واقعه غدیر الگویی بینظیر از «مهندسی فرهنگی مبتنی بر انگیزش» را ارائه میدهد و تعیین جانشین در لحظه وداع، نه یک کنش قدرت، بلکه مراقبت از اضطراب ازدسترفتگی امت بود.