رویکرد چین به منازعه کنونی خاورمیانه بیشتر بر سکوت استراتژیک، تاکید بر چندجانبهگرایی و حل اختلافات از مسیر مذاکره مبتنی بوده تا قرار گرفتن در یک جبهه مشخص و دادن تعهدات مورد انتظار از سوی متحدان. از این منظر، پکن توانسته برخلاف واشنگتن، نقش صلحطلبانه خود را تداوم بخشد و بهعنوان شریکی اقتصادی و قابل اتکا ظاهر شود. از منظر اقتصادی، بحران خاورمیانه ضربهای جدی به امنیت انرژی چین وارد نکرده است. پکن با اتکا بر ذخایر عظیم نفتی و تنوع نسبی منابع واردات توانست شوک عرضه را تا حد زیادی خنثی کند. در این میان آنچه اقتصاد این کشور را تهدید میکند، ضعف تقاضای جهانی است که مستقیما بر صادرات اثر میگذارد و موتور اصلی رشد چین را مختل میکند. همزمان احتیاط و عافیتطلبی چین در مقوله جنگ و هزینههای نظامی و تمرکز صرف بر تلاشهای دیپلماتیک نیز پرسشهایی را درباره نقش بینالمللی اژدهای زرد در منازعات آینده …