شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷ / Saturday, 23 February, 2019

نگاهی به مجموعه شعر گروس عبدالملکیان؛ سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند


نگاهی به مجموعه شعر گروس عبدالملکیان؛ سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند
<سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند> سومین مجموعه شعر گروس عبدالملکیان است که شعرهای ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ این شاعر را در خود جای داده و به وسیله انتشارات مروارید روانه بازار کتاب شده است. اینکه شاعر نامی بلند را برای کتابش انتخاب کرده می‌تواند جای تامل و تاویل داشته باشد؛ نامی که چندان واضح نیست و به نظر سایه‌ای از شعرهای اوست که بر جلد کتاب منعکس شده است:
<گیرم که مشت‌هایمان زمین را بلرزاند / ماهی در قفس می‌افتد / قناری در تنگ / تکان‌های گهواره هم / تابی‌ست میان دو اندوه.( >سطرها... صص ۶۰-۶۱)
گروس در <پرنده پنهان> و <رنگ‌های رفته دنیا( >که دفترهای آغازین شعر او را دربر می‌گیرد) نشان داد که می‌‌خواهد شاعری خاص و متفاوت باشد و به هر کشف و تصویری رضایت ندهد. ساده حرف می‌زند و در پی پیچیدگی‌ها و پوشیدگی‌هایی که غالبا تصنع و تعقید را به همراه دارند نیست:
<فراموش کن / مسلسل را / مرگ را / و به ماجرای زنبوری بیندیش / که در میانه میدان مین / به جست‌وجوی شاخه گلی‌ست.(>پرنده پنهان،۱۱)‌ ص ۵۴)
یا: <به شانه‌ام زدی / که تنهایی‌ام را تکانده باشی / به چه دل خوش کرده‌ای؟/ ! تکاندن برف / از شانه‌های آدم برفی؟( >رنگ‌های رفته دنیا،۲۲)‌ ص ۱۲)
زبان، نخستین نشانه‌ای است که مخاطب با آن روبه‌رو می‌شود. خیال، اندیشه، عاطفه و موسیقی عناصری هستند که ذهن شاعر در فرآیندی ناخودآگاه و به تعبیری الهامی به ساحت زبان احضار می‌کند و بدین‌ترتیب تصاویر جان می‌گیرند و سایه‌هایشان بر دیواره ذهن هر مخاطب به شکلی منعکس می‌شود. این انعکاس خارج از دخل و تصرف شاعر صورت می‌گیرد و به عبارتی در ذهن هر مخاطب تجسم خاص خود را می‌یابد و هرکس از آن به شکلی یا شیئی تعبیر می‌کند.
در واقع مخاطبان به مثابه همان کسانی هستند که در غاری گرفتارند و روی آنها به درون غار است و پشت سرشان آتشی افروخته که به درون پرتو انداخته است و هرکس یا هر چیزی که می‌گذرد سایه‌اش به درون غار می‌افتد و کسانی که در غار نشسته‌اند سایه‌ها را می‌بینند و گمان می‌کنند حقیقت همان است که آنها می‌بینند. می‌توان غار را به دنیا مانند کرد و مردم دنیا را به کسانی که در این غار گرفتارند. سایه‌هایی هم که به سبب روشنایی آتش دیده می‌شود، مانند چیزهایی است که از پرتو خورشید پدیدار می‌شود اما آن چیزها هم مانند سایه‌ها حقیقت ندارند و حقیقت، مثل است که انسان تنها به قوه عقل و سلوک خاص می‌تواند آنها را ادراک کند. پس افلا‌طون عالم ظاهر یعنی عالم محسوس و آن چیزی را که عامه درک می‌کنند مجاز می‌داند و حقیقت در نزد او عالم معقولا‌ت است که عبارت از مثل باشد.۳۳)‌
البته شاعر به‌سادگی نمی‌تواند به این مرتبه از تعبیه کشف و شهود در شعرش دست یابد؛ مرتبه‌ای که بتواند اندیشه‌هایش را بسان سایه‌ای که هرکس از آن به شکلی یا شیئی راه ببرد، بر دیواره ذهن مخاطبان منعکس کند: <انسان و ابر / در هزار شکل می‌گذرند.( >سطرها...، ص ۴۷)
گروس عبدالملکیان در همین دو سطر به این نکته توجه نشان داده است که هیچ وضعیت و موقعیتی در عالم ثابت نیست و آنچه هست در معرض تغییر و تحول و تبدیل است.
البته طبیعی است که همه آنات و حالا‌ت شعر بر مدار دریافت‌های شخصی و تاویلی نمی‌گذرد. اما شعرهایی موفق‌ترند که پا را از دایره کشف‌های ثابت و دریافت‌های یکسان فراتر می‌گذارند و دائم در حال دگرگونی و دگردیسی‌اند:
-< ببخشید این بلیت...؟ - / پس گرفته نمی‌شود. / پس بادها رفته‌اند؟/ ! پس این درخت / به زرد ابد محکوم شد؟/ ! و قاصدک‌ها / آنقدر در کنج دیوار ماندند / که خبرهایشان از خاطر رفت؟- / / ! بیهوده مشت به شیشه‌های این قطار می‌کوبی/ ! بیهوده صدایت را / به آن سوی پنجره پرتاب می‌کنی / ما / بازیگران یک فیلم صامتیم.( >سطرها...، صص ۵۴-۵۵)
یا نگاه کنید به شعر <موزه> که ازجمله شعرهای موفق این مجموعه است: <مطمئن باشید / دیگر از درون تهی شده‌ام / می‌توانید / مرا از کاه پر کنید / / بگذارید کنار سر آن گوزن / یا / نزدیک خرس قطبی خشک شده / روبه‌روی در / / بنویسید / خودم / خودم را اهدا کرده‌ام / / از تاریخ خجالت می‌کشم / مرا در زیست‌شناسی بررسی کنید.( >سطرها...، صص ۶۵-۶۶)
در شعر، خیال نقش اصلی و محوری را برعهده دارد و در واقع هم او است که زبان را با خود به جاهایی می‌برد که گاه به کلی دست نخورده و بکر است. در این جابه‌جایی است که زبان نقش اصلی خود را (که همان روزمرگی و تکرار است) از دست می‌دهد و نقش تازه‌ای به خود می‌گیرد. انگار اندیشه و احساس دیگری در او حلول می‌کند. یا گویی روح تازه‌ای به کالبدش می‌دمند: <بر دیوارها بریز / از سقف سیم روییده است / / گل‌هایی از فلز / شکوفه‌هایی از کاغذ / پروانه‌ای از مگس / چرخ می‌زند میان اتاق / / از آشپزخانه به هال می‌آیم / تا دشت را روشن کنم.( >سطرها...، ص ۸۰)
به این ترتیب اندیشه، خیال، عاطفه و موسیقی هرکدام دربردارنده نقش‌هایی هستند که به نوبه خود حس‌ها و حالت‌های زبان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند و به اصطلا‌ح آن را از حالت عادی و اعتیادی خارج می‌کنند. کافی است یکی از این نقش‌ها خارج بزند یا بازی ضعیفی ارائه دهد. در چنین حالتی نقش‌های دیگر هر قدر هم که قوی ظاهر شوند، باز هم نمی‌توانند آن ضعف را بپوشانند.
در شعر گروس عبدالملکیان این ضعف در موارد انگشت‌شماری متوجه خیال‌پردازی شاعر است. یعنی شاعر به عمد تصویری ارائه می‌دهد که با هیچ تاویلی جور درنمی‌آید. به نظر می‌رسد این ضعف بیش از همه ناشی از ذهنیت‌گرایی شاعر به هنگام آفرینش چنین تصاویری است: <و دریای شهرمان / چنان خسته‌ست / که عنکبوت / بر موج‌هایش تار می‌بندد.( >سطرها...، ص ۳۵)
هرچند در بیشتر موارد خیال‌پردازی نقطه قوت و مرکز ثقل زیبایی شعرهای عبدالملکیان به حساب می‌آید. تا آنجا که شاعر ما را در برابر تصاویری قرار می‌دهد که به ندرت می‌توان نمونه‌های آن را در شعر شاعران گذشته و حال پیدا کرد. به عبارت دیگر می‌توان گفت گروس در این نوع شعرها از خیال‌پردازی‌ها و گرته‌برداری‌های متداول و مرسوم یا حتی غیرمعمول فاصله گرفته است:
<درخت را می‌فهمم / که بارها پاییز و زمستان و بهار را دویده است / و دیگر / میوه‌هایش را پنهان می‌کند / / در زمستان / کلا‌غ می‌دهد / در بهار / گنجشک.( >سطرها...، ص ۷۳-۷۴)
یا: <اگر دست من بود / به خورشید مرخصی می‌دادم / به شب اضافه‌کار/ ! سیگاری روشن می‌کردم / و با دود / از هواکش کافه بیرون می‌رفتم... / مه می‌شدم در خیابان‌ها / که لا‌اقل / این همه گم شدن را / اتفاقی کنم.( >سطرها...، ص ۷۶)
نشانه دیگری که در شعر گروس عبدالملکیان باید به آن پرداخته شود، لحن شعرهای او است که ملهم از عاطفه شاعر است؛ عاطفه‌ای که رنگ و بوی دیدنی‌ها و شنیدنی‌های اطراف شاعر را به خود گرفته و ناگزیر همان را بروز می‌دهد. در واقع شاعر خود را در معرض حس‌ها و حالت‌های جامعه و جهان پیرامونش قرار می‌دهد و درصدد بروز و ظهور آنها به گونه‌ای درونی‌شده برمی‌آید. لحن شعرهای عبدالملکیان در بیشتر موارد منبعث از درد است؛ دردهایی که غالبا عینی و بیرونی هستند و در حالت‌های مختلف و به اشکال و انحای گوناگون بر شاعر ظاهر می‌شوند:
<و درد / که این بار / پیش از زخم آمده بود / آنقدر در خانه ماند / که خواهرم شد / / با چرک پرده‌ها / با چروک پیشانی دیوار / کنار آمدیم / و تن دادیم / به تیک‌تاک عقربه‌هایی / که تکه‌تکه‌مان کردند / پس زندگی همین‌قدر بود؟/! انگشت اشاره‌ای به دوردست/ برفی که سال‌ها/ بیاید و ننشیند؟( >سطرها...؛ صص ۹-۱۰)
از این نظر شعر گروس بیش از همه به شعر فروغ نزدیک است، به‌گونه‌ای که گاه شعرهای او دقیقا همان لحنی را به خود می‌گیرد که ما در شعرهای فروغ با آن مواجه‌ایم. حتی ضرباهنگ و موسیقی واژه‌ها تداعی‌گر شعرهای آشنای فروغ است: <در من صدای تبر می‌آید/! آه، انارهای سیاه نخوردنی بر شاخه‌های کاج/ وقتی که چارفصل به دورم می‌رقصیدند/ رفتارتان چقدر شبیه‌ام بود.( >سطرها...، ص ۱۱)
که یادآور لحن بعضی از شعرهای <ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد> فروغ است: <وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود/ و در تمام شهر/ قلب چراغهای مرا تکه‌تکه می‌کردند.../ وقتی که زندگی من دیگر/ چیزی نبود، هیچ‌چیز به جز تیک‌تاک ساعت دیواری/ دریافتم که باید، باید، باید/ دیوانه‌وار دوست بدارم.( >ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد،۴۴)‌ صص۶۱-۶۲)
علا‌وه بر لحن، به لحاظ محتوا نیز گروس در پاره‌ای از شعرهایش تحت تاثیر فروغ است: <و کاش آنکه استخوان‌هایم را می‌لیسید/ شعرهایم را از بر نبود.( >سطرها...، ص۳۶)
<و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمی‌ست/ که همچنان که تو را می‌بوسند/ در ذهن خود طناب ‌دار تو را می‌بافند.( >ایمان بیاوریم...، ص۳۱)
از محتوای شعرهای عبدالملکیان برمی‌آید که به فلسفه علا‌قه‌مند است و درواقع این دانش از منابع مورد مطالعه اوست. البته این بدان معنا نیست که فلسفه به عنوان تافته جدابافته‌ای خود را بر شعر گروس تحمیل کرده باشد، بلکه فلسفه نیز مانند بسیاری دیگر از منابع الهام شاعر، چنان جذب جان شعر شده که به ندرت گوشه‌ای از آن شعر بیرون زده و در قاب نگنجیده است. فلسفه مدعی شناخت حقایق و هدف غایی زندگی است. بر همین اساس است که شاعر مخاطب را در مقابل شکل‌های غریبی از زندگی و چون و چراهای آن قرار می‌دهد؛ بی‌آنکه خود تصور واضحی از این شکل‌ها داشته باشد یا پاسخ روشنی به این پرسش‌ها بدهد: <برگشتم/ و نقطه‌ای بیشتر برابرم نبود/ آن‌قدر دور شده بودم/ که زمین/ نقطه‌ای بیشتر نبود.( >سطرها...، ص ۱۶)
یا: <باد، / رفتن بود/ زندگی،/رفتن بود/ آمدن،/ رفتن بود/ / انسان و ابر/ در هزار شکل می‌گذرند.( >سطرها...، ص ۴۷)
یا: <این خط زرد/ دیگر به خورشید نمی‌رسد/ می‌توانی سفید شوی:/ قنداق کودکی در لا‌به‌لا‌ی خنده‌ها/ یا پارچه‌ای که مرگ را در آن پیچیده‌ایم/ چند ایستگاه فاصله چیزی نیست/ جاده‌ها به جایی نمی‌روند/ وگرنه مسافران/ به خانه‌هایشان بازنمی‌گشتند.( >سطرها،... ص ۶۱)

مهدی مظفری‌ساوجی
پی‌نوشت‌ها:
۱- پرنده پنهان، گروس عبدالمکیان، تهران: دفتر شعر جوان، ۱۳۸۱.
۲- رنگ‌های رفته دنیا، گروس عبدالملکیان، تهران: آهنگ دیگر، ۱۳۸۳.
۳- سیر حکمت در اروپا، محمدعلی فروغی، تهران: هرمس، ۱۳۸۳، ص ۲۹-۳۰، نقل آزاد از نگارنده.
۴- ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد، فروغ فرخزاد، تهران: مروارید، ۱۳۷۷.

منبع : روزنامه اعتماد ملی

مطالب مرتبط

یک و یک می شود یک

یک و یک می شود یک
نوشتن داستانی که قهرمان آن در دوران مقاومت فرانسه زندگی می کرده و برای آزادی جان داده است کار دشواری نیست.
دشوار نوشتن داستانی است که قهرمان آن در عصر حاضر زندگی کند و در برابر مسائل چندجانبه و پیچیده امروز تصمیم بگیرد.
(ژان پل سارتر)
«گوشه نشینان آلتونا» آخرین نمایشنامه سارتر است که در شهریور ۱۳۸۶ با ترجمه ابوالحسن نجفی توسط نشر نیلوفر به چاپ رسیده است. این اثر که پیرامون موضوع جنگ جهانی دوم است و مسائل، مشکلات و مصائب انسان های پس از جنگ را نشان می دهد، اثری ضدجنگ و تا حدودی فلسفی به شمار می رود. آخرین باری که این نمایشنامه در ایران به چاپ رسید به سال ۱۳۵۲ برمی گردد که چاپ دوم آن توسط نشر نیل با همین ترجمه منتشر شد. سارتر در این نمایشنامه بلند، به موضوعی خطیر روی آورده است که در آن ارزش های حماسی با ارزش های نمایشی به خوبی پیوند می یابد و این گفته مشهور «همینگوی» که همه نویسندگان بد عاشق حماسه بوده اند را نقض می کند. گوشه نشینان آلتونا نوشته یی ارزشمند، فاخر و بلندپایه است که بر محور احساس گناه همه انسان ها در برابر جنگ و سرگشتگی دلهره آور کسانی که میان تردیدها و وسوسه های وجدان خود و اطاعت کورکورانه نظامی، میان خشونت و ندامت شقه شده اند دور می زند. نسلی که در باطن از کشتار نازی ها دچار ندامت و احساس گناه است و خود را با سرزنش نسل جوان تر روبه رو می بیند، نسلی که از گذشته بزرگانش شرمنده است و نمی تواند به آنچه پیشینیان برایش به میراث گذشته اند افتخار کند. «هیندنبورگ فون گرلاخ» مردی ثروتمند و صاحب صنایع کشتی سازی است. او که سال ها با استبداد با دختر و دو پسرش رفتار کرده، اکنون به علت سرطان حنجره در شرف مرگ است. پسر دومش «ورنر»، عروسش «یوهانا» و دختر شوهرنکرده اش «لنی » را گرد هم می آورد و دستورهای خود را به آنان ابلاغ می کند تا شاید بتواند سنت های خانوادگی را حفظ کند. هیندنبورگ پیر کارخانه های خود را به ورنر واگذار می کند. این پسر از خود می پرسد چرا این میراث به برادر بزرگ ترش «فرانتس» نرسیده است؟ اما رازی در خانه نهفته است.
فرانتس از سال ۱۹۴۵ به دلایلی پیچیده و گنگ، خود را در طبقه بالای خانه پدری زندانی کرده است. خواهرش لنی هر روز پنهانی خوراک اندکی به او می رساند و فرانتس جز با لنی با هیچ کس حرف نمی زند و حاضر به دیدار دیگری نیست. نخستین باری که فرانتس احساس گناه می کند، زمانی است که پدرش مخفیگاه مردی یهودی را که به وی پناه آورده به نازی ها لو می دهد و باعث مرگ یهودی می شود، این جوان دستخوش ندامت سپس به جبهه جنگ روسیه می رود و در آنجا دست به کشتار و شکنجه پارتیزان های روسی می زند تا خود را به خود دلیر بنمایاند و احساس گناهش را پنهان سازد. پس از پایان جنگ و اشغال هامبورگ توسط متفقین، فرانتس به اتهام جنایت جنگی تحت تعقیب قرار می گیرد. وی در مخفیگاه خود از ترس، پشیمانی و شرمساری دیوانه می شود؛ ترس از پیروزی متفقین بر آلمان و محاکمه و مجازات، پشیمانی از کارهای ناشایست خود برای رژیم هیتلری و شرمساری به سبب گناه پدرش که سازنده اصلی کشتی های جنگی برای نازی ها بود. وی با لباس نظامی پاره پاره و مدال هایی که بر سینه دارد، می کوشد تا حرمان و شرمساری خود را در احساس گناه جمعی آلمان ویران شده از بمباران غرق سازد. او زیر سایه عکسی که از هیتلر بر دیوار اتاقش زده همچون نمادی درهم شکسته، مجنون و محتضر از پیشوای آلمان نازی در گریز از خود، به گوشه اتاق محقرش پناه می برد. فرانتس در کابوس های خودساخته اش کودکان آلمانی را می بیند که چون سگ از میان زباله ها چیزی برای خوردن می جویند. او نمی خواهد بداند که اوضاع دگرگون شده، آلمان دوباره به رفاه رسیده است و دیگر ملت ها همچنان چشم به آنان دارند چرا که در این صورت پایه های توجیهی که برای خود ساخته است درهم می ریزد. سرانجام فرانتس به انگیزه و عشق یوهانا که خود قربانی پیامدهای جنگ و خانواده «فون گرلاخ» است از مخفیگاهش بیرون می آید و با واقعیت ها و دگرگونی های دهه ۵۰ و پیشرفت آلمان روبه رو می شود. او که دیگر انگیزه یی برای ادامه گوشه نشینی ندارد، پدر را ترغیب می کند که با هم خودکشی کنند، آن هم نه به وسیله سلاح بلکه با اتومبیل «پورشه» و دست آخر نیز لنی به احترام خاطره برادر، جای او را در بالاخانه می گیرد و گوشه نشین می شود. و بدین سان نمایش سارتر پایان می گیرد. نمایشی از اندیشه ها، عواطف، آرزوها و کابوس های انسان که هدفش همچون نمایشنامه های برشت روایت رویدادها، نشان دادن شخصیت ها و همزمان، تکان دادن تماشاگر است. بسیاری از منتقدان، گوشه نشینان آلتونا را برترین نمایشنامه سارتر می دانند. در این نمایشنامه گفت وگوها موجز و حیرت انگیز است و شخصیت ها به گونه یی مشخص به نمایش درمی آیند. در نمایشنامه های سارتر شخصیت ها نیستند که موقعیت را خلق می کنند بلکه موقعیت هایند که شخصیت ها را می آفرینند. از همین روست که سارتر همواره قهرمانان خود را در لحظه انتخاب قرار می دهد، لحظه یی که به دنبال آن باید دست به عمل زد و این عمل همیشه با اضطراب همراه است.
قهرمان های سارتر دنیا را سیاه می بینند. هر چه را که می نگرند بی فروغ است، به هر جا که رو می آورند ناکای و تیره روزی است و زندگی گویی اتاقی است که روزنه یی به بیرون ندارد؛
قهرمان رمان «تهوع» در زندگی پناهی نمی یابد و حاصل او از گذران زندگی جز بیهودگی نیست.
قهرمان «دیوار» یک زندانی محکوم به مرگ است که تا مرگ فاصله چندانی ندارد و تنها چیزی که می تواند او را نجات دهد، خیانت است. قهرمانان نمایشنامه «دربسته» دوزخ را در وجود یکدیگر می بینند و هر یک از آنها مزاحم دیگری است. قهرمان «دست های آلوده» به خیال انجام وظیفه یی اجتماعی وادار به آدم کشی و سپس از این کار رویگردان می شود، اما در همین حال به خاطر حسادتی ناشی از احساس جنسی، آدم می کشد.
و قهرمان «گوشه نشینان آلتونا» سال ها در اتاقی مرموز در به روی خود می بندد و با این تصور نادرست که هنوز کودکان آلمانی چون سگ ها از میان زباله چیزی برای خوردن می یابند، می کوشد بر احساس گناه و شرمساری از جنایت هایی که انجام داده، چیره شود.
و این دورنمایی است که از ادبیات اگزیستانسیالیستی سارتر در ذهن می ماند؛ اضطراب، نفرت و وحشت.

وبگردی
گاف حسین شریعتمداری با کامپیوتر 30 میلیونی آمریکایی
گاف حسین شریعتمداری با کامپیوتر 30 میلیونی آمریکایی - مدیر مسئول کیهان در حالی مدعی است که سیستم «مکینتاش» بیش از ۴۰ سال است که در کیهان مورد استفاده قرار می‌گیرد که این سیستم اساسا از سال ۱۹۸۴ یعنی ۵ سال پس از انقلاب تولید و نمی‌توانسته است زودتر از این تاریخ در کیهان مورد استفاده قرار گیرد.
آقای روحانی! نمی دانید یا تجاهل می کنید؟ /  دلار تک نرخی 4200 ! گوسفند بوئینگ سوار ! پراید ...
آقای روحانی! نمی دانید یا تجاهل می کنید؟ / دلار تک نرخی 4200 ! گوسفند بوئینگ سوار ! پراید ... - اخیراً رئیس جمهور حسن روحانی در توضیح علت قاچاق گفته است: علت قاچاق ارزانی است، وقتی جنسی در داخل ارزان است و در خارج گران، خود به خود قاچاق آن به خارج صورت می گیرد. به عنوان مثال چون الان گوشت در عراق گران تر از ایران است، از کشورمان به آنجا قاچاق می شود. درباره قاچاق بنزین نیز همین موضوع مصداق دارد.
راز میتوانیم موشک و نمیتوانیم خودرو در اقتصاد است
راز میتوانیم موشک و نمیتوانیم خودرو در اقتصاد است - مشکل تولید فقط به سطح فناوری مربوط نیست. ما می‌توانیم یک وسیله و کالای باکیفیت بالا را تولید کنیم، ولی با قیمت بسیار گران که خریداری نخواهد داشت. در واقع اگر بتوانیم چنین کالایی را وارد کنیم در مقایسه با تولید آن به شدت به‌صرفه است. ولی در جریان تولید موشک با وضعیت دیگری مواجهیم. اول اینکه موشک را بدون قید و شرط نمی‌فروشند یا برخی کشور‌ها به دلایل امنیتی علاقه ندارند که در تامین نیازشان به این کالا‌ها…
جمهوری اسلامی عمق حکمرانی اقتصادی ندارد
جمهوری اسلامی عمق حکمرانی اقتصادی ندارد - برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شب گذشته با حضور عادل پیغامی اقتصاددان و سیداحسان خاندوزی عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد.
کپی‌برداری «عین‌به‌عین»
کپی‌برداری «عین‌به‌عین» - انتظار می‌رفت که علیخانی هم در قسمت اول برنامه «عصرجدید» به کپی بودن «عین‌به‌عین» برنامه‌اش و شباهت آن با برنامه مشهور «گات تلنت‌ آمریکایی» اشاره کند و در مقایسه‌ای از ویژگی‌های احتمالاً متفاوت نسخه ایرانی این برنامه بگوید؛ علیخانی اما ترجیح داد در این زمینه حرفی نزند!
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان - مراسم استقبال از رئیس جمهور در سفر به استان هرمزگان.
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی!
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی! - در ویدیویی که در فضای مجازی داغ شده شاهد پخش کیک 40 سالگی جمهوری اسلامی
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو - چند سالی است از جمله روزهای اخیر که با نزدیک شدن به مقاطعی از جمله دهه‌ی فجر، شبکه‌های تلویزیونی فارسی خارج کشور مانند بی‌بی‌سی و من‌وتو مستندهایی از زمان انقلاب پخش می‌کنند که جزو آرشیو صداوسیما بوده است ولی تا امروز مشخص نشده است که چطور و توسط چه کسانی به دست آنها رسیده است؟
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد - دیدار و سلام نظامی فرماندهان نیروی هوایی ارتش به سیداحمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد انتقادهایی را در پی داشته است.