تکیه دویستساله تجریش، این روزها با نوای «یا عباس» و روایت تشنگی علمدار کربلا، نفسهایی عمیق میکشد؛ جایی که سقف شیروانیاش بیبلندگو، فریاد عطش را تا آسمان میبرد و حجرههای میوهفروشی، یکشبه به حسینیهای برای روایت غیرت تبدیل میشوند.