افزایش طول عمر فقط با ۹۰ دقیقه تمرین قدرتی در هفته

به گزارش آفتاب نیوز،

سیب حاوی فیبر، ویتامین‌ها، آب و ترکیبات گیاهی مختلف است. بخش قابل توجهی از فیبر این میوه در پوست آن قرار دارد؛ بنابراین اگر سیب به‌خوبی شسته شده باشد، مصرف آن با پوست می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

سیب چه فوایدی برای بدن دارد؟

کمک به سلامت دستگاه گوارش: فیبر موجود در سیب می‌تواند به عملکرد طبیعی دستگاه گوارش کمک کند و در کنار مصرف آب کافی، بخشی از نیاز روزانه بدن به فیبر را تأمین کند.

کمک به احساس سیری: سیب به دلیل داشتن آب و فیبر می‌تواند میان‌وعده‌ای نسبتاً سیرکننده باشد و به مدیریت بهتر گرسنگی در طول روز کمک کند.

کمک به دریافت مواد مغذی: قرار دادن میوه‌هایی مانند سیب در برنامه غذایی، تنوع مواد مغذی دریافتی را افزایش می‌دهد.

سیب را چگونه مصرف کنیم؟

بهتر است سیب تازه و کامل مصرف شود و تا حد امکان به جای آب‌سیب، خود میوه انتخاب شود؛ زیرا آب‌گیری میوه معمولاً بخش زیادی از فیبر آن را کاهش می‌دهد.

همچنین افزودن سیب به میان‌وعده همراه با مقداری مغز‌ها یا ماست ساده می‌تواند یک انتخاب متعادل و مغذی باشد.

آیا مصرف زیاد سیب مفیدتر است؟

نه. حتی مواد غذایی سالم نیز باید در حد متعادل مصرف شوند. تنوع در مصرف میوه‌ها و سبزیجات اهمیت بیشتری دارد و بهتر است رژیم غذایی تنها به یک نوع میوه محدود نشود.

جمع‌بندی: سیب یک میان‌وعده ساده، در دسترس و مغذی است که با داشتن فیبر و آب می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد. مصرف میوه کامل، در کنار تغذیه متنوع و فعالیت بدنی، انتخابی مناسب برای حفظ سلامت عمومی بدن است.

به گزارش اینتیتر به نقل از همشهری آنلاین،‌ هر صبح فرصتی تازه برای حمایت از یکی از حیاتی‌ترین اندام‌های بدن، یعنی کبد،ایجاد می‌شود. کبد سالم نقشی کلیدی در سلامت و تندرستی کلی بدن ایفا می‌کند. با انجام سه کار در ساعات صبح می‌توانید نسبت به عملکرد صحیح کبد در طول روز اطمینان حاصل کنید.

 یکی از شایع‌ترین عارضه‌های مرتبط با ناسالم بودن کبد، بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال عملکرد متابولیک (MASLD) است که پیش‌تر با نام «بیماری کبد چرب غیرالکلی» شناخته می‌شد. بر اساس گزارش مؤسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی آمریکا، کبد چرب شایع‌ترین علت بیماری‌های کبدی است .

بیماری کبد می‌تواند فراتر از خودِ کبد بر بدن تأثیر بگذارد. احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲ و مشکلات کلیوی در افراد مبتلا به مراحل پیشرفته‌تر بیماری کبد، بیشتر است.

خوشبختانه، شما می‌توانید با بهره‌گیری از عادت‌های ساده و مبتنی بر شواهد علمی که نیازی به تغییرات اساسی در سبک زندگی ندارند بیشترین استفاده را از برنامه صبحگاهی خود ببرید. این اقدامات کوچک روزانه می‌توانند به حفظ سلامت کبد و ارتقای تندرستی کلی شما کمک کنند.

شروعی قوی با صبحانه‌

آیا می‌خواهید روز را با شروعی بهتر برای کبد آغاز کنید؟ همه چیز از آنچه در بشقاب خود می‌گذارید، شروع می‌شود. یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین روش‌ها برای حمایت از سلامت کبد، کاهش مصرف قندهای اضافی است؛ قندهایی که در بسیاری از گزینه‌های صبحانه آماده و بسیار فرآوری‌شده که سریع و آسان تهیه می‌شوند، وجود دارند. به گفته دکتر جنیفر لای متخصص کبد (هپاتولوژیست)، هنگامی که کبد بیش از نیاز خود قند دریافت می‌کند، این انرژی مازاد را به چربی تبدیل می‌کند؛ فرآیندی که به مرور زمان می‌تواند زمینه‌ساز کبد چرب، التهاب و آسیب کبدی شود. او پیشنهاد می‌کند که وعده صبحانه خود را با شروعی قوی و با استفاده از غذاهای واقعی و مغذی که سرشار از فیبر، پروتئین و چربی‌های سالم هستند، بهینه‌سازی کنید.

تحرک پس از صبحانه

پیاده‌روی پس از صرف غذا، به‌ویژه در نوبت صبح، عادتی ساده است که می‌تواند در درازمدت فواید قابل‌توجهی برای سلامتی و همین طور سلامتی کبد به همراه داشته باشد. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در آمریکا توصیه می‌کنند که افراد برای حفظ وزن سالم و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌هایی نظیر دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی، دست‌کم ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی داشته باشند. برخاستن و تحرک داشتن پس از صرف غذا مزیت دیگری نیز دارد؛ انجام منظم ورزش به مدت بیش از سه ماه، شاخص‌های سلامت کبد را در افراد مبتلا به بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال عملکرد متابولیک بهبود می‌بخشد.

نوشیدن قهوه یا چای بدون قند

قهوه صبحگاهی شما ممکن است فوایدی فراتر از صرفا افزایش انرژی داشته باشد. مطالعات نشان می‌دهند که نوشیدن حدود ۲.۵ تا ۳.۵ فنجان قهوه در روز با کاهش ۴۰ درصدی خطر ابتلا به مشکلات و بیماری‌های کبدی مرتبط است. آنتی‌اکسیدان‌ها و سایر ترکیبات طبیعی موجود در قهوه می‌توانند به کاهش التهاب و محافظت از سلول‌های کبد در برابر آسیب کمک کنند؛ امری که موجب حفظ سلامت کبد و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن کبدی می‌شود. با این حال، نحوه مصرف قهوه نیز حائز اهمیت است.

افزودن شکر یا سایر شیرین‌کننده‌ها از جمله عسل به قهوه می‌تواند مقدار قابل‌توجهی قند و کالری به آن اضافه کند. شیرین‌کننده‌های مصنوعی نیز ممکن است همان فواید قهوه بدون قند را نداشته باشند. برای انتخاب گزینه‌ای که بیشترین سازگاری را با سلامت کبد دارد، بهتر است قهوه خود را بدون شیرین‌کننده یا با مقدار بسیار کمی از آن میل کنید.

دلایل سردی پاها چیست؟

گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.

گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.

در صورتی که از وضعیت سلامت جسم خود مطمئن هستید، سرد بودن پاها و حس سرما در آن ها نگران کننده نیست اما در برخی موارد وجود مشکلات جسمی، علت سرد بودن همیشگی پاهاست.

ساده ترین دلیل سرد بودن پاها از وضعیت هوا ناشی می شود. همچنین علت رایج دیگر آن وجود مشکل در سیستم گردش خون است به گونه ای که خون کافی برای گرم نگه داشتن پاها در آن جریان ندارد.

این وضعیت از سبک زندگی کم تحرک و نشستن های طولانی مدت پشت میز به وجود می آید که می توان با افزایش تحرک و جابه جایی در طول روز آن را برطرف کرد. هر چند باید توجه کرد مشکلات مربوط به گردش خون می تواند نشانه ای از یک عارضه جسمی نهفته باشد. دلایل جدی سرد بودن همیشگی پاها

تجربه پا های سرد در فصول پاییز و زمستان معمول و طبیعی است. تغییرات دما و همچنین تغییر در سلامتی و انتخاب شیوه زندگی، بعضی از شایع ترین علت های پای سرد است و تنظیم این عوامل معمولا به کاهش علائم کمک می کند.

در ادامه این مطلب به دلایل جدی و خطرناک سرد بودن همیشگی پاها می پردازیم. با ما در مجله دلگرم همراه باشید. بیماری رینود دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

بیماری رینود: این بیماری به طور معمول موجب می شود انگشت ها و پاها احساس سردی و بی حسی داشته باشند. این وضعیت زمانی رخ می دهد که فرد در معرض سرما قرار دارد یا تحت استرس است.

این بیماری باعث می شود رگ های کوچک که خون را به پوست می رسانند باریک شده و در نتیجه گردش خون در برخی بخش ها محدود شود. بیماری رینود بیشتر در زنان و افراد ساکن در مناطق سرد شایع است.

در این بیماری علاوه بر سرد شدن پاها معمولا پوست تغییر رنگ می دهد. بخش های آسیب دیده ابتدا سفید رنگ شده، بعد رنگ آبی گرفته و پس از گرم شدن به رنگ قرمز در می آیند.

همچنین با گرم شدن پوست، فرد احساس درد و سوزش خواهد داشت. در موارد خفیف تر بیماری می توان با گرم نگه داشتن پاها این عارضه را برطرف کرد. در برخی موارد پزشک داروهایی را تجویز می کند تا به گردش خون کمک کند. کم کاری تیروئید دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

کم کاری تیروئید: در این بیماری غده تیروئید میزان کافی هورمون ترشح نمی کند و در نتیجه بسیاری از سیستم های بدن عملکرد طبیعی خود را از دست می دهند.

علائم این بیماری خفیف هستند و به آهستگی ظاهر می شوند و در نتیجه احتمال دارد با استرس یا فرآیند افزایش سن اشتباه گرفته شود.

از جمله علائم کم کاری تیروئید احساس سرما، خستگی، بالا رفتن وزن و مشکلات حافظه است. همچنین فرد در پوست خود احساس سرما، خشکی و حساسیت دارد.

پزشکان این بیماری را با انجام تست خون تشخیص می دهند و با مصرف روزانه هورمون مصنوعی تیروئید درمان می شود.

کم خونی (آنمی) دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

کم خونی (آنمی): این بیماری زمانی در بدن ظاهر می شود که میزان کافی گلبول قرمز سالم در خون برای رساندن اکسیژن به تمام نقاط بدن وجود ندارد.

شایع ترین نشانه کم خونی احساس خستگی و ضعف در بدن است اما علائم دیگر آن شامل سردی پاها و دست ها، احساس گیجی، تنگی نفس، سردرد و رنگ پریدگی پوست هستند.

درمان این بیماری به نوع آن، علت و شدت کم خونی بستگی دارد اما در اغلب موارد می توان با تغییر در رژیم غذایی و مصرف مکمل هایی همچون آهن، اسیدفولیک، ویتامین C و ویتامین B12 آن را برطرف کرد. بیماری عروق محیطی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

بیماری عروق محیطی: سفت شدن رگ ها یا بیماری عروق محیطی زمانی اتفاق می افتد که کلسترول، چربی یا مواد دیگر در جداره رگ ها انباشته می شوند.

وجود این پلاک ها در جداره رگ ها به باریک شدن آن ها می انجامد. چندین سال طول می کشد تا جداره رگ ها سفت شوند و بروز علائم آن نیز زمان بر است.

معمولا اولین علائم آن شامل احساس ناراحتی در پاها، درد و گرفتگی می شود. علائم دیگر آن سردی پوست در پاها، درد و قرمز شدن آن هاست.

درمان این بیماری به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد و می تواند تغییر در سبک زندگی و مصرف دارو را شامل شود. هیپرهیدروز دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

هیپرهیدروز: این بیماری با عنوان تعرق غیر طبیعی شناخته می شود که به طور معمول در دست ها و پاها اتفاق می افتد.

به نظر تعرق زیاد نمی تواند با سرد شدن پاها ارتباط داشته باشد اما هیپرهیدروز فعالیت بیش از حد دستگاه عصبی سمپاتیک است.

این عارضه تنگ شدن رگ ها را به همراه دارد بنابراین در حالیکه دست ها و پاها عرق می کنند خون در آنها کمتر جریان دارد و موجب سرد شدن آنها می شود. اغلب برای درمان این عارضه دارو تجویز می شود. آسیب عصب دیابتی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

آسیب عصب دیابتی: نوروپاتی محیطی دیابتی نوعی از آسیب دیدگی عصب است که در افراد مبتلا به بیماری دیابت بروز می یابد.

علائم این بیماری شامل بی حسی، گزگز شدن، سوزش، درد و احساس سرما در پاها و دست ها می شود. همچنین شدت این نشانه ها در شب بیشتر است.

پزشکان به افراد توصیه می کنند از قرار دادن پاهای خود در آب داغ برای گرم کردن آن ها خودداری کنند. به جای این کار استفاده از پتوهای برقی یا پوشیدن جوراب های گرم توصیه می شود. همچنین انجام مرتب حرکات بدنی و تکان دادن انگشت ها و پاها برای کمک به گردش خون ضروری است. دیگر آسیب های عصبی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

دیگر آسیب های عصبی: علاوه بر آسیب های عصبی ناشی از دیابت، صدمه دیدن یا دیگر مشکلات پزشکی نهفته نیز می تواند نوروپاتی محیطی را به دنبال داشته باشد.

این درد عصبی که احساس سردی در پاها را به دنبال دارد، می تواند در نتیجه کمبود ویتامین، بیماری های کبدی یا کلیوی، عفونت، مشکلات متابولیک یا قرار گرفتن در معرض برخی انواع مواد سمی به وجود آید. همچنین عامل ژنتیکی در این زمینه موثر است و در برخی موارد دلیل بروز آن هیچ گاه مشخص نمی شود.

استعمال سیگار: مشکلات گردش خون که از استعمال سیگار به وجود می آید سردی پاها را به همراه دارد. در یک مورد نادر اما جدی که بیماری بورگر یا ترومبوآنژئیت انسدادی نام دارد، رگ های خون در دست ها و پاها تحت تاثیر قرار می گیرند.

رگ های خون متورم می شود در نتیجه جریان خون مسدود شده و به لختگی خون منجر می شود. نشانه های اولیه شامل سرد شدن دست ها و پاها می شود اما می تواند به آسیب دیدگی بافت، درد و زخم نیز منجر شود.