ارزش راهبردی تفاهم نامه اخیر در این واقعیت نهفته است که ایران توانسته است از جایگاه «موضوعِ سیاست دیگران» خارج و تبدیل به «فاعلِ سیاست» شود؛ کشورهایی که فاقد قدرت مؤثرند، موضوع تصمیم دیگران قرار میگیرند؛ درباره آنها تصمیم گرفته میشود، برای آنها نسخه نوشته میشود و سرنوشتشان در مراکز قدرت بیرونی رقم میخورد، اما قدرتهای واقعی، خود در شکلدهی به معادلات نقش دارند و دیگران ناگزیرند حضور و منافع آنان را در محاسبات خود لحاظ کنند.