رئیس جمهور وارد شهر مقدس قم شد

کارشناسان پیش از این هشدار دادند که جنگ حماس و حزب‌الله با اسراییل در انتها به ایران خواهد رسید، اما هشدار‌ها شنیده نشد و جدی هم گرفته نشد. در عمل پیش‌بینی‌ها از جمله پیش بینی مدیر مسئول ستاره صبح درست از آب درآمد و کشور سه جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه و جنگ ۱۳ روزه را در سال گذشته و سال جاری پشت تجربه کرد.

به گزارش روز نو هر چند جنگ فعلا متوقف شده، اما سایه آن همچنان بر سر کشور سنگینی می‌کند و محاصره دریایی می‌تواند اقتصاد، تجارت و زندگی را تحت تاثیر قرار دهد. نکته مهم اینکه تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای و تاریخی که به امضای ریس جمهور ایران و رییس جمهور آمریکا رسید و به گفته دوست و دشمن به نفع ایران بود از بین رفت و به هم خورد و جایش را مشکلات گرفت. در این شرایط عده‌ای همچنان شعار جنگ سر می‌دهند و به مذاکره و تفاهمنامه حمله می‌کنند. رئیس‌جمهور واقعیت‌های زیرپوست جامعه را درک کرده و شجاعانه آنها را بیان می‌کند و خواستار پایان جنگ است. مهمتر اینکه قالیباف، رئیس مجلس، فرمانده جنگ و فرمانده دیپلماسی می‌گوید: «اگر مردم گرسنه باشند و رشد اقتصادی و گردش مالی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم.»

رفتار دانشجویان، انعکاس رفتار ماست

مسعود پزشکیان صبح روز جمعه در سی‌ویک مین مجمع عمومی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران، اظهار کرد: اگر ناراحتی یا گلایه‌ای در جامعه وجود دارد، به این معناست که ما آن‌گونه که لازم بوده، عمل‌نکرده‌ایم. اینکه دانشجویان ما به‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که موردپسند نیست، قطعاً انعکاس رفتار ماست.

توافق ارزشمند

وی افزود: آنچه در جریان مذاکرات به دست آمد، دستاوردی بزرگ بود که با وحدت و همدلی در شورای عالی امنیت ملی به تصویب رسید و همه‌کسانی که در این شورا هستند، با قاطعیت از آن دفاع کردند. عده‌ای هم خارج از گودنشسته‌اند؛ چون نمی‌دانند دولت، مجلس و فرماندهان در چه شرایطی هستند، بی‌محابا اظهارنظر و تحلیل می‌کنند، هیچ رنج و سختی هم به آنها نرسیده و بعد هم دم از گرانی می‌زنند. رئیس‌جمهور توافق اخیر را عزتمندانه و ارزشمند دانست و گفت: حتی یک‌بند در این توافق پیدا نمی‌کنند که حاکی از وادادگی باشد؛ همه تعهدات مربوط به‌طرف مقابل است.

ضرورت پایان جنگ

پزشکیان بابیان اینکه جنگ باید در یک مقطع به پایان برسد، گفت: بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تأکید می‌کنند که آمریکا برخلاف تمام مقررات، به مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کرده و در دنیا منفور است، جنگ را پایان دهیم.

هزینه بنزین، ۱۳۰ هزار تومان

رئیس‌جمهور در ادامه با اشاره به تحلیل‌ها و موضع‌گیری‌های غیرمنصفانه از میز خطابه‌های مختلف درباره مسئله بنزین گفت: جدا از بحث محدودیت‌های مالی و محاصره دریایی دشمن که کار صادرات و واردات ما را با مشکل مواجه کرده است، چه کسی گفته دولت باید بنزین ۱۳۰ هزارتومانی بخرد و بعد آن را ۱۵۰۰ تومان بفروشد و در ادامه برای افزایش اعتبار کالابرگ، رفع تعهدات مالی گندم‌کاران، بیمه‌ها، معیشت کارگران، بازنشستگان و کارمندان با محدودیت مواجه شویم؟

از شعار تا عمل

پزشکیان با اشاره به مشکلات تورم و مسائل ناشی از جنگ اظهار کرد: انتقاد از مشکلات تورم و مسائل ناشی از جنگ با شعار‌های برخی همخوانی ندارد. وقتی شعار می‌دهیم، باید سختی آن را هم بپذیریم. برای من قابل‌قبول نیست که در این کشور مسئول باشم، اما عده‌ای در هزینه معیشت، سلامت و درمان خود مشکل داشته باشند. من به‌عنوان مسئول باید پاسخگوی نیاز‌های مردم باشم.

حامیان خارجی جنگ، ایرانی نیستند!

رئیس‌جمهور، گفت: کسانی که در آن‌سوی مرز‌ها نشسته‌اند و دشمن را به تهاجم به ایران دعوت می‌کنند که انسان از شنیدن آن شرم می‌کند. آنها ایرانی نیستند، اما کسانی که با تمام وجود چند ماه در خیابان‌ها ماندند و نقشه دشمنان را خنثی کردند، شایسته قدردانی هستند. همچنین کسانی که نیامدند، اما با دشمن هم همکاری نکردند، شایسته قدردانی هستند.

روایت قالیباف از گرسنگی و بقای نظام

رئیس مجلس با تأکید بر اهمیت قدرت اقتصادی در کنار توان نظامی گفت: ما هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم، ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم. دیپلماسی زمانی مؤثر است که کشور از آمادگی لازم برای دفاع برخوردار باشد. محمدباقر قالیباف در نشست فعالان اقتصادی ایران و عراق در بغداد گفت: «ایران و عراق باید برای حل مشکلات فعالان اقتصادی، نقشه راهی دقیق و کاربردی در حوزه تجارت و اقتصاد تدوین کنند.» او با تأکید بر ارتباط میان امنیت و اقتصاد گفت: «امنیت و اقتصاد دو بال یکدیگر هستند» و افزود که سرمایه‌گذاری بدون امنیت شکل نمی‌گیرد و امنیت نیز بدون پشتوانه اقتصادی پایدار نخواهد ماند.

قالیباف درباره رویکرد ایران در برابر تهدید‌های خارجی نیز گفت: «ما نه جنگ‌طلب بوده‌ایم و نه به دنبال جنگ هستیم، اما اجازه نمی‌دهیم عزت و شرف کشور نادیده گرفته شود.» او تأکید کرد دیپلماسی زمانی مؤثر است که کشور از آمادگی لازم برای دفاع برخوردار باشد.

کد خبر: 787470 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۹:۳۵:۴۲ اعتمادآنلاین |

بهروز بهزادی در یادداشتی با عنوان «زیان‌های نه جنگ، نه صلح» در روزنامه اعتماد نوشت: امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تاکید می‌کنند که امریکا برخلاف تمام مقررات به مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کرده و در دنیا منفور است، بهتر است جنگ را پایان دهیم. (بخشی از سخنان رییس‌جمهور پزشکیان در انجمن جامعه پزشکی ایران)

ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمی‌آوریم. امنیت و اقتصاد لازم و ملزوم یکدیگرند. دشمنان ما برای چپاول می‌آیند. بنابراین باید در این شرایط برای تحریم‌های ظالمانه برنامه‌ریزی کنیم تا بتوانیم از آنها عبور کنیم. (بخشی از سخنان رییس مجلس در جمع فعالان اقتصادی ایران و عراق)

جملات بالا، بخش‌هایی از سخنان دو مقام ارشد حکومت است که با آرای مردم برگزیده شده‌اند و در راس دولت و مجلس قرار دارند. مسعود پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری با اکثریت آرای مردم انتخاب شد و حکم او توسط رهبر شهید انقلاب تنفیذ شده است و محمدباقر قالیباف در آخرین انتخابات مجلس شورای اسلامی توسط رای‌دهندگان تهرانی به مجلس رفت و در مجلس نیز با آرای اکثریت نمایندگان به ریاست مجلس رسید. در واقع می‌توان سخنان پزشکیان و قالیباف را به عنوان اکثریت نمایندگان مردم پذیرفت و البته پیشنهادهایشان را جدی گرفت.

چرا باید جدی گرفت؟  به این دلیل که مسعود پزشکیان در مقام ریاست جمهوری با بسیاری از مشکلات سیاسی و اقتصادی دیوانسالاری کشور آگاه است و محمدباقر قالیباف نیز توشه‌ای از گفت‌وگو با نمایندگان دیپلماسی امریکا دارد و در این میان بارها و بارها سخنان رئوس میانجیگران شامل پاکستان، عمان و قطر را شنیده و با توجه به آنچه در این زمینه می‌گوید معتقد به دست بالای ایران در جنگ است و اعتقاد دارد کارنامه گفت‌وگوها در بندهای یادداشت تفاهم که به امضای مسعود پزشکیان و رییس‌جمهور امریکا رسید نشان‌دهنده پیروزی ایران در گفت‌وگوهای دیپلماتیک به مدد دست بالای سپاه و ارتش ایران در پیروزی‌های منطقه‌ای بوده است. 

در چنین شرایطی بزرگان کشور می‌توانند مانند دوران قبل از صدور یادداشت تفاهم ضمن طرح مساله با رهبری نظام، اگر ایشان بر موافقت قبلی خود باشند در جلسه دوم شورای امنیت ملی درباره جنگ یا صلح تصمیم بگیرند. البته نوع اعلام و برخورد و چگونگی انتخاب میانجیگران نیز از مهم‌ترین مسائل است که تصمیم آن با مذاکره‌کنندگان ارشد ایران می‌تواند باشد. به هر صورت اگر این پروسه به صورت ادامه جنگ تا پیروزی یا آتش‌بس و گفت‌وگو بر اساس بندهای تفاهمنامه، به تصویب برسد می‌توان از وضع نه جنگ و نه صلح خارج شد. در مقوله جنگ مردم نشان داده‌اند آماده دفاع‌اند و در مقوله صلح که حتما پیشینه‌ای از پیروزی در جنگ دارد،  باز مردم آماده‌اند در بازسازی کشور برای رسیدن به توسعه با دولت مشارکت کنند. اخبار مرتبط قالیباف به پزشکیان نامه نوشت + جزئیات ببینید | پزشکیان: از آقای قالیباف خواهش کردیم که رئیس تیم مذاکره‌کننده شود/ آقای عراقچی علیرغم…

به گزارش تجارت نیوز، روزنامه اطلاعات نوشت: به گفته او، در صورت تطبیق شاخص‌های شدت مصرف انرژی ناوگان سبک ایران با استانداردهایی نظیر کشور ترکیه که از نظر جمعیت، جغرافیا و شاخص‌های تن‌کیلومتر و نفرکیلومتر به ایران نزدیک است، امکان کاهش روزانه حدود ۸۵ میلیون لیتر از کل مصرف سوخت ناوگان سبک وجود دارد که نیمی از این شکاف (۵۰ درصد) ناشی از مصرف بالای خودروهای داخلی است.

صنعت خودرو دهه هاست که به تقاضاها وفشارها برای اصلاح مصرف سوخت خودروهای داخلی بی توجه بوده و این تقاضاها را به نوعی فانتزی وغیرضرور تصورمی کرده ؛ تصوری که به نظر می رسد کماکان پابرجاست. چرا که این صنعت با وجودی که مدیریت یکی از بزرگترین کارخانه هایش- ایران خودرو- به بخش خصوصی واگذار شده وهمین برنامه درباره سایپا هم وجوددارد، فقط رشد ۱۸۰درصدی قیمت محصولاتش محقق شده و تقریبا هیچ اقدام موثر و ملموسی برای کاهش مصرف سوخت تولیداتش انجام نداده است.

این موضوع وقتی بدتر می شود که بدانیم ورود خودروهای مونتاژی، گران ، بی کیفیت وپرمصرف چینی توسط برخی خودروسازان رانتی نیز به افزایش مصرف سوخت کشور دامن زده واین آش چنان شور شده که صدای ارکان ارشد دولت را هم درآورده است.

یعنی نه تنها صنعت داخلی خودرو به سوی کاهش مصرف سوخت حرکت نکرده بلکه برخی ذینفعان پرنفوذ این صنعت با مانع تراشی های گسترده بر سر واردات خودروهای کم مصرف وارزان برای اقشار متوسط، اوج سودجویی خود را با ورود خودروهای مونتاژی وپر مصرف چینی بروز داده اند که با توجه رشد لجام گسیخته مصرف بنزین، اکنون زمان تعیین تکلیف این معضلات فرا رسیده است.

بدین ترتیب در حالی که دولت فشاراصلی رشد مصرف بنزین را برگرده مردم گذاشته و می‌خواهد با ۲ محور کاهش یا مدیریت سهمیه‌ها یا رشد قیمت، مصرف سوخت رو به افزایش شدید کشور را کنترل نماید -اقدامی که فشارهای تورمی و معیشتی مضاعفی برمردم تحمیل خواهد کرد- خودروسازان به عنوان مقصر اصلی این موضوع، همچنان در حاشیه امن خود نشسته و بدون پرداخت هیچ گونه هزینه یا بازخواستی، به بیان گلایه های معمول خود مانند ضرردهی وبدهکاری به قطعه سازان و بهانه‌های نخ نما وتکراری این چنینی مشغولند!

اما این سکوت و سایه‌نشینی باید پایان یابد و بر مسئولان است که این مقصر اصلی رشد مصرف بنزین را مورد بازخواست وحسابرسی جدی قراردهد تا تولید محصولات پرمصرف و تداوم مونتاژ خودروهای چینی را متوقف، دست آنها را از واردات خودرو که اصولا ربطی به فعالیت ذاتی‌شان که تولید است، ندارد، کوتاه و فعالیت ذینفعان و لابی‌کنندگان آنها در بدنه دولت وحاکمیت را خنثی نماید.

ممکن است برخی در مقام پاسخ به این‌گونه نقدها، بحث حمایت از تولید ملی را پیش کشیده وبر تداوم وضعیت فعلی صنعت خودرو وحواله دادن تغییرات کاهش مصرف سوخت به آینده ای مبهم وطولانی مدت، تاکیدکنند؛کاری که همیشه در برابر منتقدان انجام داده‌اند. اما بایدبه این گونه مدافعان مصلحتی گفت که روش فعلی تولید خودروهای بی کیفیت وپرمصرف وگران وقدیمی نه تنها حمایت از تولید ملی نیست بلکه عین تلف کردن منابع کشور وضایع کردن حقوق عمومی ومنافع مردم محسوب می شود.

صنعت خودرو دهه هاست که به بهانه حمایت از تولید ملی از انواع و اقسام حمایت ها ورانت های دولتی وحاکمیتی مانند بازار انحصاری از طریق ممنوعیت یا محدودیت شدید در واردات واقعی خودرو و مختل کردن رقابت پذیری، ارز زیر قیمت واقعی، تسهیلات بانکی متعدد،منابع ارزان انرژی،حمایت های سیاسی ومانند آن برخوردار شده و با به دست آوردن سودهای کلان وغیرواقعی از این محل، هرگونه انگیزه خود برای اصلاحات ؛ از جمله درباره کاهش مصرف سوخت را از دست داده است.

بااین حال، رشد شدید مصرف بنزین وسهم ۵۰ درصدی صنعت خودرو دراین موضوع که بنابر برخی برآوردها تا ۷۰ درصد هم می رسد، تغییر جدی در ریل گذاری قبلی صنعت خودرو را ضروری کرده وهمان گونه که کارشناسان هم می گویند، حتی رشد قیمت بنزین وکاستن از سهمیه های عمومی، صرفا راهکاری موقت برای کاهش مصرف بنزین است وکاهش پایدار، منوط به اصلاح صنعت خودرو وآزاد سازی واقعی واردات خودروهای کم مصرف خواهد بود.

درنهایت باید از دولت و حاکمیت خواست وقتی با دستکاری در نرخ‌ها و سهمیه‌های بنزین، مردم را که نقشی در این باره ندارند به هرنحو مجازات معیشتی می‌کنید، چرا متهم اصلی مجازات نمی‌شود؟

به عبارت صریح‌تر، صنعت خودرو و ذینفعان آن باید تحت‌فشار شدید و بی‌رحمانه برای تغییر فوری محصولاتشان قرار گیرند و هزینه دهه‌ها ناکارآمدی‌شان را بپردازند.

در این راستا، مدیران عامل شرکت های سازنده ومونتاژکار خودرو باید به سکوت سنگین خود پایان داده وبه طور علنی برنامه های فوری خود برای کاهش مصرف سوخت خودروهایشان را با قید جدول زمانی شفاف اعلام نمایند، برای اجرای آن به مردم تعهد بدهند و مشخص شود اگر به این تعهد عمل نشد یا درراه اجرای آن بهانه گیری های معمول برای شانه خالی کردن از مسئولیت رخ داد، چه مجازات هایی در انتظار آنان است.

قطعا این اقدامات خودروسازان به‌ویژه در بازه زمانی کوتاه مدت سخت و دشواراست، اما وقتی آنها مقصر نیمی از رشد مصرف بنزین کشور هستند، عدالت حکم می کند که سهم خود رااز مشکل برداشته، همپای مردم فشار تحمل کرده وسرانجام به اصلاحات ضروری تن دهند. چرا که انتقال کل فشار قیمتی وسهمیه ای بنزین به مردم بی‌تقصیر و تحت فشار و سایه نشینی متهم اصلی، عین ناعدالتی وناصوابی است.