دنیای اقتصاد: آرش رئیسینژاد، استادیار مهمان در دانشکده حقوق و دیپلماسی فلچر در دانشگاه تافتز و عضو مهمان در مرکز خاورمیانه دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن (LSE) در گفتوگویی با « World Geostrategic Insights» گفت که ایران به دلیل کاهش کارآیی الگوهای سنتی بازدارندگی و بیاعتمادی به دستاوردهای دیپلماتیک گذشته، اکنون بر بهرهگیری از ظرفیتهای ژئوپلیتیک مانند تنگه هرمز برای حفظ موازنه قدرت تاکید دارد. در این چارچوب، تهران به دلیل نداشتن متحدان استراتژیک پایدار، به سمت خوداتکایی دفاعی حرکت کرده و بحثهای داخلی پیرامون برنامه هستهای نیز به عنوان ابزاری برای تضمین امنیت ملی در برابر فشارهای ساختاری، با جدیت بیشتری دنبال میشود. این وضعیت نشاندهنده گذار به مرحلهای است که در آن «جغرافیا» و «توانمندیهای بومی»، پایههای اصلی استراتژی بقای ایران را تشکیل میدهند.