چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶ / Wednesday, 21 February, 2018

معرفی آبلاردو موریلا (Abelardo Morell)؛ عکاس هنری


معرفی آبلاردو موریلا (Abelardo Morell)؛ عکاس هنری
آبلاردو موریلا در سال ۱۹۴۸ در کوبا متولد شد و دوران کودکی‌اش را در نیویورک آمریکا گذراند. وی تحصیل کرده کالج Bowdin و دانشگاه Yale است. عکس‌های آبلاردو تا به حال در گالری‌ها و موزه‌های معتبری چون موزه هنرهای مدرن Whitney، موزه هنر Metropolitan و موسسه هنر شیکاگو به نمایش در آمده است. وی همچنین مولف کتاب‌های چشم دوربین، دوربین در اتاق، چهره به چهره، camera obscura (اتاق تاریک)، ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب و کتابی از کتاب‌هاست.
عکس های آبلاردو به ما یادآور می‌شود که هنر عکاسی بیش از ابزار به نگاهِ هوشمندانه نیاز دارد و برخلاف گرایش‌های روزافزون به تکنولوژی‌های کامپیوتری، هستند هنرمندانی که با استفاده از ابزارهای قدیمی و روش‌های سنتی، عکس‌های خلاقانه‌ای را به ثبت می‌رسانند. آبلاردو مورل یکی از این هنرمندان است که با بهره برداری از اتاق تاریک -اولین ابزار ثبت تصویر- عکس‌های هنرمندانه ای را خلق کرده است.
پیدا کردن اتاق و چشم انداز مناسب اولین اقدام آبلاردو برای تهیه این عکس‌هاست. وی سپس با استفاده از یک پوشش ضخیم پلاستیکی اتاق را کاملا تاریک می‌کند و تنها از یک دریچه کوچک نور را به داخل می‌تاباند. در واقع آبلاردو با این کار یک "اتاق تاریک" درست می‌کند و خودش داخل این دوربین قدیمی می‌ایستد و با بهره گیری از نوردهی بسیار بالا از دیوار اتاق عکس می‌گیرد. این نوردهی غالبا تا ۸ ساعت به طول می‌انجامد و نتیجه، تصویری خیال انگیز و واژگون از منظره بیرون بر دیوار و وسایل اتاق است. وی تا به حال از ساختمان‌های مشهوری با همین روش عکس‌برداری کرده است.
در کنار این مجموعه که باعث شهرت آبلاردو شده است، مجموعه عکس‌هایی دیگری از کتاب‌های قدیمی وجود دارد. این عکس‌ها از زاویه‌ای خاص به سوژه نزدیک شده و در کتابی با عنوان "کتابی از کتاب‌ها " به چاپ رسیده است. یکی دیگر از مجموعه عکس‌های اخیر آبلاردو به نام "ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب" عکاسی از نقاشی‌های این کتاب در یک فضای خارجی ست.
● مصاحبه آبلاردو موریلا با دیوید کمپ
▪ به نظر می‌رسد یک جستجوی کودکانه در اغلب عکس‌ها به خصوص در کارهای اولیه شما نهفته است؛ عکاسی از اطراف خانه با سوژه‌هایی ابتدایی. ممکن است برای ما توضیح بدهید چگونه این حس در کارهای بعدی شما به خصوص مجموعه "کتاب‌ها" و "نقاشی‌ها" ادامه پیدا کرده است؟
ـ آبلاردو: حس من در مواجه با کتاب مثل یک کنجکاوی کودکانه است زمانی که برای اولین بار پدیده جدیدی را می‌بیند. من در وحله اول به کتاب از لحاظ فیزیکی، بو و شکل نزدیک می‌شوم. در عکاسی از نقاشی‌ها هم به همین ترتیب من سعی کردم آنها را از دریچه و فضای جدیدی ببینم و ثبت کنم. کودکان اکثرا به همه چیز از یک زاویه غیر رسمی و نزدیک که گاهی خنده دار به نظر می‌آید نگاه می‌کنند. من نیز تلاش کردم از نگاه رسمی و روشنفکرانه بزرگتر ها فاصله بگیرم و به نگاه کودکان نزدیکتر شود.
▪ کاملا واضح است که تولد اولین فرزندتان تاثیر زیادی برعکس‌های شما گذاشته است. پیش از آن عکس‌هایتان در چه فضا و ژانری بود و چطور این تغییر صورت گرفت؟
ـ آبلاردو: من مدت زیادی به تاثیر از کارتیه برسون، روبرت فرانک و هلن لیویت عکاسی خیابانی انجام می دادم. با تولد فرزندم مجبور بودم زمان بیشتری را در خانه بگذرانم. بنابراین به کندوکاو محیط اطرافم در خانه پرداختم. از طرفی نزدیک شدن به ابزار و وسایل خانه و از طرف دیگر مراقبت و تماس با موجودی که دوستش داشتم، راه و روش عکاسی من را تحت تاثیر قرار داد. من از منظر دوربین به او و وسایلش با صبر و حوصله بیشتر نزدیک شدم. روشی که در عکاسی خیابانی وجود ندارد چرا که همه چیز بسیار سریع اتفاق می افتد. فرزندم به من کمک کرد تا در زمانی طولانی به او و جزییات اطرافش توجه کنم؛ یک بطری شیر، اسباب بازی‌ها و حتی پوست صورت و اندامش.
▪ آیا می‌توان گفت که شما تحت تاثیر مکتب سورآلیسم قرار گرفته‌اید؟ به یاد دارم قبلا در جایی به علاقه‌تان به آثار نقاشی مارگریت اشاره کرده بودید.
ـ آبلاردو: بله قطعا من به آثار وی و مکتب سورآلیسم علاقمندم. او هنرمندی برجسته است که تلاش کرده تا با تصاویری ساده و معمولی جهانی را منقلب کند. من کارهای دالی را نیز بسیار دوست دارم.
▪ به نظر می‌رسد فرایند زمانی ثبت یک تصویر در کارهای شما به ویژه در مجموعه "اتاق تاریک"، از اهمیت زیادی برخوردار است. فکر می‌کنید آگاهی از تکنیک عکاسی شما در مخاطب تاثیر مثبت و یا منفی خواهد گذاشت؟
ـ آبلاردو: اقدامات و هماهنگی‌های زیادی پیش از گرفتن هر عکس باید صورت بگیرد. پیدا کردن جای مناسب، تاریک کردن محل عکس‌برداری و داشتن چند دستیار برای تهیه و نوردهی یک عکس که گاهی ۷-۸ ساعت به طول می‌انجامد لازمه کارهای من است. به نظرم مردم با آگاهی از تکنیک و زمانی که برای هر تک عکس گذاشته شده است احترام بیشتری برای تصاویر قائل هستند. بنابراین شاید اگر این عکس‌ها به آسانی گرفته شده بود با این بازخورد رو به رو نمی‌شدیم.
▪ به عنوان آخرین سوال، اگر قرار بود عکس‌های دیگری با این تکنیک بگیرد کدام محل را انتخاب می‌کردید؟
ـ آبلاردو: خیلی دوست دارم با بهره‌برداری از این روش از تاج محل و اهرام ثلاثه مصر عکاسی کنم. اهرام مصر برای من جذابیت و اهمیت زیادی دارد چرا که جزو اولین سوژه هایی ست که شش ماه بعد از اختراع دوربین به ثبت رسیده است. در نزدیکی این اثر تاریخی هتلی وجود دارد که احتمالا برای عکاسی من بسیار مناسب است.

ترجمه: نفیسه مطلق
وب سایت شخصی آبلاردو موریلا

منبع : سایت عکاسی

مطالب مرتبط

برای تمام زخم دیدگان جنگ


برای تمام زخم دیدگان جنگ
خیال کن بهشت نیست
جهنم نیست
بالای سر، فقط یک آسمان است
خیال کن آدم ها
زندگی شان فقط در فکر امروز می گذرد
خیال کن کشوری نیست
مسلکی نیست
چرا آدم ها باید یا بکشند یا بمیرند!
خیال بافم؟
تو هم یک روز جزو ما می شوی
دنیا می شود همانی که خیالش می کنیم.
شاید این ترانه جان لنون «Imagine» که ورودی نمایشگاه شادی قدیریان است، بهترین مقدمه برای گفت‌وگوی ما هم باشد.
این گفت و گو درباره نمایش دو مجموعه « هیچ، هیچ» و « مربع سفید» است که در گالری راه ابریشم برپا شده و نگاهی دیگر گونه است به جنگ.
شادآفرین قدیریان متولد سال ۱۳۵۳ است. وی در سال ۱۳۷۲ در رشته عکاسی دانشگاه آزاد مشغول به تحصیل شد و اولین نمایشگاه خود را در سال ۷۷ در گالری گلستان برگزار کرد. او از جمله عکاسانی است که آثارش مورد توجه فراوان قرار گرفته و نمایشگاه‌های متعددی از مجموعه عکس‌هایش، در کشورهای مختلف به نمایش درآمده‌اند.
جان لنون در این ترانه می‌گوید بیا تصور کنیم جنگ، کشتن و کشته شدن وجود ندارد. بیا خیال کنیم آدم‌ها زندگی شان فقط در فکر امروز می‌گذرد، اما شما در این دو مجموعه به جنگ عینیت بخشیده و آن را وارد زندگی امروز ما، وارد ظرف میوه و اتاق بچه کرده‌اید...
ایده اولیه پرداختن به موضوع جنگ، با این ترانه برای من شکل گرفت و دوست داشتم که حتما در نمایشگاهم باشد.
اما در پاسخ به سوال باید بگویم که تضادی بین این ترانه و عکس‌ها نمی‌بینم و فکر می‌کنم هر دو آنها ضد جنگ هستند.
من معتقدم که در زندگی روزمره همیشه با جنگ سر و کار داشته و داریم اما آنقدر به حضور و وجودش عادت کرده‌ایم که دیگر آن را نمی‌بینیم. من اینجا کمی پررنگ تر یا تبلیغاتی به آن نگاه کرده و افراد را رو در روی آن قرار داده‌ام. در واقع می‌خواهم بگویم: «ببینید و به آن توجه کنید.»
بر همین اساس ممکن است ترانه و عکس‌های من، دو حرف متفاوت بزنند، اما هر دو هم راستا هستند و یک هدف را دنبال می‌کنند که آن بیزاری از جنگ است.
می‌خواهم کمی با این حرف مخالفت کنم. بعضی از عکس بیان حماسی داشتند. انگار می‌گویند این صلح و آرامش و این زندگی زیبا در پناه نظامی گری خلق شده و این دو باید همواره در کنار هم بمانند. به عنوان مثال عکسی از یک سرویس چای خوری زیبا روی میزی کنار پنجره می‌بینیم که قمقمه سربازی در کنارش است. من از دیدن این کارها احساس خوبی داشتم و آزار جنگ را حس نکردم.
بله- عکس ها زیبا است ولی موضوعش به نظر من زیبا نیست. اتفاقا باید این عکس‌ها کاری می‌کرده که آدم حالش کمی بد بشود و بیشتر کسانی هم نمایشگاه را دیدند این حس را داشتند.
بعضی عکس‌ها، مثلا عکس ماسک ضد گاز + در اتاق کودک یا چاقوی جنگی خون آلود در کنار ظرف غذاخوری + واقعا حال آدم را بد می‌کرد.
در همه این عکس‌ها، در اوج لطافت زنانگی، عنصری از بیرون وارد شده که جای‌اش توی آن عکس نیست و به هر حال باید یک خورده بیننده را غافلگیر می‌کرد.
عکس چاقو، به این دلیل که عنصرش خشنتر از عکس‌های دیگر است و خونی روی آن ریخته شده، حرفش را صریح تر می‌گوید. ولی برای من چیزی جدا از کارهای دیگر نیست.
این عکس عنصری دارد که به هر حال یادآور جنگ و خونریزی است ولی در کنار ابزاری قرار گرفته که خیلی ظریف است و گل‌های ریزی دارد که به رنگ همان خونی است که روی چاقو ریخته. خیلی فرمالیستی به آن نگاه کردم.
▪ در بخش مربع سفید، ابزار خشن جنگی را می بینیم که با روبانی قرمز تزیین شده است. باز هم همین تضاد و غافلگیری مد نظر بوده است؟
ـ بله- در مجموعه مربع سفید، دو تا عنصر وجود دارند که خیلی با هم تضاد دارند یکی خیلی لطیف است و یکی دیگر خیلی خشن، کار کرده و خراب.
▪ باز هم می پرسم لطافت موجود در این آثار، جنگ را تقدیس نکرده است؟
ـ این موضوعی کاملا سلیقه ای است. به نظر من جنگ را تقدیس نکرده، اتفاقا بسیار درد آور است.
مثلا یک پاپیون قرمز را می بینیم که کلاه خودی + را تزیین کرده یا به بند پوتین + گره خورده، انگار یک دنیا عشق همراه کسی است که از این ابزار استفاده می کند.
ممکن است باشد... برای من هم، پشت هر کدام از این عکس ها داستانی است که شاید خیلی شخصی باشد.
در مجموع یک مضمون کلی مد نظرم بود که «بیزاری از جنگ» است برای همین ترانه جان لنون را اول نمایشگاه قرار دادم تا معلوم شود این نمایشگاه به افراد آسیب دیده از جنگ تقدیم شده و اتفاقا درست بر عکس کسانی که معتقدند عکس باید توضیح داشته باشد، من فکر می کنم اگر در قالب کلمه بتوانم چیزی را بیان کنم چرا مدیوم عکاسی را به کار ببرم، باید بنویسم یا سخنرانی کنم.
بر اساس چنین اعتقادی، خیلی نمی توانم راجع به کارهایم حرف بزنم و دوست دارم همه آزاد باشند تا برداشت شخصی خود را از عکس داشته باشند.
▪ در مجموعه «هیچ، هیچ»،فضا های متفاوتی تصویر شده. مثلا عکس سرویس چایخوری را در نظر بگیریم با عکسی از کفش پاشنه بلند قرمز رنگ... آیا با این شیوه ورود جنگ در میان طبقات مختلف اجتماعی را بیان کرده اید؟
ـ نمی دانم این طبقات چطور برای شما مجسم شده، آن سرویس چایخوری + با این کفش پاشنه بلند قرمز + برای من بیانگر طبقات مختلف نیست.
این ها همه، برای من یک زندگی است. یک زندگی واحد. چرا فکر می کنید سرویس چایخوری زندگی روزمره طبقه خاصی است. مگر ما چای نمی خوریم.
▪ چرا ولی شکل وسایلی که برای آن استفاده می کنیم متفاوت است.
ـ من این موضوع را موقع عکاسی در نظر نداشتم و شاید اتفاقی رخ داده است.
به نظر خودم، مجموعه کاملا یکدست است. شاید چیزهایی که برای عکس انتخاب کرده ام، شخصا استفاده نکنم. مثلا این کفش را نپوشم اما افراد دیگری را می شناسم که زندگی شان مثل من است و آن را می پوشند.
اگر بخواهیم عکس ها را تحلیل کنیم، شاید این که شما می گویید وجود داشته باشد اما من کلا یک زندگی را نشان می دهم.
▪ جنگ کاری مردانه است؟
ـ ممکن است کسی که به جنگ می رود مرد باشد اما جنگ همه را درگیر می کند.
فکر کنم همه مان آن عکس را دیده باشم که در حلبچه، بچه ایی با عروسکش توی خیابان افتاده است.
آن بچه هم به اندازه مرد خانواده اش با جنگ درگیر شده است.
▪ بهتر است بپرسم این ابزار جنگی نشان دهنده حضور مرد در این خانه است؟
ـ به هر حال چون این عکس ها را یک زن گرفته، سلیقه زنانه یا رد پای آن زنی که در پروژه های قبلی من بوده، این جا هم دیده می شود اما به نظرم نباید در این عکس‌ها دنبال مرد یا زن گشت.
من این مجموعه را چند وجهی می بینم. یکی معنی عمومی جنگ است که در وهله اول به ذهن می رسد. معنی دیگری که این مجموعه عکس‌ها برای من دارد، همان جنگ خانگی است که در میان نسل ما زیاد است.
▪ چطور شد که این مجموعه شکل گرفت؟
ـ اول، خیلی روی این موضوع فکر کردم و چیزی حدود یک سال و نیم با آن سر و کله می زدم. بعد وقتی عکاسی را شروع کردم ، می دانستم که می خواهم چه کار کنم. این طور نبود که من چیز هایی را بردارم و جاهای مختلف خانه بگذارم و بعد بگویم:«اه این خوب شد» و بعد عکاسی کنم. شاید بهتر است بگویم من مثل نقاش ها برخورد می کنم و کادر عکس در ذهنم می آید. این عکس ها در ذهنم مجسم شد. بعد رفتم وسایلش را پیدا کردم و عکاسی فقط هفت روز طول کشید که آن هم صرف چیده مان و تغییر دادن نور و کارهای از این قبیل شد. خیلی چیز های دیگر هم در ذهن داشتم که نتوانستم پیاده کنم چون مثلا آن ابزار جنگی خاص را نتوانستم پیدا کنم.
مثل بقیه عکاس ها که توی دوربین نگاه می کنند و یک چیزی را پیدا کرده و عکس می گیرند رفتار نمی کنم چیدمان تک تک عکس ها، در تمام مجموعه هایم برنامه ریزی دارد و ساخت و ساز قوی آنها از همین جا ناشی می شود.


وبگردی
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش
بار دیگر زیر گرفتن ماموران پلیس با ماشین سواری توسط دراویش - باز هم زیر گرفتن ماموران امنیتی و نیروی انتظامی توسط یک ماشین دیگر سواری توسط اراذل خیابان گلستان هفتم
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران
حمله با اتوبوس به مأموران پلیس در پاسداران - کی از دراویش گنابادی با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در خیابان پاسداران تهران / گفته میشود تعداد شهدای ناجا در حمله آشوبگران فرقه ضاله گنابادی و حامیان نورعلی تابنده به ۴ تن رسیده است.
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای
لحظه مواجهه وزیر راه با خانواده قربانیان سانحه هواپیمای - به دنبال سقوط هواپیمای تهران-یاسوج ویدیو لحظه مواجه خانواده های جانباختگان را با وزیر مشاهده می کنید.
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو
حمله با چاقو به یک راننده سر پارک خودرو - تصاویری دردناک از حمله مرد موتور سوار با چاقو به یک مرد راننده در حضور همسر و فرزندش در شهرستان داراب استان فارس را در ویدئوی زیر می بینید. به نظر میرسد این اتفاق در پی جرو بحثی بر سر پارک کردن وسایل نقلیه روی داده است!
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟ - آنچه مشخص است جمهوری اسلامی ایران باید تصمیم مشخص و درستی درباره سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی بگیرد. دیگر نمی‌توان با این روش تعقیب و گریزی با این مسئله برخورد کرد. دیگر نمی‌توان ورزشکاران را از مقابله با کشتی‌گیران اسرائیلی باز داشت و در برابر رسانه‌های جهانی گفت به خاطر مصدومیت در میدان حاضر نمی‌شویم و در داخل جشن بگیریم که ما عزت‌مان را حفظ کردیم و...
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد !
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد ! - شب گذشته مراسم اکران فیلم بلوک 9 خروجی 2 به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی محمدرضا شریفی نیا و نیز فیلم شاخ کرگدن در پردیس سینمایی ملت برگزار گردید.
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه - سخنرانی پرحاشیه احمدی نژاد در مقابل دادگاه بقایی
    معرفی شغل پرستاری برای صبورها
    مشاغل زیادی هستند که ما آن‌ها را به درستی نمی‌شناسیم. آدم‌های زیادی هم هستند که هنوز جویای شغل مناسب هستند. ما شما را با برخی از این مشاغل آشنا می‌کنیم.