تحول دیجیتال و بازطراحی دولت در ایران

سال‌هاست که سیاستگذاران تحول دیجیتال را معادل خرید نرم‌افزار و پلتفرم یا الکترونیک کردن فرم‌های کاغذی می‌دانند؛ برداشتی تقلیل‌گرایانه که موجب شده است پروژه‌های تحول دیجیتال، به‌جای تمرکز بر اصلاح فرآیندها، به توسعه تعداد زیادی پلتفرم‌های تودرتو و گیج‌کننده تبدیل شوند. در واقعیت اما تحول دیجیتال بازآرایی ساختاری است که نحوه تعامل دولت، بازار و جامعه را بازتعریف می‌کند. اهمیت این تغییر در لایه فنی آن نیست، بلکه در پیامدهای نهادی آن نهفته است، این پیامدهای نهادی می‌تواند به بهبود بهره‌وری توأمان دولت و بخش خصوصی منجر شود. این بهبود بهره‌وری زمانی موثر می‌افتد که تحول دیجیتال همزمان در سه سطحِ زیرساخت، حکمرانی داده و بازآرایی نهادی پیش رود.