جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷ / Friday, 22 June, 2018

چشمان باز بسته


چشمان باز بسته
هفته گذشته، روز بیست و یکم نوامبر دو مطلب در کنار هم در نشریه هاآرتص چاپ شد؛ آگهی تبلیغاتی بزرگی برای سازمان آزادیخواه فلسطین (PLO) و نتایج یک همه پرسی عمومی. مجاورت این دو مطلب تصادفی و در عین حال بهنگام بود. تبلیغات PLO حاوی جزئیات پیشنهاد صلح عربستان سعودی در سال ²°°² بود که با پرچم های رنگارنگ ۲۲ کشور عرب و ۳۵ کشور مسلمان دیگر که به تایید این پیشنهاد پرداخته بودند تزئین شده بود. طبق نتایج همه پرسی حزب لیکود اسرائیل در آستانه پیروزی بزرگی بود در حالی که این حزب با تمام اجزای پیشنهاد عربستان مخالف بود. تبلیغات PLO اولین نمونه در نوع خودش بود. در نهایت سران PLO تصمیم گرفتند به طور مستقیم با اسرائیل روبه رو شوند.
این آگهی مفاد دقیق پیشنهاد صلح اعراب را به طور کامل برای اسرائیلی ها آشکار می کند؛ به رسمیت شناختن کامل دولت اسرائیل توسط کشور های عرب و مسلمان، عادی شدن کامل تمام روابط (به ازای عقب نشینی اسرائیل تا مرزهای پیش از سال ۱۹۶۷) و تشکیل دولت فلسطینی در کرانه غربی و نوار غزه به پایتختی دارالسلام شرقی. مساله پناهندگان نیز طبعاً با موافقت چندجانبه حل خواهد شد (با اعطای حق وتو). همان گونه که پیش تر اشاره کرده ام ارائه این پیشنهاد در ژوئن سال ۱۹۶۷، روز قبل از شروع جنگ شش روزه برای اسرائیلی ها همانند ظهور منجی خوشایند می بود اما انتشار آن در سال ²°°² برای آنان به منزله نقشه یی زیرکانه از سوی اعراب تلقی شد که هدف آن چیزی جز بازپس گرفتن دستاوردهای اسرائیل در جنگ سال ۶۷ نبود.
اخیراً این پیشنهاد دوباره جان گرفت. شیمون پرز و ایهود باراک ناگهان دوباره به آن برخوردند، مثل اینکه گنج پنهانی را در یک غار دورافتاده یافته باشند. تزیپی لیونی بر این باور بود که این پیشنهاد نکات جالبی دارد. و این زمینه یی شد برای اقدام مثبت صائب عریقات جهت انتشار این آگهی. هنوز ۸۰ روز تا انتخابات باقی مانده است و در اسرائیل این زمان زیادی به حساب می آید. علاوه بر آن بر خلاف همه پرسی های امریکایی، در اسرائیل همه پرسی هایی که برای رسانه ها برگزار می شوند به شدت بدنام هستند و غیر قابل اطمینان. اما با این حال این همه پرسی به شدت شگفتی آفرین بود.
طبق این همه پرسی اگر انتخابات این هفته برگزار می شد حزب لیکود ۳۴ کرسی از کل ۱۲۰ کرسی کنست، پارلمان اسرائیل، را تصاحب می کرد و این تعداد سه برابر تعداد کرسی های فعلی این حزب است و طبعاً این مساله حزب نامبرده را به بزرگ ترین حزب مجلس بدل می کرد. کادیما تنها ۲۸ کرسی تصاحب می کرد که این تعداد یک کرسی از تعداد فعلی کرسی های کنست کمتر است (بدین معنا که کادیما آرای بسیاری را از دست می داد زیرا آنها به لیکود می گراییدند و باز همین تعداد رای را از حزب کارگر به دست می آورد)، حزب کارگر با کاهش کرسی تا تعداد ۱۰ مواجه می شد که این رقم نیمی از تعداد کرسی های فعلی این حزب است که در حال حاضر، خود به اندازه کافی مایوس کننده است. شاس و حزب لیبرمان افراطی راستگرا با تغییر تعداد کرسی مواجه نمی شدند و کرسی های مرتز از پنج به هفت می رسید.
صعود شگفت انگیز لیکود در جای خود رویدادی بدشگون است اما مهم تر از آن تصویر عمومی آن است؛ با عقبگرد تمام احزابی که ظاهراً مدافع صلح (چپ) هستند - صادقانه یا برای جلب نظر- مطابق همه پرسی ها تعداد کرسی های آنها به حداکثرµ¶ در برابر ¶´ کرسی تمام احزاب مخالف صلح (راست) و در صورت برگزاری انتخابات در هفته جاری نتیجه به نفع کنست و در واقع به نفع ادامه اشغال، سکنی گزینی و گسترش قلمرو رژیم اسرائیل می بود. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر می شد و این قدرت را داشت که آزادانه میان چندین ترکیب احتمالی ائتلاف دولت آینده را انتخاب کند.نتانیاهو چگونه به چنین موقعیتی دست یافت؟ به هر حال او ۱۰ سال پیش با وضعیت نامناسبی توسط عده یی که به این نتیجه رسیده بودند که دیگر نمی توانستند حتی برای یک روز دیگر حضور وی را تحمل کنند از دفتر نخست وزیر بیرون انداخته شد. تاکنون هیچ نخست وزیری چنین موج نفرت، انزجار و اعتراضی را بر نیانگیخته بود.
حدود چند ماه است که نتانیاهو بسیار متفاوت رفتار می کند. او زمانی که باید سکوت می کرد، سخن نگفت و مانند یکی از مسوولان دولت رفتار کرد و بعد رفتارش به رفتار یک شعبده باز در جشن تولد یک کودک شبیه شد در حالی که خرگوش ها را یکی یکی از کلاه بلندش بیرون می آورد. هرچند روز یک بار شخصیت تازه یی با هیاهوی بیشتری به لیکود می پیوست. با ورود افراد گوناگون حزب لیکود به یک حزب چندتکه تبدیل شد که ظاهراً رهبری مسوول و مجرب داشت؛ حزبی که در آن نظرات و عقاید مختلف است اما دولت فلسطینی با عقب نشینی و هرگونه مصالحه در مورد دارالسلام یا هر گفتمان صلح دیگری مخالفت دارد و طبعاً با تمام اینها با پیشنهاد صلح اعراب هم مخالف است.
آیا پاسخ مثبت است؟ نتانیاهو نوعی صلح اقتصادی را پیشنهاد می کند تا ظاهراً وضعیت مالی فلسطینیان کرانه باختری را بهبود ببخشد تا شاید روزی پیش یا پس از ظهور منجی اسرائیل هم سرپناهی داشته باشد. اما با تمام اینها بهبود اقتصاد با وجود یک رژیم اشغالگر امری به شدت متناقض به نظر می رسد. اشغال مقاومت را به دنبال دارد و مقاومت سرکوب را و در نهایت سرکوب به منزله جریمه و تحریم های اقتصادی هم خواهد بود. هیچ کس در یک سرزمین اشغالی سرمایه گذاری نخواهد کرد.
اگر نتانیاهو انتخاب شود نه تنها نباید طی چهار سال حضور او انتظار حتی سرسوزنی حرکت به سوی صلح را داشته باشیم بلکه برعکس فشارهای وارده از سوی رژیم اشغالی صلح را از پیش دست نیافتنی تر خواهد کرد.
در ابتدا لیونی برای چند ماه وضعیت مناسبی داشت. در شرایطی که کشور مسخ تلاش های تباه گر ایهود اولمرت شده بود، لیونی در مقایسه با او تصویر بسیار روشنی ارائه می داد، وی گزینه مناسبی بود؛ از یک طرف یک زن و از طرف دیگر ظاهراً صادق بود و مانند مردم عادی صحبت می کرد و به نظر می رسید به آنچه می گوید معتقد است.اما بعد از استعفای اولمرت انحرافات علنی ناشی از حضور او هم تا حد زیادی کمرنگ شدند، به این ترتیب بدون حضور اولمرت و با کاهش شدت بحران ناشی از فعالیت های او تزیپی دیگر چیزی برای ارائه نداشت، نه سخن پرداز خوبی بود و نه با مردم ارتباط عمیقی برقرار می کرد. تنها قادر بود به بحث های منطقی بپردازد. سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که منطق مورد قبول او چیست؟ او به مذاکرات صلح اعتقاد زیادی دارد اما باید توجه داشت که مذاکرات صلح گاهی مثل فرآیند های سیاسی دیگر کم کم جایگزین خود صلح می شوند و موضوع اصلی به دست فراموشی سپرده می شود.لیونی پیام صلح چندان جالبی ارائه نمی کند. او رویه یی دیپلماتیک و محافظه کار در پیش گرفته است و هیچ راهکار مشخصی برای دارالسلام یا بحران پناهندگان ندارد. در عین حال همه خوب می دانند که این رویه نمی تواند رضایت صدها یا هزاران نفر از شهروندان بی تفاوت یا به ستوه آمده را که معتقدند کسی به فکر صلح نیست، جلب کند. از سوی دیگر چیز تازه یی به دست نمی آید، هیچ شخصیت تازه یی به کادیما نمی پیوندد و پیروزی به هیچ عنوان نزدیک به نظر نمی آید و شانس چندانی هم ندارد.
وضعیت حزب کارگر حتی بدتر هم هست. همه پرسی ها حداکثر ۱۰ کرسی به این حزب اعطا کرده اند و شاید حتی هشت کرسی. حزبی که در گذشته بر ییشوو و دولت جدید برای ۴۴ سال تسلط کامل داشت ممکن است با حضور کنست به حزب پنجم یا ششم نزول مرتبه کند. (لیکود، کادیما، شاس، لیبرمان و کارگر)
تا جایی که پای صلح در میان است به نظر می رسد اساس کار این حزب تنها به این نکته ختم می شود؛ جدا از اینکه چه کسی نخست وزیر بعدی خواهد بود، لیونی یا نتانیاهو، ایهود باراک باید وزیر دفاع باقی بماند. شرایط فعلی اصلاً خوشایند نیست؛ نه تنها زیر دستان صحنه را خالی می کنند بلکه مقامات مهم تر هم به فکر ترک میدان افتاده اند. آمی آیالون فرمانده اسبق نیروی دریایی اسرائیل این هفته اعلام کرد قصد ترک حزب را دارد. ناگزیر ۱۹ عضو کنست هم باید برای حفظ چند کرسی باقی مانده تا جایی که توان دارند مبارزه کنند و با یکدیگر و نیز با ملحق شوندگان جدید هم رقابت کنند.
ایهود باراک به تنهایی به اندازه کافی دردسرساز است اما نمی توان به سادگی او را پیش از انتخابات از رهبری حزب کارگر کنار زد. این حزب با چشمان کاملاً بسته به دشواری به سوی اغتشاش در حرکت است. چندین نفر از متفکران، استادان و مشاوران سیاسی که برخی از آنها از پناهندگان کارگر هستند به نحوی به فعالیت پرداخته اند. برای مثال کنار هم جمع شده و اظهار کرده اند که به مرتز می پیوندند تا این حزب را قدرتمندتر سازند. آنها تا حدی هم تاثیرگذار بودند اما در همه پرسی های اخیر برای مرتز چیزی بیش از هفت کرسی پیش بینی نمی شود (در مقایسه با پنج کرسی فعلی) که چندان پیشرفت بزرگی نیست. چرا وضع اینچنین است؟ عوامل آن به خوبی شناخته شده اند. آنها همه از سران اشکنازی هستند، مثل سایر اعضای مرتز.
این دیدگاه برای عموم ترسیم شد که در ازای رهبران پیشین که مرتز را یکی پس از دیگری ترک کرده اند افراد دیگری ملحق می شوند که آنها هم ظاهراً افراد مفیدی هستند اما چندان تفاوتی هم با افراد مذکور ندارند؛ این افراد هم همان شعارهای شکست خورده پیشین را سرلوحه قرار می دهند. آنها هیچ پیام تازه یی برای نسل امروز، یهودیان آسیا، شهروندان عرب، مهاجران روس و گروه های سکولار (که قصد مبارزه با تجاوز و تعدی را دارند) به ارمغان نمی آورند. گروه های فعال صلح با اعضای پرانرژی و جوان شان دعوت نشده بودند به حزب ظاهر رادیکالی داده نشود. در بهترین حالت، حزب نو شده ممکن است چند کرسی از کارگر بگیرد. در رابطه با وجهه عمومی این امر اهمیت چندانی ندارد زیرا تنها تغییرات موجود در تعادل بین دو طرف اصلی می تواند اثرگذار باشد.

ترجمه؛ سارا کاظمی منش
منبع؛counterpunch

منبع : روزنامه اعتماد

مطالب مرتبط

امنیت رژیم صهیونیستی

امنیت رژیم صهیونیستی
وزیر امور خارجه رژیم اشغالگر قدس در دیدار با همتای آمریکایی خود که چندی پیش به منطقه سفر کرده بود، خطاب به وی تاکید کرد که تامین امنیت "اسرائیل" بر تشکیل کشور فلسطینی اولویت دارد.
زیپی لیونی در واکنش به اظهارات کاندولیزا رایس مبنی بر تمایل آمریکا جهت دست یابی به راهکاری جهت حل مسئله فلسطین تا پیش از پایان چهارده ماه باقی مانده از عمر دولت جرج بوش، به ضرس قاطع خاطرنشان ساخت: «تامین امنیت، اولویت اصلی "اسرائیل" است.»
اگر از زاویه دید صهیونیست ها، به سخنان لیونی مبنی بر اینکه "امنیت اسرائیل" اولویت اصلی دولت عبری است نگاهی بیاندازیم، شاید این یک خواسته کاملا طبیعی به نظر برسد و صد البته طبیعی است که وزیر خارجه رژیم اشغالگر قدس تامین "امنیت اسرائیل" را اولویت بداند ؛ ولی واقعیت های موجود، روند مذاکرات و تجاربی که فلسطینیان از گفتگو با مقامات عبری دارند، حکایت از آن دارند که هدف اشغالگران از طرح مسئله امنیت نوعی وقت کشی، بر هم زدن معادلات و بازگرداندن وضعیت به نقطه آغاز است ؛ البته دلیلش بسیار ساده است و آن اینکه عبارت «امنیت اسرائیل» از یک سو، یک اصطلاح گنگ و مبهم است و از سوی دیگر، متضمن مفاهیم بسیار می باشد تا جایی که هیچ کس بر روی این کره خاکی نمی تواند تفسیر دقیقی از این اصطلاح ارائه دهد و آن قدر تفاسیر در مورد عبارت مذکور وجود دارد که دست یابی به یک تعریف روشن از آن غیر ممکن می نماید.
به باور تمامی دولت های عبری، ابقای شهرک های صهیونیست نشین یکی از فاکتورهای اصلی در تامین امنیت رژیم اشغالگر قدس به شمار می رود و یک خط دفاع امنیتی، اقتصادی و انسانی برای آن به حساب می آید. دولت های مختلف عبری که قدرت را در اراضی اشغالی به دست گرفته اند، معتقدند تخلیه شهرک های اشغالی کرانه باختری که صدها هزار شهرک نشین تندروی صهیونیست را در خود جای داده است، امنیت «اسرائیل» را به خطر می اندازد ؛ البته تفاوتی نمی کند که این امنیت نظامی، اقتصادی و یا جمعیتی باشد. دولت های عبری در طول تاریخ شکل گیری «اسرائیل» با هر گرایش سیاسی و فکری که بودند (میانه رو و تندرو) بر حمایت از شهرک های اشغالی کرانه باختری و همچنین پشتیبانی از گله های مختلف شهرک نشینان صهیونیست تاکید می کردند و حتی با بحث در خصوص تخلیه شهرک ها مخالف بودند. ضمنا نهایت چیزی که برخی میانه روها در دولت های صهیونیستی در مورد شهرک های اشغالی موجود در کرانه باختری گفته اند، آن است که فلسطینی ها مقادیر مشابهی زمین در جاهای دیگر که یکی از آنها صحرای بی آب و علف النقب است، دریافت کنند. همان گونه که مطلع هستید، اراضی شهرک های صهیونیست نشین بسیار آباد و پر محصول است و کمربندی هایی که برای ارتباط میان این شهرک ها درست شده است، ارتباط میان بخش های مختلف کرانه باختری را قطع می کند و مساحت گسترده ای از این منطقه را مصادره می نماید.
به نظر سیاستمداران رژیم صهیونیستی این مسئله یک ضرورت است که توان ارتش این رژیم بیش از تمامی ارتش های عربی باشد که البته این یکی از سیاست های امنیتی دولت جعلی عبری به شمار می رود و از این رو، یکی از شروط اصلی که اشغالگران قدس در پیش پای ایالات متحده می گذارند، آن است که ارتش شان توانایی شکست تمامی ارتش های عربی را داشته باشد ؛ چرا که در غیر این صورت امنیت "اسرائیل" مورد تهدید واقع می شود.
بد نیست بدانید که رژیم عبری برخورداری از بمب هسته ای را نیز بخشی از امنیت خود می داند و حتی با اصل ایجاد منطقه ای عاری از سلاح هسته ای نیز مخالف است. ضمنا به باور تل آویو هر کدام از کشورهای منطقه موفق به تولید بمب هسته ای شوند، امنیت "اسرائیل" را به خطر می اندازند. پس در یک جمع بندی باید گفت که تنها در صورتی امنیت اشغالگران صهیونیست تامین می شود که "اسرائیل" تنها طرف برخوردار از بمب هسته ای در منطقه باشد.
یکی دیگر از فاکتورهایی که به نظر صهیونیست ها برای تامین امنیت "اسرائیل" مهم به نظر می رسد، آن است که هیچ کدام از چهار میلیون پناهنده فلسطینی که به خاطر اقدامات اشغالگرایانه رژیم صهیونیستی آواره کشورهای مختلف شده اند، به سرزمین خود بازنگردند. به باور سیاستمداران عبری بازگشت فلسطینیان در واقع یک بمب ساعتی است که امنیت "اسرائیل" را تهدید می کند.
یکی دیگر از مسائلی که در چارچوب حفظ امنیت "اسرائیل" برای مقامات صهیونیستی مطرح است، مسئله ثروت های آبی است. به نظر اشغالگران تنها در صورتی امنیت رژیم شان تامین می شود که کنترل منابع آبی سطحی و زیرزمینی کرانه باختری، بلندی های جولان و جنوب لبنان در اختیارشان باشد و اگر چنین اتفاقی نیافتد، امنیتش تامین نشده و مورد تهدید واقع شده است. امنیت آبی یکی از مهم ترین انواع امنیت در عصر ما است و جنبش صهیونیسم حتی پیش از شکل گیری "اسرائیل" و امضای توافق نامه سایکس ـ پیکو در خصوص تقسیم منطقه به این امر توجه داشت و از تمامی راهکارها برای گسترش مرزهای تحت قیمومیت انگلستان به گونه ای که شامل تمامی منابع آبی سطحی و زیرزمینی فلسطین، جنوب لبنان و نقاط مرزی سوریه گردد.
یکی دیگر از مسائلی که صهیونیست ها در لیست فاکتورهای لازم برای حفظ "امنیت اسرائیل" جای داده اند، مسئله قدس است ؛ چرا که اسکان در این شهر یکی از مهم ترین ابزارهایی بود که صهیونیست ها با استفاده از آن شمار زیادی از یهودیان را به مهاجرت تشویق کردند. سرزمین موعودی که جنبش صهیونیسم وعده اش را به یهودیان داده بود، بدون قدس معنایی ندارد. ضمنا اگر قدس جز مناطق تحت حاکمیت رژیم اشغالگر عبری نباشد، امنیت جمعیتی این رژیم به هم می خورد و در این حالت، اگر روند مهاجرت یهودیان به فلسطین متوقف شود، دیگر شمار فلسطینیان در طی نیم قرن با اشغالگران برابر خواهد شد و در این جاست که باید با استفاده از یک ابزار دینی مانند قدس، یهودیان را تشویق به مهاجرت کرد.
خلع سلاح و نابودی مقاومت، از بین بردن گروه های مبارز فلسطینی و تخریب اراده مقاومت ـ به نظر اشغالگران ـ اصلی ترین و محوری ترین فاکتور امنیت "اسرائیل" است و از این رو، در بند آغازین طرح نقشه راه از این مسئله صحبت کرده است تا اینکه رژیم اشغالگر عبری با ملتی گفتگو کند که فاقد سلاح و اراده است.
با توجه به تمامی مطالبی که پیش از این در باب معانی امنیت رژیم صهیونیستی رفت، باید گفت: امنیتی که وزیر امور خارجه این رژیم از آن دم می زند، نشان می دهد کنفرانس پاییز تنها برای مجبور ساختن طرف فلسطینی به پذیرش خواست اشغالگران است و دیگر معنایی برای توافق نامه صلح وجود ندارد. سوال اینجاست: این چه توافق نامه ای است که در آن به اموری همچون شهرک های صهیونیست نشین کرانه باختری، بمب هسته ای، قدس و منابع آبی پرداخته نمی شود آن هم تنها به خاطر اینکه بر اساس منطق سیاسی تل آویو این مسائل جز فاکتورهای امنیت "اسرائیل" است. چگونه است که با وجود تمامی این مسائل، باز هم افرادی مدعی می شوند رژیم عبری برای برقراری صلح می کوشد.
اصطلاح "امنیت اسرائیل" در ظاهر یک اصطلاح عادی است و امکان دارد برای هر شنونده ای قانع کننده باشد ؛ ولی اگر در عمق برداشتی که اشغالگران صهیونیست از این واژه دارند، فرو روید به طیف گسترده ای از معانی بر می خورید که غایت آن تضییع حقوق اعراب است.
اشغالگران عبری با طرح این بحث، در صدد است تا طرح صلحی را که خود می خواهد به طرف فلسطینی تحمیل کند، طرح صلحی که تحقق بخش مطامع صهیونیستی است و از این رو بود که رژیم عبری در واکنش به طرحی که دولت آمریکا در مورد تامین امنیتش پیشنهاد کرده بود، راه مخالفت را پیش گرفت ؛ زیرا امنیت در نظر این رژیم در بر گیرنده مفاهیمی است که با اصطلاح عادی امنیت متفاوت است.
در پایان باید این نکته را متذکر شویم که در اصل امنیت "اسرائیل" ـ به اعتقاد اشغالگران عبری ـ در گرو تحقق شعار صهیونیسم (از نیل تا فرات) است.

وبگردی
فیلم |  بالاخره کار بانک‌ها ربا هست یا نیست؟ | ۴۰سال است تکلیفمان را با ربا معلوم نکرده‌ایم
فیلم | بالاخره کار بانک‌ها ربا هست یا نیست؟ | ۴۰سال است تکلیفمان را با ربا معلوم نکرده‌ایم - فیلم - دکتر حمید ابوطالبی مشاور سیاسی رئیس جمهور در کافه خبر با انتقاد از اینکه در 40 سال گذشته بسیاری از مسایل مهم را تعیین تکلیف نکرده ایم می گوید: این گونه جامعه دچار سردرگمی و به سمت گناه یا بزهکاری و یا توافق بر سر گناه سوق پیدا می کند. صحبت های او را در ویدئوی زیر ببینید و بشنوید.
(ویدئو) رفع ممنوعیت صدای جواد یساری پس از ۴۰ سال
(ویدئو) رفع ممنوعیت صدای جواد یساری پس از ۴۰ سال - جواد یساری پس از ۴۰ سال با خواندن در فیلم «دشمن زن» دوباره به عرصه هنر بازگشت.این گزارش توسط تماشا تهیه و منتشر شده است. منبع
سرلشگر فیروزآبادی و ویلای 10هزار متری لواسان !
سرلشگر فیروزآبادی و ویلای 10هزار متری لواسان ! - لازم است ذکر شود جنبش عدالتخواه دانشجویی در صورت ادامه تعلل دستگاه‌های مربوطه در تخلیه ملک بیت‌المال، حق اقدامات انقلابی را برای اجبار فرد نامبرده به تخلیه ویلای لواسان، برای خود محفوظ می‌داند.
ماجرای تجاوز به 41 دختر از زبان امام جمعه ایرانشهر
ماجرای تجاوز به 41 دختر از زبان امام جمعه ایرانشهر - امام جمعه اهل سنت ایرانشهر : در ماه رمضان به ۴۱ دختر تجاوز شده که از این میان فقط ۳ دختر شکایت کرده اند.
انتشار عکس دلخراش حمید بقایی
انتشار عکس دلخراش حمید بقایی - مشاور رسانه‌ای احمدی نژاد دیشب با انتشار عکسی دلخراش از وضعیت جسمی «حمید بقایی» از بازگشت این مجرم پرونده‌ی مالی آن دولت به زندان اوین خبر داد.
سبک عجیب شوی لباس در عربستان حاشیه ساز شد!
سبک عجیب شوی لباس در عربستان حاشیه ساز شد! - در پی برگزاری نمایش مد لباس زنان به سبکی عجیب در عربستان، سر و صدای بسیاری در رسانه ها به راه افتاد. ماجرا از این قرار بود که لباسها بدون مانکن و مانند اشباح در حال پرواز با استفاده از پهباد نمایش داده شدند.
ابداع مکتب «سیاست ورزی چرخشی» به نام ولایتی
ابداع مکتب «سیاست ورزی چرخشی» به نام ولایتی - علی اکبر ولایتی، مرد 37 شغله ای که به جز حوزه دیپلماسی، سالیانیست که کارشناس ادبی، فرهنگی، تاریخی، عرفانی و ... تلویزیون نیز هست، و هر سال دهها جلد کتاب به نام او منتشر می شود. همه ی این سوابق معششع یک سو و چرخش مادام سیاسی او در حوزه های مختلف، در سوی دیگر، کار را به جایی رسانیده که ولایتی را با ابداع مکتب «سیاست ورزی چرخشی» نیز می شناسند! ولایتی در تازه ترین تغییر مواضع خود این بار برجام را که روزگاری…
صحبت های تکان دهنده مادر یکی از دانش آموزان تجاوز شده
صحبت های تکان دهنده مادر یکی از دانش آموزان تجاوز شده - در این ویدئو صحبت های تکان دهنده مادر یکی از دانش آموزان تجاوز شده توسط معلم مدرسه را مشاهده می کنید.
افشاگری پوری بنایی درباره واقعیتی تلخ از ناصر ملک‌مطیعی
افشاگری پوری بنایی درباره واقعیتی تلخ از ناصر ملک‌مطیعی - پوری بنایی به عیادت پناهی رفت و دیدارش با مرحوم ناصر ملک‌مطیعی پس از پخش نشدن برنامه‌هایش از تلویزیون تعریف کرد.
(ویدئو) آزار جنسی گروهی دانش آموزان در مدرسه‌ای در غرب تهران!
(ویدئو) آزار جنسی گروهی دانش آموزان در مدرسه‌ای در غرب تهران! - ماجرای تکان دهنده اذیت و آزار گروهی دانش آموزان یک دبیرستان پسرانه در غرب تهران وارد فصل تازه‌ای شد.
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد!
آزاده نامداری هم گزارشگر فوتبال شد! - در ادامه حضور چهره های شناخته شده در کمپین "خانم گزارشگر"، این بار آزاده نامداری مجری تلویزیون تلویزیون اقدام به گزارش فوتبال کرد. او برای این کار بازی خاطره انگیز ایران - استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 فرانسه را انتخاب کرده است که گزارش ضعیف او با انتقادات فراوانی مواجه شده است، تا حدی که وبسایت مربوط به این کمپین ویدئوی گزارش این او را از سایت حذف کرد.
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی
عکسی عجیب و جنجالی از سید ابراهیم رئیسی - عکسی از حضور سید ابراهیم رئیسی در مراسمی ویژه منتشر شده است که گفته می شود متعلق به کنفرانس افق نو در مشهد بوده است. در این عکس حرکات عجیب خانمی با لباس های قرمز، چفیه بر گردن و پرچم در دست در مقابل ابراهیم رییسی به چشم می خورد که توجه کاربران بسیاری را در شبکه های اجتماعی جلب کرده است!