آنجا بود که حاج علیرضا، اولین تلنگر زندگیام را به شکلی شِپسیگونه به پیشانیام نواخت. از آن روزها تا الان تقریباً ۱۵ سال میگذرد. اما تقریباً روز، هفته، ماه یا سالی نیست که اتفاقی در عرصه سیاست ایران بیفتد و من از بابابزرگم یاد نکنم.