یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ / Sunday, 17 February, 2019

نقش یهودیان در بحران مالی دنیا


نقش یهودیان در بحران مالی دنیا
در یک نظرسنجی که اخیرا به وسیله «مجمع ضد افترا» ADL انجام شده نتایج بدست آمده اشاره به این دارد که رفتارهای یهودی‌ستیزی در ۷ کشور اروپایی به دلیل اثرات بحران مالی و حمله نظامی اسرائیل علیه فلسطینی‌ها افزایش یافته است.
ADL، که یک موسسه آمریکایی ـ یهودی است، از ۳۵۰۰ نفر واجد شرایط در ۷ کشور اروپایی و از هر کشور ۵۰۰ نفر و در فاصله زمانی ۱ دسامبر ۲۰۰۸ تا ۱۳ ژانویه ۲۰۰۹ این نظرسنجی را انجام داده است. این کشورها عبارتند از اتریش، فرانسه، انگلیس، مجارستان، لهستان، اسپانیا و آلمان.
بر این اساس، بیش از ۴۰ درصد شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی اعتقاد دارند که یهودی‌ها قدرت بیش از حدی را در تجارت جهانی دارا هستند. همچنین ۳۱ درصد افراد بالغی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند یهودی‌ها را به دست داشتن در بحران مالی متهم می‌کنند. تقریبا بیش از نیمی از جواب‌دهندگان به این نظرسنجی، بر این باورند که یهودی‌های کشورشان، بیشتر از کشور خودشان به اسرائیل وفادارند.
این نظرسنجی تایید می‌کند که یهودی‌ستیزی هنوز در اذهان خیلی از اروپایی‌ها زنده است. «ابه فوکسمن» مدیر بین‌المللی مجمع ضد افترا می‌گوید: به دنبال ادامه‌دار بودن بحران مالی جهانی، اعتقاد شدید به تاثیر بیش از حد یهودیان در تجارت جهانی و مال در دنیا این موضوع آزار دهنده، نگران‌کننده و خطرناک شده است.
در اواخر سال گذشته میلادی مجمع گزارش داد که به علت بحران مالی در آمریکا، سمت‌ها و شغل‌های یهودی ستیزی افزایش قابل توجهی در مجامع ضد یهودی داشته است.
طعنه‌ها و سرزنش‌ها بر ضد یهودیان در میان عموم مردم بالا رفته است، با این اتهام که یهودیان دولت را کنترل کرده و بیش از هرکس دیگری در نظام مالی امریکا نفوذ دارند و این نفوذ و سیطره در جهت تحقق اهداف سیستم جهانی یهودی قدم برمی‌دارد.
به قول ADL بازداشت «برنارد مدوف» سرمایه‌گذار مشهور یهودی، که مبلغ ۵۰ میلیارد دلار را از سرمایه‌گذاران کلاه‌برداری کرده بود نیز سبب شد که این گلایه‌ها و انتقادات بالا بگیرد. در جامعه آمریکا گفته می‌شود که هیچ فرد یا شرکتی غیر از یهودی‌ها نمی‌توانست کلاهبرداری با این حجم انجام دهد.
ADL می‌گوید: «پست و سمت‌های مهم و عالی که در اختیار یهودیان است باعث گمانه‌زنی‌های بد در رابطه با دزدی و اختلاس این افراد نیز شده است».
گزارش مجمع می‌افزاید: «در خیلی از وبلاگ‌ها نیز این حرف‌ها و حدیث‌ها در رابطه با دست داشتن یهودی‌ها در این بحران بالا گرفته و در سایت‌ها و چت‌روم‌ها نیز اوضاع همین گونه است».
و در پایان «مجمع ضد افترا» به این موضوع پرداخته که یهودیان همواره قربانی اول در همه بحران‌ها هستند و انگشت‌های اتهام به سوی آنها نشانه می‌رود، ولی این بار کلاه‌برداری مدوف و این موضوع که پشت خیلی از کلاهبرداری‌ها و اختلاس‌ها، مشاوران یهودی قرار دارند، توفانی سهمگین علیه یهودیت ایجاد کرده است. (۱)
شاید اگر این نظر سنجی در کشورهای اسلامی انجام می‌شد، نتایج آن مورد توجه قرار نمی‌گرفت زیرا اعتقاد مسلمانان بر این است که پشت هر توطئه‌ای جهانی، سازمان‌های یهودی ‌صهیونیستی قرار گرفته‌اند. اما این نظر سنجی در کشورهایی انجام شده که دولت‌های آن حامیان اصلی رژیم صهیون بوده و یهودیان در پیکره حکومتی آنان نفوذ بسیاری دارند. اما چرا اقشار مختلف مردم مسیحی، این چنین علیه یهودیان برآشقته‌اند.؟ چرا اروپائی‌ها یهودیان را در بحران مالی اخیر مقصر می‌دانند و تمام بدبختی‌های خود را به پای آنان می‌نویسند.؟ آیا این انتقادات ناشی از هیجانات «یهود ستیزی» است یا بر حسب پیشینه رفتار یهود در اروپا و آمریکا شکل گرفته است.؟
برای دست یافتن به پاسخ مستند و مستدل، بررسی تحرکاتِ پیدا و پنهان شبکه درهم تنیده یهود در سده‌های اخیر گریزناپذیر است. زیرا بدون توجه به سابقه قبلی این پرونده اقتصادی، امکان صدور کیفرخواست برای آن مسیر نمی‌باشد. پس باز می‌گردیم به قرن پیشین و دوره‌ای که «ورنر سومبارت» و «ماکس وبر» تحقیقات و مطالعات خود را با هم آغاز نمودند تا تاثیر شگرفی در تفکر سیاسی اقتصادی آلمان گذارند. معمولاً هر کدام از این دو، اولین کسی بود که آخرین کارهای آن دیگری را می‌دید. این هم‌کاری و هم‌فکری تا هنگامی ادامه یافت که این دو به دلایل اجتماعیِ تکوین سرمایه‌داری مدرن علاقمند شدند. وبر می‌اندیشید که حضور «پیورتین‌ها» در این عرصه بسیار موثر بوده و به همین دلیل در سال‌های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵م کتاب «اخلاق پروتستانی و روح سرمایه‌داری» را در توضیح نظریه خودش نوشت ، اما سومبارت معتقد بود این نقش را یهودیان بیش از پیوریتن‌ها به عهده داشته‌اند. «یهودیان و حیات اقتصادی مدرن» پاسخ سومبارت به وبر بود و شرح نظریه او در این خصوص که در سال ۱۹۱۱م در آلمان به چاپ رسید.
سومبارت در این کتاب از یهودیان به عنوان اصلی‌ترین چهره‌ها، که در تاسیس و فعالیت‌ «بازار سهام» نقش مهمی داشتند. نام برده و می‌نویسد: یهودیان بودند که به بازار سهام و معاملات آن جنبه ویژه‌ای بخشیدند و در واقع بنیان‌گذاران بورس یازی در آینده شدند و عملاً بورس بازی را رواج دادند. سهم آنان در رشد بازار بورس، تخصصی بود که در دلالی و نیز در تمهیدِ پیش فروش داشتند.
او ادامه می‌دهد: در اواخر سده هیجدهم میلادی این حقیقتی مورد قبول همگان بود که یهودیان پیشه بورس بازی و سهام را ابداع کرده بودند. نیکلاس مایز وان هالی در نیمه دوم سده هفدهم می‌گوید که یهودیان از اصلی‌ترین چهره‌های دارای سهام بودند. کمی بعد آنها را به عنوان سرمایه‌گذاران بزرگ شرکت هند شرقی هلند می‌بینیم. این را دوپینتو شهادت می‌دهد و در مورد نقش یهودیان در شرکت هند غربی نیز نامه مدیران شرکت خطاب به فرماندار آمستردام را داریم که از او می‌خواهد تا به یهودیان در مستعمرات این شرکت اجازه اقامت بدهد. چون آنها سرمایه‌گذاری‌های گزاف و چشمگیری در سهام این شرکت انجام داده‌اند.
همچنین گزارش مستندی در دست داریم که به احتمال زیاد توسط سفیر فرانسه در لاهه، به عنوان گزارش به دولت خود در سال ۱۶۹۸ نوشته شده که او در آن به صراحت خاطر نشان می‌کند که یهودیانِ حرفه بازارِ سهام را کاملاً در دست گرفته و طبق خواسته‌های خود، آن را گسترش و توسعه می‌دهند. در برجسته‌ترین بخش این گزارش آمده است: در هلند یهودیان قدرت قابل توجهی دارند و بر اساس پیش‌بینی‌ها قیمت سهام این بازار آن چنان متغیر است که در طی روز چندبار بالا و پایین و این دست و آن دست می‌شود و این دست به دست شدن‌ها را نباید تجارت سالم نامید. بلکه بهتر است آن را شرط‌بندی یا قمار خواند و یهودیانی که بر این نوع معاملات تسلط دارند، انواع و اقسام دوز و کلک را بلد هستند که در برخورد با آدم‌های عادی، هرچقدر هم که زرنگ باشند، سوار می‌کنند... دلالان و کارگزاران یهودی بازار سهام، در نوع خود در دنیا نظیر ندارند و از همه باهوش‌ترند و هر کدام انواع سهام و بورس شرکت‌های مختلف را در مقیاسی عظیم و خیره کننده در اختیار دارند.
سومبارت سپس بازار سهام کشورهای مختلف را بررسی نموده و میزان نفوذ اقتصادی یهودیان را در آن عرصه به چالش کشیده است. وی در خصوص بازار سهام لندن می‌نویسد: «سولومون دورمیدو در سال ۱۶۵۷ درخواست کرد تا به عنوان عضو هیات‌مدیره بازار سهام که یهودیان به طور رسمی به آن راه نداشتند، پذیرفته شود. ظاهراً قانونی که این ممنوعیت را (برای یهودیان) برقرار کرده بود، فراموش شده بود. به هرحال، در اواخر سده هفدهم میلادی بازار سهام انگلیس که از سال ۱۶۹۸ به این سو به عنوان راسته سهام مشهور شده بود، سرشار از یهودیان بود. تعداد آن‌ها چنان زیاد شده بود که گوشه خاصی از ساختمان بازار سهام به عنوان گذر یهودیان نامیده می‌شد و یکی از نویسندگان آن دوره نوشته است که بازار سهام لندن مملو از یهودیان است.
از معروفترین دلالان یهودی آن عصر مداینای ثروتمند است که بانک دار شخصی ژنرال مارلبرو بود و سالانه شش‌هزار پوند به او مقرری می‌داد و در عوض، تازه‌ترین اخبار جنگ، اول از همه به دست او می‌رسید. اولین پدران و بنیان‌گذاران بازار سهام، با تمام دوز و کلک‌های بالا و پایین بردن قیمت‌ها، ارسال گزارش‌های جعلی از جبهه‌های جنگ، ایجاد انواع حقه‌های مالی در پشت‌پرده و نظایر آن آشنا بودند و از آنها به بهترین وجهی به نفع خود استفاده می‌کردند.(۲)
مناشه لوپز از دیگر هم‌کیشان مداینای بود که او نیز بعد از پخش خبر جعلی مرگ ملکه و اضطراب و آشوبی که مدت کوتاهی سراسر انگلیس را در بر گرفت، پول هنگفتی از راه خرید تمامی سهام حکومتی که قیمت آنها در اثر انتشار این شایعه به شدت افت کرده بود، به جیب زد.»
پاریس شهر دیگری است که سومبارت به آن توجه نموده و می‌نویسد: «اگر هم در این شهر دلالی سهام و خرید و فروش آن انجام می‌گرفت، این امر مدیون یهودی‌ها بود.» او از خیابان کنکامپوا نام می‌برد که تعداد زیادی از یهودیان در آن زندگی می‌کردند و مرکز معاملات بازار سهام بود. وی اشاره می‌کند، کنکامپوا که بعدها به بدنامی شهره شد و شیادان و کلاه‌برداران فراوانی در آن پیدا می‌شدند با فردی به نام جان لاو در ارتباط بودند، که به احتمال زیاد یهودی بوده است.
در مورد برلین در آلمان هم می‌توان گفت که بازار سهام این شهر از بدو تاسیس، یک نهاد یهودی بوده است. از چهار رئیس بازار سهام، دونفرشان یهودی بودند و از مجموع بیست و سه مدیر بازار سهام، ده‌ نفرشان یهودی بودند. البته این ده نفر آشکارا یهودی بودند و به آن اعتراف داشتند، متاسفانه غیر ممکن است که بتوان دریافت چندتن از ایشان اجداد یهودی داشتند یا خودشان در ابتدا یهودی بودند و سپس تغییر دین داده بودند.
جالب است که اروپائیان قرن ۱۷ نیز مشابه فرزندان خود در قرن ۲۱ می‌اندیشیدند. سرپرستی اموال و املاک براندنبورگ در سال ۱۶۷۲م از این شکایت می‌کند که «یهودیان لقمه‌های نان را از گلوی سایر ساکنان این منطقه بیرون کشیده‌اند.»
در سال‌های ۱۷۱۲ و ۱۷۱۷ ساکنان شهر قدیمی ماگبورگ از پذیرش یهودیان در میان خود سرباز زدند و علت آن را چنین عنوان می‌کردند: «به این خاطر که رفاه شهر و موفقیت و کامیابی بازرگانان آن، به این نکته وابستگی دارد که نباید اجازه داد هیچ فرد یهودی در این‌جا وارد عرصه کسب و کار و تجارت شود.» ساواری نیز در کتاب خود می‌نویسد: یهودیان به این شهره‌اند که بازرگانان موفقی هستند، اما اگر قرار بود که آدم‌های حقه‌باز و ریاکاری نباشند، دستیابی به این شهرت بسیار دشوار بود.» (۳)
سومبارت در صفحه ۲۵۴ کتاب خود، علت این نوع رفتارهای اقتصادی یهودیان را در نوع جهان بینیِ اعتقادی آنان که برگرفته از ایدئولوژی توراتی و تلمود است، دانسته و می‌نویسد: «مسیحیِ مومنی که به اخذ ربا عادت کرده، در بستر مرگ می‌کوشد تا این بهره‌های گناه‌آلود را از خود دور کند تا بتواند به آرامش روحی دست یابد. اما یهودیِ مومن چه حالی دارد؟ او در بستر مرگ، به صندوقچه‌های مملو از این بهره‌ها می‌نگرد که از مسیحیان یا مسلمانانِ نیازمند اخذ کرده است و از مشاهده آنها دلشاد و دلگرم می‌شود. چون هر سکه‌ای که به دست آورده، مطابق فرامین و احکامی است که به او گفته شده و در واقع قدمی است که او در راه خدای خود برداشته است.»
به نظر می‌رسد اکنون برای خوانندگان، نتایج نظرسنجی ADL در اروپا ملموس باشد و قابل درک است که چرا اروپائیان در بحران اقتصادی اخیر، انگشت اتهام را به طرف یهود نشانه گرفته‌اند. چرا یهودیان را علت سقوط ارزش سهام خود در بازارهای بورس اروپا و آمریکا می‌دانند. چرا هنوز هم مانند سال ۱۶۹۸ م معتقدند که یهودیانِ حرفه‌ی، بازار سهام را کاملاً در دست گرفته و طبق خواسته‌های خود، آن را گسترش می‌دهند.

ع. آزاد
منابع و توضیحات:
۱) این گزارش در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ توسط پایگاه اطلاع‌رسانی شبکه بین‌المللی خبر انگلیسی(دفتر بیروت) منتشر شده است.
۲) تبلور فریب‌های اقتصادی یهود را می‌توان در فیلم «مردی که زیاد می‌دانست» مشاهده نمود؛ هر چند که در این فیلم اشاره‌ای به یهودیان نمی‌شود. مردی که زیاد می‌دانست در ایام جنگ تحمیلی ساخته و پخش شد.
۳) مصادیق مورد اشاره از سومبارت در این کتاب قابل دسترسی است که خواندن آن به علاقمندان توصیه می‌گردد: سومبارت ورنر، (۱۳۸۴)، یهودیان و حیات اقتصادی مدرن، ترجمه رحیم قاسمیان، چاپ اول، تهران: نشر ساقی.

منبع : سایت تابناک

مطالب مرتبط

کمک نقدی یا کالایی

کمک نقدی یا کالایی
چندی پیش هیات وزیران تصویب كرد تا به بخش بزرگی از جامعه (اگر اشتباه نكنم قریب به ۹میلیون نفر) به عنوان كمك، كالابرگ خرید كالاهای مصرفی و ضروری اعطا كند.
هدف از این اقدام حمایت از بخش‌های آسیب‌پذیر جامعه بود. اخیرا نیز «صندوق مهررضا» ضمن اعلام احتمال افزایش وام ازدواج، سیاستی جدید مبنی بر اعطای دو سوم این مبلغ را به صورت كالا اتخاذ كرده است. یكی از توجیهاتی كه برای این كار اعلام شده، حمایت از صنایع داخلی بوده است.
اگرچه دو حمایت یاد شده با هم تفاوت‌هایی دارند، اما انگیزه سیاستگذار در هر دو مورد یكی است و آن هم حمایت از قشرهای نسبتا ضعیف جامعه است. در این مقاله در مورد درستی یا نادرستی این كار سخن گفته نخواهد شد، بلكه نوع حمایت انتخاب شده محل بحث است. سوال این است كه آیا حمایت نقدی روش مناسب‌تری برای تحقق اهداف حمایت‌گری سیاستگذار است یا پرداخت كالایی؟
جواب این مساله در اقتصاد خرد روشن است. در اقتصاد خرد بر اساس روابط ریاضی و منحنی‌های مطلوبیت، نشان داده می‌شود كه پرداخت نقدی بیش از معادل كالایی آن به افزایش مطلوبیت مصرف‌كنندگان می‌انجامد. در این تحلیل فرض آن است كه تبدیل كالا به پول نقد تقریبا بدون هزینه است. حال اگر توجه كنیم كه تبدیل كالا به پول نقد هزینه‌هایی دارد، آن وقت مشكل تشدید خواهد شد. به عنوان مثال زوج جوانی را در نظر بگیرید كه یك اجاق گاز هدیه دریافت می‌كنند، اما به هر دلیلی آنها خواستار مدل دیگری هستند.
باید این اجاق گاز را با پرداخت هزینه‌ای به مراكز فروش منتقل كرده و ضمن دادن تخفیف قابل توجهی معادل نقدی آن را به‌دست آورد تا بتواند مدل مورد نظر خود را خریداری كند. روشن است كه هزینه مبادله ای كه به این زوج تحمیل می‌شود از مزایای هدیه كسر خواهد شد در حالیكه اگر از همان ابتدا به آنها پول نقد پرداخت می‌شد قادر بودند تا مدل مورد نظر خود را خریداری كنند و هزینه‌ای بابت تعویض نپردازند.
در مورد كالابرگ كالاهای مصرفی و ضروری نیز وضع برهمین منوال است. تصور فرمایید كه این كالابرگ‌ها برای خرید كالاهایی چون شكر، گوشت و مرغ باشد كه جزو نیازهای ضروری است. اگر نیاز همه به این كالاها قطعی باشد تفاوتی میان پرداخت نقدی و كالایی از طریق كالابرگ وجود نخواهد داشت اما وجود انبوه افرادی كه در مراكز خرید چون فروشگاه‌های رفاه و شهروند خواستار مبادله بن‌های خود هستند و كسانی كه در گذشته كوپن كالاهای اساسی خود را مبادله می‌كردند همگی قراینی است كه نشان می‌دهد نیازهای افراد جامعه از این كالاهای اساسی یكسان نیست. حال كه قرار است چنین كالابرگ‌هایی در مقیاس وسیع عرضه شود باید انتظار داشت كه بازار مبادله این كالابرگ‌ها مجددا رواج یابد. سوالی كه به صورت طبیعی به ذهن می‌رسد این است كه چرا سیاستگذاران ما نسبت به پرداخت نقدی اكراه دارند و معمولا روش پرداخت كالایی را با رغبت بیشتری قبول می‌كنند؟ متاسفانه یك ذهنیت غلط و در عین حال پدرسالانه ریشه چنین سوگیری‌هایی به سمت پرداخت كالایی است. این مساله به خصوص در مورد اقشار فقیر با شدت بیشتری صادق است. معمولا گفته می‌شود كه اگر پرداخت نقدی به خانوارهای فقیر انجام شود این پول‌ها حیف و میل خواهد شد یا صرف اعتیاد و مسائلی از این دست می‌شود. اغلب چنین دیدگاه‌هایی با نقل داستان‌ها و مواردی عینی همراه می‌شود تا توجیه بیشتری بیابد.
نخست باید توجه داشت كه اولا نیازهای مصرفی برای هر انسان در اولویت قرار دارد. لذا در مقیاس وسیع یعنی ۹ میلیون نفر نمی‌توان ادعا كرد كه بخش بزرگی حاضر شوند تا گرسنگی و سوء‌تغذیه را تحمل كرده اما پول خود را صرف امور بی‌حاصل كند. به عبارت دیگر فرض رفتار عقلایی چنان فرض قوی است كه نمی‌توان بسادگی آن را در مورد خانوارهای فقیر نادیده گرفت یا انكار كرد.
علاوه بر آن هر كس درك بهتری نسبت به نیازهای فردی خود دارد و بهتر از هر كس دیگر می‌تواند نیازهای خود را شناسایی كند. اگر خانواده‌ای فقیر بدهكار است و بابت این بدهی تحت فشار قرار دارد روشن است كه هر نوع كمك را به پول تبدیل خواهد كرد تا قرض خود را ادا كند چرا كه برای او پرداخت بدهی‌ها اولویت بیشتری نسبت به مصرف كالاهای اساسی خواهد داشت. هرچقدر هم كه دولت سعی كند با دادن كالا آنها را به مصرف این كالاهای اساسی وادارد، با مبادله آنها در بازار تلاش می‌كنند پول لازم را فراهم كرده و قرض خود را پرداخت كنند. تنها نكته این است كه در این حالت به دلیل آنكه باید هزینه مبادله را تحمل كند منفعت كمتری از كمك دولت خواهد برد.
نكته سومی‌ كه ذكر آن مفید است این كه، معمولا برخی حوادث كه حكم استثناء را دارند بیشتر در خاطر می‌ماند. سقوط هواپیما واقعه خاصی است كه توجه را جلب می‌كند اما پرواز روالمند هواپیما مساله جدیدی نیست و در خاطر نمی‌ماند. غالبا مواردی كه یك فرد معتاد از طریق اجحاف موجب شده تا حداقل درآمد یك خانواده حیف و میل شود جزو استثناء‌ها هستند و البته بهتر در خاطر می‌مانند و بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند در حالیكه میلیون‌ها خانواده فقیری كه به درستی از كمك‌های دریافتی خود بهره‌مند می‌شوند مورد بی توجهی قرار می‌گیرند چرا كه كاری عادی را انجام می‌دهند. متاسفانه به لحاظ روانی تاثیر این استثناها قوی تر از موارد عادی است كمااینكه با سقوط هواپیماها افكار عمومی‌بیشتر معطوف به بركناری مسوولان می‌شود اما چند برابر شدن تعداد پروازها موجب نمی‌شود افكار عمومی‌مهارت مسوولین امر را تایید كنند. غرض آنكه نباید وجود موارد استثنایی را دلیلی بر آن گرفت تا سیاست غلطی را بر طیف وسیعی از انسان‌ها تحمیل كرد.
اگر چنانچه سیاست‌های فوق اجرا شود می‌توان انتظار داشت كه در آینده نزدیك انبوه افراد در مراكز خرید به دنبال مبادله كالابرگ‌های خود باشند. همچنین زوج‌های جوانی را شاهد خواهیم بود كه با كوشش و تقلا خواستار مبادله اجناس دریافتی خود هستند. روشن است كه این كارها هزینه‌های مبادلاتی هستند كه به دلیل سیاست‌های نادرست بر این اقشار ضعیف تحمیل می‌شود.

وبگردی
کپی‌برداری «عین‌به‌عین»
کپی‌برداری «عین‌به‌عین» - انتظار می‌رفت که علیخانی هم در قسمت اول برنامه «عصرجدید» به کپی بودن «عین‌به‌عین» برنامه‌اش و شباهت آن با برنامه مشهور «گات تلنت‌ آمریکایی» اشاره کند و در مقایسه‌ای از ویژگی‌های احتمالاً متفاوت نسخه ایرانی این برنامه بگوید؛ علیخانی اما ترجیح داد در این زمینه حرفی نزند!
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان
اشتباه جالب در مراسم استقبال از رئیس جمهور در هرمزگان - مراسم استقبال از رئیس جمهور در سفر به استان هرمزگان.
ماجرای خجالت‌آور پراید برای کشور
ماجرای خجالت‌آور پراید برای کشور - رشیدپور: آقای روحانی واقعا قیمت پراید قابل کنترل نیست؟
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی!
توزیع عجیب کیک 40 سالگی انقلاب توسط یک روحانی! - در ویدیویی که در فضای مجازی داغ شده شاهد پخش کیک 40 سالگی جمهوری اسلامی
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو
ادامه‌ی سکوت ضرغامی درباره‌ی انتقال آرشیو صداوسیما به شبکه من و تو - چند سالی است از جمله روزهای اخیر که با نزدیک شدن به مقاطعی از جمله دهه‌ی فجر، شبکه‌های تلویزیونی فارسی خارج کشور مانند بی‌بی‌سی و من‌وتو مستندهایی از زمان انقلاب پخش می‌کنند که جزو آرشیو صداوسیما بوده است ولی تا امروز مشخص نشده است که چطور و توسط چه کسانی به دست آنها رسیده است؟
اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر
اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر - مراسم اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر شامگاه دوشنبه در برج میلاد برگزار شد.
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد
جنجال شبیه‌سازی بیعت امام و همافران ارتش توسط علم‌الهدی در مشهد - دیدار و سلام نظامی فرماندهان نیروی هوایی ارتش به سیداحمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد انتقادهایی را در پی داشته است.
ازدواج الهام حمیدی + تصاویر
ازدواج الهام حمیدی + تصاویر - الهام حمیدی بازیگر پرکار این روز‌های سینما و تلویزیون با انتشار عکسی در صفحه اینستاگرامش خبر ازدواجش را به صورت رسمی اعلام کرد اما هویت همسرش را فاش نکرد.
عکس/ کشف حجاب در تهران!
عکس/ کشف حجاب در تهران! - حجت الاسلام حمید رسایی عکسی در کنار یک زن بی حجاب از حضور در برنامه‌ای با عنوان «اعلام همبستگی با ملت ونزوئلا» در تهران منتشر کرده است.