
وزیر علوم: در کشور من، یکی از اولاد حسین بن علی به دست یزید زمان شهید شد

مادربزرگ «هند رجب» با رد تحقیقات اسرائیل درباره شهادت وی، خواستار تحقیقات بینالمللی شد
به گزارش برنا و به نقل از مرکز اطلاع رسانی فلسطین، این موضع مادربزرگ هند رجب پس از آن اتخاذ شد که ارتش رژیم صهیونیستی پیشتر در روز چهارشنبه اذعان کرده بود که نظامیان در ژانویه ۲۰۲۴ به خودرویی که هند رجب و خانوادهاش را در غزه حمل میکرد، شلیک کردهاند.
ارتش رژیم صهیونیستی همچنین اعلام کرد که تحقیقات جنایی داخلی را درباره مرگ هند رجب و همچنین کشته شدن ۱۵ نفر از کارکنان اورژانس و امداد در رفح در مارس ۲۰۲۵ آغاز کرده است.
در همین حال مادربزرگ این کودک فلسطینی در گفتوگو با خبرگزاری آناتولی اظهار داشت که خانواده به تحقیقات اسرائیل و دادگاه این رژیم اعتماد ندارد.
او شهادت نوهاش و اعضای خانوادهاش را نتیجه حمله عمدی به خودروی غیرنظامی آنها دانست که حامل تعدادی کودک بود.
مادربزرگ هند رجب جزئیات ساعات پایانی زندگی این کودک فلسطینی را بازگو کرد و افزود: «این کودک به همراه عمویش، همسر او و فرزندانشان در خودرویی بودند. خانواده به دلیل بمباران و درگیریها مجبور به ترک منطقه شده بودند که خودروی آنها نزدیک ایستگاه فارس در شهر غزه مورد تیراندازی قرار گرفت.»
وی گفت که «لیان، دخترعموی هند که در خودرو بود، ساعتها از طریق تلفن از خانواده کمک میخواست تا اینکه ارتباطش قطع شد. خانواده بعدا" توانست با هند تماس بگیرد که او به آنها اطلاع داد هنوز زنده است.»
مادربزرگ هند رجب توضیح داد که «خانواده ساعتها با هند در تماس بودند و با هلال احمر فلسطین هماهنگ کردند تا تیمی از امدادگران را به سوی او بفرستند.»
او اشاره کرد که «ارتباط در حین تلاش امدادگران برای رسیدن به محل او قطع شد و خانواده از اتفاقی که بعداً افتاد بیخبر ماندند، پس از عقبنشینی نظامیان رژیم اسرائیل از منطقه، خانواده خودرو را پیدا کردند و طبق روایت آنها، مشخص شد که تمام سرنشینان آن، از جمله هند رجب، شهید شدهاند.
مادربزرگ هند رجب از کشورها و نهادهای بینالمللی خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره شرایط شهادت هند، اعضای خانوادهاش و امداد گرانی شد که سعی کردند به او برسند.
او تاکید کرد که «خواسته خانواده تنها به پاسخگویی مسئولان مرگ هند محدود نمیشود، بلکه شامل تحقیق درباره کشته شدن کودکان فلسطینی و جنایاتی است که در طول جنگ نسلکشی در نوار غزه رخ داده است.»
مادربزرگ هند رجب با بیان اینکه «ما تنها به نام هند به عنوان یک کودک در غزه مطالبه نمیکنیم، بلکه به نام همه کودکان شهید خود در غزه خواهانیم»، خواستار تحقیقات جامع در مورد جنایات انجام شده علیه فلسطینیان و پاسخگویی مسئولین آنها شد.
موسسه هند رجب نیز روز چهارشنبه در بیانیهای در کارایی تحقیقات ارتش رژیم صهیونیستی تردید وارد کرد و آن را گامی واقعی در جهت عدالت ندانست.
این موسسه اعلام کرد که این تحقیقات، حتی اگر واقعا انجام شوند، نباید گامی واقعی در جهت تحقق عدالت تلقی شوند.
گشایش تحقیقات رژیم صهیونیستی بیش از ۲ سال پس از شهادت هند رجب و اعضای خانوادهاش صورت میگیرد، در حالی که خانواده او خواستار تحقیقات مستقل بینالمللی هستند و معتقدند که تحقیقات رژیم اسرائیل از دیدگاه آنها نمیتواند عدالتی را که مطالبه میکنند، فراهم آورد.
پرونده هند رجب پس از انتشار یک فایل صوتی از آخرین تماس او با هلال احمر فلسطین برای درخواست کمک، خشم گسترده بینالمللی را برانگیخته بود.
انتهای پیام/
زورآزمایی نتانیاهو با اردوغان؛ حمله اسرائیل به سوریه، ترکیه را پس از پیمان مکه سنجید
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «میدل ایست آی» در مقالهای نوشته است:
ترکیه سعی کرده است حملات روز سه شنبه اسرائیل به پایگاه هوایی نظامی ابو الظهور در شمال سوریه، در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری مرز ترکیه، را کمرنگ جلوه دهد و آنها را یک مانور انتخاباتی از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، تلقی کند.
نتانیاهو اخیراً در مواد تبلیغاتی کارزار انتخاباتی خود، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، و زهران ممدانی، شهردار نیویورک، را به عنوان دشمنان اسرائیل به تصویر کشیده است.
با این حال، این حمله که بلافاصله پس از امضای پیمان دفاعی مکه بین ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان انجام شد، نشان میدهد که اسرائیل ممکن است به دنبال تضعیف اعتبار آنکارا به عنوان متحدی در سوریه باشد.
دولت سوریه این حمله را محکوم کرد و گفت که بامداد روز سه شنبه هشت راکت به باند فرود این پایگاه هوایی غیرفعال اصابت کرده است.
مقامات ناشناس اسرائیلی در ابتدا توضیحات متناقضی ارائه دادند و ابتدا احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه را به حمایت از نیروهای نیابتی متهم کردند تا اینکه روایت رسمی تغییر کرد.
دفتر نخست وزیر اسرائیل در بیانیهای اعلام کرد که اسرائیل و سوریه بر سر حفظ وضعیت امنیتی موجود توافق کرده بودند، «که سوریه در آستانه نقض آن بود با اجازه دادن به استقرار نیروهای ترکیه در یک پایگاه هوایی در نزدیکی حلب».
گزارشها حاکی از آن بود که این حملات در زمانی رخ داده است که ترکیه خود را برای تصرف این پایگاه آماده میکرد و اندکی پس از خروج یک هیئت رسمی ترک از این مکان انجام شده است.
با این حال، مقامات سوری به خبرگزاری میدل ایست آی گفتند که یک تیم فنی ترکیه مأمور تعمیر باند فرود و برج مراقبت بوده است و هیچ حضور نظامی در این پایگاه وجود نداشته است.
یکی از مقامات گفت: «آخرین تیمی که مأمور بازسازی پایگاه بود، دو روز قبل از آن در آنجا حضور داشت.»
مقامات افزودند که ترکیه به ارتش سوریه در ساخت پایگاههایی در سراسر کشور کمک کرده است، بدون آنکه برنامههای مشخصی متوجه اسرائیل باشد. به گفته آنها، آنکارا میخواهد ارتشی قوی در سوریه بازسازی کند که قادر به دفاع از کشور باشد.
یکی از مقامات افزود: «ترکیه کنترل همه پایگاهها را به دست نمیگیرد.»
در واقع، آنکارا بسیاری از پاسگاههای نظامی کوچکتر را در شمال سوریه تعطیل کرده و در حال حاضر چندین پایگاه مستقر در این منطقه را اداره میکند.
حضور احتمالی ترکیه در ابو الظهور توازن هوایی را تغییر نخواهد داد، همانطور که برخی از مقامات اسرائیلی ادعا کردهاند، زیرا این پایگاه در حال حاضر بسیار نزدیک به مرز ترکیه است.
مقامات ترکیهای گفتند که اسرائیل از خط تماس مستقیمی که سال گذشته بین دو کشور برای جلوگیری از حوادث نظامی ایجاد شده بود، استفاده نکرده است و این امر خطر تشدید تنش را افزایش میدهد.
توماس باراک، فرستاده آمریکا در امور ترکیه و سوریه، به یک رسانه اسرائیلی گفت که این حملات «خطر واقعی تشدید سریع به یک درگیری نظامی مستقیم بین اسرائیل و ترکیه و همچنین سوریه را به همراه داشت».
باراک روز چهارشنبه گفت: «نیروهای ترکیه از حرکت هواپیماهای اسرائیلی به سمت آن پایگاه خاص سوریه و همچنین هدف مورد نظر آنها مطلع نبودند و بنابراین به طور بالقوه ممکن بود تمایل پیدا کنند که جنگندههای خود را به پرواز درآورند، به این باور که خودشان مورد حمله قرار گرفتهاند.»
«بازی با آتش»
از نظر برخی، این حمله کاملاً با کارزار گستردهتر اسرائیل همخوانی داشت. دادههای رویداد گردآوری شده از گزارشهای تلگرام و رویدادهای کدگذاری شده مستقل از پروژه دادههای مکان و رویدادهای درگیری مسلحانه (ACLED) شامل ۱٬۷۲۲ رکورد تأیید شده و بدون تکراری بین ژانویه ۲۰۲۵ و ۱۸ اوت ۲۰۲۶ است که نشان میدهد این کارزار از زمان سقوط دولت بشار اسد کاهش نیافته است.
مقامات ترکیهای از طریق دفتر ارتباطات ریاست جمهوری ترکیه به پیامهای اسرائیل پاسخ دادند و گفتند که نتانیاهو قصد دارد «پیش از انتخابات اسرائیل» به سیاستهای توسعه طلبانه و بی ثبات کننده منطقهای خود ادامه دهد.
باراک در دو مصاحبه جداگانه گفت که باید یک سازوکار جدید برای کاهش تنش شامل سوریه، اسرائیل و ترکیه فعال شود.
با این حال، عدم استفاده اسرائیل از خط تماس مستقیم نظامی موجود نشان میدهد که این (رژیم) به جای اقدام محتاطانه، به دنبال تحریک ترکیه بوده است.
یکی از مقامات ترکیهای که به شرط فاش نشدن نامش صحبت کرد، گفت: «واضح است که آنها میخواستند آنکارا را بترسانند. آنها با آتش بازی میکنند.»
یک منبع ترکیهای آشنا با وضعیت آمادگی عملیاتی نیروهای مسلح ترکیه گفت که آنکارا دارای قابلیتهای راداری است که میتواند فعالیتهای هوایی اسرائیل را تا منطقه اردن رصد کند و از این حملات غافلگیر نشده است. این منبع گمانه زنی کرد که ممکن است مقامات آمریکایی نیز ترکیه را از حمله قریب الوقوع آگاه کرده باشند.
پیامی به اردوغان
دو ناظر آنکارایی با ارتباط با دولت ترکیه که به شرط ناشناس ماندن صحبت کردند، گفتند که به اعتقاد آنها این حملات نه تنها به عنوان یک مانور انتخاباتی، بلکه برای تضعیف اعتبار حمایت ترکیه از سوریه طراحی شده است.
یکی از این ناظران گفت: «پیمان مکه با پاکستان و عربستان سعودی، که اسرائیل آن را به عنوان یک محور جدید سنی معرفی کرده است، نتانیاهو را در داخل کشور در موقعیت دشواری قرار داده است.»
«اساساً اسرائیل میگوید: ما به معماری امنیتی جدیدی که ترکیه در حال ساخت آن است، اهمیت نمیدهیم و هر جا و هر زمان که بخواهیم به حملات خود ادامه خواهیم داد.»
این ناظر افزود که اسرائیل همچنین در حال آزمایش دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا است که از دولت الشرع حمایت کرده است. ترامپ اوایل این هفته از پیمان مکه استقبال کرده بود.
ناظر دوم گفت که اسرائیل اکنون رسماً تأیید کرده است که حضور ترکیه در سوریه را یک تهدید میداند.
این ناظر هشدار داد: «اسرائیل ممکن است انتخابات داشته باشد، اما ترکیه نیز در سال ۲۰۲۸ انتخابات دارد. این تنشها میتوانند عمیقتر شوند و به تکرار حادثه سال ۲۰۱۵ منجر شوند که در آن آنکارا یک جنگنده روسی را سرنگون کرد.»
وی افزود که این حمله همچنین میتوانست تلاشی برای ارسال یک پیام مستقیم به اردوغان باشد.
در آخر هفته گذشته، اردوغان فاش کرد که قصد دارد اواخر امسال از دمشق بازدید کند – اولین سفر او از زمان سقوط اسد.
این ناظر گفت: «این روشی است برای گفتن به اردوغان که آنها اجازه نخواهند داد او در سوریه احساس راحتی کند.»
سنتکام از ورود ناو «جورج واشنگتن» به منطقه خبر داد
به نقل از الجزیره، ستاد فرماندهی مرکزی ارتش تروریستی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که ناو هواپیمابر «یو اس اس جورج واشنگتن» دیروز چهارشنبه وارد منطقه عملیاتی در خاورمیانه شده است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس پیشتر گزارش داده بود که ناو جورج واشنگتن هفته گذشته سواحل ویتنام را ترک کرده و در مسیر اقیانوس هند قرار گرفته است.
قرار است ناو جورج واشنگتن جایگزین ناو آبراهم لینکلن شود که از نوامبر ۲۰۲۵ در دریا بوده و در چند وقت اخیر حرف و حدیثها درباره آن از خودکشی ملوانان و خدمه گرفته تا تلاش آنها برای پریدن به دریا و همچنین وضعیت تغذیه و بهداشتشان، بسیار زیاد بوده است.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی با اشاره به این تحولات نوشت: مشکلات پشتیبانی و تدارکاتی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن زمانی آغاز شد که ایران در ابتدای جنگ آسیب شدیدی به پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین وارد کرد و این پایگاه را که نیروی دریایی آمریکا دههها به آن متکی بود از رده خارج ساخت.
گزارشها درباره وضعیت سلامتی نیروهای آمریکایی در ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن، کنگره و خانواده این نیروها را بر آن داشته تا تحقیقات جدیدی را در این باره انجام دهند، تحقیقاتی که به نظر میرسد پایانی ندارد حتی با وجود آنکه دولت روز جمعه اعلام کرد این ناو در حال بازگشت به آمریکاست.
جنگ؛ دچار بزرگنمایی و خودفریبی نشویم
دکتر یدالله کریمی پور استاد دانشگاه خوارزمی
در نبردها، فریب نه ابزاری تاکتیکی، بلکه سنگ بنای استراتژی است. یعنی همیشه لازم نیست حریف را از قدرت واقعی خود بترسانید؛ گاهی باید او را آنقدر مطمئن کنید که ضعیفید تا خودش وارد دام شود.
سونتزو چه عالی روشن این گزاره را بیان می کند: اگر توانمندید، ناتوان بنمایید؛ اگر نزدیکید، دور بنمایید و اگر دورید، نزدیک.
این تنها توصیه ای تاکتیکی نیست؛ بنیان «ادراکسازی» در جنگ است. غره سازی در تاریخ جنگ، شیوه ای رایج برای فریب دشمن بوده است. سه حالت در چنین فریبی(غره سازی) وجود دارد:
۱. بزرگنمایی قدرت؛ حریف میترسد و عقب مینشیند.
۲. کوچکنمایی قدرت؛ حریف مغرور میشود و بیش از ظرفیتش وارد میدان میشود.
۳. بزرگنمایی ضعف حریف؛ حریف تصور میکند پیروزی آسان است و وارد جنگی میشود که هزینهاش را محاسبه نکرده است.
ولی خطرناکترین حالت، فریب دادن خود است:
شوم بختی و بی سرانجامی جای دیگر است؛ و آن وقتی است که حکومت آنقدر روایت بزرگنمایی قدرتش را تکرار میکند که دیگر حتی خودیها هم قادر نیستند تفاوت میان «قدرت واقعی» و «تصویر تبلیغاتی قدرت» را تشخیص دهند.این آخری از همه مهمتر است؛ چون در آن مرحله، عملیات فریب دشمن تبدیل به خودفریبی بدل میشود.
امروزه روز، در سپهر کشمکش های ایران- امریکا، چنین منطقی مشاهده پذیر است.
تا جایی که به روایت های رسمی جمهوری بر میگردد بخشی از رسانهها و روایتسازان، قدرت ملی ایران(جنگی، بی نیازی غذایی، وحدت مردمی، قدرت اطلاعاتی و...) را فراتر از ظرفیت واقعیاش مینمایانند و در مقابل، آمریکا و اسرائیل را ناتوان، خسته و در حال افول به تصویر میکشند. این تصویرسازی دوگانه، چنان چه ابزاری برای تأثیرگذاری بر ادراک حریف باشد، در چارچوب کلاسیک فریب جنگی میگنجد و از دیدگاه استراتژیک لازم و ضروری است.
ولی اگر تصمیم سازان خود نیز در دام بزرگنمایی گرفتار آیند و قدرت متعارف عظیم آمریکا، یا برتری فناوری و اطلاعاتی اسرائیل را دستکم گیرند، آنگاه غرهسازی دشمن به خودفریبی بدل میشود.
حقیقت آن است که در عصر جنگهای ادراکی، مرز میان فریب دشمن و فریب خویش باریکتر شده است. آنکه روایت را جایگزین ارزیابی و محاسبات واقعبینانه کند، نه بر دشمن، که بر خود چیره میشود؛ و تاریخ نشان داده است که سنگین ترین شکستها از همین نقطه آغاز میگردند: جایی که تصویر و پندار قدرت، جای قدرت واقعی را میگیرد و غرور کاذب، جای محاسبه ی سرد و بیرحم را.
*کانال نویسنده پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر اعمال تحریمهای جدید علیه ایران و حزبالله نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : صلح شرافتمندانه/ احمد زیدآبادی بیشتر بخوانید: گران ترین برنامه های نظامی در حال توسعه تا سال ۲۰۳۰(+عکس) مقام ارشد نظامی آمریکا: هیچ راه حل نظامی برای درگیری اوکراین وجود ندارد آمریکا: به دنبال جنگ با ایران نیستیم/ اعزام نظامیان بیشتر با هدف حمایت از منافعمان است تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درختها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیمکشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
تهدیدهای ترامپ به شروط ایران منجر شد نه امتیازدهی
روزنامه «نیویورکتایمز» در گزارشی درباره وضعیت روابط ایران و آمریکا نوشت: ۲ کشور نه در حال مذاکره جدی هستند و نه در جنگ تمام عیار، بلکه در وضعیتی ناپایدار و بینابینی قرار گرفتهاند که میتواند یا به بازگشت درگیری نظامی منجر شود یا به یک بنبست طولانی تبدیل شود.
به نوشته این روزنامه آمریکایی، مقامهای ایرانی معتقدند مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات بزرگ در یک توافق مذاکرهشده برای تهران منفعت دارد. در مقابل، واشنگتن ظاهراً شرط بسته است که تشدید فشار اقتصادی بتواند کاری را انجام دهد که حملات نظامی از انجام آن عاجز ماندهاند.
آتشبسی که ۲ ماه پیش میان طرفین برقرار شد، قرار بود مسیر دستیابی به توافقی گستردهتر ظرف ۶۰ روز را باز کند؛ توافقی که برنامه هستهای ایران و رفع تحریمهای آمریکا را در بر بگیرد. اما این مهلت در هفته جاری به پایان رسید و ترامپ روز سهشنبه اعلام کرد هیچ «مذاکره یا گفتوگویی» در جریان نیست و برنامهای نیز برای آن وجود ندارد.
نیکول گراجوسکی استادیار مرکز مطالعات بینالمللی ساینسپو در پاریس وضعیت موجود را «برزخی دائمی» توصیف کرد و گفت در چند ماه گذشته، جز «تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاشهای مکرر و تاکنون ناموفق آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج»، تغییر بنیادین چندانی رخ نداده است. شروط ایران برای تنگه هرمز
نیویورکتایمز نوشت تهران در ماه جاری فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است؛ از جمله لغو تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی.
شرایط مشابهی پیش از این نیز بهعنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان طرفین مطرح شده بود و در تفاهمنامهای که ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت اما خیلی زود از هم پاشید، به آنها اشاره شده بود.
طبق این گزارش، ایران طی هفتههای گذشته با عمان نیز درباره نحوه مدیریت آینده تنگه هرمز مذاکره کرده است.
مهرزاد بروجردی رئیس کالج هنر، علوم و آموزش دانشگاه علوم و فناوری میزوری گفت: «تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را نشان دهد. استفاده ایران از تنگه هرمز بهعنوان یک سلاح و چانهزنی سخت آن در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب درک کرد.» تهدیدهای ترامپ نتیجه معکوس داد
نیویورکتایمز در بخش دیگری از گزارش خود نوشت لحن ترامپ طی چند ماه گذشته میان «تهدید به نابودی» ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است.
این روزنامه سپس به نتیجه این راهبرد پرداخت و نوشت اگر هدف چنین رویکردی ترساندن مقامهای ایرانی و وادار کردن آنها به امتیازدهی بوده، ظاهراً نتیجهای معکوس داشته است.
به گزارش نیویورکتایمز، فشار نظامی نتوانسته واشنگتن را به اهداف خود برساند و آمریکا اکنون بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران تأکید دارد.
«جرد کوشنر» داماد و فرستاده ترامپ روز دوشنبه به فاکس نیوز گفت مقامهای ایرانی تمایلی به پذیرش شرایط مطلوب آمریکا ندارند. او در پاسخ به سوالی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی با هدف وارد کردن ضربه بیشتر به اقتصاد ایران اشاره کرد و آن را محور فعلی تمرکز ترامپ دانست.
ترامپ نیز روز سهشنبه اعلام کرد این محاصره همچنان بهطور کامل برقرار است.
اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا نیز اخیراً در گفتوگو با نیوزمکس گفت وزارتخانه تحت مدیریت او قصد دارد اقداماتی علیه ایران اعمال کند که به ادعای او «در تاریخ انزوای اقتصادی» یک کشور سابقه نداشته است.
در عین حال، نیویورکتایمز یادآوری کرد که ایران پیش از این نیز فشارهای اقتصادی بینالمللی را پشت سر گذاشته است. بسیاری از کارشناسان بینالمللی نیز یادآور شدهاند که دولت آمریکا در سالهای گذشته تمام ابزارهای اقتصادی و دیپلماتیک خود را برای اعمال فشار بر تهران به کار گرفته و گزینه جدیدی روی میز ندارد.
نیویورکتایمز در ادامه نوشت در صورت آغاز دوباره یک درگیری گسترده، پیامدهای آن به ایران محدود نخواهد ماند.
به گزارش این روزنامه، ازسرگیری جنگ احتمالاً زیرساختهای انرژی منطقه، پایگاههای آمریکا در غرب آسیا و کشتیرانی تجاری را نیز وارد درگیری خواهد کرد.
با این حال، در شرایط فعلی ادامه بنبست نیز به همان اندازه محتمل است و مسائل اصلی اختلاف، از جمله برنامه هستهای ایران و سرنوشت تنگه هرمز، همچنان بدون راهحل باقی ماندهاند.
گراجوسکی با اشاره به شکست تلاشهای واشنگتن برای یافتن راه خروج هشدار داد هرچه این وضعیت طولانیتر شود، مواضع طرفین نیز سختتر خواهد شد.
او گفت: «هرچه این وضعیت برزخی بیشتر ادامه پیدا کند، بیشتر تثبیت میشود و ساختن یک راه خروج که هیچیک از طرفین مجبور نباشد آن را بهعنوان امتیازدهی معرفی کند، دشوارتر خواهد شد.»
