دیالکتیک جنگ، سازندگی و پسا جنگ/ از تاریکیِ نبرد تا روشناییِ تمدن

تهران - ایرنا - جنگ بعنوان بزرگ‌ترین فاجعه بشری در هسته مرکزی خود ویرانی، رنج و فروپاشی نظام‌های اجتماعی را سبب می شود. هرگونه تحلیل «فرصت‌های» ناشی از جنگ، اگر فاقد درک عمیق از ماهیت هولناک آن و تروماهای جمعی نظیر اختلال استرس پس از سانحه(PTSD) باشد، تحلیلی ناقص و غیراخلاقی است.با این حال در جامعه شناسی جنگ، پارادوکس عجیبی وجود دارد که نشان می‌دهد فاجعه چگونه می‌تواند کاتالیزوری برای پیشرفت باشد.