یکی از اولین کلیدواژههایی که پیش از جنگ رمضان، وارد ادبیات سیاسی شد و در حین جنگ به صورت یک شاخص اصلی در ارزیابی این جنگ و خروجی آن در آمد، جنگ منطقهای بود. این تعبیر پس از آنکه حدود دو هفته پیش از شروع جنگ رمضان در بیان رهبر شهید عظیمالشأن آمد، مورد توجه جدی قرار گرفت. منطقهای شدن جنگ رمضان، این تعبیر را در جایگاه راهبردی نشاند و به عبارت دقیقتر از یک پیشبینی صرف به راهبردی اساسی در اداره جنگ تبدیل شد. به فاصله بسیار کوتاهی از آغاز جنگ، جنگ علیه ایران به جنگ در گسترهای منطقهای تبدیل شد و لااقل ۱۳ کشور، شامل شش کشور جنوبی خلیجفارس، ایران، یمن، عراق، اردن، سوریه، لبنان و فلسطین اشغالشده (رژیم غیرقانونی صهیونی) را به طور مستقیم درگیر کرد و این درگیر شدن تا روز آخر جنگ و حتی بعضا پس از آن - امارات، لبنان و رژیم صهیونی - استمرار پیدا کرد. کما اینکه پس از آتشبس و آغاز روند دیپلماسی …