«دو هفته مانده به جنگ خدمت شهید خرازی رفتم؛ یادداشتهایی که زمان حضور در نمایندگی نیویورک که من برای مذاکرات خصوصی نوشته بودم به من داد و گفت اینها چیست که نوشتی؟ خودم هم نمیتوانستم خط خودم را بخوانم و دکتر وقت رفتن به من گفتند کمی آرام باش. آخرین کلام بین من و آقا کمال همین بود.»
