامه اشغال، سکنی گزینی و گسترش قلمرو رژیم اسرائیل می بود. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر می شد و این قدرت را داشت که آزادانه میان چندین ترکیب احتمالی ائتلاف دولت آینده را انتخاب کند.نتانیاهو چگونه به چنین موقعیتی دست یافت؟ به هر حال او ۱۰ سال پیش با وضعیت نامناسبی توسط عده یی که به این نتیجه رسیده بودند که دیگر نمی توانستند حتی برای یک روز دیگر حضور وی را تحمل کنند از دفتر نخست وزیر بیرون انداخته شد. تاکنون هیچ نخست وزیری چنین موج نفرت، انزجار و اعتراضی را بر نیانگیخته بود.
حدود چند ماه است که نتانیاهو بسیار متفاوت رفتار می کند. او زمانی که باید سکوت می کرد، سخن نگفت و مانند یکی از مسوولان دولت رفتار کرد و بعد رفتارش به رفتار یک شعبده باز در جشن تولد یک کودک شبیه شد در حالی که خرگوش ها را یکی یکی از کلاه بلندش بیرون می آورد. هرچند روز یک بار شخصیت تازه یی با هیاهوی بیشتری به لیکود می پیوست. با ورود افراد گوناگون حزب لیکود به یک حزب چندتکه تبدیل شد که ظاهراً رهبری مسوول و مجرب داشت؛ حزبی که در آن نظرات و عقاید مختلف است اما دولت فلسطینی با عقب نشینی و هرگونه مصالحه در مورد دارالسلام یا هر گفتمان صلح دیگری مخالفت دارد و طبعاً با تمام اینها با پیشنهاد صلح اعراب هم مخالف است.
آیا پاسخ مثبت است؟ نتانیاهو نوعی صلح اقتصادی را پیشنهاد می کند تا ظاهراً وضعیت مالی فلسطینیان کرانه باختری را بهبود ببخشد تا شاید روزی پیش یا پس از ظهور منجی اسرائیل هم سرپناهی داشته باشد. اما با تمام اینها بهبود اقتصاد با وجود یک رژیم اشغالگر امری به شدت متناقض به نظر می رسد. اشغال مقاومت را به دنبال دارد و مقاومت سرکوب را و در نهایت سرکوب به منزله جریمه و تحریم های اقتصادی هم خواهد بود. هیچ کس در یک سرزمین اشغالی سرمایه گذاری نخواهد کرد.
اگر نتانیاهو انتخاب شود نه تنها نباید طی چهار سال حضور او انتظار حتی سرسوزنی حرکت به سوی صلح را داشته باشیم بلکه برعکس فشارهای وارده از سوی رژیم اشغالی صلح را از پیش دست نیافتنی تر خواهد کرد.
در ابتدا لیونی برای چند ماه وضعیت مناسبی داشت. در شرایطی که کشور مسخ تلاش های تباه گر ایهود اولمرت شده بود، لیونی در مقایسه با او تصویر بسیار روشنی ارائه می داد، وی گزینه مناسبی بود؛ از یک طرف یک زن و از طرف دیگر ظاهراً صادق بود و مانند مردم عادی صحبت می کرد و به نظر می رسید به آنچه می گوید معتقد است.اما بعد از استعفای اولمرت انحرافات علنی ناشی از حضور او هم تا حد زیادی کمرنگ شدند، به این ترتیب بدون حضور اولمرت و با کاهش شدت بحران ناشی از فعالیت های او تزیپی دیگر چیزی برای ارائه نداشت، نه سخن پرداز خوبی بود و نه با مردم ارتباط عمیقی برقرار می کرد. تنها قادر بود به بحث های منطقی بپردازد. سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که منطق مورد قبول او چیست؟ او به مذاکرات صلح اعتقاد زیادی دارد اما باید توجه داشت که مذاکرات صلح گاهی مثل فرآیند های سیاسی دیگر کم کم جایگزین خود صلح می شوند و موضوع اصلی به دست فراموشی سپرده می شود.لیونی پیام صلح چندان جالبی ارائه نمی کند. او رویه یی دیپلماتیک و محافظه کار در پیش گرفته است و هیچ راهکار مشخصی برای دارالسلام یا بحران پناهندگان ندارد. در عین حال همه خوب می دانند که این رویه نمی تواند رضایت صدها یا هزاران نفر از شهروندان بی تفاوت یا به ستوه آمده را که معتقدند کسی به فکر صلح نیست، جلب کند. از سوی دیگر چیز تازه یی به دست نمی آید، هیچ شخصیت تازه یی به کادیما نمی پیوندد و پیروزی به هیچ عنوان نزدیک به نظر نمی آید و شانس چندانی هم ندارد.
وضعیت حزب کارگر حتی بدتر هم هست. همه پرسی ها حداکثر ۱۰ کرسی به این حزب اعطا کرده اند و شاید حتی هشت کرسی. حزبی که در گذشته بر ییشوو و دولت جدید برای ۴۴ سال تسلط کامل داشت ممکن است با حضور کنست به حزب پنجم یا ششم نزول مرتبه کند. (لیکود، کادیما، شاس، لیبرمان و کارگر)
تا جایی که پای صلح در میان است به نظر می رسد اساس کار این حزب تنها به این نکته ختم می شود؛ جدا از اینکه چه کسی نخست وزیر بعدی خواهد بود، لیونی یا نتانیاهو، ایهود باراک باید وزیر دفاع باقی بماند. شرایط فعلی اصلاً خوشایند نیست؛ نه تنها زیر دستان صحنه را خالی می کنند بلکه مقامات مهم تر هم به فکر ترک میدان افتاده اند. آمی آیالون فرمانده اسبق نیروی دریایی اسرائیل این هفته اعلام کرد قصد ترک حزب را دارد. ناگزیر ۱۹ عضو کنست هم باید برای حفظ چند کرسی باقی مانده تا جایی که توان دارند مبارزه کنند و با یکدیگر و نیز با ملحق شوندگان جدید هم رقابت کنند.
ایهود باراک به تنهایی به اندازه کافی دردسرساز است اما نمی توان به سادگی او را پیش از انتخابات از رهبری حزب کارگر کنار زد. این حزب با چشمان کاملاً بسته به دشواری به سوی اغتشاش در حرکت است. چندین نفر از متفکران، استادان و مشاوران سیاسی که برخی از آنها از پناهندگان کارگر هستند به نحوی به فعالیت پرداخته اند. برای مثال کنار هم جمع شده و اظهار کرده اند که به مرتز می پیوندند تا این حزب را قدرتمندتر سازند. آنها تا حدی هم تاثیرگذار بودند اما در همه پرسی های اخیر برای مرتز چیزی بیش از هفت کرسی پیش بینی نمی شود (در مقایسه با پنج کرسی فعلی) که چندان پیشرفت بزرگی نیست. چرا وضع اینچنین است؟ عوامل آن به خوبی شناخته شده اند. آنها همه از سران اشکنازی هستند، مثل سایر اعضای مرتز.
این دیدگاه برای عموم ترسیم شد که در ازای رهبران پیشین که مرتز را یکی پس از دیگری ترک کرده اند افراد دیگری ملحق می شوند که آنها هم ظاهراً افراد مفیدی هستند اما چندان تفاوتی هم با افراد مذکور ندارند؛ این افراد هم همان شعارهای شکست خورده پیشین را سرلوحه قرار می دهند. آنها هیچ پیام تازه یی برای نسل امروز، یهودیان آسیا، شهروندان عرب، مهاجران روس و گروه های سکولار (که قصد مبارزه با تجاوز و تعدی را دارند) به ارمغان نمی آورند. گروه های فعال صلح با اعضای پرانرژی و جوان شان دعوت نشده بودند به حزب ظاهر رادیکالی داده نشود. در بهترین حالت، حزب نو شده ممکن است چند کرسی از کارگر بگیرد. در رابطه با وجهه عمومی این امر اهمیت چندانی ندارد زیرا تنها تغییرات موجود در تعادل بین دو طرف اصلی می تواند اثرگذار باشد.

وبگردی
تلگرام جایگزین داخلی ندارد / در پیام رسان داخلی در حال تکمیل پرونده احتمالی خود هستید !
تلگرام جایگزین داخلی ندارد / در پیام رسان داخلی در حال تکمیل پرونده احتمالی خود هستید ! - به فرض محال که اطلاعات مردم مورد سوءاستفاده کشورهای دیگر قرار بگیرد، برای‌شان پیامد امنیتی مستقیمی ندارد. بسیاری از کاربران ایرانی در تلگرام به دریافتن و فرستادن اخبار و طیفی از جوک‌ها (از سیاسی گرفته تا خانوادگی) می‌پردازند. این مسائل هم برای کشورهای دیگر اهمیتی ندارد (البته اگر از تحلیل محتوا و کاربردهای بعدی‌شان بگذریم) و نمی‌تواند پیامد مستقیمی برای کاربر ایرانی داشته باشد. اما همین اطلاعات چنانچه…
ماجرای انحصار عربستان بر روغن مایع ایران / تا 100 درصد پالم !
ماجرای انحصار عربستان بر روغن مایع ایران / تا 100 درصد پالم ! - روغن های نباتی را خوب بشناسید. سخنان یک تولید کننده سابق روغن نباتی.
آشغال‌سازها گرفتار خانم مدیر شدند
آشغال‌سازها گرفتار خانم مدیر شدند - رییس سازمان ملی استاندارد ایران مجددا با خودروسازان در ارتباط با رعایت استانداردهای ۸۵‌گانه خودرویی از ابتدای دی‌ماه سال جاری اتمام حجت کرد.
ایران نیاز به مردانی بزرگ و دانشمند دارد / چرا اینهمه انسانهای ...
ایران نیاز به مردانی بزرگ و دانشمند دارد / چرا اینهمه انسانهای ... - مرتضوی هیچ گاه قاضی و حقوق دان نبود و نباید کار قضایی انجام می‌داد. اما این ضعف ماست که چنین فردی در جایگاه بالایی قرار می‌گیرد. شگفتی من از قاضی مرتضوی و رفتار او نیست که چرا خودش را برای اجرای حکم خود به زندان معرفی نکرد. من رفتار او با زهرا کاظمی را دیده بودم.
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟ - بعد از انقلاب، به واسطه تنیده شدن حکومت و دین بسیاری از پست‌ها و سمت‌های سیاسی با هاله‌ای رو به رو شد که اجازه نمی‌داد صاحب آن منصب مورد نقد قرار بگیرد....
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس - بازیگر سریال "تعطیلات رویایی" از حمله افراد ناشناس به خود خبر داد. مریم معصومی، بازیگر سینما و تلویزیون مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت.
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد - «احمد مهران فر» بازيگر نقش «ارسطو عامل» در سريال پايتخت ۵ در اینستاگرام خود از ازدواجش با «مونا فائض پور» خبر داد.
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی - صحبت های جنجالی رییسی پیرامون استفاده روحانی از نام امام رضا در انتخابات
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند!
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند! - محمد غرضی می‌گوید: زمانی که به عنوان وزیر در وزارت حضور یافتم بیش از ۵۰۰ نفر را دیدم نامه‌هایی که از داخل به خارج و از خارج به داخل کشور ارسال می‌شدند را چک می‌کردند و به صورت سه شیفت فعالیت می‌کردند و نامه‌ها را می‌خواندند.
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم - ویدیوهایی از نسیم نجفی اقدم در شبکه های اجتماعی به زبان های انگلیسی و فارسی موجود است که در آن ها وی از حذف ویدیوهای خود توسط یوتیوب شکایت دارد.
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟ - بگذارید اینطور بپرسم: مگر کیروش، مربی تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران عرق نمی‌خورد؟ نمی‌رقصد؟ مگر برانکو و شفر نمازشب می‌خوانند و روزه می‌گیرند و اصولگرا و ارزشی و انقلابی هستند؟!