هشدار درباره سویه جدید ابولا/ ویروس مرگبار دوباره در آفریقا ظاهر شد

به گزارش آفتاب نیوز،

 بنابر اعلام انجمن سکته مغزی ایران، دکتر بابک زمانی، رئیس انجمن سکته مغزی ایران، در حاشیه هفدهمین کنگره کشوری و بین‌المللی سکته مغزی و نورواینترونشن ایران با انتقاد از وضعیت زنجیره درمان سکته مغزی در کشور گفت: ایران هنوز یک زنجیره کامل برای اقدامات درمانی این بیماری ندارد و حتی در مقایسه با کشور‌هایی مانند ترکیه نیز به‌شدت عقب هستیم، بنابراین تکمیل این زنجیره باید مورد توجه جدی نظام سلامت قرار گیرد.

وی افزود: در مرحله حاد سکته مغزی، بیماران باید هرچه سریع‌تر به بیمارستان منتقل شوند و امکان دسترسی بیماران واجد شرایط به درمان‌های پیشرفته‌ای مانند ترومبکتومی و خارج کردن لخته از عروق مغزی فراهم باشد. همچنین ایجاد واحد‌های تخصصی سکته مغزی و توسعه آمبولانس‌های مجهز به سی‌تی اسکن و واحد‌های سیار سکته مغزی از نیاز‌های مهم کشور است.

زمانی با اشاره به خلأ موجود در مراقبت از بیماران پس از مرحله حاد اظهار کرد: بیمار مبتلا به سکته مغزی پس از عبور از مرحله حاد در بسیاری از موارد نباید مستقیماً به منزل منتقل شود، بلکه باید مدتی در مراکز توانبخشی تحت نظر باشد و پس از فراهم شدن شرایط لازم به منزل منتقل شود، چرا که برخی بیماران ممکن است سال‌ها با درجاتی از ناتوانی زندگی کنند.

وی تأکید کرد: برای کارایی درمان سکته مغزی، هیچ‌یک از اجزای این زنجیره را نمی‌توان به تنهایی در نظر گرفت و ایجاد واحد‌های سکته مغزی، تأمین امکانات، تهیه آمبولانس‌های مجهز، دسترسی به درمان‌های مداخله‌ای و فراهم کردن خدمات توانبخشی همگی در کنار یکدیگر ضروری هستند.

در ادامه، دکتر مهدی فرهودی - نایب‌رئیس انجمن سکته مغزی ایران، با تأکید بر اهمیت زمان در درمان این بیماری گفت: در سکته مغزی هر دقیقه اهمیت دارد و هرچه بیمار سریع‌تر به مرکز درمانی مناسب برسد، شانس نتیجه بهتر و کاهش ناتوانی بیشتر خواهد بود. زمان معمول برای درمان ترومبولیز حدود ۴.۵ ساعت است، اما هرچه درمان زودتر انجام شود، نتیجه بهتر خواهد بود.

وی افزود: اختلال ناگهانی تعادل، اختلال دید، انحراف صورت، ضعف یک‌طرفه بدن و اختلال تکلم پنج علامت مهم سکته مغزی هستند و با بروز حتی یکی از این علائم باید سریعاً با ۱۱۵ تماس گرفته شود تا بیمار به مرکز درمان سکته مغزی منتقل …

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از سلامت نیوز، یک بررسی جدید نشان می‌دهد یوگا می‌تواند به کاهش علائم گوارشی، اضطراب و افسردگی در مبتلایان به سندرم روده تحریک‌پذیر کمک کند.

سندرم روده‌ تحریک‌پذیر باعث درد شکم، نفخ و تغییر در عادات روده می‌شود.

یک بررسی بالینی جدید از ۱۰ مطالعه‌ی منتشر شده نشان داد افرادی که مبتلا به این بیماری هستند و یوگا تمرین می‌کنند، علائم گوارشی کلی کمتری را همراه با سطوح پایین‌تر اضطراب و افسردگی تجربه می‌کنند.

این مزایا ممکن است در محور روده-مغز- شبکه‌ی ارتباطی که مغز و سیستم گوارش را به هم متصل می‌کند- نهفته باشد.

در افراد مبتلا به IBS، سیگنال‌های آن می‌توانند حساس شوند و به استرس اجازه دهند علائم گوارشی را تحریک یا بدتر کند.

محققان فکر می‌کنند یوگا، که ترکیبی از حرکت، تنفس کنترل‌شده و ذهن‌آگاهی است، به فعال کردن پاسخ "استراحت و هضم" بدن کمک می‌کند.

و با کاهش سطح استرس، هضم ممکن است راحت تر انجام شود.

دکتر «فرانچسکو پاوان»، نویسنده‌ اول مقاله از دانشگاه میلان ایتالیا، می‌گوید: «برخی از حرکات یوگا و تمرینات تنفسی ممکن است مفید باشند. به عنوان مثال، خم شدن به جلو در حالت نشسته ممکن است به آرام کردن سیستم عصبی کمک کند.»

اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، یافته‌ها نشان می‌دهد که یوگا ممکن است یک رویکرد مکمل امیدوارکننده برای مدیریت سندرم روده تحریک‌پذیر باشد.

 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

به گزارش آفتاب نیوز،

یک مطالعه گسترده که داده‌های سلامت بیش از ۱۰ میلیون کودک آمریکایی را بررسی کرده است، نشان می‌دهد ترتیب تولد در خانواده ممکن است با تفاوت‌هایی هرچند کوچک در خطر ابتلا به صد‌ها بیماری و اختلال مرتبط باشد.

بر اساس این پژوهش، فرزندان اول در مقایسه با خواهر یا برادر دوم خود، احتمال بیشتری برای ابتلا به برخی اختلالات عصبی‌روانی از جمله اوتیسم، اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD)، سندرم تورت و اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) داشتند. در مقابل، برخی مشکلات گوارشی، میگرن، زونا و اختلالات مرتبط با مصرف مواد در فرزندان دوم بیشتر دیده شد.

این پژوهش که توسط محققان دانشگاه شیکاگو و دانشگاه کلمبیا انجام شده، در نشریه Nature Health منتشر شده است.

بررسی بیش از ۱۰ میلیون کودک و ۵۶۹ بیماری

محققان در این مطالعه داده‌های بیمه درمانی آمریکا مربوط به بیش از ۱۰.۳ میلیون کودک را بررسی کردند که هر کدام یک خواهر یا برادر داشتند.

پژوهشگران ارتباط میان اول یا دوم بودن کودک در خانواده و خطر ابتلا به ۵۶۹ بیماری و اختلال مختلف را مورد ارزیابی قرار دادند.

برای افزایش دقت نتایج، هم مقایسه میان خواهر و برادر‌های یک خانواده و هم مقایسه فرزندان اول و دوم در خانواده‌های مختلف انجام شد. این روش به کاهش تأثیر برخی عوامل خانوادگی و محیطی مانند وضعیت اقتصادی خانواده یا شرایط زندگی کمک می‌کند.

از میان ۵۶۹ بیماری و اختلال بررسی‌شده، ۱۵۰ مورد با تفاوت آماری میان فرزندان اول و دوم همراه بود.

فرزندان اول؛ خطر بیشتر برخی اختلالات عصبی‌روانی

نتایج نشان داد فرزندان اول به‌طور آماری بیشتر با برخی بیماری‌ها و اختلالات از جمله آلرژی، اوتیسم، اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی، سندرم تورت و اختلال وسواس فکری-عملی مواجه بودند.

پژوهشگران اعلام کردند آثار مرتبط با ترتیب تولد تنها به چند بیماری محدود نمی‌شود و تقریباً در بسیاری از حوزه‌های پزشکی مورد بررسی دیده شده است. با این حال، افزایش خطر در فرزندان اول به‌ویژه در اختلالات عصبی‌روانی برجسته‌تر بود.

فرزند دوم؛ مشکلات گوارشی و میگرن بیشتر دیده شد

در مقابل، کودکانی که دومین فرزند خانواده بودند، از …

به گزارش آفتاب نیوز،

پارکینسون فقط لرزش دست نیست، بیماری‌ای است که می‌تواند آرام و تدریجی وارد زندگی فرد شود، بدون آنکه در ابتدا نشانه‌هایش به‌وضوح دیده شوند. گاهی اولین علامت، لرزش انگشتان است و گاهی کاهش سرعت حرکات، تغییر دستخط، سفتی عضلات یا حتی تغییر صدا.

این بیماری زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های خاصی در مغز که وظیفه تولید ماده‌ای به نام «دوپامین» را بر عهده دارند، به‌تدریج آسیب می‌بینند. کاهش دوپامین، هماهنگی طبیعی حرکات را دشوار می‌کند و به مرور می‌تواند بر راه رفتن، تعادل و انجام فعالیت‌های روزمره اثر بگذارد.

اما داستان پارکینسون فقط به حرکت ختم نمی‌شود. اختلال خواب، خستگی، تغییرات خلقی، کاهش قدرت بویایی و برخی مشکلات شناختی نیز ممکن است در روند بیماری دیده شوند، به همین دلیل، شناخت علائم اولیه اهمیت زیادی دارد.

لرزش دست می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد و هر لرزشی به معنای پارکینسون نیست. حتی بعضی از مبتلایان به پارکینسون ممکن است در مراحل اولیه بیماری لرزش مشخصی نداشته باشند.

آنچه اهمیت دارد، تداوم و مجموعه علائم است، به‌ویژه زمانی که لرزش یا کندی حرکات با سفتی عضلات، تغییر راه رفتن یا کاهش حرکات طبیعی دست‌ها همراه شود.

در سال‌های اخیر توجه زیادی به نقش ورزش و توانبخشی در مدیریت پارکینسون شده است. فعالیت بدنی منظم و تمرین‌های متناسب با شرایط بیمار می‌توانند به حفظ توانایی حرکتی و استقلال فرد کمک کنند.

تمرین‌های تعادلی، حرکات کششی، تمرین‌های قدرتی و فعالیت‌های هوازی، در صورت مناسب بودن برای شرایط فرد، می‌توانند بخشی از برنامه مراقبتی بیمار باشند.

لرزش دست همیشه نشانه پارکینسون نیست

متخصص مغز و اعصاب با اشاره به علائم بیماری پارکینسون گفت: هر فردی که دچار لرزش دست می‌شود، الزاماً مبتلا به پارکینسون نیست و عواملی مانند اضطراب و استرس، لرزش‌های خانوادگی و افزایش سن نیز می‌توانند موجب لرزش دست شوند.

علی‌اکبر طاهری‌اقدم اظهار کرد: بیماری پارکینسون که گاهی از آن به عنوان «بیماری لرزه» نیز یاد می‌شود، معمولاً با لرزش یک دست آغاز می‌شود و در بسیاری از موارد سن بروز آن بالای ۶۰ سال است. لرزش در پارکینسون معمولاً زمانی رخ می‌دهد که دست در حالت استراحت …

جام جم آنلاین - سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان (SADS) به مواردی از مرگ ناگهانی و غیرقابل توضیح گفته می‌شود که معمولاً به دنبال یک اختلال خطرناک در ریتم قلب رخ می‌دهد؛ اختلالی که ممکن است در بررسی‌های معمول پس از مرگ نیز اثری از خود بر جای نگذارد.

این موضوع زمانی پیچیده‌تر می‌شود که فرد پیش از مرگ، کاملاً سالم و فعال به نظر برسد و هیچ سابقه مشخصی از بیماری قلبی نداشته باشد. در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چگونه ممکن است قلب فرد ظاهراً سالم، ناگهان از کار بیفتد؟

پاسخ را باید تا حدی در سیستم الکتریکی قلب جست‌وجو کرد.

قلب تنها یک پمپ عضلانی نیست؛ هر ضربان آن با یک سیگنال الکتریکی آغاز می‌شود. این سیگنال باید با نظم مشخصی در بخش‌های مختلف قلب منتشر شود تا عضله قلب منقبض شده و خون را در بدن به جریان بیندازد.

اگر این فعالیت الکتریکی دچار اختلال شود، ممکن است آریتمی یا بی‌نظمی ضربان قلب ایجاد شود. بیشتر آریتمی‌ها خطرناک نیستند، اما برخی اختلالات ریتم، به‌ویژه آریتمی‌هایی که از بطن‌های قلب آغاز می‌شوند، می‌توانند مرگبار باشند. وقتی اختلال الکتریکی قلب به ایست قلبی منجر می‌شود

یکی از خطرناک‌ترین حالت‌ها فیبریلاسیون بطنی است. در این وضعیت فعالیت الکتریکی قلب به‌شدت آشفته می‌شود و بطن‌ها به جای انقباض مؤثر، دچار لرزش می‌شوند.

در نتیجه، قلب دیگر نمی‌تواند خون کافی را به مغز و سایر اندام‌ها برساند و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد. اگر در چنین شرایطی احیای قلبی-ریوی (CPR) و در صورت نیاز شوک الکتریکی با دفیبریلاتور انجام نشود، ایست قلبی می‌تواند در مدت کوتاهی به مرگ منجر شود. تفاوت حمله قلبی با ایست قلبی

حمله قلبی و ایست قلبی یکسان نیستند.

در حمله قلبی، معمولاً یک شریان مسدود شده و جریان خون به بخشی از عضله قلب کاهش می‌یابد یا متوقف می‌شود.

اما در ایست قلبی، مشکل اصلی توقف ناگهانی عملکرد مؤثر قلب در پمپاژ خون است.

البته حمله قلبی می‌تواند در برخی موارد باعث ایست قلبی شود، اما هر ایست قلبی ناشی از حمله قلبی نیست. در بسیاری از موارد SADS، مسئله اصلی یک اختلال الکتریکی و آریتمی خطرناک است. چرا تشخیص SADS دشوار است؟

یکی از ویژگی‌های مهم این …