توسعه، عقلانیت، هویت

کشمکش و مسأله ما با لیبرال‌های ایرانی، فقط در عرصه «سیاست» نیست که بتوان به اقتضای زمانه، اختلافات و تعارضات را کنار نهاد، بلکه عرصه اصلی و بنیادی این شکاف، عرصه «تفکر» است، و تفکر، با ملاحظات عملگرایانه، سازگاری ندارد. لیبرال‌های ایرانی، دنباله تجدد هستند که نوعی لیبرالیسم شبه‌مذهبی را ساخته‌اند. این نزاع، حل‌شدنی نیست و ما با جریانی را که ماهیت تجددی دارد و در پی رخنه سکولاریسم در قدرت سیاسی است، سر سازگاری نداریم. در هیچ مسأله‌ای، نباید با اینان در «یک جبهه» قرار گرفت و همصدا شد‌؛ باید با اینان مرزبندی کرد و نسبت به این مرزها، به‌شدت حساس بود. اینان «دیگری انقلاب» هستند اما تظاهر می‌کنند و با تزویر، همان طرح تجدد را به درون ساختار، نفوذ می‌دهند.