۴ نشانه که می‌گوید بیش از حد پروتئین مصرف می‌کنید/ به این علائم توجه کنید

به گزارش ایسنا؛ دکتر عبدالعظیم بهفر در واکنش به برخی اظهارنظرها درباره خمیر مرغ و فرآورده‌های پروتئینی اظهار کرد: ارزیابی ایمنی مواد غذایی باید بر اساس ضوابط علمی و قانونی انجام شود و میان محصول تولیدشده در واحد دارای مجوز و تحت نظارت با فعالیت خارج از چارچوب‌های قانونی تفاوت قائل شد.

وی گفت: خمیر مرغ یا گوشت جداشده به روش مکانیکی (MDM)، ماده‌ای است که در فرآیند مکانیکی از بخش‌های گوشتی باقی‌مانده روی اسکلت مرغ جدا می‌شود و در صورت تولید در واحد دارای مجوز و مطابق الزامات فنی و بهداشتی، می‌تواند به‌عنوان ماده اولیه در تولید برخی فرآورده‌های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین صرف وجود خمیر مرغ در یک فرآورده، به‌خودی‌خود به معنای ناسالم یا غیرمجاز بودن محصول نیست.

بهفر افزود: این ماده به دلیل ویژگی‌های فرآیند تولید و حساسیت میکروبی، نیازمند کنترل‌های دقیق است. منشأ مرغ، فرآیند جداسازی، شرایط تولید، کنترل بار میکروبی، نگهداری، حمل‌ونقل و نحوه استفاده از آن در محصول نهایی باید مطابق ضوابط باشد. تولید یا مصرف این ماده خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل‌های بهداشتی قابل قبول نیست.

مدیرکل فرآورده‌های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو با اشاره به نظام جدید نظارت بر فرآورده‌های دامی فرآوری‌شده اظهار کرد: این نظام با هدف شفاف شدن مسئولیت‌ها، جلوگیری از موازی‌کاری و ایجاد یک زنجیره منسجم نظارتی از ماده اولیه تا محصول نهایی اجرا می‌شود و به معنای کاهش نظارت نیست.

وی تصریح کرد: تولیدکنندگان فرآورده‌های پروتئینی باید مجوزهای بهداشتی لازم را دریافت کرده و فرآیندهای نظارتی مربوطه را مطابق الزامات قانونی طی کنند.

بهفر گفت: جداسازی گوشت باید در واحد مجاز و تحت شرایط کنترل‌شده انجام شود و فرآیند تولید، نگهداری و حمل‌ونقل نیز مطابق الزامات بهداشتی باشد. خمیر مرغ تولیدشده در یک واحد مجاز و تحت نظارت، با ماده‌ای که خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل‌های بهداشتی تولید شده، قابل مقایسه نیست.

او ادامه داد: در کارخانه‌های تولید فرآورده‌های گوشتی، منشأ و کیفیت مواد اولیه، تاریخ مصرف، شرایط نگهداری گوشت و مرغ، افزودنی‌ها، فرآیند تولید، بهداشت محیط و بهداشت فردی کارکنان مورد بررسی قرار می‌گیرد و برای اطمینان از انطباق محصول با ضوابط، نمونه‌برداری و آزمایش‌های میکروبی و شیمیایی انجام می‌شود.

بهفر درباره نیتریت نیز گفت: استفاده از این ماده در فرآورده‌های گوشتی تابع ضوابط و حدود مجاز است و صرف وجود آن به معنای ناسالم بودن محصول نیست. معیار ارزیابی، میزان مصرف، شرایط استفاده و انطباق با حدود مجاز تعیین‌شده در استانداردها و ضوابط مربوطه است.

بهفر تأکید کرد: در ارزیابی ایمنی غذا نباید «وجود خطر» را با «وجود ریسک غیرقابل کنترل» یکسان دانست. بسیاری از مواد اولیه و افزودنی‌ها در صورت استفاده نادرست می‌توانند ایجاد خطر کنند، اما استفاده از آنها در چارچوب استاندارد، با مقدار مشخص و تحت کنترل‌های لازم، مبنای ارزیابی ایمنی محصول قرار می‌گیرد.

بهفر افزود: سلامت یک فرآورده غذایی حاصل عملکرد یک زنجیره است؛ از منشأ و کیفیت مواد اولیه گرفته تا فرآوری، نگهداری، حمل‌ونقل، تولید، عرضه و کنترل محصول نهایی. بنابراین نمی‌توان سلامت یا عدم سلامت یک محصول را صرفاً بر اساس نام یک ماده اولیه یا یک ادعای کلی درباره فرآیند تولید تعیین کرد.

او خاطرنشان کرد: در صنعت غذا نیز مانند هر حوزه دیگری ممکن است تخلف رخ دهد، اما تخلف یک واحد را نمی‌توان به کل صنعت و تمام تولیدکنندگان مجاز تعمیم داد. وظیفه دستگاه‌های نظارتی، شناسایی تخلف، برخورد با واحد متخلف و جلوگیری از ورود محصول غیرمجاز به بازار است.

بهفر گفت: سازمان غذا و دارو همزمان دو مسئولیت دارد؛ صیانت از سلامت مردم و حمایت از تولیدکننده قانونمند. معیار سازمان در ارزیابی فرآورده‌های پروتئینی، قانون، استاندارد، شرایط تولید، کنترل‌های بهداشتی و نتایج آزمایشگاهی است؛ بنابراین باید میان محصول مجاز و تحت نظارت با محصولی که خارج از ضوابط تولید شده، تفاوت اساسی قائل شد.

به گزارش سازمان غذا و دارو، وی تأکید کرد: مردم باید فرآورده‌های پروتئینی و غذایی را از مراکز عرضه مجاز و محصولات دارای مجوز تهیه کنند و در صورت مشاهده تخلف، موضوع را از مسیرهای رسمی گزارش دهند. هدف نظام نظارت غذایی، حذف تخلف و تضمین سلامت محصول است، نه ایجاد نگرانی عمومی درباره صنعتی که بخش عمده آن بر اساس ضوابط و تحت نظارت فعالیت می‌کند.

به گزارش آفتاب نیوز،

سیب حاوی فیبر، ویتامین‌ها، آب و ترکیبات گیاهی مختلف است. بخش قابل توجهی از فیبر این میوه در پوست آن قرار دارد؛ بنابراین اگر سیب به‌خوبی شسته شده باشد، مصرف آن با پوست می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

سیب چه فوایدی برای بدن دارد؟

کمک به سلامت دستگاه گوارش: فیبر موجود در سیب می‌تواند به عملکرد طبیعی دستگاه گوارش کمک کند و در کنار مصرف آب کافی، بخشی از نیاز روزانه بدن به فیبر را تأمین کند.

کمک به احساس سیری: سیب به دلیل داشتن آب و فیبر می‌تواند میان‌وعده‌ای نسبتاً سیرکننده باشد و به مدیریت بهتر گرسنگی در طول روز کمک کند.

کمک به دریافت مواد مغذی: قرار دادن میوه‌هایی مانند سیب در برنامه غذایی، تنوع مواد مغذی دریافتی را افزایش می‌دهد.

سیب را چگونه مصرف کنیم؟

بهتر است سیب تازه و کامل مصرف شود و تا حد امکان به جای آب‌سیب، خود میوه انتخاب شود؛ زیرا آب‌گیری میوه معمولاً بخش زیادی از فیبر آن را کاهش می‌دهد.

همچنین افزودن سیب به میان‌وعده همراه با مقداری مغز‌ها یا ماست ساده می‌تواند یک انتخاب متعادل و مغذی باشد.

آیا مصرف زیاد سیب مفیدتر است؟

نه. حتی مواد غذایی سالم نیز باید در حد متعادل مصرف شوند. تنوع در مصرف میوه‌ها و سبزیجات اهمیت بیشتری دارد و بهتر است رژیم غذایی تنها به یک نوع میوه محدود نشود.

جمع‌بندی: سیب یک میان‌وعده ساده، در دسترس و مغذی است که با داشتن فیبر و آب می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد. مصرف میوه کامل، در کنار تغذیه متنوع و فعالیت بدنی، انتخابی مناسب برای حفظ سلامت عمومی بدن است.

به گزارش آفتاب نیوز،

این مطالعه نشان داد که خوابیدن بیش از ۸.۵ ساعت در شب با نشانگر‌های زیستی خون پروتئین تاو مرتبط است، که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشان دهنده تخریب عصبی زودرس باشد.

هرچه زوال عقل- که بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع آن است- زودتر تشخیص داده شود، پیش‌آگهی برای فرد مبتلا بهتر است.

اگرچه هیچ درمانی وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام آلزایمر می‌تواند به تأخیر در پیشرفت بیماری کمک کند، امکان استفاده از درمان‌های اصلاح‌کننده بیماری، مانند لکانماب و دونانماب را در صورت لزوم فراهم کند و به بیماران و مراقبان زمان دهد تا مراقبت‌های مناسب را ترتیب دهند.

چندین مطالعه، تغییرات خواب را با ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط دانسته‌اند و اکنون یک مطالعه، مکانیسم فیزیولوژیکی احتمالی زیربنایی این ارتباط را پیشنهاد کرده است.

این مطالعه جدید نشان داد افرادی که به طور متوسط بیش از ۸.۵ ساعت در شب می‌خوابند، سطح بالاتری از نشانگر زیستی خون p-tau ۱۸۱ دارند که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشانه اولیه تغییرات عصبی باشد.

محققان داده‌های ۲۴۱۰ شرکت‌کننده در مطالعه قلب فرامینگهام را تجزیه و تحلیل کردند.

همه شرکت‌کنندگان داده‌های مربوط به مدت زمان خواب و نتایج سنجش حداقل یکی از چهار نشانگر زیستی مبتنی بر خون را که توسط خودشان گزارش شده بود، داشتند: p-tau ۱۸۱، کل تاو (t-tau)، زنجیره سبک نوروفیلامنت (NfL) یا پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP).

شرکت‌کنندگان مدت زمان معمول خواب را در طول ویزیت‌های کلینیکی به تکنسین‌ها گزارش دادند، آنها همچنین نمونه‌های خون ناشتا را برای تجزیه و تحلیل نشانگر زیستی ارائه دادند.

محققان عوامل متعددی را که ممکن است بر خواب و نشانگر‌های زیستی تأثیر بگذارند، در طول تجزیه و تحلیل در نظر گرفتند:

- سن در زمان معاینه بالینی

- وضعیت APOE e ۴ - این ژن خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد

- جنسیت بیولوژیکی

- آپنه انسدادی خواب گزارش شده توسط خود فرد

- وضعیت افسردگی

- عملکرد کلیه

محققان پی بردند همه نشانگر‌های زیستی با افزایش مدت خواب افزایش داشتند، اما این افزایش فقط برای p-tau ۱۸۱ قابل توجه بود.

P-tau ۱۸۱ منحنی J شکل داشت، به طوری که افراد کم‌خواب، خواب بیشتری نسبت به افراد معمولی داشتند. سپس با خواب بیش از ۸.۵ ساعت، به طور پیوسته افزایش یافت و برای افرادی که ۱۰ ساعت یا بیشتر خواب گزارش می‌کردند، به شدت افزایش یافت.

«ونسا‌ام. یانگ»، محقق ارشد و پژوهشگر فوق دکترا در موسسه‌ی گلن بیگز برای آلزایمر و بیماری‌های عصبی در مرکز سلامت دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو، در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی گفت: «بسیاری از مردم نگران این هستند که آیا عادات خوابشان بر سلامت مغزشان تأثیر می‌گذارد یا خیر.»

یانگ خاطرنشان کرد: «از آنجا که این یک مطالعه‌ی مقطعی است و نه یک مطالعه‌ی طولانی مدت، نمی‌توانیم بگوییم که خواب طولانی باعث آلزایمر می‌شود، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است ارزش نظارت داشته باشد و خواب بیشتر همیشه برای سلامت مغز بهتر نیست.»

بیماری آلزایمر ۱۵ تا ۲۰ سال قبل از بروز علائم، به طور خاموش در مغز آغاز می‌شود و اولین تغییرات پاتولوژیک ممکن است بر نواحی دخیل در تنظیم چرخه خواب و بیداری تأثیر بگذارد. در نتیجه، افراد ممکن است به تدریج قبل از اینکه متوجه هرگونه مشکل حافظه شوند، شروع به خوابیدن طولانی‌تر کنند.

یانگ در ادامه افزود: «زوال عقل تحت تأثیر رابطه پیچیده‌ای از ژنتیک، سلامت عروق، سبک زندگی و پیری قرار دارد. خواب یک قطعه از این پازل است و حفظ بهداشت خواب خوب، در کنار فعالیت بدنی معمول، کاهش خطر قلبی عروقی و تحریک شناختی، همچنان یکی از معقول‌ترین استراتژی‌ها برای ارتقای سلامت طولانی مدت مغز است.»