شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷ / Saturday, 26 May, 2018

گذری بر مقوله بدعت


گذری بر مقوله بدعت
● تلاوت قرآن و وسوسه های شیطان : ما هنگامی قرآن می خوانیم از شیطان به خدا پناه می بریم . چرا؟ چون قرآن همه چیز را فاش می کند ؛ دارای نور زیاد و درخشش فراوان است ؛ به راهی که درست تر است آدمی را هدایت می کند و از انحراف و لغزش محفوظ نگه می دارد . شیطان همواره می کوشد که انسان در مسیر زندگی در حالی حرکت کند که نه نوری با او باشد و نه حفاظی ، تا بدین سان شاید فرو افتد و دیگر بر نخیزد ، یا اینکه سر گردان شود و به مقصد نرسد .
از اینجا است که دوست دارد انسان را از تلاوت منصرف کند و از برکات وحی محروم سازد . اگر آدمی در برابر شیطان مقاومت کند و به تلاوت بپردازد از طریق وسوسه ها و افکار آشفته بر او هجوم می برد تا بدین طریق هنگامی که تلاوت می کنند که قلبشان غافل و مشاعرشان از کار افتاده است . چنین آدمهایی در "عباد الرحمن" یعنی بندگان واقعی خدا داخل نیستند . چون خداوند در توصیف " عبادالرحمن" فرموده است :
((وَالَّذِینَ إِذَا ذُکِّرُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْهَا صُمًّا وَعُمْیَانًا .فرقان (٧٣)
(( و کسانی اندر که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند ، بر آن ها کر و کور نیفتند.))
بدین جهت بر ما ست که پیش از خواندن قرآن از شیطان به خدا پناه بریم تا بتوانیم قرآن را خوب بفهمیم و تزکیه حاصل کنیم .
توده مسلمانان به ((اعوذ بالله ))،((بسم الله )) خواندن را نیز افزوده اند. در این امر هیچ اشکالی وجود ندارد ؛ چرا که تلاوت قرآن یک موضوع مهم است و با مطالعه یک نشریه یا یک کتاب فرق می کند . آغاز کردن با نام خدا (و در ابتدا بسم الله را خواندن ) با آن حدیث رایج هماهنگ است .
برخی از کوتاه اندیشان گفتند: خواندن بسم الله الرحمن الرحیم بدعت و نا جایز است . گفتم: اگر دلیل کلی دیدگاهی را تأیید می کرد، دیگر مجالی برای آن نیست که مرا به بدعت گذاری متهم کنید . اگر تو به آن عمل نمی کنی بگذار من عمل کنم. نه تو به خاطر عمل ، ملامتم کن و ه من به خاطر سکوت ، سرزنشت می کنم. اینجا بود که به یاد یکی از صحابه افتادم که در خصوص ستایش خداوند جمله هایی از ادبیات بلند را خودش سرهم نموده بود. پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} که آن را شنید بسیار خوشحال شد.
در طبرانی آمده است که پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} از کنار یک اعرابی رد شد . آن اعرابی داشت دعا می کرد و می گفت :(( ای کسی که چشم ها او را نمی بینند، گمان ها او را در نمی آمیزند، توصیف کنندگان نیم توانند او را توصیف کنند، حوادث تغییرش نمی دهد ، از گردش روزگار بیمناک نیست ، وزن کوهها و دریاها ، تعداد قطرات باران ها ، برگ های درختان و تعداد آنچه شب تاریکی اش را بر می گستراند و روز روشنایی اش را برا آن می تاباند ، می دانم. آخر عمرم را بهترین( و سودمند ترین) بخش عمرم و بهترین عملم را خاتمه آن و بهترین روزم را روزی قرار بده که با تو دیدار می کنم.))
پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} کسی را بر اعرابی گمارد و فرمود : هر وقت نماز خواند او را نزد من بیاور . از قضاء در همین زمان برای پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} مقداری طلا هدیه آورده بودند. هنگامی که اعرابی آمد پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} طلاها را به او بخشید و فرمود: می دانی که چرا آنها را به تو بخشیدم ؟ اعرابی گفت: به خاطر خویشاوندی که میان من و تو وجود دارد؟ پیامب فرمود: مسلماً خویشاوندی حقی دارد ولی من به خاطر ثنا و ستایش خوب تو از خداوند ، طلاها را به تو بخشیدم.))
در حقیقت مدح خدا از زبان آن اعرابی از ادبیات بلند و متعالی است که از بیان آن سخنوران ماهر نیز ناتوانند. بدین سبب شایسته ی آن اشت که پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} از آن تقدیر به عمل آورد . این قطعه از قلبی تراویده که انوار معرفت الهی و مشاعر ذکر و سپاس بر آن تابیده است . به گفته ی دیگر ، قطعه ی فوق با دلایل کلی دین ما هماهنگ است . مسلماً اگر برخی از آدم های خشن و جلف ان را می شنیدند می گفتند بدعت است ؛ همچنان که بسم الله الرحمن الرحیم گفتن را در آغاز تلاوت و صدق الله گفتن را در پایان آن بدعت می دانند.
می خواهیم قضیه را بیشتر توضیح دهیم. بدین سبب می گوییم : مراقبت از دین در برابر بدعت های نو پیدا یک وظیفه مهم و فوری است ؛ چون از طریق مبارزه با بدعت ها است که دین در شکل و محتوای آسمانی خود و داشتن صلاحیت مطلق برای همه زمانها، باقی می ماند. مصیبت دین از ناحیه ی افراد کوته اندیش منحرف ، بد نیت، و افراطی شکل می گیرد . ما در حوزه دینداری با نیرنگ و انحراف فرهنگی ، نبردی بی امان و همه جانبه راه می اندازیم . در این نبرد فرموده پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} را با خود به همراه داریم:
((این علم را از هر نسلی ، افراد عادل آن به دوش می گیرند و از آن تحریف تند روان ، نسبت باطل پیشه گان و تأویل نادانان را می زدایند.))
● یک قاعده مهم :
ابو اسحاق شاطبی از فقهای بارز در این عرصه است و کمان می کنم او است که این قاعده را وضع نموده است:
((عملی را که با وجود انگیزه و انتفای مانع ، پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} ترک نموده ، انجام ندادن آن سنت و انجام آن بدعت است .))
این قاعده مهم اسلام را از سنت های پستی که مسلمانان در مناسبت های زیاد ساخته و پرداخته نموده اندر و سپس عوام آن ها را جزء دین پنداشته اند _در حالی که از دین نیستند_ محافظت می کند. ما با افزون یک تبصره کوته و روشنگر به این قاعده حرمت می گذاریم. در دین یک سری دلایل کلی وجود دارد که باید در برابر آن ها تسلیم شد. البته اشکال این دلایل با گردش شب و روز ، تکرار و نو می شوند . مثل کار خیر ، سفارش همدیگر به حق و صبر ، تعاون در نیکی و تقوی ، جهاد با جان، مال، زبان و ... در این جا اشکال کارهای خیر هم زیادند و هم متغیر . آیا این کارها در حوزه ی بدعت داخل می شوند؟ هرگز ، اما طبق چه ضابطه ای باید از بدعت ها پرهیز نمود؟
آنچه ترس آور است اینکه یک شکل خاص از یک عمل خیر که فردی بدان اقدام می کند ، تبدیل به یک قانون عمومی شود ؛ بگونه ای که هر کس آن را انجام دهد مورد ستایش قرار گیرد و هر کس انجامش ندهد مورد نکوهش واقع شود، گویی وحی منزل است.
از من درباره ی تلاوت دستجمعی قرآن در برخی مساجد مغرب سئوال شد گفتم : نه به این کار دستور می دهم و نه از انجام آن باز می دارم . من خودم بیشتر دوست دارم به تنهایی قرآن بخوانم. مسلماً کسی که دستجمعی تلاوت می کند حق ندارد دیگران را هم به آن وادار کند، یا کسانی را که بدان مبادرت نیم کنند سرزنش کند . از من در مورد شیخی سوال شد که مدام به مریدان و شاگردانش سفارش می کند همواره وضو داشته باشند و اگر وضو باطل شد ، مجدداً وضو بگیرند. می گوید:
احساس طهارت حسی ، آدمی را بر طهارت روحی کمک و به تعالی روحی تشویق می کند . گفتم در این مورد دستوری از جانب شارع صادر نشده است . صفا و طهارت روحی ، راههای گوناگونی دارد. شاید یکی از آن راهها این باشد که انسان مسلمان هر وقت بی وضو شد ، بی درنگ تجدید وضو کند . با این وجود قانونی کلی و عمومی دانستن این عمل ، اساسی ندارد.
گاه افراط در دین از فرع به اصل و از جزئیات به کلیات منتقل می شود. علت انحراف ادیان گذشته از راه راست همین موضوع بوده است .خداوند می فرماید:
قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ لا تَغْلُوا فِی دِینِکُمْ غَیْرَ الْحَقِّ وَلا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَأَضَلُّوا کَثِیرًا وَضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِیلِ .المائده(٧٧)
(( بگو: ای اهل کتاب در دینتان به نا حق غلو نکنید و از هوس های قومی که از پیش گمراه شدند و بسیاری را به گمراهی کشاندند و از راه راست به بی راهه رفتند ،پیروی نکنید.))
بدعت هایی که به مردم عرضه می شوند، در حوزه ی عبادات قرار دارند. اندیشه ی بشر نمی تواند در این حوزه جولان داشته باشد. چون مبنای عبادات بر توقف و ثبوت محض از جانب خداوند است .
ولی وسایل و ابزارهای آزاد در حورزه هایی مثل جهاد علمی، مدنی، نظامی و... به کلی با مقوله های بدعت وسنت ارتباط ندارند. گاه شرایط ما را وادار به ابتکار نمودن اموری می کند که پیامبر{صلی الله علیه و آله و سلم} ان نخستین اصلاً با آنها آشنا نبوده اند، مثل فضا نوردی ، سفر به ماه و مریخ. بدعت دانستن این امور روا نیست و از هیچ کس آن را نمی پذیریم.

منبع : ارزیابی میراث فکری مسلمانان
مؤلف : استاد محمّد غزالی
مترجم : داود ناروئی
انتشارات : نشر احسان

منبع : نوگرا

مطالب مرتبط

یوسف درون

یوسف درون
این مطلب در صدد آن است تا دیدگاه قرآن درباره برخی از پرسشهای اصلی مطرح در حوزه زیبایی شناسی را دریابد، پرسشهایی از قبیل:
امكان تعریف زیبایی (معنای زیبایی)؛
بدیهی بودن معنای زیبایی (درك پذیری علم)؛
نسبی بودن یا مطلق بودن زیبایی؛
عینی بودن یا ذهنی بودن زیبایی؛
مشكك بودن زیبایی (مراتب زیبایی)؛
توارث (انتقال) زیبایی (تبارشناسی زیبایی)؛
تحقق به زیبایی (كسب و اكتساب زیبایی)؛
از این رو روش مقاله، استفاده از مجموعه ای از روشهای معناشناسانه برای ترسیم شبكه معنایی زیبایی در قرآن است و حوزه پژوهش در هر سه سطح واژه، جمله، ساختار و همچنین فضا و روابط عاطفی حاكم بر متن است.
به نظر نویسنده، قرآن را هم می توان به مثابه متن دید هم به مثابه اثر و سپس از هر دو رویكرد به نقد زیبایی در آن پرداخت. اما نكته قابل ملاحظه ای كه توجه به آن ضروری است این ا ست كه آیا اصلاً نوع مبانی زیبایی شناسی قرآن، از نوعی است كه در فضا و چارچوب سؤالات فلسفی حوزه زیبایی شناسی مطرح باشد یا نه؟
به زبان دیگر، نوع مبانی زیبایی شناسی قرآن با مبانی زیبایی شناسی فلسفی متفاوت است یا نه؟ و اگر جواب مثبت است این حیطه كجاست و چه فضایی بر آن حاكم است؟
از آنجا كه قرآن كتاب هدایت، نور و رشد است و برنامه كمال آدمی برای رسیدن به خدا، میزان توجه و پرداختن آن به زیبایی و مسائل آن نیز به اندازه نقش، اهمیت و جایگاه زیبایی در راستای كمال آدمی و متناسب با حوزه برنامه تربیتی قرآن است. اگر قرآن زیبایی را به عنوان امری جدا از بافت (سیاق _ context) خویش ببیند و به آن مستقلاً بپردازد و یا اگر آن را نادیده انگارد، از حكمت خارج گشته ، پس متناسب با خود موضوع به آن پرداخته است.
لطافت و ظرافتی كه اینجا وجود دارد آن است كه:
▪اولاً: زیبایی به گونه ای جداناپذیر در قرآن جریان یافته و با آن یكی شده است، به طوری كه قرآن خود (و در همه لایه های معنایی اش) به امری زیبا تبدیل شده است. این محسوس بودن زیبایی و نه آشكار بودن آن ، از ویژگیهای قرآن است و اتفاقاً ویژگی زیبایی همین درآمیختگی با امر زیباست، به گونه ای كه دوگانگی و انفكاكی بین آن دو پیدا نیست و به تعبیری با هم وحدت دارد.
▪ثانیاً: در پرداخت قرآن به این موضوع نیز ویژگی همراه بودن و محسوس بودن، اما نه متمایز بودن لحاظ شده است. به این معنا كه قرآن به مباحث زیبایی پرداخته است اما نه محسوس و متمایز بلكه همراه با دیگر حكمتهایش. مثال بارز این ادعا سوره یوسف است، كه در حالی كه مهمترین محور موضوعی آن زیبایی است و همه داستان حكایت جمال یوسف است، هیچ واژه ای در آن اشاره صریح به زیبایی ندارد، ولی همه با خواندن داستان یوسف به زیبایی او پی می برند.
بنابراین شیوه قرآن كه كتاب تفصیل یافته فطرت الهی آدمی است، اصرار بر پاسخگویی به جوابهای ساحتهای دیگر وجودی او مانند سؤالات ذهنی و فلسفی كه بیشتر ریشه در كنجكاوی آدمی دارند تا راهگشایی در راه كمال، نیست و حتی قرآن در اسلوبی حكیمانه ، سؤالات بشر را بیش از آن كه جواب دهد، جهت داده و ارتقا می بخشد و به هیچ وجه خود را ملزم به صرف پاسخگویی به همه آنها نمی داند، برخورد قرآن در رابطه با سؤال از روح، داستانهای پیشینیان و... به وضوح این شیوه را نشان می دهد. (برای نمونه نك: اسراء/،۸۵ بقره/۱۸۹) قرآن خود را با سؤالات رنگارنگ مردمان تنظیم نمی كند، سؤالاتی كه معلوم نیست چه قدر جدی است و چه قدر تاثیر در رشد و كمال ما دارد، بلكه با جدیت این نیاز به سؤال را نیز تربیت می كند و جهت می دهد.
انتظار ما از قرآن نیز چنین نیست كه پاسخگوی سؤالات ریز و درشت ما باشد، بلكه آن است كه از میان سؤالات ما به آن دسته بپردازد كه به كار كمال انسانی می آید، چه بسا سؤالی كه به جای رشدآفرینی باعث توقف و ركود و حتی باعث افتادن به وادی حیرت و سقوط به قهقرا شود، كلافی سردرگم كه توجه كردن به آن بر پیچیدگی اش می افزاید و قرآن باید ما را از افتادن در دور باطل و گرداب یك سویه آن نجات دهد.
پس در حیطه زیبایی شناسی نیز انتظار ما این نیست كه قرآن ملزم به پاسخگویی به سؤالات مطرح شده در فضاهای فلسفی باشد، بلكه قرآن خود طراح سؤال و پاسخ دهنده به آن است، آن گونه كه به كار كمال ما می آید. هرچند سؤالات ذهنی و فلسفی نیز در خلال آیات قرآن كریم قابل پی جویی و پاسخ یابی است.بخش اول این نگارش تلاش در پاسخگویی به این سؤالات از دیدگاه قرآن دارد و بخش دوم، نظریه پردازی قرآن در حیطه زیبایی را مستقل از مباحث فلسفی روز، به تفكر می نشیند.
●بخش اول:
در این بخش مروری داریم بر اهم مسائل مطرح در حوزه زیبایی:
۱. امكان تعریف زیبایی (معنای زیبایی):
زیبا شدن قرآن خود به دلیل زیبا بودن محتوای آن است. از سویی نباید انتظار داشته باشیم تعریف تئوریزه شده ای از «مفهوم زیبایی» در قرآن بیابیم. بلكه قرآن در سطوح مختلف عمل، صفت، عقیده و دنیا، آخرت، عالم الوهیت و جسم، روح و قلب سعی در بیان حدود و ثغور زیبایی دارد. نكته مهم آن است كه قاعده «تعرف الاشیاء باضدادها» در فضای ترسیم زیبایی قرآن قابل پی جویی است.قرآن مجید گاهی با معرفی زشتیها در سطوح مختلف هستی، سعی در مشخص كردن حدود زیبایی دارد: «لیمیز الله الخبیث من الطیب» (انفال/۳۷) از قانونمندیهای الهی، وجود گل با خار و چراغ مصطفوی با شرار بولهبی است. زیبایی نیز در عالم كثرت با زشتی همراه است. وجود تضادها در عالم كثرت، بهانه معرفت زایی است. پس گرایش قرآن بیشتر تمیز زیبایی از زشتی است تا تعریف زیبایی.
۲. بدیهی بودن معنای زیبایی (درك پذیری عام):
بدیهی بودن زیبایی یا بین الاذهانی بودن آن، وقتی متصور است كه عقول و اذهان در حد متعارفی از تعقل باشند. مانند دیگر مفاهیم فلسفی ملاك، عقل متعارف است؛ اما بیان قرآن مجید از تعقل، بیانی فراتر و عمیق تر از عقل متعارف است. بسیاری از مواضع عقل متعارف مردمان، مانع از پذیرش ایمان توسط آنان می شود. پس عقلی ملاك قضاوت است كه در طوری فراتر سیر كند ، قرآن مجید نام این عقل را «لب» می داند و عاقلان به این عقل را «اولوالالباب» می نامد. پس آنانی قائل به درك بداهت زیبایی هستند كه اولوالالباب (صاحبان خرد) باشند و زیبایی در میان آنان امری بین الاذهانی است:
«ان فی خلق السماوات والارض واختلاف اللیل والنهار لآیات لاولی الالباب» (آل عمران/۱۹۰)؛
... وما یذكر الا اولوالالباب «(بقره/،۲۶۹ رعد/،۱۹ زمر/۱۹).
۳. نسبی بودن یا مطلق بودن زیبایی:
هرچه از جهانی كثرت به سوی وحدت پیش رویم، قانونها احكام یافته تر و یكدست تر شده، به سمت بسیط شدن پیش می رود. گوناگونی و رنگ به رنگ شدن در لایه های تفصیل یافته خلقت امكان فراوان دارد، اما در مراتب احكام یافته، حقیقت یكپارچه تر است.
نسبی بودن از چیزهایی است كه نمی تواند در عوالم مجردات خود را بنماید، دیگر چه رسد به عالم اسماء. برای همین ممكن است در برخی از نمونه های این جهانی قرآنی، امری نسبی وجود داشته باشد، مثلاً در آیه ۱۶ انفال پشت كردن به میدان جنگ به دلیل تاكتیكی نظامی، مثبت و در غیر این صورت، امری زشت به حساب می آید، یا در آیه ۱۰۶ نحل اقرار به شركت به عنوان تقیه، امری مثبت و در غیر این صورت زشت به حساب می آید، اما اگر از تاكتیكها و برخوردهای جزیی كه به اقتضاهایی لازم می شود، بگذریم، وقتی وارد فضای صفات و اخلاق می شویم، در نظر قرآن مجید نسبیت وجود ندارد و حقیقت، مطلق جلوه گری می كند، یعنی این ماییم كه باید خود را با آن تطبیق دهیم، حتی اگر مكروه پنداریمش «و عسی ان تكرهوا شیئا و هو خیر لكم.... »(بقره/،۲۱۶ نساء/۱۹). پس به عالم معانی كه برویم نسبیت رخت بر می بندد و مطلق می شود. زیبایی نیز از مقوله معانی است. زیبا همواره زیباست، حتی اگر در چاره رود و زشت همواره زشت است، حتی اگر« انا ربكم الاعلی» سر دهد.به نظر می رسد می توان ادعا كرد، از نظر قرآن زیبایی مطلق است و نسبی نیست، پس بسته به شرایط تغییر نمی كند، بلكه شرایط باید خود را با آن منطبق سازد.۴ _ عینی و ذهنی بودن زیبایی
تنها ذهن زیبا قادر به درك عین زیباست. در ادبیات عرفانی این مطلب به زیبایی بیان شده است. حافظ در شعری نقیض نما بر آن است كه:
پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاك خطاپوشش باد
اذعان به این نكته كه خطا بر قلم صنع نرفته است وقتی میسر می شود كه نظر پاك و خطاپوش وجود داشته باشد، یعنی هم عین زیبا وجود دارد و هم ذهنی زیبا باید، تا نائل به درك آن شود.اما گر كسی ذهن زیبایی نداشته باشد یا قادر به درك زیبایی نیست« و هو علیهم عمی»(فصلت/۴۴)،«وهم لایبصرون »(یس/۹)،«و لهم اعین لایبصرون بها»(اعراف/۱۷۹)،« و كم من آیه فی السموات والارض یمرون علیها و هم عنها معرضون»(یوسف/۱۰۵)، یا زشتی را زیبا می پندارد« وهم یحسبون انهم یحسنون صنعا»(كهف/۱۰۴)،« زین لهم الشیطان اعمالهم » (نمل/۲۴).
فاجعه آمیزترین بخش این محرومیت، محجوب شدن از لقای الهی است«كلا انهم عن ربهم یومئذ لمحجوبون» (مطففین/۱۵). كه تخریب عمیق توان زیبایی دیدن است. در مقابل این گروه نیز گروهی ذهن زیبابین خویش را به كار دیدن عین زیبایی می گیرند« ولقاهم نضرهٔ و سرورا»(انسان/۱۱)،« وجوه یومئذ ناضره، الی ربها ناظره»(قیامه/۲۲)
در مراتب پایین تر ناتوانی دیدن زیبایی منجر به انتخاب حیات دنیا، بر زندگی آخرت می شود« الذین یستحبون الحیاهٔ الدنیا علی الآخره... »(ابراهیم/۳). پس آنان كه عمق زیبایی را درك نكنند خود زشت خواهند بود« و یوم القیامه هم من المقبوحین »(قصص/۴۲)
۵. مشكك بودن زیبایی (مراتب زیبایی):
از دیدگاه قرآن مجید زیبایی مفهوم مشككی است كه از بالاترین لایه های هستی، یعنی اسماء الهی تا پایین ترین سطوح آن یعنی عالم خاك كشیده شده است، در این میان فضای معنویت، فرشتگان و بهشت نیز زیباست.
« له الاسماء الحسنی » (طه/۸) كه اشاره به زیبایی عالم الوهیت دارد؛ « لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم »(تین/۴) بیانگر زیبایی خلقت باطنی انسان در عالم علوی است؛ «وصوركم فاحسن صوركم »(سجده/،۷ غافر/۶۴) كه زیبایی خلقت ظاهری آدمی را نشان می دهد؛ « انا جعلنا ما علی الارض زینه لها... »(كهف/۷) پس طبیعت هم زیبا است.
آنچه مهم است این است كه درك مراتب زیبایی، با ترك مراتب پایین آن امكان دارد. بدین شرح كه از دیدگاه قرآن؛
▪اولاً: باید نگاه به مراتب پایین، نگاهی پر از شعور و تذكر و معرفت باشد، نه غفلت و بی خبری و هواپرستی ... «لم یخروا علیها صما و عمیانا» (فرقان/۷۳).
▪ثانیاً: عبور از دیدن این زیبایی و نماندن در مرتبه آن شرط دریافت مراتب بالاتر است، هرچند این زیبایی نیز چیزی جز مراتب نازل همان زیبایی برتر نیست. از دیدگاه قرآن نزول «حسن» ، نزولی بدون تجافی است و مراتب پایین با مراتب بالا نسبت این همانی دارند است بنابراین راه وصول به مراتب بالا طی كردن مراتب پایین است با این توضیح كه در هر لایه از هستی، زیبایی هویتی تازه می یابد و قانونمندی مخصوص به خویش پیدا می كند، گویی یك حركت جوهری، باعث تغییر زیبایی در هر لایه می شود، چیزی شبیه به انكسار نور.
۶. توارث (انتقال) زیبایی (تبارشناسی زیبایی):
قانونمندی توارث زیبایی، در قرآن مجید پیچیده است. هم به دلیل مشیتی فراتر از توارث متداول، گاهی توارث رخ نمی دهد و هم به دلیل وسعت رحمت، گاهی بدون توارث زیبایی ایجاد می شود و گویی نوعی تأسیس وجود دارد. اما بنا بر توارث است مگر آن كه خلافش ثابت شود.
نمونه متداول توارث، انتقال زیبایی در ذریه پیامبران است:
«یرثنی ویرث من آل یعقوب» (مریم/۶)؛ «ذریه بعضها من بعض والله السمیع العلیم» (آل عمران/۳۴) _ بقید بعضها من بعض توجه شود _ «... وجعلنا ذریته هم الباقین» (صافات/۷۷)؛ «... الحقنابهم ذریتهم...» (طور/۲۱)؛ «اولئك الذین انعم الله علیهم من النبیین من ذریه آدم و ممن حملنا مع نوح و من ذریه ابراهیم و اسماعیل...» (مریم/۵۸).
گاهی نیز در سیر انتقال وراثتی زیبایی، وقفه ایجاد می شود و این مشیت و قانونمندی برتر است كه قانونمندی دیگر را نسخ می كند چنانچه پسر نوح از سیر ذریه منتقل كننده زیبایی خارج می شود:
«قال یا نوح انه لیس من اهلك انه عمل غیر صالح» (هود/۴۶)
و از سویی دیگر وسعت رحمت الهی، بزرگتر از آن است كه جز به وراثت زیبایی منتقل نشود و چه بسیار جاهایی كه زیبایی تاسیس می شود، چنانچه عیسی، مانند آدم خود تأسیسی جدید است و ابراهیم نیز بی آن كه پدرش منتقل كننده زیبایی باشد، خود نقطه شروع زیبایی است و هر كس او را تبعیت كند وارث زیبایی خواهد بود: «فمن تبعنی فانه منی» (ابراهیم/۳۶).
زیباترین ذروه این معرفت آن است كه انتقال زیبایی در نسبتی حقیقی رخ می دهد و به ارث می رسد نه در نسبتی اعتباری. چنانچه سلمان« منا اهل البیت» می شود، در حالی كه هیچ نسبت اعتباری ندارد و چه بسا كسانی كه علیرغم نسبت اعتباری از ارث زیبایی محروم می شوند.
۷. تحقق به زیبایی (كسب و اكتساب زیبایی):
آیا زیبایی كسبی است، یا اكتسابی یا عطایی؟ می دانیم كه نظریه كسبی بودن زیبایی، منجر به آفرینش مكتب ایده آلیسم می شود، همانگونه كه معتقدان به اكتسابی بودن زیبایی، ایده آلیسم را پیگیری می كنند و اگر بگوییم زیبایی اعطایی است، سوررئال خواهیم شد. شاید بتوان گفت: تحقق به مراتب پایین زیبایی از دیدگاه قرآن اكتسابی است، در حالی كه مراتب بالای آن اعطایی است و آدمی همواره باید در تلاش برای كسب زیبایی باشد.
در آموزه های قرآنی عبوركردن از مراتب پایین و تلاش برای كسب مراتب بالاتر و امید بستن به اعطای برترین مراتب زیبایی مطرح شده است:
«ولا تمدن عینیك الی ما متعنا به ازواجاً منهم زهره الحیوهٔ الدنیا» (طه/۱۳۱)؛ «... لیبلوكم ایكم احسن عملا»ً (هود/۷) ،«و ان احسنتم احسنتم لانفسكم...»(اسرا/۷) «ومن جاهد فانما یجاهد لنفسه »(عنكبوت/۶)؛ «و من كان یرجو لقاءالله فان اجل الله لات» (عنكبوت/۵).
كه به ترتیب سه فضای حاكم بر تحقق زیبایی را بیان می كند. همچنین در آموزه های عرفانی بر عبور از درازی امل و آرزو در عین كوشش برای امیدواربودن به دریافت والاترین مرتبه زیبایی، تأكید شده است.
۸. ابدیت امر زیبا یا زیبایی:
تأمل در نحوه تحقق زیبایی، ریشه ای عمیق در میل به جاودانگی زیبایی دارد و ارتباطی تنگاتنگ با مراتب زیبایی. در قرآن كریم هر چه مرتبه زیبایی پایین تر رود به میراشدن و نامانا بودن، نزدیكتر می شویم، پس ابدیت و نامیرایی، اختصاص به مراتب بالای زیبایی دارد:
بالاترین مرتبه زیبایی، ابدی ترین مرتبه آن است:« كل من علیها فان و یبقی وجه ربك ذوالجلال و الاكرام» (الرحمن/۲۶ و ۲۷).
مرتبه بعدی زیبایی نیز بهره مندی از ابدیت است، یعنی زیبایی بهشت جاودان است«... خالدین فیها ابداً »(نساء /۱۲۲) و«خالدین فیها مادامت السموات والارض»(هود/۱۰۷) و این زیبایی ابدی در همه تصاویر بهشت جاری است.
علی رغم پایداری زیبایی در آخرت، زیبایی دنیا، ناپایدار است:« وماالحیوهٔ الدنیا الا متاع الغرور...»(آل عمران/۱۸۵)،« و ماالحیوه الدنیا فی الاخره الا المتاع»(رعد/۲۶).
بنابراین زیبایی این دنیا:
اولاً: قابل چشم پوشی است:«قل للمومنین یغضوا من ابصارهم... ذلك ازكی لهم»(نور/۳۰) و نیز به پیامبر خویش می گوید«ولا تمدن عینیك الی ما متعنا به ازواجاً منهم زهره الحیوهٔ الدنیا»(طه /۱۳۱)؛
ثانیاً: متعلق حب قرار نمی گیرد و دوست داشتنی نیست...« قال لااحب الافلین »(انعام/۷۶).
۹. فراتر از زیبایی:
پرسش مطرح در مكاتب فلسفی زیبایی شناسی این است كه آیا زیبایی هدف و غایت است، یا ابزار و وسیله آیا زیبایی موضوعیت دارد یا طریقیت، آیا ما خود را فدای زیبایی می كنیم یا زیبایی را فدای حقیقتی برتر؟
اگر فراتر از زیبایی وجود داشته باشد، زیبایی طریقیت خواهد یافت و ابزار و وسیله ای برای رسیدن بدان غایت خواهد بود. به نظر می رسد قرآن چنین فضای فراتر از زیبایی را ترسیم می كند، جایی بالاتر از وصف و درك و رسم. جایی كه زیبایی نیز آنجا زانوی تواضع به زمین می زند:
«... و سبحان الله عما یصفون» (صافات/۱۵۹)؛ «...وكبره تكبیراً »(اسرا/۱۱۱)؛ «قل هوالله احد»(توحید/۱).
در ادبیات عرفانی از این فضای برتر از زیبایی به احدیت، ذات، عنقای مغرب و سیمرغ كوه قاف تعبیر می كنند.
قرآن خداوند را احسن خالقین و احسن صورتگران می داند و آفرینش خلقت را احسن آفرینش ها، آدمی نیز در احسن تقویم خلق شده است و احسن صورتها را به خویش گرفته است و قرآن از او احسن قول، احسن عمل، احسن پیروی از خالق و احسن انتخاب در عقیده را می خواهد و از سویی اجر احسن و جایگاه احسن را نوید می دهد. پس معلوم می شود مبانی نظری زیبایی در قرآن در برترین نوع زیبایی مستقر است●بخش دوم:
این بخش، اختصاص دارد به نظریه زیبایی شناسی قرآن:
چنانچه گذشت نوع مبانی زیبایی شناسی قرآن، الزاماً چنان نیست كه در فضا و چارچوب سؤالات فلسفی حوزه زیبایی شناسی مطرح باشد بلكه خود نیز به گونه ای دیگر به آن حیطه نگریسته و سؤالات و مسائل متفاوتی از سؤالات و مسائل مرسوم در حوزه زیبایی شناسی مطرح كرده است. به زبان دیگر نوع مبانی زیبایی شناسی قرآن با زیبایی شناسی فلسفی متفاوت است. در این بخش برآنیم كه قرآن را به مثابه نظریه پرداز زیبایی، بخوانیم:
الف- مفهوم كانونی زیبایی در قرآن« حسن»است، كه در لایه های مختلف معنایی خویش با دیگر كلید واژه های مفهوم زیبایی در قرآن ارتباط برقرار می كند.
۱- به معنای زیبایی ظاهری و جسمی با واژه«جمال»:
« ... و لو اعجبك حسنهن »(احزاب /۵۲)؛ « ولكم فیها جمال حین تریحون و حین تسرحون»(نحل/۶)، و با زیبایی ظاهری از جنس اخروی:
-«فیهن خیرات حسان» (رحمن/۷۰)
۲- زیبایی جهان هستی و آراستگی خلقت با واژه «زینه» :
- زینت آسمان به ستارگان «انا زینا السماء الدنیا بزینه الكواكب» (صافات/ ،۶ فصلت/،۱۲ حجر/،۱۶ ق /،۶ ملك/۵)؛
- زیبایی زندگی دنیا: «انا جعلنا ما علی الارض زینه لها لنبلوهم ایهم احسن عملاً (كهف/ ۷ ، حدید /۲۰ )
«زینه الحیوهٔ الدنیا »(كهف /۲۶ و ۴۶)،
زیبایی زنان:« ولایبدین زینتهن الا ما ظهر منها» (نور /۳۱).
- آفریده های پروردگار:« قل من حرم زینه الله التی اخرج لعباده والطیبات من الرزق»(اعراف/۳۲)؛
۳-زیبایی معنوی و درونی با واژه«طیب»:
زیبایی بیرونی:« كلوا من رزق ربكم و اشكروا له بلده طیبه و رب غفور»(سبا/ ۱۵)
«والبلد الطیب یخرج نباته باذن ربه» (اعراف /۵۸)،
- زیبایی درونی: «اذهبتم طیباتكم فی حیوتكم الدنیا و استمتعتم بها» (احقاف /۲۰)؛
- «وهدوا الی الطیب من القول و هدوا الی صراط الحمید» (حج /۲۴)؛
- و «الیه یصعد الكلم الطیب والعمل الصالح یرفعه» (فاطر/۱۰)،
۴- زیبایی اسماء الهی با واژه حسنی كه بالاترین حوزه معنایی حسن در قرآن است:
- «الله لااله الا هو و له الاسماء الحسنی»(اعراف /۱۸۰ ، اسراء /،۱۱۰ طه /،۸ حشر/۲۴).
از سویی حسن صفت بسیاری از حیطه های اخلاقی است و همراه شدن آن با افعال، خصوصیات و صفات انسانی مفهوم تعمیم حسن در زندگی را دارد. از نظر قرآن زیبایی باید در همه حیطه ها و لایه های زندگی منتشر شود:
- زیبایی قول:«و من احسن قولا ممن دعا الی الله» (فصلت /۳۳)،«یقولوا التی هی احسن»(اسراء/۵۳)
- زیبایی عمل: «ولنجزینهم اجرهم باحسن ماكانوا یعملون» (نحل/۹۷)، «... ایكم احسن عملاً» (هود/۷)؛
- زیبایی تبلیغ: «و جادلهم بالتی هی احسن» (نحل /۱۲۵)؛
- زیبایی برخورد: «فاصفح الصفح الجمیل» (حجر/۸۵)؛
- زیبایی انتخاب: «فیتبعون احسنه» (زمر /۱۸)، «اتبعوا احسن ما انزل الیكم من ربكم» (زمر/۵۵)؛
- زیبایی خلقت: «الذی احسن كل شیء خلقه» (سجده/۷)، «فتبارك الله احسن الخالقین» (مؤمنون /۱۴)؛
- زیبایی آدمی: «فصوركم فاحسن صوركم» (غافر/،۴۰ تغابن/۶۴)؛
- زیبایی رشد: «فانبتناها نباتا حسناً »(آل عمران /۳۷)؛
- زیبایی امتحان«... بلاء حسناً » (انفال /۱۷)؛
- زیبایی صبر: «فاصبر صبرا جمیلا» (معارج /۵)
- زیبایی رزق: «...رزقا حسنا» (حج /۵۸)؛
- زیبایی اجر: «... اجرا حسنا»ً (كهف/۲)،« ... وعدا حسنا »(طه /۸۶)؛
- زیبایی موعظه:«... والموعظه الحسنه»(نحل/۱۲۵)؛
- اسوه ای زیبا:« لقد كان لكم فی رسول الله اسوه حسنه» (احزاب /۲۱)
از این رو اولین اصل زیبایی شناسی قرآن تعمیم زیبایی است، دعوت قرآن به آن است كه همه لحظات و آنات و لحظه های زندگی بشر زیبا باشد:
پرهیز قرآن از تصور و وهم واجد زیبایی بودن بدون وجود زیبایی واقعی، انذاری است كه ما را از اشتباه گرفتن سراب زیبایی، به جای زیبایی متین باز می دارد:
« قل هل ننبئكم بالاخسرین اعمالا، الذین ضل سعیهم فی الحیوه الدنیا وهم یحسبون انهم یحسنون صنعا»(كهف /۱۰۴)،
و از سویی ما را از هر زشتی چه بیرونی، چه درونی پرهیز می دهد:
« قل انما حرم ربی الفواحش ماظهر منها و ما بطن» (اعراف /۳۳)؛
« بلی من كسب سیئه و احاطت به خطیئه فاولئك اصحاب النار هم فیها خالدون»(بقره /۸۱).
ب- ساختار لفظی تعبیر« حسن»در قرآن افعال تفضیل است (صفت برتر یا برترین) یعنی قرآن خواستار برترین سطح زیبایی است، این خود نشان دهنده دو نكته است:
۱- زیبایی دارای مراتب است و قرآن قائل به تشكیك زیبایی است.
۲- انتخاب قرآن، برترین رتبه زیبایی برای آدمی است و راضی به مراتب پایین تر نمی شود.
قرآن خداوند را احسن خالقین و احسن صورتگران می داند و آفرینش خلقت را احسن آفرینش ها، آدمی نیز در احسن تقویم خلق شده است و احسن صورتها را به خویش گرفته است و قرآن از او احسن قول، احسن عمل، احسن پیروی از خالق و احسن انتخاب در عقیده را می خواهد و از سویی اجر احسن و جایگاه احسن را نوید می دهد.پس معلوم می شود مبانی نظری زیبایی در قرآن در برترین نوع زیبایی مستقر است.
ج- زیبایی در قرآن به صورت نماد و نشانه مطرح شده است، زبان قرآن در فضای زیبایی، زبانی نشانه شناسیك است. بسیاری از مراتب و قواعد زیبایی در لایه های زیرین معنایی قرآن قابل پی جویی و كشف است و دستیابی به آنها احتیاج به فرآیندی معناشناسیك دارد. وسیع ترین فضای توصیف زیبایی در قرآن، سوره یوسف است كه سه شخصیت نمادین آن یعنی یوسف(ع)، یعقوب(ع) و زلیخا هر كدام نشان بعدی از زیبایی است.
یوسف مظهر جمال الهی و كانون زیبایی است، هر زیبایی عشقی به همراه دارد كه آن زیبایی را می ستاید، زلیخا مظهر عشق و زیبایی است یعنی واكنشی جمالی در كنش زیبایی. زیبایی همچنان بعدی جلالی دارد، عظمت زیبایی گاهی چنان دور از دسترس می شود كه در كنشی جلالی، واكنشی جز فراق و حزن ندارد. یعقوب مظهر حزن برخاسته از زیبایی است كه به فراق یوسف مبتلا می شود.
د- زیبایی اقتضای ظهور دارد و خداوند می خواهد ظهور یابد اما همواره عواملی در صدد پوشاندن زیبایی است.
یوسف كه نماد زیبایی است، خود این ظهور را در خواب می بیند. خوابی كه در پایان داستان تعبیر می شود و خداوند زیبایی را برفراز تخت پادشاهی می نشاند. از سویی دیگر اقتضای برخی از قانون های الهی نیز، پوشاندن زیبایی است، در هر لایه ای با انگیزه ای:
۱-یعقوب به یوسف می گوید:« لاتقصص رؤیاك علی اخوتك »(یوسف/۵)، او از سر خیرخواهی و خوبی و محبتش به یوسف، می خواهد زیبایی یوسف را بپوشاند تا هم یوسف حفظ شود و به كید برادران دچار نگردد و هم خود یوسف را از دست ندهد و به فراق و حزن مبتلا نشود. آری زیبایی و عشق چنان خونین ظاهر می شود كه حتی مهر یعقوبی آن را تاب نمی آورد و یوسف را نه از بعد پیامبری خویش كه از سر عطوفت پدری از برملا كردن زیبایی خویش برحذر می دارد.
۲- گروه دوم، برادرانند كه از سر حسد و كینه ، ماه جمال یوسف را در چاه می كنند« ... ان یجعلوه فی غیابت الجب »(یوسف /۱۵) تا پدر فقط اینان را ببیند چرا كه تابش نور یوسفی، ستاره وجود آنها را در محاق كرده است« یخل لكم وجه ابیكم»(یوسف/۹) اما نمی دانند كه با پوشاندن زیبایی ظاهر، لایه عمیق تری از زیبایی خود می نماید و عشق به لایه های درونی تر نفوذ می كند، اگر در را ببندند از پنجره می آید.
شاید فلسفه دعوت به حجاب و پوشاندن زیبایی ظاهر، انتقال عشق به لایه های درونی تر و كشف و شكوفایی زیبایی های عمیق تر وجود باشد.
پس یعقوب دو چندان عاشق یوسف می شود و چنان در فراقش می گرید كه« وابیضت عیناه من الحزن و هو كظیم» (یوسف /۸۴) برادران رقیب یوسف اند و تابش او را در كنار خویش تاب نمی آورند پس او را به ثمن بخس می فروشند«وشروه بثمن بخس دراهم معدوده»(یوسف /۱۹)
۳- سومین كسی كه یوسف را می پوشاند، زلیخاست، عاشق زیبایی، اما او خود را فدای عشق نمی كند بلكه زیبایی را در تملیك خویش می خواهد و از آنجا كه دامن زیبایی منزه از تملیك دیگران است و مایل به بازگشت به اصل خویش، یوسف« قال معاذالله انه ربی احسن مثوای »(یوسف/۲۳) سر می دهد، یعنی یوسف جمال یار را به دلفریبی زلیخایی نمی فروشد، به ساختار احسن و مثوای بنگرید.
پس زلیخا او را در زندان می افكند«لیسجنن »(یوسف /۳۲) تا او را نبیند و دیگران نیز او را نبینند، اما باز زیبایی از در دیگر رخ می نماید و ماه بر آسمان می شود. كید الاهی، هم كید برادران را درمی نوردد و هم كید زنان مصری را در هم می شكند«والله غالب علی امره»(یوسف/۲۱)، «والله خیرالماكرین»(آل عمران /۵۴).
ورود زندانیان به سلول یوسف و خواب آنان و تعبیر یوسف از آن، یوسف را بدانان می شناساند و بعد خواب پادشاه احتیاج به تعبیر خواب، ناتوانی معبران، حضور یوسف در صحنه، برائت از تهمت زنان مصری، تعبیر خواب پادشاه، مایل شدن پادشاه به یوسف، گمارده شدن یوسف به خزائن مصر، سالهای قحطی، اعسار خشكسالی بر مردم، سفر برادران برای كمك خواهی از عزیز مصر، نقشه زیركانه یوسف و ... همه و همه طرح الاهی برای تجلی زیبایی است.
همه در كارند تا یوسف به رغم برادران غیور و به زعم زلیخای حیله گر، از قعر چاه و از كنج زندان بر اوج ماه و بر تخت پادشاهی نشیند. تجلی دوباره زیبایی، اقرار زنان مصر بر بی گناهی یوسف، دلجویی پادشاه از وی، معرفت شان یوسف و معذرت خواهی و توبه برادران و وصال دوباره یعقوب بعد از سالهای فراق و بالاخره سجده یازده ستاره و ماه و خورشید بر محضر زیبایی و اینك پیام یوسف به پدرش:
«قال یا ابت هذا تأویل رؤیای من قبل قدجعلها ربی حقا... ان ربی لطیف لما یشاءانه هوالعلیم الحكیم » (یوسف /۱۰۰).
●سخن آخر:
یوسف نماینده زیبایی درون ماست، زیبایی ودیعه نهاده از خالق زیبایی ها و بسیاری كسان كه می خواهند این زیبایی را بپوشانند و مجال ظهور به آن ندهند، هر چند خود نیز بهره ای از زیبایی داشته باشند، اما خدای مهربان متعال از ما می خواهد كه زمینه ظهور این بالاترین زیبایی را در بالاترین مرتبه آن و زیباترین شكل آن چنان مهیا كنیم كه همه زیبایی ها هم به پاكی و قدوسیت این زیبایی اعتراف كنند و هم در مقابلش به سجده بیفتند و هم به وصالش برسند كه همه اجزای هستی ما و همه لایه ها و مراتب زیبایی وجود ما تشنه و مشتاق ظهور این زیبایی اند، زیبایی كه از جنس نور است و خورشید و ماه ستارگان در آستان او سر بر خاك می گذارند.
دكتر مهدی مطیع

وبگردی
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی!
تنش و درگیری شدید در کنگره حزب اعتماد ملی! - کنگره حزب اعتماد ملی با حضور بزرگان اصلاحات مانند عارف، مطهری و حضرتی
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد
دوم خرداد؛ بیست و یک سال بعد - صادق زیباکلام می‌گوید: دوم خرداد به این دلیل نقطه عطف شد که مسئولین نظام بر روی حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری نظر داشتند، ولی مردم به سیدمحمد خاتمی رای دادند. ناطق نوری هفت میلیون و خاتمی ۲۰ میلیون یعنی حدود سه برابر نامزد مسئولین رای آورد. عبدالله ناصری نیز می‌گوید: ما امروز حجت الاسلام ناطق نوری، رقیب جدی ۲۱ سال پیش این گفتمان را در کنار گفتمان اصلاح طلبی می‌دانیم. این یکی از دستاورد‌های جنبش دوم…
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید
نخل طلای کن در فرودگاه به جعفر پناهی رسید - عوامل فیلم «سه رخ» با استقبال جعفر پناهی به ایران بازگشتند و جایزه جشنواره فیلم کن را به او رساندند. جعفر پناهی به همراه نادی ساعی ور، برای فیلم "سه رخ" جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم کن امسال را دریافت کردند اما به دلیل آنکه پناهی ممنوعیت قانونی برای خروج از کشور داشت، موفق به حضور در جشنواره و دریافت جایزه نشد.
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد!
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد! - در ادامه حضور چهره های شناخته شده در کمپین "خانم گزارشگر"، این بار آزاده نامداری مجری تلویزیون تلویزیون اقدام به گزارش فوتبال کرد. او برای این کار بازی خاطره انگیز ایران - استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 فرانسه را انتخاب کرده است که گزارش ضعیف او با انتقادات فراوانی مواجه شده است، تا حدی که وبسایت مربوط به این کمپین ویدئوی گزارش این او را از سایت حذف کرد.
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی - عکسی از حضور سید ابراهیم رئیسی در مراسمی ویژه منتشر شده است که گفته می شود متعلق به کنفرانس افق نو در مشهد بوده است. در این عکس حرکات عجیب خانمی با لباس های قرمز، چفیه بر گردن و پرچم در دست در مقابل ابراهیم رییسی به چشم می خورد که توجه کاربران بسیاری را در شبکه های اجتماعی جلب کرده است!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور!
حمله ماموران شهرداری به پلیس راهور! - حمله ور شدن ماموران سد معبر شهرداری به ماموران راهنمایی رانندگی
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه
دستگیری معروف ترین شرور تهران، در ۵۰۰ متری مرز ترکیه - شرور سطح یک که در آخرین اقدام خود یکی از دوستانش را در منطقه ولنجک به قتل رسانده بود؛ در ۵۰۰ متری مرز ترکیه دستگیر شد.
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز!
لحظه ریزش وحشتناک کوه در جاده هراز! - ریزش ناگهانی کوه که توسط مسافران به ثبت رسیده است...!
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد
همسر محسن افشانی با ریش و سبیل در استادیوم آزادی دستگیر شد - قبل از شروع بازی تیم‌های پرسپولیس و الجزیره یکی از بازیگران سینما کشورمان قصد داشت به همراه همسرش وارد ورزشگاه آزادی شوند که این دو نفر توسط نیروهای انتظامی بازداشت شدند.
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است
فیلم | خسرو معتضد: جسد مومیایی قطعا متعلق به رضاخان است - فیلم - در ویدئوی زیر بخشی از صحبت های خسرو معتضد، مورخ را می شنوید که نتیجه تحقیقاتش را درباره مومیایی پیدا شده در حرم حضرت عبدالعظیم بیان می کند.
پهلوانان این روزهای ما
پهلوانان این روزهای ما - تصویری زننده و به شدت ناراحت کننده بر جا مانده از مسابقه انتخابی تیم ملی کشتی ایران که به کتک کاری و جنجال کشید. خانواده عبدولی باز هم پای ثابت این درگیری بود که چهره ورزش پهلوانی ایران را تیره کرد
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان
(ویدئو) تشویق اصغر فرهادی در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان - در این ویدئو تشویق اصغر فرهادی و پنه لوپه کروز، خاویر باردم و دیگر عوامل فیلم «همه میﺩﺍنند» در جشنواره کن توسط بزرگان سینمای جهان را مشاهده می‌کنید.
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم
فیلم حجوم داعشی‌های حاتمی کیا به یک مرکز خرید و وحشت و اعتراض مردم - عوامل فیلم «به وقت شام» روز گذشته با حضور عجیب و رعب آور در پردیس سینمایی کوروش مردم را وحشت زده کردند. در این حرکت تبلیغاتی بازیگران نقش داعش، با گریم و پوشش داعشی ها، سوار بر اسب راهی پردیس سینمایی کوروش شدند و با حضور در مرکز خرید و فودکورت مجموعه، رفتارهای عجیبی نشان دادند که باعث وحشت و اعتراض مردم شد.
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم
تصاویر مخفی از بزرگترین مرکز فروش مواد مخدر در جنوب تهران / فیلم - این گزارش حاوی تصاویری از بزرگترین مرکز فروش و مصرف مواد مخدر در جنوب شرق تهران است که مخفیانه ضبط شده‌است.
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم
کشتار اسب‌های کولبران / فیلم - متاسفانه طی یک ماه گذشته دستکم سه نوبت و هر نوبت دستکم 30 اسب باربر متعلق به کولبران در جنگل میرآباد شهرستان اشنویه با شلیک گلوله از پای درآمده‌اند.
سید احمد خمینی معمم شد
سید احمد خمینی معمم شد - سید احمد خمینی فرزند آیت‌الله سید حسن خمینی در حضور جمعی از علما و پدر و پدربزرگ خود در حسینیه جماران معمم شد.
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی!
دختران پرسپولیسی با ریش و سبیل در ورزشگاه آزادی! - امروز عکسی از 5 تماشاگر بازی روز گذشته در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد 5 دختر جوان با گریم‌های عجیب و حرفه‌ای خودشان را به عنوان پسر جا زده و وارد ورزشگاه شده‌اند.
اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت
اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت - از ملتی که ستون فقراتش شکسته انتظار مقاومت دارید؟ بسیاری از کشور فرار کردند یا جای فرار خود را فراهم آوردند اما ما جای فرار نداریم
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!