یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ / Sunday, 22 April, 2018

اسرائیل چاره‌ای جز شروع جنگی تازه ندارد


اسرائیل چاره‌ای جز شروع جنگی تازه ندارد
روزگاری بن گوریون از موسسان رژیم صهیونیستی گفته بود که پس از اولین شکست این رژیم در جنگ با رقبای منطقه‌ای خود باید منتظر فروپاشی آن بود و هیچ راهی هم برای نجاتش متصور نیست. بن گوریون که سازمان تروریستی‌هاگاناه را تاسیس کرده بود و از قلب آن موساد، شین‌بت، امان و شاباک متولد شدند، در عرصه سیاسی اسرائیل شاگردان بسیاری تربیت کرد که همراه او و دیگر موسسان این رژیم در فلسطین کاملا‌ موفق عمل کردند و حتی برخی از شکست‌ها - مانند جنگ رمضان ۱۹۷۳ - را هم به پیروزی تبدیل کردند و از این رو همواره در تلا‌ش بودند موجودیتی را که بر خاک دیگران بنیان گذاشته‌اند، حفظ کنند. اما آنچه مشخص است عمر دوران قدرت این رژیم به پایان رسیده است.
امروز آخرین شاگرد بن گوریون که عنوان ریاست رژیم صهیونیستی را بر عهده دارد و از او به عنوان یک استراتژیست یاد می‌کنند بهتر از همه می‌داند که استادش چه گفته و تا چه اندازه ظرفیت رژیمی را که بر پایه اشغال و ترور بنیان گذاشته، می‌شناخته است.
این روزها جامعه یهودیان مهاجر به فلسطین اشغالی، علی‌رغم زاد و ولد بسیار در فلسطین، به آن احساس تعلق نداشته و همین حس زندگی کلونیوار در جنگ ۳۳ روزه مشخص شد و با شکل‌گیری مهاجرت منفی معلوم شد جامعه‌ای که صهیونیست‌ها تشکیل داده‌اند پایه‌اش تا چه اندازه بر آب است. جنگ ۳۳ روزه تمام آرمان‌ها و آرزوهای سران رژیم اسرائیل را برباد داد چرا که آنها بر اساس سخنان بن‌گوریون که به نوعی پیغمبر آنها است و نوشته‌هایش هنوز محل رجوع سیاستمداران صهیونیست، به آخر خط رسیده‌اند و برای شروع مجدد باید دست به یک خودسازی بزنند، اما این خودسازی تا کی طول می‌کشد و تا کجا ادامه می‌یابد. سرمقاله‌ها و نوشته‌هایی که طی دو سال اخیر و پس از جنگ ۳۳ روزه در مطبوعات این رژیم منتشر شد، همه نشان‌دهنده نوعی ضعف و رخوت حاکم بر جامعه مهاجر در فلسطین اشغالی است، به‌گونه‌ای که نویسندگان زبده و خبره‌ای که تا پیش از این جنگ عادت به تهدید و ابراز قدرت داشتند، عملا‌ در لا‌ک دفاعی فرو رفته و چیزی برای عرضه کردن نداشته و شروع کردند به انتقاد کردن و به گفته یکی از مقامات اسرائیلی شروع به نق زدن‌های روزانه کردند و به همه چیز گیر دادند تا جایی که در طول ۶۰ سال اخیر سابقه نداشته است. ‌
همین موضوع را می‌توان در ساخت جامعه اسرائیل هم دید. جامعه‌ای که به زعم آنها متحد می‌ماند بیشتر کلونی مهاجرنشینی است که در هر شهر و محله آن می‌توان فرهنگی و زبانی خاص را دید. اعراب به عنوان بزرگ‌ترین اقلیت ساکن در سرزمین‌های اشغالی ۱۹۴۸، به هیچ عنوان جذب ساختار سیاسی نشده‌اند و این علی‌رغم هزینه گزافی است که این رژیم در این مورد می‌کند و حتی اعراب را به پارلمان خود راه داده و به آنها تابعیت! هم داده است اما این اقلیت همیشه به عنوان جاسوس اعراب و حزب‌الله لبنان و ایران تحت تعقیب بوده و حتی نمایندگان پارلمان نیز از این امر در امان نیستند. دیگر گروه‌های موجود که رژیم صهیونیستی از آنها به عنوان شهروند درجه اول خود نام می‌برد اما در حقیقت کارگرانی هستند که برای گذران زندگی راهی فلسطین اشغالی شده‌اند؛ مهاجران روسی‌تبار هستند که علا‌وه بر زبان روسی، دارای مدارس خاص خود و همچنین محلا‌ت و نشریات روسی هستند و نخواسته‌اند در این رژیم هویت خود را گم کنند. در مورد دیگر اقلیت‌های مهاجر هم می‌توان مثال‌هایی زد. مهاجران فلا‌شه که آفریقایی‌تبار هستند، در فرهنگ نژادپرستانه صهیونیست‌ها جایی ندارند و حتی خونی که از آنها در بیمارستان‌ها گرفته می‌شود مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
با این توصیف می‌توان بحران سیاسی موجود در ساختار حکومتی رژیم صهیونیستی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. حزبی که شارون در سال ۲۰۰۵ و تنها چند ماه پیش از سکته‌اش بنیان گذاشت، زمام امور را با نخست‌وزیری ایهود اولمرت بر عهده دارد، این حزب جمعی بود میان اعضای کارکشته احزاب لیکود و کارگر که به کادیما آمدند تا طرحی نو دراندازند، اما در دام ندانم‌‌کاری‌های فردی مانند اولمرت گیر افتادند. جنگ ۳۳ روزه که شکل گرفت عملا‌ انتقادها از اولمرت شروع شد و وی در مظان اتهام قرار گرفت اما از آنجا که دولت آمریکا از او حمایت می‌کرد کسی را یارای مقاومت در برابر وی برای شکست در جنگ ۳۳ روزه نبود. اولمرت بارها در جلسات کابینه‌اش گفته بود که جنگ علیه حزب‌الله را به درخواست مقامات آمریکایی راه انداخته است و کسانی که معترض این امر هستند می‌توانند به کاخ سفید رفته و نزد بوش و رایس شکایت کنند. در سفر افرادی نظیر باراک، نتانیاهو و حتی هم‌حزبی‌های اولمرت به آمریکا، مقامات کاخ سفید به آنها یادآوری کردند که زیاد نخست‌وزیر را اذیت نکنند چرا که او به خواست ما گردن نهاده است. ‌
حمایت قاطع آمریکا از اولمرت هر چند وی را دو سال پس از جنگ ۳۳ روزه در قدرت نگه داشت اما وی دو سال بحرانی را پشت سر گذاشت که هیچ سیاستمداری نمی‌خواست جای او را پر کند و پس از آنکه آب‌ها از آسیاب افتاد و اندکی اوضاع آرام شد، مرحله جدی به زیر کشیدن نخست‌وزیر مطرح شد و آن هم به‌گونه‌ای که آمریکایی‌ها نتوانند این بار اعتراضی نسبت به این امر داشته باشند. مساله فساد مالی اولمرت را همه روزنامه‌نگاران و سیاستمداران اسرائیلی می‌دانستند و اینکه چرا آنها در این برهه زمانی اقدام به افشای آن کرده‌اند، نشان از همین امر دارد. اولمرت تاکنون هفت بار توسط ماموران قضایی در مورد گرفتن تنها ۱۰۰هزار دلا‌ر برای تبلیغات انتخاباتی بازجویی شده است و این یعنی باید بار سفر را تا چند روز آینده ببندد و شهردار سابق بیت‌المقدس خورجین سیاست را در کنار ردای شهرداریش آویزان کند و بار دیگر راهی باشگاه سازمان امنیت شده و با رفیق قدیمی‌اش عوفر دیکل ورزش را ادامه دهد.
● احزاب سیاسی
قرار است در طول چند روز آینده انتخابات داخلی حزب کادیما برگزار شده و یکی از هم‌حزبی‌های اولمرت به جای وی عنوان نخست‌وزیری را ازآن خود کند، اما در این میان دو حزب همیشه رقیب یعنی احزاب کار و لیکود در بزنگاه منتظرند تا با کوچکترین فرصت قاب نخست‌وزیری را بر سینه خود بنشانند و از این رهگذر بار دیگر به قدرت بازگردند. احزاب دولت تشکیل دهنده مانند شاس نیز سر در آخور این احزاب دارند و همیشه یک پای ائتلا‌ف بود، اما مانند نیمکت‌‌نشین‌ها هیچگاه وارد بازی نمی‌شوند. هر چند قرار است که جانشین اولمرت از میان حزب کادیما انتخاب شود اما برای آشنایی بیشتر به معرفی چند حزب فعال در عرصه سیاسی این رژیم و دیدگاه‌هایشان می‌پردازیم.
▪ حزب کارگر:‌
در سال ۱۹۳۰ حزب ماپای با ادغام دو حزب قدیمی کارگری تشکیل شد و در همان دهه به حزب مسلط در عرصه سیاسی این رژیم بدل شد و در سال ۱۹۶۵ ماپای با ائتلا‌ف با حزب رافی حزب کارگر را تشکیل داد؛ حزب ماپای و بعدها کارگر از سال ۱۹۴۸ تا سال ۱۹۷۷ به صورت ممتد حزب حاکم اسرائیل بودند و افراد سرشناسی چون بن گوریون، شیمون پرز، اسحاق رابین و... از اعضای این حزب بودند.
▪ حزب لیکود:‌
یکی از احزاب ناسیونالیست افراط‌گرای اسرائیل است، در گذشته با نام هروت(آزادی) فعالیت می‌کرده و در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ در روسیه تشکیل شده است. در ابتدا طرفدار تشکیل دولت در دو سوی رود اردن بود و اندک اندک نظریاتش تعدیل یافت و امروزه از تشکیل دولت فلسطینی فقط در ۵۰ درصد کرانه باختری حمایت می‌کند.
▪ حزب مفدال:‌
در سال ۱۹۵۵ و از ائتلا‌ف دو حزب میزراهی و اتحادیه کارگران مذهبی حزب مفدال با گرایش ملی- مذهبی تشکیل شد. مفدال دارای گرایش‌های مذهبی و ناسیونالیستی است. این حزب در اکثر دولت‌های ائتلا‌فی اسرائیل حضور داشته و به عنوان یک حزب سیاسی شریک دولت شناخته می‌شود.
▪ حزب آگودات اسرائیل:‌
حزب آگودات(اتحاد) نام تشکیلا‌تی از خاخام‌های ارتدوکس آلمانی است که در سال ۱۹۱۲ در لهستان و لیتوانی با هدف مخالفت با مرام صهیونیسم شکل گرفت و ضمن مردود دانستن تلا‌ش برای تاسیس دولت یهود در فلسطین این اقدام را نوعی بدعت‌گذاری در دین یهود اعلا‌م کرد.
▪ حزب شاس:‌
این حزب در سال ۱۹۸۴ توسط یک خاخام سیاسی به نام آریه دری تأسیس شد که یکی دیگر از احزاب مذهبی اسرائیل است، تعلقات ناسیونالیستی خاصی ندارد و بیشتر در پی اجرای قوانین دین یهود در جامعه و گرفتن امتیاز برای مدارس دینی و طلا‌ب است.
▪ حزب مرتز:‌
از اتحاد ۳ حزب کوچک‌تر به نام‌های راز، ماپام و شینویی به وجود آمد. مرتز طرفدار سرسخت آزادی مذهبی است و بر تکثرگرایی در جامعه اسرائیل تاکید دارد و از این رو در جامعه اسرائیل قطب مخالف شاس محسوب می‌شود
از میان این احزاب، حزب کارگر و لیکود موفق به تشکیل دولت شدند و بقیه احزاب تنها شریکی سیاسی برای تشکیل دولت بوده‌اند اما امروز رقابت بر سر نخست‌وزیری است، فردی که باید تمام اشتباهات اولمرت را جبران کند، هر چند به گفته یکی از روزنامه‌نگاران اسرائیلی هیچ امیدی به وی هم نیست.
● اهداف نخست‌وزیر آینده
یعقوب عمیدرور در یکی از مقالا‌ت خود در روزنامه عبری اسرائیل امروز نوشته بود تنها راه پیروزی اسرائیل در آینده، انجام جنگ‌های پیشگیرانه است، او می‌پرسد: آیا در اسرائیل رهبران سیاسی وجود دارند که بتوانند جنگ‌های پیشگیرانه را به‌طور قاطعانه رهبری کنند؟ به نظر می‌رسد جنگ‌های سال ۱۹۵۶ و سال ۱۹۶۷ و سال۱۹۸۲ از این نوع جنگ‌ها باشند. آیا می‌توان چنین جنگ‌هایی را تکرار کرد؟ جنگ‌طلبی هر چند جزو خصلت صهیونیست‌ها شده و به گفته دبیرکل حزب‌الله لبنان تنها راه ادامه حیاتشان برافروختن جنگ‌های جدید است. ‌
اما همین نویسنده در ابتدای مقاله‌اش که عنوان < اسب‌های چشم بسته اسرائیل در چه فکری هستند> دارد - خطاب به نامزدهای جانشینی اولمرت - مهم‌ترین چالش پیش‌روی هر نخست‌وزیری را قدرت روبه افزایش حزب‌الله لبنان می‌داند و برای این امر دلا‌یل متعددی می‌شمارد:
۱) جایگاه حزب‌الله در لبنان از سه جنبه بعد از جنگ بهتر از سابق شده است. به‌خصوص در مورد موشک‌های سنگین و موشک‌های با برد بلند. حزب‌الله اکنون دریافته که ضعف اساسی وی این است که نیروی هوایی مناسب برای مقابله با نیروی هوایی ما ندارد. بدین جهت برای پر کردن این شکاف اکنون تلا‌‌ش دارد بنیه نظامی خود را از این لحاظ تقویت کند. حزب‌الله امروز جوانان را آموزش می‌دهد. تنها اختلا‌فی که لبنان بعد از جنگ پیدا کرده این است که حزب‌الله از گذاشتن پرچم خود در مناطق مرزی خودداری کرده و استحکامات را به مناطق داخلی سوق داده است. این تنها موفقیت ظاهری ارتش اسرائیل است.
۲) حزب‌الله همچنین توانست مشروعیت خود را در صحنه سیاسی لبنان حفظ کند و به شریک محترمی برای حکومت تبدیل شود که دارای حق وتو بوده و توانسته از دیگران اعتراف بگیرد که رسما حامی لبنان است و این اعتراف به او اجازه می‌دهد که بتواند با آزادی بیشتری علیه اسرائیل فعالیت کند.
۳) حزب‌الله ثابت کرد که دارای خطوط قرمزی است و به هیچکس اجازه نمی‌دهد به آنها تعدی کند و در صورت نیاز، از سلا‌ح خود نیز استفاده می‌کند و از آنجا که قدرت بیشتری هم دارد، به هدف خود نیز می‌رسد. این امر چیزی فراتر از یک موفقیت سیاسی است. این امر در جهان امروز به این معنی است که در مسائل مهم داخلی هیچ کسی نیست که بتواند در برابر حزب‌الله ایستادگی کند.
در برابر برشمردن این توانایی‌ها، وی می‌گوید نخست‌وزیر آینده تنها دو راه در پیش دارد: ‌
راه حل اول) این است که اسرائیل همان سیاست‌های تکراری خود را دوباره به کار بندد؛ همان سیاست بی‌تفاوتی که فقط همراه اندکی فعالیت‌های امنیتی در لبنان است و هر از چندگاهی شکایت‌هایی نیز به سازمان ملل ارسال شود و خود را برای جنگی احتمالی آماده کنیم و دعا کنیم در این جنگ نیز مسائل به دور از انتظار نیز پیش نیاید....
راه حل دوم) جنگ‌های پیشگیرانه است که بر اساس آن از ضعف نسبی حزب‌الله در این شرایط استفاده کرده و قبل از اینکه آمادگی خود را تکمیل کند یک ضربه ناگهانی و تعیین‌کننده به حزب‌الله وارد کنیم به‌طوری که جهان دیگر به حزب‌الله این اجازه را ندهد که به تسلیحات خود بیفزاید.
با این توصیف باید گفت که نخست‌وزیر آینده رژیم صهیونیستی هر کس که باشد راهی جز برافروختن جنگی علیه لبنان ندارد و باید منتظر حوادث آینده بود، اما اگر نخست‌وزیر آینده هم نتواند این کار را انجام دهد، باید در انتظار پایان اسرائیل بود، همانگونه که بن‌گوریون گفته بود؟ اما نکته مهمتر آنکه هیچکس دلش نمی‌خواهد سرنوشت اولمرت را داشته باشد.

کریم جعفری

منبع : روزنامه اعتماد ملی

مطالب مرتبط

گزارش و آمارهای واقعی از شکست اسرائیل در برابر حزب الله لبنان

گزارش و آمارهای واقعی از شکست اسرائیل در برابر حزب الله لبنان
منابع اطلاعاتی فرانسه اخباری بسیار مهم و دردناک درباره جنگ اسرائیل در لبنان در خلال جنگ جون ۲۰۰۶ منتشر کرده است.
مرکز Access of logic در ماساچوست آمریکا، گزارشی از جنگ تابستان ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان و عوامل مستقیم و غیرمستقیم آنرا منتشر کرده است. مرکز مذکور موضوع را از گزارش ۳۰ صفحه ای که شامل نقشه ها و برنامه های عکس و نقشه و توضیحات است، از قول محقق و روزنامه نگار آمریکایی، برایان هارینگ ، که متخصص امور امنیتی است، نقل می کند. گزارش هارینگ با استفاده از گزارش منابع رسمی دولتی فرانسه نگاشته شده است.
هارینگ در خلال مسافرتی که از مسکو به پاریس داشته است، این اسناد را بدست آورده است. بر اساس خلاصه ای که آقای هارینگ از اسناد گزارش ۳۰۰ صفحه ای فرانسویان ترجمه کرده است، موساد ، سازمان اطلاعاتی اسرائیل رفیق حریری نخست وزیر سابق لبنان را ترور کرده است. (۱)
بر اساس توضیحاتی که در این گزارش آمده و همچنان که در گزارشات آقای سیمون هرش در مطبوعات نیز انتشار یافت، جنگ اخیر اسرائیل با لبنان، نه بر اساس اقدام حزب الله مبتنی بر اسارت گرفتن دو سرباز اسرائیلی در ۱۲ جون گذشته صورت گرفت، بلکه در نتیجه برنامه از قبل تنظیم شده ای که آمریکا و اسرائیل بر آن توافق کرده بودند، این حمله صورت پذیرفت.
در این گزارش آورده می شود که دولت آمریکا به اسرائیل اطلاع می دهد که:" ما در حال حاضر بدلیل گرفتاری هایی که در عراق داریم نمی توانیم برای شما سرباز ارسال کنیم. اما برای ضربه ای کمرشکن به حزب الله شما را با انواع اسلحه ها و ذخائر جنگی، از قبیل بمب های معمولی و خوشه ای و سایر ذخیره های مورد نیاز شما اقدام خواهیم کرد.
و اما در مورد وقایع عملی جنگ ، مترجم گزارش مختصری را بصورت وقایع یومیه ارائه می دهد. در این گزارش بین حقیقت آنچه که در جنگ اتفاق اقتاده تا گزارشی که اسرائیلی ها منتشر کرده اند، دریایی ژرف وجود دارد.
در گزارش مذکور، بر اساس منابع رسمی دولت اسرائیل تاکید شده که کشته های آنان ۲۳۰۰ نفر و نه آنطوری که در مطبوعات اعلام کرده اند، ۱۱۹ نفر بوده اند. از این ۲۳۰۰ نفر ، ۶۰۰ نفر از آنها در بیمارستانها در اثر جراحات عمیق جان خود را از دست دادند. اما زخمی هایی که بطور عمیق آسیب دیده اند و تا کنون زنده مانده اند ۷۰۰ نفر می باشند.در گزارش آمده است که ۶۵ سرباز اسرائیلی در حالیکه در چند خانه لبنانی ها مخفی شده بودند یکجا بوسیله چند موشک ضد تانک کشته شدند. از طرف دیگر حزب الله با هدف قرار دادن بیمارستانی در شهر " صفد" (در اسرائیل) تعداد زیادی از سربازان اسرائیلی را به قتل رسانیدند. این بیمارستان نظامیان مجروح اسرائیلی را درمان می کرده است.
اما در مورد خسارت و تعدادکشته های حزب الله، بر اساس گزارش سازمان ملل ۵۰ نفر و بر اساس گزارش دولت لبنان که مخالف حزب الله بود، ۴۹ نفر بوده است. در گزارش آمده است که مجموعه تانکها و نفربرهای زرهی ارتش اسرائیل، ۶۵ عدد تانک و نفربر بطور کامل نابود که از میان آنها ۳۸ تانک میر کافا mir kafa که بوسیله موشکهای ضد تانک متلاشی شدند، و ۱۵ عدد دیگر آنها بوسیله مین های ضد تانک نابود شدند.
تعداد تانکها و نفربرها که آسیب های جدی دیدند ۹۳ عدد بوده اند. در گزارش تفصیلی که به جزیئات جنگ پرداخته شده است، اشاره می شود که حزب الله ۱۸ سرباز اسرائیلی را در روز ۲۷ جون یکجا بقتل رساند و این در نتیجه کمینی که در راه آنها نصب کرده بودند، بوده است. همچنین در هجوم دیگری در روستای بنت الجبیل، ۴۱ سرباز باضافه ۱۲ نفر دیگر ، بهمراه ۸ ماشین زرهی آنان در همین تاریخ منهدم شد.
در روز نهم آگوست جنگجویان حزب الله به چند منزل که سربازان اسرائیلی در آنجا ها مخفی شده بودند و با خراب کردن آن منازل توانستند ۲۳ نفر از آنان را بقتل برسانند. در ادامه در گزارش آمده است که در روز ۱۲ آگوست نیروهای حزب الله توانستند در جنگی روی در رو ۲۴ سرباز دیگر اسرائیلی را بقتل رسانیده و با سرنگون کردن یک هلیکوپتر اسرائیلی دیگر موجب قتل ۵ نفر از سرنشینان آن گردیدند.
در مورد انهدام ناو جنگی "ساعر"، که نیروهای حزب الله آنرا در تاریخ ۱۴ جولای منهدم کردند در گزارش برایان هارینگ آمده که تعداد افسران و سربازان کشته شده ۲۴ نفر بوده ولی اسرائیلی های تنها ۴ نفر ذکر کرده اند.
در گزارش آمده است که نیروی هوایی اسرائیل ۱۲۰۰۰ نوبت به حمله هوایی علیه شهرهای لبنان دست زده است. همچنین نیروی دریایی اسرائیل ۲۵۰۰ لوله توپ و موشک و نیروی زمینی اسرائیل ۱۰۰۰۰۰ گلوله توپ به شهرهای مرزی لبنان شلیک کرده است. در گزارش آمده که زیانهایی که از این جنگ بر لبنان وارد شده است غالبا به ساختمانها ، بیمارستان ها، مدارس و پلها وارد آمده است.
از طرفی ۳۰ درصد کشته شدگان این جنگ کودکان زیر ۱۴ سال بوده اند. همچنمین اسرائیل در این جنگ به تخریب ۶۰۰ کیلومتر جاده های کشور لبنان ، ۷۳ پل ، ۳۱ مرکز گمرک، واحدهای تصفیه آب و فرودگاه و ۲۵ مرکز توزیع بنزین ، ۹۰۰ مرکز بازرگانی ، ۳۵۰ مدرسه، دو بیمارستان و ۱۵۰۰۰ منزل مسکونی ، و در مجموعه ۱۳۰۰۰ منزل به اشکال مختلف تخریب شده اند.
در گزارش رسمی دولت فرانسه که بطور خلاصه ترجمه شده است گفته می شود که اسرائیلی ها گزارشات نادرستی را از طریق حزب الله و روسیه دریافت داشته بودند.

وبگردی
دادستانی که به قانون تمکین نکرد
دادستانی که به قانون تمکین نکرد - نکته دیگری که برای شخص من در ماجرای مرتضوی بسیار مهم‌تر از شرایط او در زندان است، عدم تمکین ایشان به قانون است. مرتضوی به عنوان یک دادستان و شخصیت‌های برجسته و بانفوذ قوه قضائیه حاضر نشد به قانون تمکین کند. حالا دیگر اهمیتی ندارد که مرتضوی در بند 241 باشد یا 309 یا چقدر به مرخصی بیاید، مهم این است که اتفاقات اخیر نشان داد که او هیچ پایبندی به قانون نداشته و ندارد
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟
معنی و مفهوم "به ما این دختر خوشگل‌ها رو نشون بده"؟ - بعد از انقلاب، به واسطه تنیده شدن حکومت و دین بسیاری از پست‌ها و سمت‌های سیاسی با هاله‌ای رو به رو شد که اجازه نمی‌داد صاحب آن منصب مورد نقد قرار بگیرد....
سومین روز جشنواره جهانی فیلم فجر
سومین روز جشنواره جهانی فیلم فجر - سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر از 30 فروردین با حضور فیلم سازانی از ایران و نمایندگانی ازسینمای 78 کشور جهان تا 7 اردیبهشت در پردیس سینمایی «چارسو» برگزار می شود.
سیلی زدن به «امید» مردم در پارک!
سیلی زدن به «امید» مردم در پارک! - کتک خوردن دختری که جز التماس دوستانش هیچ فریادرسی ندارد از یک پلیس زن عضو گشت ارشاد که ماموران مرد هم آنها را همراهی می کردند، آنقدر دردناک است که کمتر وجدان بیداری به آن واکنش نشان نداده است.
عصر ما - پرونده حضور زنان در ورزشگاه ها
عصر ما - پرونده حضور زنان در ورزشگاه ها - بررسی حضور زنان در ورزشگاه ها با حضور نرگس آبیار، لاله افتخاری، حمید رسایی، حجت الاسلام محسن غرویان و فائزه هاشمی.
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس
حمله فیزیکی به بازیگر زن ایرانی در خیابان! / عکس - بازیگر سریال "تعطیلات رویایی" از حمله افراد ناشناس به خود خبر داد. مریم معصومی، بازیگر سینما و تلویزیون مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت.
گفتگوی تلفنی با همسر مرتضوی / صوت
گفتگوی تلفنی با همسر مرتضوی / صوت - سعید مرتضوی که در روزهای گذشته خبری از او نبود و حتی سخنگوی دستگاه قضایی گفته بود حکم جلبش صادر شده اما گیرش نیاورده‌اند، به گفته همسرش در تهران است.
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد
ارسطوی پایتخت با مونا فائض پور ازدواج کرد - «احمد مهران فر» بازيگر نقش «ارسطو عامل» در سريال پايتخت ۵ در اینستاگرام خود از ازدواجش با «مونا فائض پور» خبر داد.
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی
صحبت های جنجالی رییسی علیه روحانی - صحبت های جنجالی رییسی پیرامون استفاده روحانی از نام امام رضا در انتخابات
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند!
500 نفر محتوای نامه‌های پستی مردم را میخواندند و چک می‌کردند! - محمد غرضی می‌گوید: زمانی که به عنوان وزیر در وزارت حضور یافتم بیش از ۵۰۰ نفر را دیدم نامه‌هایی که از داخل به خارج و از خارج به داخل کشور ارسال می‌شدند را چک می‌کردند و به صورت سه شیفت فعالیت می‌کردند و نامه‌ها را می‌خواندند.
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس!
جنجال ویدیو دختر بازیگر روی کول بازیکن پرسپولیس! - عکس و ویدیویی منتسب به ستاره پرسپولیس فرشاد احمدزاده و ترلان پروانه بازیگر سینما و تلویزیون در فضای مجازی منتشر شده است. عجب پاپراتزی‌هایی داریم!
دختر داعشی سریال پایتخت کیست ؟
دختر داعشی سریال پایتخت کیست ؟ - در قسمت های اخیر سریال پایتخت بازیگر جدیدی به جمع خانواده معمولی پیوسته است؛ نیلوفر رجایی فر نقش الیزابت را در سریال پایتخت ۵ ایفا می کند ؛ این بازیگر با جلب اعتماد سیروس مقدم این فرصت ط بازی در سریال پر طرفدار پایتخت را به دست آورد .
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم
خانم ایرانی، عامل تیراندازی در مقر یوتیوب / فیلم - ویدیوهایی از نسیم نجفی اقدم در شبکه های اجتماعی به زبان های انگلیسی و فارسی موجود است که در آن ها وی از حذف ویدیوهای خود توسط یوتیوب شکایت دارد.
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟
رقص کاوه مدنی یا کالای ایرانی؟ - بگذارید اینطور بپرسم: مگر کیروش، مربی تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران عرق نمی‌خورد؟ نمی‌رقصد؟ مگر برانکو و شفر نمازشب می‌خوانند و روزه می‌گیرند و اصولگرا و ارزشی و انقلابی هستند؟!