چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷ / Wednesday, 19 September, 2018

در برابر آخرین جمهوریخواه


در برابر آخرین جمهوریخواه
باراک اوباما در شرایطی به کاخ سفید راه پیدا کرده است که به عنوان یک رئیس‌جمهور دموکرات حمایت کامل کنگره را نیز پشت سر خود دارد. کنگره دموکرات‌ها ابزار مناسبی برای باراک اوباماست تا بتواند سیاست‌های خود را در بخش‌های مختلف به خصوص در بخش اقتصادی به پیش ببرد. چه آنکه هیچ‌یک از تصمیمات او بدون رای مثبت کنگره به اجرا درنخواهد آمد. اکثریت قاطع کنگره که در دست دموکرات‌هاست اجازه کارشکنی و مخالفت را به جمهوریخواهان نخواهد داد اما او در اتخاذ و اجرای تصمیمات اقتصادی خود چندان هم بی‌حضور جمهوریخواهان عمل نخواهد کرد. بن برنانکی استاد اقتصاد و رئیس کنونی فدرال رزرو، بانک مرکزی ایالات متحده، کسی است که نقشی تاثیرگذار و در پاره‌ای موارد بازدارنده در روند تصمیم‌گیری‌های اوباما و مردان اقتصادی کابینه‌اش خواهد داشت.
در حقیقت بن برنانکی آخرین جمهوریخواهی است که باراک اوباما باید با او دست و پنجه نرم کند. بحران اقتصادی ایالات متحده تنها با سازش تیم اقتصادی کابینه و رئیس فدرال رزرو حل ‌و فصل خواهد شد و در این میان رئیس‌جمهوری ایالات متحده نمی‌تواند از ابزارهای اعمال فشار همچون برکناری و یا وادارکردن به کناره‌گیری استفاده کند چون طبق قوانین ایالات متحده رئیس‌جمهوری نمی‌تواند رئیس بانک مرکزی را عزل کند و این نهاد به طور مستقل از دولت اداره می‌شود. هرچند انتخاب رئیس‌جمهور در پارلمان دوره تصدی‌گری رئیس پیشین با معرفی رئیس‌جمهوری و تایید کنگره صورت می‌گیرد. با توجه به مدت زمان طولانی دوره ریاست بانک مرکزی در ایالات متحده (۱۴ سال)، باراک اوباما در تمام دوران چهار ساله ریاست جمهوری خود سایه این سیاستگذار پولی را در برنامه‌ها و تصمیم‌گیری‌های خود احساس خواهد کرد. هنوز برای سنجش دقیق چگونگی تعامل بانک مرکزی آمریکا و دولت باراک اوباما زود است چراکه اوباما هنوز جزئیات برنامه‌های اقتصادی خود را منتشر نکرده است. اما بر مبنای تحولات اخیر اقتصادی آمریکا و کلیاتی که اوباما یا مشاوران اقتصادی او از دیدگاه‌ها و نوع نگاه به حوزه اقتصاد ارائه داده‌اند می‌توان نتیجه گرفت که این تعامل به سهولت و رفتار زمان حکومت دولت جمهوریخواه بوش نخواهد بود. باراک اوباما در ماه جولای برای نخستین‌بار به عنوان کاندیدای ریاست‌جمهوری با بن برنانکی ملاقات کرد و در جریان وضعیت اقتصاد این کشور از دید قدرتمندترین تصمیم‌گیرنده اقتصادی آمریکا قرار گرفت. پس از این دیدار تنها نکته‌ای که دو طرف روی آن اتفاق‌نظر داشتند این بود که: اقتصاد در وضعیت خطرناک و پیچیده‌ای قرار دارد اما نگاه آنها برای حل بحران چندان به یکدیگر نزدیک نبود.
چندی بعد باراک اوباما در یک سخنرانی انتخاباتی به صراحت پیکان انتقاد را متوجه هنری پاولسون وزیر خزانه‌داری ایالات متحده و بن برنانکی کرده و آنها را به عدم‌تلاش کافی برای سامان دادن به وضعیت اقتصاد و راه‌های فرار از رکود اقتصادی متهم کرد. یکی دیگر از نقاط افتراق میان اوباما و برنانکی نگاه آنها به مسئله تورم و رشد اقتصادی است. بن برنانکی از همان ابتدای به دست گرفتن سکاین هدایت بانک مرکزی ایالات متحده کاهش نرخ بهره را در دستور کار خود قرار داد. با جدی‌تر شدن بحران اقتصادی، برنانکی روند کاهش نرخ بهره را به منظور احیای وضعیت اقتصادی و ایجاد تحرک در بازارها شتاب بیشتری داد. این در حالی است که اوباما در طول دوران مبارزات انتخاباتی خود مهار تورم را بیش از رشد اقتصادی تبلیغ کرده است. این احتمال وجود دارد که دولت دموکرات‌ها به بن برنانکی فشار وارد کند تا بار دیگر جریان معکوسی را در جهت افزایش تدریجی نرخ بهره آغاز کند. درخواستی که با مقاومت رئیس‌جمهوریخواه فدرال رزرو روبه‌رو خواهد شد. میزان دخالت دولت در حوزه اقتصاد یکی دیگر از مسائلی است که می‌تواند به رابطه رئیس‌جمهوری دموکرات و رئیس بانک مرکزی جمهوریخواه خدشه وارد کند. دموکرات‌ها به طور سنتی خواستار و متمایل به ورود بیشتر دولت به حوزه اقتصاد هستند در حالی که جمهوریخواهان دقیقا موضعی مخالف آن دارند. همراهی بن برنانکی با هنری پاولسون، وزیر خزانه‌داری کنونی، در ورود دولت به مسئله ورشکستگی بانک‌ها و موسسات مالی و اعتباری می‌تواند این ذهنیت را ایجاد کند که بن برنانکی آماده پذیرش ورود بیشتر دولت به عرصه اقتصاد است اما سخنان بن برنانکی در کنگره آمریکا نشان می‌دهد که اینگونه نخواهد بود.
برنانکی در جریان حضورش در کنگره و ایراد شهادت درخصوص وضعیت اقتصادی گفت: کمک ما به شرکت‌ها و موسسات اعتباری نباید به گونه‌ای باشد که دولت را وارد چرخه بنگاه‌داری کند. این پوشش‌های حمایتی باید بتوانند آرامش را به بازارها بازگردانند اما نباید به صورتی عرضه شوند که ماهیت بنگاه‌ها و بازارها را تحت‌الشعاع قرار داده یا تغییر دهند. ما نمی‌توانیم برای مدت طولانی دولت را در بازارها احساس کنیم. وی گفت: من نگرانی نمایندگان محترم کنگره را از شرایط اقتصادی بنگاه‌ها درک می‌کنم اما نمی‌توانم بپذیرم که هزینه‌های پیش‌بینی نشده‌ای در شرایطی که کاملا عواقب آن قابل بررسی و پیش‌بینی نیست اعمال شود.
در مقابل این دیدگاه، دیدگاه باراک اوباما قرار دارد که می‌گوید: ما باید اطمینان و آرامش را به بازارها بازگردانیم و زمینه ثبات را در بازار سهام فراهم کنیم. این گفته‌ها اگرچه نه به وضوح و صراحت، که به طور ضمنی افزایش حضور دولت در بازارهای مالی را از طریق تزریق نقدینگی هدف می‌گیرد. باراک اوباما در صورتی که بخواهد این سیاست را اعمال کند، علاوه بر تصویب کنگره به امضای بن برنانکی نیز نیاز دارد. چراکه او تنها تصمیم‌گیرنده حوزه اقتصاد در آمریکاست که می‌تواند اجازه برداشت از ذخایر بانک مرکزی را بدهد و کاملا مستقل از دولت و کنگره عمل می‌کند. باراک اوباما در آخرین سخنرانی تبلیغاتی خود با ابراز تردید در کافی بودن بسته ۷۰۰ میلیارد دلاری کمک به بازارهای مالی و شرکت‌های در خطر ورشکستگی، این احتمال را مطرح کرده است که شاید دولت نیازمند دریافت پول بیشتری برای نجات بازارها باشد و در این راستا طرح خود برای یک بسته مشوق اقتصادی دیگر را نیز مطرح کرده است. حال آنکه برنانکی در زمان تصویب همان کمک ۷۰۰ میلیارد دلاری نیز به طور کامل با آن موافقت نکرد. به عقیده برخی تحلیلگران شرایط ناگوار و بد اقتصادی باعث شد تا بن برنانکی به‌رغم میل باطنی و آموزه‌های اقتصادی که خود سال‌ها در قامت یک استاد دانشگاه و تئوریسین اقتصاد مروج آنها بود، با پرداخت این کمک موافقت کند. به بیان بهتر او نخواست بار اتهام کارشکنی در طرح نجات اقتصادی دولت را به گردن بگیرد.
موضوع مالیات‌ها یکی دیگر از نقاطی است که به چالش میان باراک اوباما و بن برنانکی منجر خواهد شد. اگر چه بن برنانکی در این مورد مسوولیت مستقیم نداشته و سیاست‌های مالیاتی با تصمیم دولت و کنگره اعمال خواهند شد، اما رئیس بانک مرکزی ایالات متحده همواره در این موضوع نیز طرف مشورت قرار گرفته است. برنانکی با اندیشه‌های جمهوریخواهانه خود یکی از مدافعان همیشگی کاهش مالیات‌ها در چند سال اخیر و پس از به دست گرفتن سکان فدرال رزرو بوده است. برنانکی یکی از طراحان طرح بازگرداندن ۱۵۰ میلیارد دلار از مالیات‌های شهروندان آمریکایی به منظور رونق‌بخشی به بازار خرده‌فروشی بوده است. این دیدگاه کاملا در مغایرت با نگاه اوباما و دموکرات‌ها به مقوله مالیات است.
دموکرات‌ها همواره از افزایش مالیات‌ها حمایت کرده‌اند. اوباما اگرچه سعی کرده در موضع‌گیری‌های اقتصادی خود به دور از مواضع کینزی عمل کند اما طرح‌هایی که برای بخش‌های مختلف ارائه کرده از جمله افزایش اختیارات وزیر خزانه‌داری، افزایش اعمال نظر صندوق ملی مسکن و تاسیس یک صندوق دولتی با بودجه ۱۰ میلیارد دلاری برای جلوگیری از حراج خانه‌هایی که اقساط آنها به تعویق افتاده است و افزایش سرمایه‌گذاری دولت در بخش‌های زیربنایی، بدون اشاره به جزئیات آن نشانگر تمایل اوباما به افزایش حضور دولت در عرصه اقتصاد است. تمایلی که در صورت افراط با مخالفت صریح رئیس‌جمهوریخواه فدرال رزرو روبه‌رو خواهد شد.


منبع : روزنامه کارگزاران

مطالب مرتبط

تغییر پارامترهای قدرت دولت

تغییر پارامترهای قدرت دولت
این رونق بسیار زود تحركات متناقضی به‌وجود آورد. از یك‌سو، با ایجاد ضرورت اقتصادی به هوشیارانه عمل كردن در حل مشكلات مدیریتی ذاتی گنج سرشار مالی، دستور كار سیاستی موجود را تغییر داد. این ضرورت، «سركوب» سریع گردش‌دلارهای نفتی را می‌طلبید برای اینكه جلوی تورم بی‌امان را گرفت. از سوی دیگر، این رونق، به رویاهای سیاستگزاران فزونی بخشید، انتظارات را بالا برد و بیدرنگ رفتار رانت‌جویی بازیگران عادت كرده به روش‌های توزیعی گذشته را تشدید نمود. این چرخه، مهار مخارج را ناممكن می‌ساخت. در عوض، واقعیت این كیك اقتصادی غیر منتظره، جنگ‌های «واگذاری» جدید بر سر تخصیص سهم‌ بین بخش‌های عمومی و خصوصی و بین سرمایه و كار ایجاد كرد، با توجه به شیوه سیاستگزاری براساس مصالحه افراطی، این جنگ‌ها، انگیزه‌های جدید دیگری برای افزایش مخارج دولت ایجاد كرد.
در واقعیت ترتیبات نهادی ونزوئلا، منازعات بر سر دامنه و جهت مخارج هم به سوی دفتر ریاست‌جمهوری نشانه رفته و هم در آنجا حل می‌شد. از اینرو واكنش آنی به رونق نفتی عمدتا بر عهده پرز و مدیران دولت وی بود. تصمیم وی قابل پیش‌بینی بود: انتخاب بین عقیم‌سازی اثر‌دلارهای نفتی به منظور استفاده آینده سیاستمدار بعدی یا ساختن ونزوئلای بزرگ تحت نظارت وی در حالی كه مطالبات جنجالی هواداران او را برآورده می‌سازد كه اساسا به معنای هیچ حق انتخابی بود.
این فصل نشان می‌دهد چگونه و چرا سیاستگزاران ونزوئلا تنش بین عقیم‌سازی‌دلارهای نفتی و توزیع آنها را حل كردند. اقدامات سیاستگزاران در شش ماه نخست پس از رونق به ویژه معنادار است. آنها مسیر توسعه موجود را با قوت تقویت كردند و محدودیت‌های جدیدی نشاندند كه رفتار رانت‌جویی هر دولت بعدی و نیز گروه‌های سازمان‌یافته را تعیین می‌كرد. آنها همچنین نمونه روشنی از شالوده‌های سیاسی و نهادی پدیده‌های اقتصادی مثل بیماری هلندی فراهم می‌سازند از طریق نشان دادن عقلانیت سیاسی در پشت جهش «غیر عقلایی» مخارج و از دست رها شدن كنترل اقتصادی كه نه فقط در ونزوئلا بلكه همچنین در سایر كشورهای صادر كننده نفت اتفاق افتاد. سرانجام این فصل با نشان دادن چگونگی بالا آمدن تقاضاهای رقیب و منشا آنها درون دولت، این فرض كه فشار توده‌ها از پایین، افزایش مخارج در ملت‌های صادركننده نفت را توضیح می‌دهد تایید نمی‌كند. در ونزوئلا همان‌طور كه خواهیم دید، طبقات ممتاز در دولت و بخش‌خصوصی یك انفجار مخارجی به‌وجود آوردند و اینكار را بدون اعتصابات، تظاهرات یا حتی مشاركت موثر عوامل سیاسی، حزبی انجام دادند.
چهار برابر شدن قیمت‌های نفت در ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در تاریخ ونزوئلا سابقه نداشت. با اینكه ونزوئلا چندین گنج سرشار را با تاسیس بخش مستقل نفتی، اجرای توافق پنجاه، پنجاه و بستن كانال سوئز تجربه كرده بود این رونق نفتی، كه در چند سال و نه یك دهه فشرده شده بود، شگفت‌انگیزتر از رونق‌های گذشته بود. بین ۱۹۷۲، ۱۹۷۵، میانگین قیمت نقدی هر بشكه نفت ونزوئلا از ۱/۲‌دلار به ۹/۱۰‌دلار جهش نمود كه افزایش ۴۱۹‌درصدی بود! درآمد دولت در هر بشكه نفت صادراتی از ۶۵/۱‌دلار به ۶۸/۹‌دلار در همین دوره افزایش یافت كه ۵۸۷‌درصد رشد داشت. ذخایر بین‌المللی از ۷/۱‌میلیارد دلار به ۹/۸‌میلیارد دلار رسید.
اینكه رونق نفتی محیط نهادی برای تصمیم‌گیری را بی‌درنگ متحول ساخت انكارناپذیر است. تاثیر آن بر اقتصاد داخلی گسترده بود. بین ۱۹۷۲ و ۱۹۷۵، درآمد كشور سه برابر شد.
در ۱۹۷۶ درآمد سرانه بودجه دولت ونزوئلا معادل با آلمان غربی و دو برابر ایتالیا بود. درآمدهای جدید به دنبال خود ۲۵۰‌درصد افزایش مخارج را آورد. چون میزان مطلق مخارج بودجه‌ای، مهم‌ترین شاخص تاثیرگذار بر اقتصاد داخلی است، این افزایش اثر انبساطی آنی داشت. حجم نقدینگی از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ به میزان ۲۴۱‌درصد افزایش یافت و GDP، تقاضای كل، مخارج مصرف‌كننده و تشكیل سرمایه طی فقط سه سال تقریبا دو برابر شد.
یك شبه همه ابعاد بخش عمومی تغییر كرد، واقعیتی كه با داده‌های تطبیقی بهتر درك می‌شود. درآمد دولت ونزوئلا به نزدیك ۴۰‌درصد GDP رسید كه چهار برابر این‌درصد در برزیل، بیش از چهار برابر این‌درصد در مكزیك و تقریبا دو برابر همین‌درصد در یوگسلاوی سوسیالیست در ۱۹۷۶ بود. بزرگ شدن سریع دولت ونزوئلا همچنین با تركیب سرمایه‌گذاری مالی دولت مركزی و انتقالات سرمایه‌ای به ‌درصد GDP قابل مشاهده است. این سنجه آماری، وزن جدید فوق‌العاده دولت ونزوئلا در اقتصاد را آشكار می‌سازد (۲/۱۷‌درصد در ۱۹۷۴) خصوصا زمانی كه ونزوئلا با بزرگ‌ترین دولت بعدی یعنی برزیل (۶/۳‌درصد)، با مكزیك (۸/۱درصد) یا با خود ونزوئلا قبل از رونق (۷/۳درصد) مقایسه شود.
اما رونق نفتی تنها عاملی نبود كه محیط نهادی برای تصمیم‌گیری را تغییر داد. پیروزی با اكثریت قاطع پرز در دسامبر ۱۹۷۳، توزیع قدرت درون دولت را در همان زمان تغییر داد.

وبگردی
حال فعلی ! یا ناتوانی در تشخیص حال قبلی
حال فعلی ! یا ناتوانی در تشخیص حال قبلی - حمید رسایی عضو جبهه پایداری در صفحه شخصی خود در شبکه توییتر نسبت به اهانت زشت امیر تتلو به امام حسین (ع) و 72 تن از یاران باوفایش واکنش تندی نشان داد.
ویدئو/ وحشت پزشکان از تولد نوزاد تک چشم در اندونزی (۱۶+)
ویدئو/ وحشت پزشکان از تولد نوزاد تک چشم در اندونزی (۱۶+) - پزشکان هنگامی که یک نوزاد دختر اندونزیایی را در یکی از بیمارستان های این کشور به دنیا آوردند بسیار وحشت زده شدند. نوزاد تازه متولد شده با یک چشم بزرگ روی پیشانی اش متولد شد و پس از هفت ساعت درگذشت.
بازنشر نامه استاد به امیر تتلو! / معیار تشخیص حق از باطل گشته ای !
بازنشر نامه استاد به امیر تتلو! / معیار تشخیص حق از باطل گشته ای ! - فردی به نام علی‌اکبر رائفی‌پور كه رسانه‌‌های اصولگرا از او به عنوان «استاد، محقق و پژوهشگر» یاد می‌كنند! در تاریخ 29 اردیبهشت 96 (در كوران انتخابات ریاست‌جمهوری) در نامه‌ای سرگشاده به امیرحسین مقصودلو (تتلو) نوشت: «امیر جان بخوان، تو باید بخوانی، عیبی ندارد! سرت را بالا بگیر و خدا را شکر کن که به واسطه تو این همه نفاق را آشکار کرد! دلت محکم باشد پهلوان! تو فقط بخوان، بخوان
جنجال احمد خمینی در VIP عزاداری حسینی
جنجال احمد خمینی در VIP عزاداری حسینی - انتشار عکس‌های نشستن احمد خمینی زیر کولر در بخش وی‌آی‌پی هیات که پوششی شیشه‌ای دارد و از سینه‌زنان جداست، پس از توضیح او که گفت آن جایگاه مربوط به «روحانیون درجه یک و دو قم» است و «اون بالا معممین میشینن که لباسشون چون زیاده باعث گرمازدگی نشه»، با واکنش‌های تندتری هم همراه بود.
واکنش جالب رهبری به روبوسی کیارستمی با داور خانم جشنواره کن!
واکنش جالب رهبری به روبوسی کیارستمی با داور خانم جشنواره کن! - واکنش جالب مقام معظم رهبری به روبوسی کیارستمی با خانم داور جشنواره کن از زبان عزت الله ضرغامی
لحظه هولناک در چاه انداختن دختر بچه توسط پسرعمویش
لحظه هولناک در چاه انداختن دختر بچه توسط پسرعمویش - این فیلم که توسط دوربین های امنیتی گرفته شده لحظه به چاه انداختن دختر 5 ساله ای در اصفهان توسط پسر بچه ای کوچک را به تصویر کشیده است.
آشنایی با لامبورگینی! کاملا ایرانی
آشنایی با لامبورگینی! کاملا ایرانی - جوان خوش ذوق ایرانی لامبورگینی! تماما ایرانی را طراحی و تولید کرده است.
سلطان سکه
سلطان سکه - اولین جلسه دادگاه "وحید مظلومین" معروف به سلطان سکه به همراه ۱۴ نفر از همدستانش امروز در شعبه دو دادگاه ویژه مفاسد اقتصادی به ریاست قاضی زرگر و به صورت علنی برگزار شد.
ریحانه یا لیلا؟! / حاشیه سازی ریحانه پارسا بازیگر سریال پدر
ریحانه یا لیلا؟! / حاشیه سازی ریحانه پارسا بازیگر سریال پدر - با وجود اینکه چند روزی است سریال پر حاشیه "پدر" به پایان رسیده است، اما انتشار تصاویر ریحانه پارسا بازیگر نقش اول زن این سریال جنجال تازه‌ای به پا کرده است. این جنجال در حالی ایجاد شده که سازندگان سریال "پدر" به دنبال تولید فصل دوم آن هستند.
لیلای سریال "پدر" مدل شد / عکس‌ها
لیلای سریال "پدر" مدل شد / عکس‌ها - ریحانه پارسا، بازیگر نقش لیلا در سریال "پدر" فعالیت خودش را به عنوان مدل تبلیغاتی آغاز کرد. این بازیگر متولد سال 1377 است.
درگیری بازیکنان ایران و عربستان در مسابقه هندبال
درگیری بازیکنان ایران و عربستان در مسابقه هندبال - در این فیلم درگیری بازیکنان ایران و عربستان در مسابقات هندبال بازی‌های آسیایی جاکارتا را می بینید که این بازی در نهایت منجر به پیروزی ایران و کسب مقام پنجمی کشورمان شد.
فیلم | روایت یک روحانی از هایده و ترانه «علی ای همای رحمت»
فیلم | روایت یک روحانی از هایده و ترانه «علی ای همای رحمت» - فیلم - روایت یک روحانی از هایده و ماجرای خواندن ترانه «علی ای همای رحمت» را در ویدئوی زیر ببینید.
منصور ارضی: اون یکی تو استخر مُرد، این یارو هم شاید در توالت بمیرد!
منصور ارضی: اون یکی تو استخر مُرد، این یارو هم شاید در توالت بمیرد! - منصور ارضی در این مراسم که فیلمش در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده می‌گوید: اون یکی تو استخر مُرد، این یارو هم تو استخر و شاید در توالت خواهد مُرد!