بسیاری از این ترکیبات با تحریک سیستم عصبی مرکزی یا تغییر در عملکرد دستگاه گوارش عمل میکنند.عوارض جانبی شایع شامل افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، بیخوابی، اضطراب و تکرار مشکلات گوارشی است. در موارد شدیدتر، برخی از این داروها میتوانند منجر به آسیبهای کبدی، نارسایی کلیوی یا حتی سکتههای قلبی شوند.علاوه بر خطرات فیزیکی، چرخه «لاغری سریع و بازگشت وزن» باعث تخریب متابولیسم بدن میشود. چاقی با تغییر سبک زندگی، تغذیه اصولی و فعالیت بدنی کنترل میشود، نه با سرکوب مصنوعی اشتها.
ندا مفتاح، فوق تخصص بیماریهای غدد و متابولیسم، گفت: ما باید این باور غلط را از بین ببریم که چاقی فقط یک مشکل ظاهری است. چاقی در واقع یک «بیماری مزمن» است.
وی ادامه داد: این بیماری میتواند احتمال بروز طیف گستردهای از اختلالات متابولیک را به شدت افزایش دهد؛ از جمله دیابت، فشار خون بالا، اختلالات خواب، کبد چرب و حتی افزایش خطر ابتلا به انواع سرطانها. در واقع، چاقی ریشه بسیاری از مشکلات سلامتی ماست.
مفتاح متذکر شد: آمارها بسیار نگرانکننده هستند. طبق دادههایی که از ایران به دست آمده، از هر چهار بزرگسال ایرانی، یک نفر دچار چاقی است. اگر بخواهیم محدوده وسیعتری را در نظر بگیریم، با ترکیب چاقی و اضافه وزن، بیش از ۶۰ درصد بزرگسالان کشور ما با این چالش دستوپنجه نرم میکنند.
این استاد غدد و متابولیسم درباره اینکه امروزه شاهد استفاده گسترده از داروهای تزریقی کاهنده وزن هستیم؛ این داروها دقیقاً چگونه عمل میکنند؟ ابراز کرد: مصرف این داروها امروزه بسیار رایج شده است. این داروهای تزریقی از طریق چند مکانیسم به کاهش وزن کمک میکنند. آنها باعث کاهش اشتها و افزایش احساس سیری میشوند و همچنین سرعت تخلیه معده را کند میکنند که این امر منجر به کاهش وزن بدن میگردد.
وی خاطرنشان کرد: نکته مثبت اینجاست که این داروها تنها برای لاغری نیستند؛ بلکه یکی از ابزارهای مهم در کنترل قند خون محسوب میشوند و میتوانند علاوه بر کاهش قند، عوارض ناشی از دیابت مانند بیماریهای قلبی-عروقی را نیز کاهش دهند.
مفتاح ادامه داد: من اکیداً توصیه میکنم که مصرف این داروها هرگز نباید بهصورت خودسرانه، تحت مراکز غیردرمانی یا توسط افراد غیرپزشک انجام شود. قبل از شروع، حتماً باید با پزشک مشورت کرد تا شرایط بیماری، داروهای مصرفی دیگر و «اندیکاسیون» یا همان ضرورت پزشکیِ مصرف دارو برای آن فرد مشخص شود.
این فوق تخصص غدد افزود: اگر فردی بدون نیاز پزشکی این داروها را مصرف کند، نه تنها سودی نمیبرد، بلکه ممکن است دچار آسیبهای جدی و جبرانناپذیر شود.
وی درباره اینکه آیا این داروها میتوانند جایگزین روشهای سنتی درمان باشند؟ افزود: خیر، ابداً. باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که تمام این داروها تنها «بخشی از درمان» هستند و به هیچ وجه نمیتوانند جانشین «سبک زندگی سالم» شوند.
مفتاح تاکید کرد: برای رسیدن به سلامتی پایدار، دارو به تنهایی کافی نیست؛ هر فرد باید حتماً به تغذیه مناسب و ورزش منظم روی بیاورد. دارو یک کمککننده است، اما ستون اصلی، سبک زندگی شماست.
اقتصاد۲۴-امروزه چاقی دیگر تنها یک مسئله زیبایی یا یک عدد ساده روی ترازو نیست؛ بلکه یک بیماری مزمن و جدی است که سلامت جامعه را تهدید میکند.
با توجه به آمار تکاندهنده در ایران، استفاده از داروهای جدید کاهنده وزن به یک بحث داغ تبدیل شده است.چاقی فراتر از یک مسئله زیبایی، یک بیماری مزمن و پیچیده است که با اختلالات متابولیک، دیابت نوع ۲، بیماریهای قلبی-عروقی و مشکلات مفصلی همراه است.
با توجه به فشار روانی ناشی از اضافه وزن، بسیاری از افراد به دنبال «راه میانبر» یعنی داروهای لاغری میروند؛ اما این مسیر میتواند بسیار پرخطر باشد.استفاده از داروهای لاغری، بهویژه داروهای بدون نسخه یا داروهایی که بدون نظارت دقیق پزشک مصرف میشوند، میتواند عوارض جبرانناپذیری داشته باشد.
بسیاری از این ترکیبات با تحریک سیستم عصبی مرکزی یا تغییر در عملکرد دستگاه گوارش عمل میکنند.عوارض جانبی شایع شامل افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، بیخوابی، اضطراب و تکرار مشکلات گوارشی است. در موارد شدیدتر، برخی از این داروها میتوانند منجر به آسیبهای کبدی، نارسایی کلیوی یا حتی سکتههای قلبی شوند.علاوه بر خطرات فیزیکی، چرخه «لاغری سریع و بازگشت وزن» باعث تخریب متابولیسم بدن میشود. چاقی با تغییر سبک زندگی، تغذیه اصولی و فعالیت بدنی کنترل میشود، نه با سرکوب مصنوعی اشتها.
ندا مفتاح، فوق تخصص بیماریهای غدد و متابولیسم، گفت: ما باید این باور غلط را از بین ببریم که چاقی فقط یک مشکل ظاهری است. چاقی در واقع یک «بیماری مزمن» است.
وی ادامه داد: این بیماری میتواند احتمال بروز طیف گستردهای از اختلالات متابولیک را به شدت افزایش دهد؛ از جمله دیابت، فشار خون بالا، اختلالات خواب، کبد چرب و حتی افزایش خطر ابتلا به انواع سرطانها. در واقع، چاقی ریشه بسیاری از مشکلات سلامتی ماست.
مفتاح متذکر شد: آمارها بسیار نگرانکننده هستند. طبق دادههایی که از ایران به دست آمده، از هر چهار بزرگسال ایرانی، یک نفر دچار چاقی است. اگر بخواهیم محدوده وسیعتری را در نظر بگیریم، با ترکیب چاقی و اضافه وزن، بیش از ۶۰ درصد بزرگسالان کشور ما با این چالش دستوپنجه نرم میکنند.
این استاد غدد و متابولیسم درباره اینکه امروزه شاهد استفاده گسترده از داروهای تزریقی کاهنده وزن هستیم؛ این داروها دقیقاً چگونه عمل میکنند؟ ابراز کرد: مصرف این داروها امروزه بسیار رایج شده است. این داروهای تزریقی از طریق چند مکانیسم به کاهش وزن کمک میکنند. آنها باعث کاهش اشتها و افزایش احساس سیری میشوند و همچنین سرعت تخلیه معده را کند میکنند که این امر منجر به کاهش وزن بدن میگردد.
وی خاطرنشان کرد: نکته مثبت اینجاست که این داروها تنها برای لاغری نیستند؛ بلکه یکی از ابزارهای مهم در کنترل قند خون محسوب میشوند و میتوانند علاوه بر کاهش قند، عوارض ناشی از دیابت مانند بیماریهای قلبی-عروقی را نیز کاهش دهند.
مفتاح ادامه داد: من اکیداً توصیه میکنم که مصرف این داروها هرگز نباید بهصورت خودسرانه، تحت مراکز غیردرمانی یا توسط افراد غیرپزشک انجام شود. قبل از شروع، حتماً باید با پزشک مشورت کرد تا شرایط بیماری، داروهای مصرفی دیگر و «اندیکاسیون» یا همان ضرورت پزشکیِ مصرف دارو برای آن فرد مشخص شود.
این فوق تخصص غدد افزود: اگر فردی بدون نیاز پزشکی این داروها را مصرف کند، نه تنها سودی نمیبرد، بلکه ممکن است دچار آسیبهای جدی و جبرانناپذیر شود.
وی درباره اینکه آیا این داروها میتوانند جایگزین روشهای سنتی درمان باشند؟ افزود: خیر، ابداً. باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که تمام این داروها تنها «بخشی از درمان» هستند و به هیچ وجه نمیتوانند جانشین «سبک زندگی سالم» شوند.
مفتاح تاکید کرد: برای رسیدن به سلامتی پایدار، دارو به تنهایی کافی نیست؛ هر فرد باید حتماً به تغذیه مناسب و ورزش منظم روی بیاورد. دارو یک کمککننده است، اما ستون اصلی، سبک زندگی شماست.
اقتصاد۲۴- سلولهای سرطانی گاهی با پوشاندن خود در لایهای متراکم از مولکولهای قندی، از گزند سلولهای ایمنی فرار میکنند. پژوهش جدیدی از مؤسسه تحقیقات پزشکی سانفورد برنهام پربیس نشان میدهد که این پوشش محافظ، نهتنها توسط خود سلول سرطانی، بلکه تحت تأثیر شرایط فیزیکی و تغذیهای اطراف تومور شکل میگیرد. این یافتهها در نشریه سایِنس اَدوَنسِز/ Science Advances منتشر شده است. این کشف میتواند به طراحی روشهای جدیدی برای مقابله با متاستاز (گسترش به سایر نقاط بدن) و بهبود پاسخ به ایمونوتراپی (ایمنیدرمانی) منجر شود. تومورها سفتتر از بافت سالم هستند
کوین تارپ (Kevin Tharp)، نویسنده ارشد پژوهش، پیشتر مشاهده کرده بود که فشار فیزیکی روی سلولها، عملکرد میتوکندری (نیروگاه انرژی سلول) را تغییر میدهد. از آنجا که تومورهای جامد معمولاً محیطی سفتتر از بافت طبیعی دارند، او گمان کرد که این شرایط فیزیکی ممکن است تغییرات متابولیکی (تغییر در نحوه مصرف انرژی و مواد توسط سلولها) سرطان را توضیح دهد.
تارپ توضیح داد: تومورهای اولیه معمولاً سفتتر از بافت اطراف خود هستند. این موضوع مرا به این فرضیه رساند که ویژگیهای زیستفیزیکی سلولها بر برنامههای متابولیکی تغییریافته تومورها تأثیر میگذارند. قند اضافه؛ ماده اولیه سپر محافظ
پژوهشگران سلولها را در ترکیبهای مختلفی از شرایط فیزیکی و تغذیهای رشد دادند. برخی در محیطهای سفت مشابه تومور و برخی در شرایط نرمتر مشابه بافت سالم قرار گرفتند. همچنین محیط کشت استاندارد با محیط جدیدتری مقایسه شد که ترکیب مواد مغذی بدن انسان را بهتر شبیهسازی میکند. هر دو محیط در شرایط قند معمولی و قند بالا آزمایش شدند.
تغییر این شرایط، بر ضخامت لایه سطحی قندی به نام گلیکوکالیکس (glycocalyx) تأثیر گذاشت. قند اضافی تنها زمانی ضخامت این پوشش محافظ را افزایش داد که سلولها در محیطی کشت شده بودند که ترکیبات مغذی بدن انسان را بهتر شبیهسازی میکرد.
تارپ تأکید کرد: ما تفاوت آشکاری بین سلولهای کشتشده در محیط معمولی و سلولهای کشتشده در محیطی که ترکیبات مغذی بدن انسان را بهتر منعکس میکند، مشاهده کردیم. نقش کلیدی یک پروتئین در فرار از سیستم ایمنی
پژوهشگران برای یافتن عامل پاسخ به قند اضافی، پروتئینهای فراوانتر در شرایط قند بالا را بررسی کردند. جستوجوی آنها به پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ (HSF ۱) منجر شد که پیشتر با پیشرفت سرطان پستان و متاستاز (گسترش به سایر نقاط بدن) مرتبط بود.
بیشتر بخوانید:مهمترین عامل سرطان پوست چیست؟
آزمایشها نشان داد که قندخون بالا تنها زمانی توانایی فرار سلولهای سرطانی را افزایش میدهد که:
۱. پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ در سلولها وجود داشته باشد؛
۲. سلولها در شرایطی کشت شوند که شرایط فیزیکی و تغذیهای اطراف تومور را شبیهسازی کند.
این نتیجه نشان میدهد که داروهای هدفگیرنده فاکتور شوک حرارتی ۱ ممکن است ضخامت لایه قندی را کاهش دهند و سلولهای سرطانی را برای سیستم ایمنی تشخیصپذیرتر کنند.
تارپ توضیح داد: یافتههای ما نشان میدهد که تغییرات در عملکرد میتوکندری منجر به ساخت مولکولهای قندی روی سطح سلول میشود که تشخیص سلولهای سرطانی را برای سیستم ایمنی دشوار میکند. اکنون که این را میدانیم، فرصت بزرگی برای کشف دارو ایجاد شده است تا پوشش محافظ را از بین ببریم. معتقدیم که این راهبرد مؤثری برای مقابله با متاستاز و بهبود ایمونوتراپی خواهد بود. قندخون بالا؛ هشداری برای بیماران دیابتی
این یافتهها ممکن است به توضیح ارتباط بین قندخون بالا و پیامدهای سرطان کمک کند. با افزایش سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲، قندخون بالا به نگرانی فزایندهای برای بیماران سرطانی تبدیل شده است. پژوهشهای پیشین قندخون بالا را با خطر بیشتر ابتلا به سرطان و پیامدهای بدتر پس از درمان مرتبط دانستهاند، اما تعداد کمی از مطالعات به فرآیندهای زیستی این ارتباط پرداختهاند.
تارپ تأکید کرد: آنچه یافتیم، سازوکاری پذیرفتنی است که نشان میدهد قندخون بالا به گریز سلولهای سرطانی از سیستم ایمنی کمک میکند. این پژوهش راهکاری ارائه میدهد تا فرصتی را که قندخون بالا در اختیار تومورها قرار میدهد، از بین ببریم. این قندخون بالا اغلب ناشی از سندرم متابولیک و رژیمهای غذایی امروزی است. گامهای بعدی
پژوهشگران امیدوارند که این یافتهها به طراحی داروهایی منجر شود که با هدف قراردادن لایه قندی محافظ، سلولهای سرطانی را دوباره در معرض دید سیستم ایمنی قرار دهند. داروهای مهارکننده پروتئین فاکتور شوک حرارتی ۱ میتوانند سپر قندی را از بین ببرند و سلولهای سرطانی را آسیبپذیرتر کنند. این رویکرد بهویژه در درمان سرطانهای متاستاتیک و افزایش اثربخشی ایمونوتراپی مؤثر است. منبع: ایرنا