بحران آب در ایران دیگر صرفا یک هشدار محیطزیستی یا دغدغه کارشناسان منابع طبیعی نیست؛ این بحران اکنون به یکی از اصلیترین تهدیدهای اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل شده و بهطور مستقیم بر آینده صنایع آببر، امنیت غذایی و حتی سکونت مردم در بخشهایی از فلات مرکزی اثر میگذارد. در شرایطی که میزان آب تجدیدپذیر کشور طی سالهای اخیر کاهش محسوسی داشته و بخش بزرگی از تامین آب شهرها و صنایع بر دوش سفرههای زیرزمینی قرار گرفته، ادامه الگوی فعلی مصرف عملا به معنای تخلیه تدریجی ذخایر استراتژیک آب کشور است. کارشناسان هشدار میدهند که تداوم توسعه صنایع و تداوم الگوی سنتی کشاورزی در استانهای مرکزی و جنوبی بدون اصلاح سیاستهای مصرف آب، میتواند بحران کمآبی را وارد مرحلهای غیرقابل بازگشت کند. به باور آنها، اگرچه طی سالهای اخیر سیاستهایی مانند جایگزینی پساب با آب متعارف در صنایع یا افزایش بهرهوری کشاورزی …