مسابقه عکاسی «روایت جنگ رمضان» تمدید شد

۱۹ آگوست (مصادف با ۲۸ مردادماه) در تقویم بسیاری از کشورهای جهان به عنوان روز جهانی عکاسی نام‌گذاری شده است.     

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، ۱۹ آگوست در واقع همان روز مهمی است که داگرئوتایپ یا داگرئوتیپ ( daguerréotype ) به عنوان نخستین روش موفق در ثبت عکس‌های دائمی و استفاده تجاری از عکاسی معرفی شد. این روش را لوئی داگر - مخترع و عکاس فرانسوی - به همراه ژوزف نیسه فور نیپس در سال ۱۸۳۷ میلادی اختراع کرد.  

اما حالا پس از سال‌ها دوربین عکاسی فقط در دستان حرفه‌ای‌ها و قشر محدودی نیست و هرکسی با توجه به دیدگاه و سلیقه شخصی‌اش با استفاده از دوربین‌های عکاسی و گوشی موبایل می‌تواند لحظاتی را که دوست دارد، برای خودش ثبت کند.

اغلب در چنین مناسبت‌هایی به یاد اولین‌ها می‌افتیم. مثلا اینکه مخترع دوربین عکاسی چه کسی است؟ اولین عکاس جهان که بود؟ اولین سوژه‌ای که با دوربین عکاسی ثبت شد، چه بود؟ و یا اینکه اولین عکاس ایرانی چه کسی بود؟

اما در این گزارش بد نیست، درباره کسی بخوانیم که اولین عکس «سلفی» را از خود ثبت کرد. سلفی‌ها در واقع همان خودنگاره‌ها و پرتره‌هایی هستند که توسط خود فرد و این روزها اغلب به‌ وسیله دوربین تلفن‌های همراه گرفته می‌شوند.  

برخی، نخستین عکس سلفی ایران را به تصویری از ملک قاسم میرزا نسبت می‌دهند. تاریخ ثبت این عکس نامعلوم است اما صاحب آن متولد ۱۸۰۷ و درگذشته ۱۸۵۹ است.

سلفی ملک قاسم میرزا

برخی دیگر از اسناد تاریخی نیز می‌گویند که نخستین عکس سلفی ایران را ناصرالدین شاه قاجار گرفته است. او که خود یک عکاس مشتاق بود، برای ثبت این تصویر، دوربین را روی سه‌پایه مقابل یک آینه بزرگ قرار داد و خودش در مقابل آن ایستاد و شاتر را زد.

پادشاه قاجار در یکی از این خودنگاره‌ها دوربین عکاسی سه‌پایه‌ خود را در برابر یک آیینه بزرگ قرار داد و خود به همراه جمعی از زنان حرمسرایش در برابر آن ایستاد و شاتر را زد تا تصویر همگی آن‌ها در آیینه، بر روی صفحه حساس دوربین نقش ببندد.

ناصرالدین‌شاه که خود سوژه و عکاس تصویرش بود، با شرحی که بر حاشیه آن نگاشته، نگاه خودش را برای ما تفسیر کرده است. او در یکی از این دست‌نوشته‌ها آورده است: «توی تالار آینه، عکس توی آینه انداخته شده که من هم پیدا هستم.» و در جای دیگر، با صراحت بیشتری نوشته است: «این عکس خودم را خودم در اندرون انداخته‌ام».

سلفی ناصرالدین‌شاه قاجار

این توضیحات ساده اما پرمعنا، نشان از آگاهی کامل او از ماهیت این کار هنری و لذتی دارد که از خلق این تصویر برده است. او که به دلیل وزن سنگین دوربین‌های ابتدایی و حساسیت پایین صفحات عکاسی، ناگزیر برای استفاده از سه‌پایه بود، با اتصال یک سیم بلند به شاتر دوربین (دکلانشور)، این امکان را برای خود فراهم می‌کرد تا همزمان در قاب تصویر حاضر باشد و هم نقش عکاس را ایفا کند.

امروز اما با گذشت بیش از یک قرن از ثبت این تصویر، نگاه ما به آن فراتر از یک عکس تاریخی است. سلفی ناصرالدین‌شاه نه‌تنها سندی بر شیفتگی یک پادشاه به این هنر نوین است، بلکه روایتی است از تلاقی سنت و مدرنیته و نگاهی است به درون اندرونی‌های قاجار و شاهدی است بر خلاقیت انسانی در به‌کارگیری ابزاری نوپا برای ثبت لحظه‌ای از بودن...

این تصویر، میراثی است که نشان می‌دهد میل به «دیده شدن» و ثبت «خود»، ریشه‌ای دیرینه در تاریخ و فرهنگ این سرزمین دارد.

به گزارش گروه فرهنگی ایسکانیوز؛ خدیجه خانم، که در میان هم‌زمانان خود به «پرنسس» شهرت داشت، از دختران محمدعلی‌شاه بود؛ بانویی که چهره او در دوران نوجوانی، گویای عصر دیگری از تاریخ ایران است.

در ادامه نگاهی می‌اندازیم به تصویر نوجوانی این پرنسس متمایز.

باشگاه خبرنگاران جوان؛ دل‌آرا ودودی - ۷۵۹ اثر تصویری در پویش «طلوع ماه» به دبیرخانه رسید تا یک رویداد تاریخی از نگاه عکاسان و فیلمسازان روایت شود؛ پویشی که در نهایت با معرفی آثار برگزیده بخش‌های عکس و فیلم به کار خود پایان داد.

فراخوان این رویداد از ۱۳ تیرماه منتشر شد و علاقه‌مندان تا ۷ مردادماه فرصت داشتند آثار خود را ارسال کنند. در این مدت ۶۶۰ عکس و ۹۹ فیلم به دبیرخانه رسید که پس از بررسی، ۳۶ اثر به مرحله نهایی راه پیدا کردند.

آیین اختتامیه «طلوع ماه» با حضور جمعی از مدیران سینمایی، فرهنگی، هنرمندان و داوران برگزار شد. بهروز شعیبی، مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، حبیب ایل‌بیگی، مدیرعامل مؤسسه سینماشهر، رضا صیادی، معاون دیپلماسی عمومی و تبلیغات خارجی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، محمد صوفی، معاون تولید انجمن سینمای جوانان ایران، مسعود نجفی، مشاور رئیس و مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی، سیدحجت طباطبایی، مدیرکل حوزه ریاست سازمان سینمایی، محمد شکیبانیا و میثم کریمی، مشاور معاون دیپلماسی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از جمله حاضران این مراسم بودند.

حافظ احمدی، عباس کوثری، منوچهر محمدی، حسین دارابی و محمدرضا خردمندان نیز به عنوان اعضای هیأت انتخاب و داوری پویش در این مراسم حضور داشتند.

پس از پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و آیاتی از قرآن کریم، شاهین جمشیدی اجرای مراسم را بر عهده گرفت و درباره شکل‌گیری این پویش توضیح داد؛ رویدادی که به گفته او تلاش داشت نگاه‌های مختلف به یک اتفاق تاریخی را در قالب تصویر ثبت و گردآوری کند.

شعیبی از ظرفیت تازه روایتگری در هنر گفت

بهروز شعیبی، مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، در این مراسم درباره رابطه میان جامعه و هنر صحبت کرد و بر این نکته تأکید داشت که هنرمند برای روایت درست زمانه خود، نیازمند جامعه‌ای است که به نگاه و صداقت او بها بدهد.

او با اشاره به تعبیر «هنرمند فرزند زمانه خود است»، بر نقش جامعه در شکل‌گیری و دیده‌شدن هنر تأکید کرد و گفت هنر را باید بخشی از پیکره جامعه دانست.

شعیبی همچنین گسترش رسانه‌های شخصی را از تغییرات مهم فضای امروز دانست؛ شرایطی که در آن هر فرد می‌تواند در تولید و انتشار روایت نقش داشته باشد و همین مسئله، فرصت فعالیت هنری را گسترده‌تر کرده است.

مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران با اشاره به تجربه فعالیت این انجمن در نقاط مختلف کشور گفت ظرفیت هنری و رسانه‌ای تنها به مراکز محدود نمی‌شود و جوانان بسیاری در سراسر کشور در این زمینه فعالیت دارند.

وی ضمن تشکر از تمام شرکت‌کنندگان «طلوع ماه» گفت آثار ارسال‌شده تنها بخشی از تولیدات هنری شکل‌گرفته پیرامون این رویداد هستند و امیدوار است آثار بیشتری از این دست در فرصت‌های مختلف دیده شوند.

شعیبی همچنین از داوران پویش تشکر کرد و از منوچهر محمدی، حسین دارابی و محمدرضا خردمندان در بخش فیلم و حافظ احمدی، عباس کوثری و سیف‌الله صمدیان در بخش عکس نام برد.

سه قاب برگزیده از میان عکس‌های ارسالی

در بخش تک‌عکس، مهدی جعفری از قم با دریافت لوح نشان‌دار برنزی و جایزه ۱۰۰ میلیون ریالی در جایگاه سوم قرار گرفت.

شهاب‌الدین قیومی از تهران عنوان دوم را به دست آورد و لوح نشان‌دار نقره‌ای به همراه ۱۵۰ میلیون ریال دریافت کرد.

رضا رادپور از مشهد نیز با عکس «سوگ» عنوان نخست را کسب کرد و لوح نشان‌دار طلایی و جایزه ۲۰۰ میلیون ریالی به او تعلق گرفت.

در بخش مجموعه عکس، هیأت انتخاب و داوری هیچ مجموعه‌ای را شایسته دریافت نشان طلایی ندانست. با این حال، مجموعه «دیوارنوشته» اثر جابر غلامی از کیش به عنوان تقدیر دوم و مجموعه «روز وداع» اثر علی سوته از لاهیجان به عنوان تقدیر اول انتخاب شدند.

غلامی برای این مجموعه ۱۰۰ میلیون ریال و سوته ۱۵۰ میلیون ریال جایزه دریافت کردند.

از «شب تمام شد» تا «هم‌سایه»

بخش فیلم «طلوع ماه» نیز چهار برگزیده داشت. در بخش بهترین هوش مصنوعی، ژیلا دهقان از شیراز برای نماهنگ «شب تمام شد» نشان ویژه پویش و ۲۰۰ میلیون ریال دریافت کرد.

رضا رادپور از مشهد که پیش از این عنوان نخست بخش تک‌عکس را نیز به دست آورده بود، این بار با فیلم «آخرین لبخند» عنوان بهترین نماهنگ را کسب کرد و صاحب نشان ویژه و جایزه ۲۰۰ میلیون ریالی شد.

در بخش فیلم داستانی، «تا آخرین سلام» ساخته یاشار ابراهیمی از بجنورد به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد و نشان ویژه پویش و ۳۰۰ میلیون ریال دریافت کرد.

عنوان بهترین فیلم مستند نیز به «هم‌سایه» ساخته محمدرضا اربابی از مشهد رسید و این فیلم نشان ویژه پویش و جایزه ۳۰۰ میلیون ریالی را از آن خود کرد.

اربابی پس از دریافت جایزه، این موفقیت را برای خود اتفاقی ارزشمند دانست و گفت همواره آرزو داشته حضرت آقا فیلم‌هایش را ببینند و دریافت جایزه برای اثری درباره شهادت ایشان را تصور نمی‌کرده است. او جایزه خود را به پدر و مادرش تقدیم کرد.

پویش «طلوع ماه» به همت انجمن سینمای جوانان ایران و با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد و با معرفی برگزیدگان بخش‌های عکس و فیلم، به پایان رسید.

به گزارش شهرآرانیوز، تصاویر ثبت شده که در این گزارش تصویری جای گرفته‌اند نیز این ویژگی را دارند، آنها با ثبتِ یک حقیقت، مانند عکسِ «پیدا شدن پیکر کودک سوری» تلنگری به تاریخ بوده‌اند، مانند عکس «دختر ریسنده در کارخانه نخ» یک وجدان را بیدار کرده و باعث ثبت قانونی نانوشته شده‌اند یا مانند «افغانستان»، سرنوشت یک کشور را تغییر داده‌اند. ۱۶ عکس انتخاب شده برای این گزارش متعلق به اتفاقات مختلف رخ داده در سراسر دنیاست و گزینشی انتخاب شده‌اند.

عنوان: نمایی از پنجره در لو گراس (قدیمی‌ترین عکس جهان)

مکان و زمان: سال ۱۸۲۶ اصطبل و کبوترخانه

عکاس: نیسفور نیپس

این دانشمند فرانسوی، موفق به ثبت نخستین عکس تاریخ شد. او با قرار دادن یک صفحه فلزی قیراندود در یک جعبه تاریک، از جلوی پنجره، تصویر پشت بام را ثبت کرد.

در آن زمان صفحه حساس به نور به مدت ۸ ساعت تحت تابش نور قرار داشت. این عکس بعد‌ها به دانشگاه تگزاس اهدا شد تا در معرض نمایش عموم قرار گیرد.

عنوان: دختر ریسنده در کارخانه نخ

زمان و مکان: ۱۹۰۸ کارخانه نساجی در ایالات متحده

عکاس: لوییس هاین

در آن زمان کارخانه‌ها تمایل زیادی به استخدام کودکان داشتند تا دستمزدی پایین‌تر از دستمزدِ بزرگسالان را پرداخت کنند. سایدی فایفر یکی ازاین کودکان بود که شکار دوربین هاین شد.

این عکس به یکی از تاثیرگذارترین عکس‌های قرن بیستم تبدیل شد، به حدی‌که بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ آن را یکی از عوامل موثر در تصویب قانون علیه بهره‌کشی از کودکان و کم شدن تعداد کودکان کار دانستند.

عنوان: مادر مهاجر

زمان و مکان: ۱۹۳۶ کمپ نیپوموِ کالیفرنیا

عکاس: دوروتیا لانگ

فلورانس اوونز تامپسون در دوران رکود بزرگ اقتصادی آمریکا، برای امرار معاش خود و ۶ فرزندش در مزرعه‌ای به کار مشغول شد. 

پس از انتشار این عکس، دولت فدرال ۹۱۰۰ کیلوگرم غذا به افرادی که در اردوگاه نخودچینی محل اقامت او بودند، اختصاص داد. رسانه‌ها این عکس را نماد رکود دولت آمریکا نامیدند.

در ادامه حتما بخوانید عکس روز ناسا | کهکشان راه شیری بر فراز یک پارک طبیعی

عنوان: برافراشتن پرچم در ایوو جیما

زمان و مکان: ۲۳ فوریه ۱۹۴۵ کوه سوریباچی جزیره ایووجیما ژاپن

عکاس: جو رزنتال

در جریان جنگ جهانی دوم نبردی میان نیروی دریایی امریکا و ژاپن در این جزیره رخ داد که مورخان جنگ جهانی از آن با عنوان پایان نبرد در اقیانوس آرام یاد می‌کنند.

با پایان نبرد و شکست ژاپن پنج تفنگدار دریایی و یک نیروی دریایی در حال برافراشتن پرچم آمریکا در بالاترین نقطه جزیره ایوو جیما هستند.

عنوان: ابر قارچی بر فراز ناکازاکی

مکان و زمان: ۹ اوت ۱۹۴۵ آسمان ناکازاکی

عکاس: ستوان چارلز لوی

سه روز پس از آنکه بمب اتمی اول آمریکا، هیروشیمای ژاپن را نابود کرد، آمریکا بمب اتمی قوی‌تری موسوم به «فاکس باک» به سمت ناکازاکی پرتاب کرد.

این انفجار ستونی از گردوغبار رادیواکتیو به ارتفاع ۴۵۰۰۰ فوت داشت. این قاب به یکی از معروف‌ترین عکس‌های تاریخ معروف شد.

عنوان: لیتل راک ناین

مکان و زمان: ۱۹۵۷ در دبیرستان مرکزی لیتل‌راک در آرکانزاس

عکاس: ویلیام «ویل» کانتس

۹ دانش‌آموز سیاه‌پوست برای اجرایی شدن بخشی از روند لغو تفکیک نژادی در مدارس دولتی، وارد دبیرستان مرکزی لیتل راک شدند، الیزابت اکفورد دانش‌آموز ۱۵ ساله

به موقع به دوستان خود نرسید و به تنهایی از در جلویی وارد مدرسه شد. قبل از ورود دانش‌آموزان به مدرسه، شهردار ایالت نیرو‌های فدرال را

برای حفاظت از دانش‌آموزان در منطقه مستقر کرده بود. این اقدام یکی از بزرگ‌ترین موفقیت سیاه‌پوستان در تاریخ آمریکا نام گرفت.

عنوان: خودسوزی راهب

مکان و زمان: ژوئن ۱۹۶۳ شهر بوهی ویتنام

عکاس: مالکوم براون

یک راهبی که در حالت نیلوفری نشسته و سرشار از آرامش، در شعله‌های آتش می‌سوزد. این عکس اعتراضی

منجر به واکنش کِندی شده و بعد از بازخواست ویتنام توسط آمریکا، دولت دیم با واسطه کودتا سرنگونی شد.

عنوان: اعدام

زمان و مکان: ۱۹۶۸ در ویتنام

عکاس: ادی آدامز

در جریان جنگ‌های داخلی در جنوب ویتنام، چند مامور پلیس، بدون تحقیق مردی را به اتهام همدستی با ویت کنگ که به پایگاه آمریکایی‌ها حمله کرده بود، دستگیر کردند.

رئیس پلیس منطقه در برابر چشم مردم او را کشت. این عکس به یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین تصاویر جنگ تبدیل شد و جنبش ضد جنگ را تقویت کرد.

عنوان: عکس کره زمین

زمان و مکان: دسامبر ۱۹۶۸ در ماموریت آپولو ۸

عکاس: فضانورد ویلیام اندرز

این عکس یکی از اولین و مشهورترین عکس‌هایی است که انسان توانسته از کره زمین ثبت کند. این عکس تصویر سیاره زمین را از فراز مدار ِ ماه نشان می‌دهد.

عنوان: مرد تانکی

مکان و زمان: ۵ ژوئن ۱۹۸۹ در پکن

عکاس: جف وایدنر از آسوشیتدپرس

معترض ناشناس چینی یک روز بعد از اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در مقابل ستونی از تانک‌ها قرار گرفت. این عکس یکی از مشهورترین

و نمادین‌ترین تصاویر اعتراضی تمام دوران در نظر گرفته و به نماد جهانی مقاومت فردی در برابر سرکوب دولتی تبدیل شد.

عنوان: کودک و کرکس

زمان و مکان: ۱۹۹۳ در روستای آیُد سودان

عکاس: کوین کارتر

در ماه مارس سال ۱۹۹۳ میلادی، و در جریان سفر کوین کارتر (عکاس خبری) به سودان، وی به‌طور اتفاقی امکان عکس برداری از یک لحظهٔ عجیب و تکان دهنده

از قحطی مرگبار سودان در آن سال را پیدا نمود. در این لحظهٔ خاصّ، یک کودک خردسال و گرسنه در تلاش برای رسیدن به یک مرکز تغذیه (از مراکز کمک‌های غذایی سازمان ملل متحد).

در نزدیکی این مرکز خسته و ناتوان از پای افتاد و درست در همین لحظه یک کرکس (لاشخور)، در نزدیکی او بر زمین نشست.

گویی انتظار مرگ کودک را می‌کشید و نظاره گر جان دادن کودک بود تا پس از آن جثهٔ نحیف کودک را بدرد و خوراک خود سازد.

در این لحظات کارتر به اقتضای موقعیت حرفه‌ای و عنوان شغلی خود، برای ثبت و گزارش این لحظه تلاش کرد و صحنه را با لنز دوربین خود شکار نمود.

هرچند که او بعد‌ها و پس از انتشار این عکس، به خاطر این که برای کمک به دختربچه تلاشی نکرده و او را با لاشخور به حال خویش رها کرده‌است، تحت انتقادات بسیار شدید قرار گرفت.

عنوان: برخورد هواپیما به برج‌های دو قلوی تجارت جهانی

زمان و مکان: ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، نیویورک

عکاس: لیل اووروکو (Lyle Owerko)

موضوع: نیرو‌های القاعده با دو هواپیما در فواصل زمانی مختلف به برج‌های دو قلوی تجارت جهانی نیویورک حمله کردند.

در این اقدام همه مسافران به مراه ۵۰۰۰ نفر از کارکنان و مردمی که در ساختمان‌ها حضور داشتند کشته شدند.

واکنش آمریکا به این حملات، شروع جنگ علیه در افغانستان و برکنار کردن طالبان از قدرت بود. همچنین طرح «قانون میهن‌پرستی آمریکا» تصویب شد. این تصویر بعداً روی جلد مجله TIME هم قرار گرفت.

عنوان: مرد نقابدار

زمان و مکان: ۴ نوامبر ۲۰۰۳، زندان ابوغریب

عکاس: گروهبان ایوان فردریک

علی شلال القیسی، زندانی که کیسه‌ای روی سرش کشیده شده، روی جعبه‌ای با سیم‌های متصل به آن ایستاده است.

این تصویر به نمادی قدرتمند از نقض حقوق بشر توسط آمریکا در طول جنگ عراق تبدیل شد و انتقادات شدیدی را علیه ایالات متحده برانگیخت.

عنوان: تصویرسازی رسانه‌ای از پیروزی (پایین کشیدن مجسمه صدام)

مکان و زمان: ۹ آوریل ۲۰۰۳، میدان فردوس بغداد

عکاس: جروم دِلِی

پس از ورود نیرو‌های ائتلاف به رهبری آمریکا به بغداد، سربازان آمریکایی مجسمه برنزی صدام حسین، دیکتاتور وقت عراق را با استفاده از یک خودروی بازیابی زرهی (M ۸۸ Recovery Vehicle) که با زنجیر به گردن مجسمه متصل شده، پایین کشیده و سرنگون کردند. این تصویر برای بسیاری از رسانه‌های غربی به نماد «پایان رژیم صدام حسین» و «سقوط بغداد» تبدیل شد.

عنوان: مرگ آلان کردی

زمان و مکان: ۲۰۱۵ ساحل دریای مدیترانه در ترکیه

عکاس: نیلوفر دمیر

پسر بچه سه ساله سوری که همراه خانواده‌اش در حال فرار از سوریه بودند، در دریای مدیترانه غرق شدند. پیکر آلان را آب‌های دریا به ساحل در نزدیکی بدروم ترکیه آورد.

این تصویر و بحث پناهندگان به بحرانی گسترده در انتخابات فدرال ۲۰۱۵ کانادا تبدیل و در نهایت به افزایش کمک‌ها به موسسات خیریه برای کمک به مهاجران و پناهندگان منجر شد.

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، حبیب ایل بیگی مدیرعامل موسسه سینماشهر، رضا صیادی معاون دیپلماسی عمومی و تبلیغات خارجی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، حافظ احمدی، عباس کوثری، منوچهر محمدی، حسین دارابی، محمدرضا خردمندان از داوران این پویش، محمد صوفی معاون تولید انجمن سینمای جوانان ایران، مسعود نجفی مشاور رئیس و مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی، سیدحجت طباطبایی مدیرکل حوزه ریاست سازمان سینمایی، محمد شکیبانیا، میثم کریمی مشاور معاون دیپلماسی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و... در این مراسم حضور داشتند.

بعد از پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و آیاتی از قرآن کریم، شاهین جمشیدی که اجرای این مراسم را برعهده داشت، گفت: این پویش مجموعه‌ای از همه تصاویری است که هرکسی از زاویه دید خود و با ذوق یک رویداد تاریخی را ثبت کرده و امروز ما به تماشای آن نشسته‌ایم. فراخوان این پویش از ۱۳ تیر منتشر شد و مهلت ارسال آثار تا ۷ مرداد ادامه داشت و مجموع ۹۹ فیلم و ۶۶۰ عکس به این پویش ارسال شد و در نهایت ۳۶ اثر به مرحله نهایی راه یافتند.

بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان یکی از متولیان برگزاری این پویش در آیین اختتامیه با اشاره به وسعت آن در سطح ملی گفت: اگر بخواهم چند جمله درباره این موضوع بگویم، فکر می‌کنم همه ما جمله‌ای را شنیده‌ایم که «هنرمند، فرزند زمانه خود است.» اما این جمله یک پیوست دارد که این روزها گاهی فراموش می‌شود و آن اینکه هنر، فرزند خلف جامعه خود است. هنرمند زمانی می‌تواند فرزند زمانه خود باشد که به او ارج و قرب و به صداقت‌ او احترام بگذاریم.

او افزود: امروز با وجود رسانه‌های متعدد و اینکه هر فرد خودش یک رسانه است، هنر، چه بخواهیم و چه نخواهیم، در جامعه ما در حال گسترش است. امیدوارم این تلاشی که هنرمندان دارند، ادامه پیدا کند. 

او ادامه داد: این روزها با تجربه‌ای که ما در انجمن داریم، متوجه شدم که این گستره دیگر محدودیتی ندارد. در سراسر کشور، جوانان و افراد زیادی را داریم که در حوزه رسانه فعالیت می‌کنند و بسیار شایسته احترام هستند. من تشکر می‌کنم از همه کسانی که در این پویش شرکت کردند و آثارشان را فرستادند. قطعاً آثار بسیار بیشتری تولید شده و امیدوارم آن‌ها را در فضاهای مختلف ببینیم.

او بیان کرد: تشکر می‌کنم از استادان ما که لطف کردند و دعوت ما را پذیرفتند و این، نشانه همان احترامی است که آن‌ها برای فضای هنر و فرهنگ قائل‌اند؛ فضایی که امروز کاملاً می‌توانیم حضور و تأثیر آن را در بستر جامعه حس کنیم.

در ادامه جلسه بهروز شعیبی، حبیب ایل بیگی، حافظ احمدی و عباس کوثری، برای اهدای جوایز بخش عکس پویش روی سن رفتند.

در بخش تک‌عکس، لوح نشان‌دار برنزی پویش و مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال به عنوان عکس سوم به مهدی جعفری از قم اهدا شد.

لوح نشان‌دار نقره‌ای پویش و مبلغ ۱۵۰ میلیون ریال به عنوان عکس دوم به شهاب‌الدین قیومی از تهران تعلق گرفت.

لوح نشان‌دار طلایی پویش و مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال به عنوان عکس اول به رضا رادپور برای عکس «سوگ» از مشهد اهدا شد.

در بخش مجموعه عکس، هیات انتخاب و داوری هیچ مجموعه‌ای را شایسته لوح نشان‌دار طلایی ندانست؛ با این وجود، دو لوح تقدیر به شرح زیر اهدا شد.

لوح تقدیر و مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال به عنوان تقدیر دوم مجموعه عکس به جابر غلامی برای مجموعه «دیوارنوشته» از کیش تعلق گرفت.

لوح تقدیر و مبلغ ۱۵۰ میلیون ریال به عنوان تقدیر اول مجموعه عکس به علی سوته برای مجموعه «روز وداع» از لاهیجان اهدا شد.

در ادامه منوچهر محمدی، محمدرضا خردمندان، حسین دارابی اعضای هیات انتخاب و داوران بخش فیلم این پویش و رضا صیادی معاون دیپلماسی و تبلیغات خارجی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن برای اهدای جوایز بخش فیلم روی سن رفتند.

اهدای جوایز بخش فیلم 

نشان ویژه پویش و مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال در بخش بهترین هوش مصنوعی به ژیلا دهقان برای نماهنگ «شب تمام شد» از شیراز اهدا شد.

نشان ویژه پویش و مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال به عنوان بهترین نماهنگ به رضا رادپور برای فیلم «آخرین لبخند» از مشهد تعلق گرفت.

نشان ویژه پویش و مبلغ ۳۰۰ میلیون ریال به عنوان بهترین فیلم داستانی به یاشار ابراهیمی برای فیلم «تا آخرین سلام» از بجنورد اهدا شد.

نشان ویژه پویش و مبلغ ۳۰۰ میلیون ریال در بخش بهترین فیلم مستند به محمدرضا اربابی برای فیلم «هم‌سایه» از مشهد رسید.

محمدرضا اربابی بعد از دریافت جایزه خود گفت: این جایزه بسیار برای من ارزشمند است.

من در خیالات خودم آرزو می‌کردم حضرت آقا فیلم‌های مرا ببینند و فکر نمی‌کردم روزی برای فیلمی از شهادت ایشان جایزه بگیرم. این جایزه را به پدر مادر خودم تقدیم می‌کنم.

پویش عکس و فیلم "طلوع ماه" به همت انجمن سینمای جوانان ایران با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به کارگردانی خود پایان داد. انتهای پیام/