یافتههای این دو پیمایش ملی، در بردارندهی هشدارهای راهبردی برای سیاستگذاران است. هویت ملی (افتخار ۷۶ درصدی به ایرانی بودن) در حال حاضر آخرین منبع انسجام اجتماعی است که جامعه را سرپا نگه داشته است اما اگر جامعه شواهدی از اصلاحات ساختاری دریافت نکند و متغیرهای عینی عدالت نظیر شاخصهای ۶۹.۷ درصدیِ پارتیگرایی و ناامیدی قانونی اصلاح نشوند، هویت ملی به تنهایی قادر به پاسخگویی به احساس بیعدالتی نیست و باید منتظر افت بیشتر سرمایهی اجتماعی بود.
