دانشمندان با مدلسازی توازن کربن و دمای زمین دریافتند که گیاهان سیاره برخلاف تصورات قبلی، شاید بتوانند تا ۱٫۹ میلیارد سال دیگر زنده بمانند.
سایت عصرایران / ۱۴۰۵/۰۴/۰۷
پیشبینی جدید از تاریخ انقراض گیاهان؛ آخرین برگ سبز زمین چه زمانی پایین میافتد؟
۲۷ ساعت قبل / سایت عصرایران
الماس در چه دمایی ذوب میشود؟
وقتی دانشمندان الماس را در فشار و دمای فوقالعاده بالا ذوب کردند، برخلاف برخی پیشبینیها پیش از ذوبشدن به ساختار جدیدی تبدیل نشد. اتمهای کربن تا آخرین لحظه همان آرایش منظم بلوری الماس را حفظ کردند و سپس مستقیماً وارد حالت مایع شدند.
به گزارش خبرآنلاین، این آزمایش را گروهی از فیزیکدانان به رهبری ماریوس میلو از آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور آمریکا انجام دادند. پژوهشگران با استفاده از تأسیسات لیزری OMEGA در دانشگاه روچستر، نمونههای بسیار کوچک الماس را با پالسهای قدرتمند لیزر تحت فشارهایی بین ۶۰۰ گیگاپاسکال تا ۱.۸ تراپاسکال قرار دادند.
دما نیز به چند هزار کلوین رسید و در برخی شرایط از دمای سطح خورشید بیشتر شد. دانشمندان همزمان سرعت موج شوک، دما، چگالی و بازتاب نور نمونه را اندازه گرفتند و با استفاده از پرتوهای ایکس، تغییرات ساختار اتمی الماس را بررسی کردند. معمای ذوب شدن الماس
این آزمایش برای پاسخ به یک معمای قدیمی انجام شد. پژوهشهای گذشته نشان داده بودند که الماس در فشارهای بسیار بالا ذوب میشود، اما با پیشرفت محاسبات کوانتومی مشخص شد دمای ذوب اندازهگیریشده با پیشبینیهای نظری حدود ۲۰ درصد اختلاف دارد. حتی شبیهسازیهای پیشرفته رایانهای نیز نمیتوانستند نتایج آزمایشهای قدیمی را بازتولید کنند.
اندازهگیریهای جدید این اختلاف را برطرف کرد. پژوهشگران دمای ذوب الماس را در فشار حدود ۱ تراپاسکال، نزدیک به ۷۳۰۰ کلوین به دست آوردند. عددی که با پیشبینیهای نظری سازگاری بسیار بیشتری دارد. در واقع، اندازهگیری قدیمی بیش از ۱۰۰۰ درجه با نتیجه جدید اختلاف داشت.
اما معمای بزرگتری هم وجود داشت. مدلهای نظری پیشبینی میکردند که کربن در فشار حدود یک تراپاسکال، پیش از ذوبشدن، باید برای مدت کوتاهی از ساختار معمول الماس به فاز دیگری به نام BC8 تبدیل شود. برخی آزمایشهای قبلی نیز نشانههایی از چنین تغییری را نشان داده بودند.
اما پرتوهای ایکس در آزمایش جدید چنین چیزی را نشان ندادند. تا زمانی که ساختار جامد قابل مشاهده بود، اتمهای کربن همچنان در شبکه مکعبی معمول الماس قرار داشتند. سپس ساختار بلوری از بین رفت و کربن مایع شکل گرفت.
دانشمندان احتمال میدهند دلیل آن، سرعت بسیار زیاد آزمایش باشد. تبدیل الماس به BC8 مستلزم شکستن و بازآرایی پیوندهای بسیار قوی کربن است. فرایندی که انرژی زیادی میخواهد و در مدت بسیار کوتاه آزمایش فرصت رخدادن پیدا نمیکند. در نتیجه، الماس پیش از آنکه بتواند ساختار جدیدی بسازد، ذوب میشود. شباهت عجیب الماس و یخ
در این پژوهش نتیجه عجیب دیگری نیز به دست آمد. در این فشارهای فوقالعاده بالا، الماس جامد چگالی کمتری از کربن مایع دارد. بنابراین از نظر نظری، الماس جامد میتواند روی دریایی از کربن مذاب شناور شود، درست مانند یخ که روی آب شناور میماند.
از آنجا که الماس در کپسولهای سوخت آزمایشهای همجوشی هستهای با محصورسازی لختی استفاده میشود. شناخت دقیقتر رفتار کربن هنگام فشردهشدن میتواند مدلهای رایانهای این آزمایشها را بهبود دهد.
منبع: sciencealert پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ترامپ: آغاز جنگ اقتصادی علیه ایران خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : سیر را در یخچال نگذارید؛ قانون طلایی نگهداری سیر بیشتر بخوانید: در دمای اتاق الماس تولید کنید تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درختها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیمکشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
۳۰ ساعت قبل / سایت خبرفوری
۷ ماشین غولپیکر با ابعاد باورنکردنی
برخی ماشینها آنقدر بزرگ هستند که توصیف آنها بهعنوان «وسیله نقلیه» یا «تجهیزات» تقریبا ناکافی به نظر میرسد. آنها میتوانند صدها متر امتداد داشته باشند، هزاران تُن وزن داشته باشند یا در مقیاسی فعالیت کنند که معمولا با تاسیسات صنعتی کامل مرتبط است.
به نقل از آیای، از یک بیل مکانیکی ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُنی که در معادن روباز حرکت میکند گرفته تا یک شتابدهنده عظیم ذرات، اینها هفت مورد از بزرگترین ماشینهایی هستند که تاکنون ساخته شدهاند. در این فهرست به جای رتبهبندی صرفا بر اساس یک معیار، مقیاس فیزیکی کلی، جرم و اهمیت مهندسی در نظر گرفته شده است. ۱. برخورددهنده بزرگ هادرونی در سرن
برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC) به طور رسمی از سوی رکوردهای جهانی گینس به عنوان بزرگترین ماشین ساخته شده توسط بشر شناخته شده است و محیط آن حدود ۲۶.۶ کیلومتر است. این شتابدهنده در زیر مرز فرانسه و سوئیس، در نزدیکی ژنو، ساخته شده و از ۱٬۲۳۲ آهنربای دوقطبی ابررسانا برای هدایت پرتوهای ذرات در مسیر حلقه عظیم خود استفاده میکند.
این شتابدهنده در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد و از آن زمان تاکنون برای آزمایشهایی با هدف بررسی ساختار بنیادی ماده مورد استفاده قرار گرفته است؛ از جمله کشف بوزون هیگز. برخلاف سایر ماشینهای این فهرست، عظمت آن به جابهجایی زمین یا بار مربوط نمیشود. هدف آن کنترل ذراتی است که با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت میکنند. ۲. باگر ۲۹۳ در آلمان
باگر ۲۹۳ بیشک یکی از تماشاییترین ماشینهای روی زمین است. این بیل مکانیکی چرخپرهای ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُن وزن دارد، حدود ۲۲۰ متر طول و ۹۴.۵ متر ارتفاع دارد. گینس آن را هم به عنوان سنگینترین وسیله نقلیه زمینی و هم بزرگترین ماشین صنعتی متحرک جهان به رسمیت شناخته است.
چرخ بیل آن حدود ۲۱.۶ متر قطر دارد و ۱۸ سطل را حمل میکند که هرکدام قادرند هزاران لیتر مواد را در خود جای دهند. این ماشین میتواند روزانه حدود ۲۴۰ هزار مترمکعب خاک را جابهجا کند. حرکت آن فوقالعاده آهسته است، اما ابعاد عظیم آن به دستگاه اجازه میدهد به طور پیوسته لایههای رویی زمین را از معادن روباز خارج کند. ۳. پایونیرینگ اسپیریت یا کشتی ساختوساز فراساحلی
پایونیرینگ اسپیریت با ۳۸۲ متر طول و ۱۲۴ متر عرض، کمتر شبیه یک کشتی معمولی و بیشتر شبیه یک سکوی صنعتی عظیم متحرک است. گینس آن را با ظرفیت ناخالص ۴۰۳ هزار و ۳۴۲ تُن، به عنوان بزرگترین کشتی جهان از نظر ظرفیت ناخالص ثبت کرده است، در حالی که شرکت بهرهبردار آن، آلسیز، آن را بزرگترین کشتی ساختوساز جهان مینامد.
طراحی غیرمعمول دو بدنهای این کشتی به آن اجازه میدهد از روی سکوهای فراساحلی عبور کند و سازههای عظیم را به صورت یکپارچه جابهجا کند. سیستم بالابری آن، طبق مشخصات فعلی، قادر است سازههای فوقانی با وزن حداکثر ۴۸ هزار تُن را بلند کند. این کشتی همچنین برای نصب خطوط لوله فوق سنگین طراحی شده است و به همین دلیل یکی از بزرگترین ماشینهایی محسوب میشود که تاکنون برای ساختوساز فراساحلی ساخته شدهاند. ۴. پل نقاله روباری F60 آلمان
F60 عملا یک پل متحرک به طول ۵۰۰ متر است که برای استخراج معادن سطحی ساخته شده است. این ماشین بین سالهای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ در آلمان ساخته شد و ۵۰۲ متر طول، ۲۰۴ متر عرض و تقریبا ۸۰ متر ارتفاع دارد. هدف از طراحی آن، برداشتن و انتقال لایههای باطله یا خاک و سنگهای رویی معدن روی ذخایر زغالسنگ قهوهای بود و این دستگاه در کنار بیلهای مکانیکی عظیم فعالیت میکرد.
F60 میتوانست مناطق بسیار وسیع معدنی را پوشش دهد و هم زمان مواد استخراج شده را به طور پیوسته منتقل کند. اگرچه عمر عملیاتی آن کوتاه بود و بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ فعالیت کرد، این ماشین همچنان یکی از خارقالعادهترین نمونههای مهندسی صنعتی متحرک در جهان به شمار میرود. امروزه این سازه بازنشسته به عنوان یک اثر صنعتی حفظ شده است. ۵. خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا در ایالات متحده
خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا (CT-2) ممکن است کُندترین ماشین این فهرست باشد، اما تعداد کمی از ماشینها میتوانند ترکیبی مشابه از جرم و هدف را ارائه کنند. گینس در سال ۲۰۲۳ آن را به طور رسمی به عنوان سنگینترین وسیله نقلیه دارای موتور جهان به رسمیت شناخت؛ وزن آن حدود ۶.۶۵ میلیون پوند، معادل تقریبا سه هزار و ۲۰ تُن است.
ناسا مفهوم خودروی حمل موشک را در دهه ۱۹۶۰ برای انتقال موشکهای سترن ۵ از ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه به سکوهای پرتاب ساخت. امروزه CT-2 از برنامه آرتمیس ناسا پشتیبانی میکند و میتواند باری تا وزن ۱۸ میلیون پوند را حمل کند. این وسیله به جای جادههای معمولی، روی زنجیرهای عظیم و مسیرهای ویژهای که برای حرکت آن ساخته شدهاند، حرکت میکند. ۶. بیگ ماسکی ایالات متحده
بیگ ماسکی دیگر وجود ندارد، اما در هر فهرست از ماشینهای غولپیکر تاریخ شایسته حضور است. این دستگاه حفاری زنجیرهای که در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد، حدود ۱۳ هزار و ۲۰۰ تُن وزن داشت و بزرگترین بیل مکانیکی کششی بود که تاکنون ساخته شده است.
سطل آن میتوانست تقریبا ۳۲۵ تُن خاک را در خود جای دهد، در حالی که کفشکهای حرکتی هیدرولیکی به دستگاه اجازه میدادند در اطراف معدن جابهجا شود. بیگ ماسکی میتوانست حدود ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن خاک را در هر ساعت جابهجا کند. این ماشین تا سال ۱۹۹۱ فعالیت کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۹ برچیده شد. ابعاد عظیم آن نشان میدهد که چگونه نیازهای معادن سطحی در قرن بیستم، مهندسی ماشینآلات سنگین را به شدت تحت تاثیر قرار داد. ۷. کاترپیلار 6090 FS بیل مکانیکی معدن
کاترپیلار 6090 FS رویکرد متفاوتی را برای رسیدن به ابعاد بسیار بزرگ نشان میدهد؛ این ماشین قدرت حفاری عظیمی را در یک بیل مکانیکی معدنی نسبتا جمعوجور متمرکز کرده است. وزن عملیاتی این دستگاه حدود هزار تُن است، چهار هزار و ۵۰۰ اسببخار قدرت تولید میکند و ظرفیت بار سطل آن میتواند به ۱۰۳ تن برسد. ظرفیت سطل نیز بسته به پیکربندی میتواند به ۵۵ مترمکعب برسد.
این ماشین برخلاف بیل مکانیکی چرخپرهای که به طور مداوم در معدن حفاری میکند، کامیونهای غولپیکر حمل مواد را در هر نوبت با یک سطل بارگیری میکند. این دستگاه نشان میدهد که تجهیزات مدرن معدنی چگونه به سمت ظرفیت بار بسیار بالا، قدرت هیدرولیکی و بهرهوری زیاد تکامل یافتهاند.
این ماشینها نشان میدهند که «بزرگ بودن» میتواند معانی بسیار متفاوتی داشته باشد. برخورد دهنده بزرگ هادرونی به این دلیل عظیم است که برای حرکت ذرات به مسیری ۲۶.۶ کیلومتری نیاز دارد؛ باگر ۲۹۳ به این دلیل عظیم است که جابهجایی کوهها به ماشینآلات خارقالعادهای نیاز دارد؛ و خودروی حمل موشک ناسا به این دلیل عظیم است که باید برخی از بزرگترین فضاپیماهای بشر را حمل کند.
۴۰ ساعت قبل / سایت شهرآرانیوز
چین موشک خود را سالم روی زمین نشاند | پکن به رقابت با اسپیسایکس نزدیکتر شد
به گزارش شهرآرانیوز؛ چین امروز به یکی از مهمترین دستاوردهای خود در حوزه پرتابگرهای فضایی دست یافت. شرکت خصوصی LandSpace موفق شد مرحله اول موشک Zhuque-۳ Y۲ را پس از یک پرتاب مداری با موفقیت به زمین بازگرداند و روی سکوی مشخصشده در استان گانسو فرود آورد.
این نخستین بار است که یک شرکت خصوصی چینی موفق میشود مرحله اول یک موشک کلاس مداری را پس از پرتاب، بهصورت کنترلشده روی خشکی فرود بیاورد. این موفقیت، LandSpace را در کنار شرکتهایی مانند SpaceX و Blue Origin قرار میدهد که پیشتر فناوری بازیابی موشکهای مداری را عملیاتی کردهاند.
موشک Zhuque-۳ Y۲ روز ۱۹ اوت از منطقه آزمایشی پرتاب تجاری دونگفنگ در شمالغرب چین به فضا پرتاب شد. مرحله دوم موشک مأموریت خود را انجام داد و محموله را در مدار قرار داد؛ سپس مرحله اول برای بازگشت به زمین وارد مسیر فرود شد.
این بوستر با استفاده از پایههای فرود، موتورهای خود و سامانه کنترل خودکار سرعت و مسیر خود را تنظیم کرد و در نهایت حدود ۳۹۰ کیلومتر دورتر از محل پرتاب، در استان گانسو روی سکوی فرود نشست.
این دومین پرواز Zhuque-۳ و دومین تلاش LandSpace برای بازیابی مرحله اول آن بود. در مأموریت نخست در دسامبر ۲۰۲۵، موشک توانست محموله خود را در مدار قرار دهد، اما مرحله اول نتوانست فرود کنترلشده را کامل کند. چرا فرود موشک Zhuque-۳ Y۲ مهم است؟
موشکهای سنتی پس از جداشدن مرحله اول، معمولاً در جو میسوزند یا در اقیانوس سقوط میکنند. در مقابل، موشک قابلاستفاده مجدد میتواند پس از بازگشت، بازرسی و تعمیر دوباره پرتاب شود.
این فناوری میتواند هزینه پرتاب ماهوارهها را بهشدت کاهش دهد و امکان انجام پرتابهای پرتعداد را فراهم کند؛ رویکردی که اسپیسایکس با موشک Falcon ۹ به یکی از پایههای اصلی مدل تجاری خود تبدیل کرده است.
در واقع، اهمیت موفقیت LandSpace فقط در «فرود آمدن یک موشک» نیست؛ مرحله بعدی، اثبات این موضوع است که همان بوستر بتواند پس از بازرسی و تعمیر دوباره پرواز کند.
در ادامه حتما بخوانید چین حذف ویندوز از دستگاههای دولتی را جلو انداخت | پکن به دنبال کاهش وابستگی به فناوری آمریکا چین چقدر به اسپیسایکس نزدیک شده است؟
Zhuque-۳ از نظر فناوری قابلاستفاده مجدد به Falcon ۹ شباهتهایی دارد، اما هنوز فاصله قابلتوجهی با سامانه عملیاتی اسپیسایکس دارد.
این موشک ۶۶.۱ متر طول دارد و از سوخت متان مایع و اکسیژن مایع استفاده میکند. مرحله اول آن به ۹ موتور مجهز است و LandSpace میگوید این بوستر برای استفاده مجدد تا ۲۰ بار طراحی شده است. ظرفیت حمل Zhuque-۳ به مدار پایین زمین نیز حدود ۱۴.۲ تن اعلام شده است.
در مقابل، Falcon ۹ میتواند در یک پرتاب یکبارمصرف حدود ۲۲.۸ تن محموله را به مدار پایین زمین ببرد و اسپیسایکس تاکنون بوسترهای Falcon ۹ را دهها بار مورد استفاده مجدد قرار داده است. این شرکت همچنین در مقیاسی بسیار بزرگتر از LandSpace پرتابهای تجاری انجام میدهد؛ بنابراین موفقیت جدید چین را بهتر است یک جهش مهم فناورانه، نه همسطحشدن با اسپیسایکس دانست. LandSpace میخواهد بوستر را دوباره به فضا بفرستد
موفقیت واقعی Zhuque-۳ زمانی مشخص خواهد شد که مرحله بازیابیشده دوباره پرواز کند.
LandSpace اعلام کرده است که قصد دارد بوستر بازیابیشده را پس از انجام بازرسی و آمادهسازی، در شش ماه آینده دوباره مورد استفاده قرار دهد. تحقق این هدف میتواند نشان دهد که این شرکت از مرحله نمایش فناوری فراتر رفته و به سمت ایجاد یک چرخه واقعی «پرتاب، بازیابی، تعمیر و پرتاب مجدد» حرکت کرده است.
شرکت چینی در نهایت قصد دارد از Zhuque-۳ برای انجام پرتابهای پرتعداد و کمهزینه استفاده کند. رقابت چین و آمریکا در فضا وارد مرحله تازهای میشود
موفقیت Zhuque-۳ در شرایطی رخ داده که چین سرمایهگذاری گستردهای روی صنعت فضایی تجاری خود انجام میدهد. هدف پکن فقط دستیابی به فناوریهای فضایی دولتی نیست؛ شرکتهای خصوصی چینی نیز بهطور فزایندهای وارد بازار پرتاب ماهواره و توسعه پرتابگرهای قابلاستفاده مجدد شدهاند.
از سوی دیگر، اسپیسایکس با Falcon ۹ همچنان فاصله زیادی از رقبای جدید خود دارد و تجربه بسیار بیشتری در فرود، تعمیر و استفاده مجدد از بوسترها دارد.
با این حال، موفقیت LandSpace نشان میدهد انحصار فناوری موشکهای قابلاستفاده مجدد دیگر به شرکتهای آمریکایی محدود نیست و رقابت در بازار پرتابهای فضایی میتواند در سالهای آینده بسیار شدیدتر شود.