به مناسبت روز جهانی بشردوستی، کیت فوربس، رئیس فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر، و میریانا اسپولیاریک، رئیس کمیته بینالمللی صلیب سرخ، خواستار اقدام مؤثرتر برای حمایت از کارکنان بشردوستانه و حفظ فضای لازم برای فعالیتهای امدادی شدند.
در روز جهانی بشردوستی، شایسته است شجاعت کارکنان و داوطلبان بشردوستانه را گرامی بداریم؛ اما صرف قدردانی از شجاعت و تعهد نیروهای امدادی، در شرایطی که آنان با بالاترین میزان تلفات ثبتشده مواجه هستند، کافی نیست.
از ابتدای سال جاری تاکنون، نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر در سوگ ۱۲ نفر از همکاران خود نشسته است؛ افرادی که در حوادث مرتبط با خشونت و در حین انجام وظایف بشردوستانه جان خود را از دست دادهاند. این رقم در سال گذشته ۲۴ نفر بود.
نباید اجازه دهیم هدف قرار دادن کارکنان امدادی به امری عادی تبدیل شود. امروز با این خطر واقعی مواجهیم که جهان بپذیرد حمله، مجروح کردن یا کشتن کارکنان بشردوستانه، «بخشی از کار» یا ویژگی اجتنابناپذیر بحرانهای امروز است.
پاسخ این نیست که از همکارانمان بخواهیم شجاعتر باشند. پاسخ واقعی آن است که شرایطی فراهم کنیم تا آنان بتوانند وظایف خود را در امنیت انجام دهند.
هر روز، در گوشهای از جهان، یک نیروی بشردوستانه در حالی که میداند ممکن است دیگر به خانه بازنگردد، راهی محل مأموریت خود میشود. این نیروها شامل پزشکان و کارکنان درمانی، رانندگان، مهندسان و داوطلبان هستند. شجاعت آنان فوقالعاده است، اما شجاعت نمیتواند جلوی گلوله را بگیرد یا عبور ایمن آنان را تضمین کند.
عبور از این خطرات نیز روزبهروز دشوارتر میشود. در محیطی که بیش از پیش دوقطبی شده، واقعیتها محل مناقشهاند، اعتماد شکننده است و اطلاعات نادرست با سرعت زیادی منتشر میشود، رهبران سیاسی، چهرههای عمومی، رسانهها و سکوهای آنلاین همگی در شکلدهی به محیطی که اقدامات بشردوستانه در آن انجام میشود، نقش دارند.
گفتمانی که کارکنان بشردوستانه را انسانیتزدایی میکند، درباره بیطرفانه بودن کمکرسانی تردید ایجاد میکند یا اعتماد به نشانهای متمایزکننده صلیب سرخ و هلال احمر را تضعیف میسازد، میتواند فعالیتی را که ذاتاً با خطر همراه است، خطرناکتر کند.
کارزارهای اطلاعاتی زیانباری که عامدانه کارکنان امدادی را هدف قرار میدهند نیز اغلب به فضای آنلاین محدود نمیمانند. این کارزارها میتوانند در دنیای واقعی پیامدهای جدی داشته باشند و میزان خطر و خصومتی را که تیمهای بشردوستانه هنگام انجام وظایف خود با آن مواجه میشوند، افزایش دهند.
ایمنی همکاران ما به این موضوع بستگی دارد که دولتها و طرفهای درگیر در مخاصمات مسلحانه به تعهدات خود بر اساس حقوق بینالمللی بشردوستانه عمل کنند.
از اینکه ۱۲۲ کشور «اعلامیه حمایت از کارکنان بشردوستانه» را امضا کردهاند، خرسندیم و امیدواریم این تعهد مجدد، به اقدامات عملی برای تقویت ایمنی و امنیت کارکنان امدادی منجر شود.
ابراز حمایت از کارکنان بشردوستانه اهمیت دارد، اما کلمات باید با تصمیمات کسانی همراه شود که قدرت و نفوذ لازم را برای پاسداری از قواعد، دفاع از فضای لازم برای اقدامات بشردوستانه و اتخاذ تصمیمهایی دارند که امکان دسترسی کارکنان امدادی به افراد نیازمند را فراهم کند و به آنان اجازه دهد سالم به خانه بازگردند.
حفاظت از کارکنان بشردوستانه لطفی در حق سازمانهای ما نیست؛ این یک تعهد است و مهمتر از آن، ریسمان نجات تکتک افرادی است که روزی ممکن است به آمبولانسی نیاز داشته باشند که به موقع به آنها برسد، به داوطلبی که در کنارشان بماند یا به امدادگری که بتواند خود را به آنان برساند.
این امر زمانی امکانپذیر است که جهان از فضای لازم برای انجام ایمن اقدامات بشردوستانه حفاظت کند.
انتهای پیام/
