برای دههها، این فرض که نزدیکی جغرافیایی به مناطق تحت تنش نظامی، شدت اختلال در عملکرد شرکتها را تعیین میکند، سنگِ بنای چارچوبهای مدیریت ریسک بود. اما بحرانهای ژئوپلیتیک اخیر - بهویژه جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲، تنشهای جاری در خاورمیانه و بسته شدن تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ - الگویی خلاف انتظار را آشکار ساختهاند: شرکتهایی در اقتصادهای دورافتاده جغرافیایی مانند هندوستان، آسیای جنوبشرقی و اروپا، نیز اختلالاتی به شدتِ شرکتهای مجاور مناطق درگیر را تجربه کردهاند. یادداشت حاضر به این پرسش میپردازد که چرا در رویدادهای اخیر، شرکتهای دور از منطقه بحران به اندازه شرکتهای نزدیک به بحران تحت تاثیر قرار میگیرند؟ با استفاده از بحران تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ به عنوان یک نمونه تجربی (جایی که تردد روزانه کشتیها ۹۵ درصد کاهش یافته است) و بهرهگیری از یافتههای علمی جدید، مکانیسمهای محتملِ انتشار …