شکست بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد در تغییر واقعی رفتار تصمیم‌گیران

بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد بیش ازآن‌که به تغییر واقعی رفتار تصمیم‌گیران منجر شود، به نوعی هم‌شکلی صوری تبدیل شد. طی بیش از دو دهه اخیر، اصلاح نظام مالیه عمومی و ارتقاء کارایی دولت یکی از محورهای پایدار سیاست‌گذاری در ایران بوده است. مفاهیمی چون بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد، مدیریت بر مبنای نتایج، محاسبه قیمت تمام‌شده خدمات دولتی و در سال‌های اخیر، پرداخت مبتنی بر عملکرد کارکنان دولت به‌طور مکرر در اسناد بالادستی، قوانین برنامه‌های توسعه، لوایح بودجه و اظهارات رسمی سیاست‌گذاران انعکاس داشته است. این مفاهیم که از تجربه کشورهای توسعه‌یافته و برخی اقتصادهای نوظهور الهام گرفته‌اند، با هدف‌گذار از تخصیص منابع عمومی بر مبنای روندهای تاریخی و مذاکره‌محور به سمت تخصیص مبتنی بر کارایی، اثربخشی و پاسخ‌گویی مطرح شده‌اند. با این‌حال، شواهد عملی نشان می‌دهد که اجرای این ابزارها بدون اصلاح ساختار نهادی، مأموریت‌ها …