«اشک و آیینه» به برج آزادی رسید

۲۸ مرداد برای سینمای ایران فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یک «زخم تاریخی» است که هربار از زاویه‌ای تازه سر باز می‌کند. شاید به همین دلیل، سینما در مواجهه با آن بیشتر از آنکه به بازسازی یک روز مشخص بپردازد، سراغ پیامدها، آدم‌ها و فضای اجتماعی پیش و پس از کودتا رفته است. اگر تاریخ را حافظه یک ملت بدانیم، سینما یکی از مهم‌ترین جاهایی است که این حافظه می‌تواند شکل تصویری پیدا کند؛ اما در مورد ۲۸ مرداد، این حافظه هنوز تکه‌تکه، گزینشی و گاه ایدئولوژیک است.

با گذشت ۷۳ سال از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و پایان تراژیک دولت مستعجل محمد مصدق، او نه تنها به تاریخ نپیوسته بلکه میراث و خاطره‌اش موضوع چالش‌های داغ سیاست روز است.

پس از انتشار قطعه «توهم توطئه» توسط داریوش اقبالی و واکنش‌های گسترده‌ای که این اثر به دنبال داشت، سیدعطاءالله مهاجرانی ـ وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی ـ در این راستا متنی را منتشر کرد.

به گزارش خبرنگار صبا، محسن خباز مدیر عامل گروه سینمایی هنرشهرآفتاب درباره لزوم حمایت دولت از سینما و سینماداران در شرایط بحرانی و جنگی گفت: واقعیت امر این است که وقتی کشورها در شرایط اضطرار قرار می گیرند، نظام های حاکمیتی آنها برنامه‌ریزی برای مدیریت بحران دارند. وی ادامه داد: برای مثال در دوران کرونا

برنا- گروه فرهنگ و هنر؛ میثم محمدخانی، کارگردان سینما و عضو هیئت انتخاب اولیه آثار بخش بین‌الملل دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فضای باز ایران، معتقد است فیلم...

بخشی از گفتگوی علیرضا رئیسیان، کارگردان سینما در تحلیلی از وضعیت پلتفرم‌های نمایش خانگی با اشاره به درآمد هنگفت چند پلتفرم‌ خاص در شبکه نمایش خانگی پربازدید شد.

اما اهمیت «ادیسه» نولان در این نیست که بالاخره یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌های جهان را با امکانات عظیم سینمای معاصر به تصویر کشیده است. اهمیت واقعی فیلم در پرسشی است که زیر تمام این شکوه و هیاهو جریان دارد:آیا انسان واقعاً می‌تواند به خانه بازگردد؟

خانه سینما در خصوص مصوبه اخیر مجلس در بیانیه‌ای نسبت به مصوبه اخیر مجلس در تاریخ 25 مرداد واکنش نشان داد و تبعات این مصوبه را بررسی کرد.