شنبه, ۳ فروردین, ۱۳۹۸ / 23 March, 2019
مجله ویستا

مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست


مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست    چنین مقام کسی را بگو کجا داده‌ست
خوشم به آه دل خسته خاصه در دل شب    که این معامله را هم به آشنا داده‌ست
تو مست گردش پیمانه‌اش چه می‌دانی    که دور نرگس ساقی به ما چه‌ها داده‌ست
به خون من صنمی پنجه را نگارین ساخت    که کشته را ز لب لعل خون بها داده‌است
چنان ز درد به جان آمدم که از رحمت    طبیب عشق به من مژده‌ی دوا داده‌ست
به تشنه کامی خود خوش دلم که خضر خطش    مرا نوید به سر چشمه‌ی بقا داده‌ست
به خون خویش تپیدیم و سخت خرسندیم    که آن دو لعل گواهی به خون ما داده‌ست
خبر نداشت مگر از جراحت دل ما    که زلف مشک فشان بر کف صبا داده‌ست
خراش سینه‌ی صاحب‌دلان فزون‌تر شد    تراش خط مگر آن چهره را صفا داده‌ست
کمال حسن به یوسف رسید روز ازل    جمال وجه حسن دولت خدا داده‌ست
مهی نشانده به روز سیه فروغی را    که آفتاب فروزنده را ضیا داده‌ست
همچنین مشاهده کنید
 آگهی
دوجداره کردن پنجره ها به دو روش متفاوت
تعمیر لپ تاپ

مکانیک سیار باطری ساز امداد خودرو تعمیر خودرو …
تولید محتوی، اخبار و بولتنهای تخصصی

 از میان خبرها

سرخط خبرها