دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ / Monday, 19 February, 2018

معرفی کامران عدل


معرفی کامران عدل
«می‌گفتند بچه برو درس بخوان دکتر شو، مهندس شو، آدم شو.
من؟!
من نه درس خواندم، نه آدم شدم... عکاس شدم
و زندگی کردم.»
این خلاصه زندگی کامران عدل است از زبان خودش.
ما، به بهانه برگزاری نمایشگاه «نیم قرن حرکت»، که آثار پنجاه سال فعالیت او را در برگرفته، به دیدارش رفتیم و گپ و گفتی داشتیم.
آنچه می‌خوانید حاصل بخشی از آن عصرانه پاییزی است.
▪ کامران عدل چرا اینقدر جنجالی حرف می‌زند؟ پشت هر مصاحبه‌ای که از شما منتشر می‌شود، کلی آدم دلخور می‌شوند.
ـ اگر به خاطر حرفی که می‌زنم، عده‌ای ناراحت می‌شوند، خوب بشوند. مساله‌ای نیست. من با برادر خودم شهریار عدل سر تاریخ عکاسی داد و فریاد دارم.
من که نیامده‌ام اینجا محبوبیت پیدا کنم تا رییس جمهور عکاسی ایران شوم.
چند وقت پیش در تبریز، دیدم یک کارخانه چرم سازی قدیمی را داده اند به دانشگاه هنر و یک فردی آمده و ساختمان مهملی آن جا ساخته است.
سازنده هم باد در غبغب آمد که بله، این ساختمان من است.
به حرف کشیدمش و پرسیدم این ستون ها چیست؟ اینجا چیست و آنجا چیست؟ و آخر سر گفتم تو خجالت نمی‌کشی که محیط را اینجوری خراب کرده‌ای و آمدم بیرون.
بعد فردی دنبال من آمد و گفت این فرد از دست شما خیلی دلخورشده برو از دلش در بیار.
من هم رفتم و گفتم آقا ببخشید که من این حرف را به شما زدم.
گفت مساله‌ای نیست من هم از عکس‌های شما خوشم نمی‌آید!
مساله ما دقیقا این است. جامعه ما دوست دارند پشت سر هم حرف بزنند. دوست ندارند شما باز و روشن صحبت کنید.
اگر من کار کسی را نقد می‌کنم و می‌گویم کارش مهمل است، زبان دارد، عقل دارد، چشم و گوش دارد و می‌تواند جواب من را بدهد. در این صورت بحثی ایجاد می‌شود که در هر صورت سازنده است.
اما اینجا، متاسفانه، این اتفاق نمی‌افتد.
▪ گاهی هم بحث به راه می‌افتد، مثلا وقتی درباره حراجی‌های دبی حرف زدید.
ـ بله- در مورد حراجی‌های دبی گفتم همه دروغ و ساختگی است بعد بعضی‌ها ناراحت شدند و پاسخ‌هایی به دنبال آن آمد که هیچ کدام درست و قانع کننده نبود که در مطلب دومم به آن اشاره کردم.
▪ این بحث که به راه افتاد، نتیجه‌ای داشت؟
ـ بله- می‌دانید چقدر ایمیل از سراسر دنیا به من رسید که دست مریزاد کامران عدل، و چقدر ایمیل به روزنامه رسید؟
من احساس می‌کردم که هنرمندان ایرانی، چه عکاس و چه نقاش، بد جوری تحت تاثیر قرار گرفته بودند. مخصوصا نسل جوان که فکر می‌کردند دیگر راه به جایی ندارند. آنها فقط می‌شنیدند که یک فردی رفته و اثرش را با ارقام کلان میلیون دلاری به فروش رسانده است. اما نمی‌دانستند که همین فرد، اینجا در یک گالری درجه سه نمایشگاه می‌گذارد. من هم اتفاقی دیدم. دانشجوهای خود من نمایشگاه گذاشته بودند رفتم و دیدم بله فلان آقا هم آنجاست.
من شفاف گفتم که چه اتفاقاتی در این حراجی‌ها رخ می‌دهد و چطور قیمت بازی می‌شود. کاری که چندان عاقبت خوبی هم ندارد. مخصوصا الان و با این رکودی که در اقتصاد دنیا به وجود آمده، خود دلالان هم نگران اند که ، چطور می‌توانند کارها را با این قیمت‌ها، به فروش برسانند. [در همین رابطه + + + + +]
▪ در یک مصاحبه دیگر گفته بودید عکاسی در ایران با من شروع شد. راستش این حرف به دو دلیل برای خیلی تعجب آور بود. اول اینکه معنی و مفهوم این جمله مبهم است و دیگر اینکه کامران عدل چه نیازی به القابی چون اولین، آخرین و یا پایه گذار بودن دارد؟
ـ من در موقعیت و شرایط آن مصاحبه، این حرف را زدم. بعد هم چرا حرف ام را نگویم...
محمد فرنود، بعد از آن مصاحبه از من پرسید چرا این حرف را زده‌اید و من گفتم برای اینکه تو نبودی که ببینی عکاسی خبری قبل از انقلاب چگونه بود. کاوه گلستان نسل دوم ده سال بعد از من است. او ۱۳۵۷ شروع کرد در حالی که من ۱۳۴۷ عکاسی خبری می‌کردم.
بارها و بارها گفته‌ام که ما، نسل اول، چهار نفر بودیم رضا نور بختیار، مسعود معصومی، فرید سینمایی و من. آنها رفتند دنبال عکاسی تجاری و من آمدم طرف مردم و عکاسی خبری واجتماعی.
یکی از شاگردان شهریار عدل هم از اینکه از کار علی خان حاکم تعریف کرده بودم خوشش نیامده و گفته بود چون این فرد نسبت خانوادگی با ما دارد از او تعریف کرده‌ام.
این بی انصافی است. علی خان حاکم اولین عکاس تحصیلکرده ایران بوده و کاری که او انجام داده در عکاسی ایران نظیر ندارد. آلبومش الان در دانشگاه هاروارد است و توی آلبوم خانه روی سرشان گذاشته‌اند.
▪ میانه‌تان با عکاسان دیگر چگونه است؟
ـ عالی است. من با هیچ کس مشکل ندارم به جز یک نفر. آن هم به این دلیل که عکاس نیست. کسی است که کار یک دانشجو را به نام خودش چاپ می کند.
▪ چرا باید فرد با فرد درگیر بشود؟
ـ پس چه کار باید کرد؟ کی باید از عکاسی در این مملکت حمایت کند؟
یک مثالی می‌زنم. عکاسان جوان نمی‌توانند از امکانات گالری ها استفاده کنند، چون همه ماهی گنده می‌خواهند.
▪ پس برای اینکه یک عکاس جوان معروف بشود چه باید کرد؟
ـ یک راه این است که مرکزی درست کنیم و آنجا، آدم‌هایی باشند که تشخیص بدهند کار یک عکاس خوب است و می‌توان آثارش را به نمایش گذاشت.
اگر روابط سالم نباشد، آنجا اگر باز سرو کله این فرد پیدا می شود و باز باند خود را وارد می کند و همین داستان دوباره تکرار می شود. ، آن وقت چه کار باید کرد که یک عکاس جوان مستعد و خوب، که عضو باندی نشده است، معروف بشود.
▪ اگر واقعا چنین روابطی می‌بینید چرا جدی تر و منسجم تر با آن برخورد نمی‌کنید؟
تا جایی که بتوانم برخورد می‌کنم. به همه می‌گویم، اعتراض می‌کنم، به روزنامه ها می‌کشم. این جواب سوال اول شماست. جنجالی صحبت می‌کنم برای اینکه جریان، جنجالی است.
چند بار پیشنهاد شد که بیایید عضو فلان انجمن عکاسی بشوید. گفتم نمی‌شوم چون در این صورت جزو باند شما می‌شوم و مجبورم از هر کاری که می‌کنید، حمایت کنم.
من به سهم خودم سایت ایران جوپ «Iran Journal Of Photography» را راه انداختم ولی هزینه اش زیاد بود، وقت زیادی هم می گرفت و یک نفری از عهده‌اش بر نمی‌آمدم.
▪ با این وضع موجود، به نظر شما چه کار باید کرد تا یک عکاس جوان مستعد و خوب، مطرح بشود؟
ـ باید تعریف مان از عکس و عکاس درست شود.
چند وقت پیش، برای گرفتن جواز کار و راه اندازی یک گالری از من کمک خواستند.
آن موقع میانه من با آقای سمیع آذر خوب بود و سی ثانیه هم طول نکشید که جوازش را گرفتم.
بعد به آن خانم پیشنهاد دادم که بیایید کار گالری را با سعید صادقی که عکاس جنگ است، آغاز کنید. عکس‌ها را بزرگ کنید تا بیننده عکس و کار عکاس را حس بکنند.
گفت:«نه من می خواهم عکس های آقای کیارستمی را بگذارم.»!
یک روز دیگر گفتم خانم یک نمایشگاه از این عکاس جوان ها، از این بچه های با استعداد برگزار کنید.
گفت: «حتما ، ولی باید در این نمایشگاه چندتا عکس اساتید هم بگذاریم...»!
آمدم بیرون ودیگر پایم را توی آن نمایشگاه نگذاشتم. چون نگاهشان به این کار، بورژوا مابانه است.
▪ چرا کار سعید صادقی را پیشنهاد دادید؟
ـ نگاه مردم به عکس خیلی خنثی است. به نظر من، باید آن را تغییر داد. ما دو وجهه داریم. یکی عکس‌هایمان است، که مردم می بینند و یکی خودمان که هیچ کس نمی‌بیند. نمی‌بینند که توی آن جریان ما چه کشیدیم و کجا بودیم.
من می‌خواهم افرادی که می‌آیند توی گالری، حس کنند که این عکاس چه زندگی‌ای کرده است.
سعید صادقی عکسی دارد از فردی که با دو عصا زیر بغل، از خاکریزی بالا می‌رود. در حالی که پای قطع شده‌اش هنوز باند پیچی است. یعنی تازه عمل کرده است اما جبهه را ترک نکرده است.
موقع شروع جنگ امریکا، مجموعه عکس‌هایی از سعید صادقی را باعنوان Don’t cry for me Saddam Hussein، در سایت «ایران جوپ» گذاشته بودم. از پاریس با ما تماس گرفتند که این شاهکارها مال کی است.
عباس کیارستمی دوست من است و خیلی هم کارهایش خوب است. موقع هم که خیلی معروف نبود و در گالری گلستان نمایشگاه گذاشته بود، عکاس خوبی بود اما آن چیزی که من از عکاسی می‌بینم او نمی‌بیند.
من می‌خواهم مردم عکس‌های صادقی را ببینند و موی تنشان سیخ بشود. من می‌خواهم مردم فکر نکنند ما یک مشت آدم «لای زرورق پیچیده» ایم و می‌خواهم ببینند و بدانند که ما، در هر صورت در مقایسه با خودشان، آدم‌های خارق العاده‌ای هستیم.

گیتا جاودانی

منبع : سایت عکاسی

مطالب مرتبط

عکاسانی که نام و نانشان سیاه است‌


عکاسانی که نام و نانشان سیاه است‌
عکس، یکی از سریع‌ترین راه‌های انتقال مفاهیم و در عین حال سهل‌الوصول‌ترین آنهاست. کافی است دکمه را بفشاری تا یک واقعیت را برای همیشه به تصویر بکشی.
اما آن که سهم جهان اسلام از این هنر در وانمایی واقعیت‌های موجود چقدر است را باید از رفتار‌های تصویری آژانس‌های عکس در جهان‌غرب در نمایاندن این چهره سراغ گرفت. کافی است تنها چند روز به عکس‌هایی که یکی از این آژانس‌های خبری روی خروجی خود قرار می‌دهد، دقت کرد تا به طور واضح دید که چرا اکنون ذهنیت بصری جهان غرب با واقعیت‌های کنونی جهان اسلام تطابق ندارد.
تصویری خشن و در عین حال سیاه که باعث شده مسلمانان که بخش عظیمی از جمعیت کنونی جهان را نیز تشکیل می‌دهد در عین اکثریت، در اقلیت قرار بگیرد.
این یک واقعیت است که تصویر دنیای اسلام با تمام زیبایی‌ها، رنگ‌ها و تمام شفافیت خویش اکنون در ذهن بسیاری از مردمان جهان کدر است؛ موضوعی مهم که بخشی از آن به نشناختن فرهنگ مسلمانان از سوی عکاسان غیرمسلمان از این قشر برمی‌گردد و بخش عظیم‌تری از آن متاسفانه به نگاه غیرواقعگرایانه عکاسان مسلمان و حتی بومی کشور‌های اسلامی که همخوان با سیاست‌های آژانس‌های خبری به انعکاس سیاه این واقعیت‌ها می‌پردازند.
این روزها نمایشگاه آثار نخستین دوسالانه عکس جهان اسلام در نگارخانه ملی ایران برپاست. در این نمایشگاه بسیاری از عکاسان و غیرعکاسان مسلمان و غیرمسلمان خواسته‌اند نگاه خویش را از جهان اسلام با دیدی دیگر به تصویر بکشند؛ نگاهی روشن و مثبت از جهان اسلام که تنها برای برگزیده شدن در نمایشگاه‌هایی از این دست وجود دارد و پس از آن به فراموشی سپرده می‌شود.
به این دو مورد خوب توجه کنید تا ببینید این مهم در کشوری همچون ایران با تمام حاشیه‌های منفی خبری که درباره آن در رسانه‌های غرب وجود دارد، به چه میزان پررنگ می‌نمایاند و تیشه‌ای است که بر قلب فرهنگ اسلامی ایرانی این کشور هر روز فرود می‌آید.
چندی پیش، نمایشگاهی در سرسرای موزه لوور از عکاسان ایرانی برپا شد که حتی وزیر فرهنگ فرانسه را به آنجا کشاند، در این نمایشگاه مجموعه عکس‌هایی از زنان ایرانی به نمایش درآمده بود؛ زن‌هایی با چادری سیاه و کدر که روی صورت خود رنده‌ای آهنی یا اره نگه داشته بودند.
نکته جالب‌ این که این نمایشگاه با هزینه یک مرکز دولتی در آنجا برگزار شده بود.
از سویی دیگر، سال گذشته در حاشیه چهاردهمین نمایشگاه مطبوعات، سخنان یکی از مسوولان آژانس‌های خبری غرب در ایران قابل توجه بود. وی عقیده داشت که بسیاری از سیاه‌نمایی‌های تصویری که از سوی عکاسان بومی ایرانی گرفته می‌شود به طور قطع، خواسته آژانس‌های متبوع نبوده و بسیاری از عکاسان ایرانی شاغل در این آژانس‌های خبری، خودخواسته به سیاه‌نمایی رویداد‌های خبری و غیرخبری ایران می‌پردازند تا لابد با این سیاه‌نمایی برای خویش نامی و نانی بیش فراهم کنند.

توانایی تفکر نقادانه
تفکر نقادانه، توانایی تحلیل اطلاعات و تجارب است آموزش این مهارت، ما را قادر می سازد تا در برخورد با ارزشها و فشار گروه همسالان مقاومت کنیم و از آسیب های ناشی از آن در امان بمانیم …
وبگردی
حمله با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در پاسداران
حمله با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در پاسداران - کی از دراویش گنابادی با اتوبوس به مردم و مأموران پلیس در خیابان پاسداران تهران / گفته میشود تعداد شهدای ناجا در حمله آشوبگران فرقه ضاله گنابادی و حامیان نورعلی تابنده به ۴ تن رسیده است.
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟
اگر «عدم رویارویی با حریفان اسرائیلی» آرمان ماست چرا پنهانی و دزدکی؟ - آنچه مشخص است جمهوری اسلامی ایران باید تصمیم مشخص و درستی درباره سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم صهیونیستی بگیرد. دیگر نمی‌توان با این روش تعقیب و گریزی با این مسئله برخورد کرد. دیگر نمی‌توان ورزشکاران را از مقابله با کشتی‌گیران اسرائیلی باز داشت و در برابر رسانه‌های جهانی گفت به خاطر مصدومیت در میدان حاضر نمی‌شویم و در داخل جشن بگیریم که ما عزت‌مان را حفظ کردیم و...
خوشحالی عجیب معاون رئیس‌جمهور از افزایش هزینه سفر به خارج از کشور !
خوشحالی عجیب معاون رئیس‌جمهور از افزایش هزینه سفر به خارج از کشور ! - دولت - معاون رئیس‌جمهور با بیان اینکه نوسان قیمت ارز کلا آزار دهنده است، گفت: افزایش قیمت ارز به لحاظ محاسبه عددی هزینه تمام‌شده سفر به خارج از کشور را افزایش می‌دهد.
ویدئو / حضور خانواده مسافران هواپیمای یاسوج در محل حادثه
ویدئو / حضور خانواده مسافران هواپیمای یاسوج در محل حادثه - برخی از خانواده‌های مسافران هواپیمای تهران - یاسوج که صبح یکشنبه (۲۹ بهمن) در ارتفاعات سقوط کرد، در حوالی مناطق احتمالی وقوع حادثه حضور یافته‌اند تا از نزدیک در جریان عملیات جست‌وجوی لاشه هواپیما قرار بگیرند. نیروهای حاضر در محل نیز برای آنها توضیح می‌دهند که چرا کار این عملیات با دشواری‌هایی مواجه است.
اسنادی که نشان می دهد فرودگاه یاسوج رادار ندارد
اسنادی که نشان می دهد فرودگاه یاسوج رادار ندارد - رضا رشیدپور در برنامه حالا خورشید از اسنادی رونمایی کرد که نشان می دهد، فرودگاه یاسوج علیرغم تکذیب مسئولان، رادار و تجهیزات کافی برای فرود امن هواپیماها ندارد. گفته می شود یکی از دلایل دخیل در سقوط هواپیمای تهران - یاسوج فعال نبودن رادار فرودگاه یاسوج بوده است.
سقوط «خرمشهر»، هواپیمایی که چندین سال زمین‌گیر شده بود!
سقوط «خرمشهر»، هواپیمایی که چندین سال زمین‌گیر شده بود! - رویدادی که در بطن آن، هواپیمای ATR شرکت آسمان قرار داشت که با کد EP-ATS رجیستر شده و مسئولان شرکت هواپیمایی آسمان بر آن نام «خرمشهر» را گذارده بودند. نامی که هدف از انتخاب آن هرچه بوده، حتما یادآوری سقوط خرمشهر در ابتدای جنگ تحمیلی نبوده است. رویدادی که ساعاتی پیش بار دیگر رخ داد؛ این بار با سقوط هواپیمایی که خرمشهر نام داشت.
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد !
بدل ایرانی آنجلینا جولی رونمایی شد ! - شب گذشته مراسم اکران فیلم بلوک 9 خروجی 2 به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی محمدرضا شریفی نیا و نیز فیلم شاخ کرگدن در پردیس سینمایی ملت برگزار گردید.
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه
اظهارات جنجالی احمدی نژاد در مقابل دادگاه - سخنرانی پرحاشیه احمدی نژاد در مقابل دادگاه بقایی