سرمایه داری چگونه قدرت ما را دزدیده است؟ / سفری از شی بودن به انسان شدن / رهایی نه گریز از جامعه، که «خودمیانجی‌گری» است

تا زمانی که فکر می‌کنیم راه نجات در «اصلاح دولت» یا «بهتر کردن قوانین» است، در تله‌ی انتزاع هستیم. راه نجات این است که بفهمیم قدرت، نه در دست دولت است و نه در دست قانون، بلکه در «روابط مادی و واقعیِ تولید» است. ما باید از «شیء» بودن خارج شویم و دوباره «انسان» شویم... «سرمایه‌داری قدرت ما را دزدیده و آن را در یک دنیای خیالی و انتزاعی به نام «سیستم»، «دولت» و «بازار» قرار داده است؛ به گونه‌ای که ما دیگر حس نمی‌کنیم صاحب قدرت هستیم (بی‌تنی). اما راه نجات در این است که دوباره به «حواس» خودمان اعتماد کنیم، در «زندگی هرروزه» فعال شویم و قدرت را از آن دنیای انتزاعی بیرون بکشیم و دوباره در «بدن» و «روابط انسانی» جای دهیم. کمونیسم یعنی بازگشت به انسانیتِ حسی و فعال.»