<![CDATA[<body dir="rtl">مايه اميد ما<br><br>همكار گرامي حسين قندي را از سال 1350 از زمان دانشجويي او در رشته روزنامهنگاري دانشكده علوم ارتباطات اجتماعي ميشناسم. قندي يكي از دانشجويان ممتاز ما بود و با توجه به پيشبيني موفقيت و پيشرفت او در عرصه مطبوعات، وي را به عنوان يك دانشجوي برجسته براي همكاري با موسسه كيهان معرفي كرديم. ديري نگذشت كه اين پيشبيني به واقعيت تبديل شد، به طوري كه قندي توانست خيلي زود در اين روزنامه پيشرفت و در توسعه آن ايفاي نقش كند. در واقع قندي كه فعاليت خود در موسسه كيهان را با كيهان هوايي آغاز كرده بود، به دليل موفقيتهايش در اين نشريه به روزنامه كيهان منتقل شد و فعاليتهاي مطبوعاتي خود را در اين روزنامه دنبال كرد. اين روند ادامه داشت تا اينكه چندماه قبل از شروع انقلاب اسلامي با استفاده از امكانات دانشكده علوم ارتباطات آن زمان، براي ادامه تحصيل به آمريكا اعزام شد اما انقلاب كه شد قندي ترجيح داد به جاي اتمام تحصيلاتش تا مقطع دكتري، به كشور بازگردد و فعاليتهاي مطبوعاتي خود را در خدمت انقلاب ادامه دهد. همكاران او متاسف بودند كه چرا قندي نماند و تحصيلات خود را به پايان نرساند، چراكه اگر موفق به اخذ مدرك دكتري شده بود ميتوانستيم با استخدام وي به عنوان عضو رسمي هيات علمي به صورت تمام وقت از خدمات و دانش وي در...]]>