چین طی یک دهه گذشته سرمایهگذاری گستردهای برای کاهش وابستگی به دلار انجام داده و همزمان سه ابزار اصلی را توسعه داده است؛ افزایش استفاده از یوان در تجارت، ایجاد سامانه پرداخت بینالمللی CIPS و راهاندازی یوان دیجیتال. با وجود این پیشرفتها، میزان استفاده جهانی از این ابزارها همچنان محدود باقی مانده است. تجربه چین نشان میدهد ایجاد زیرساخت مالی، لزوماً به معنای ایجاد تقاضا برای استفاده از آن نیست و تا زمانی که محدودیتهای ساختاری و نبود استقبال جهانی ادامه داشته باشد، دلار همچنان جایگاه مسلط خود را حفظ خواهد کرد.
