مسیر تجاری عبور از فقر
آغاز به کار گالری نوین در موزه هنرهای معاصر
آیین گشایش این رویداد روز سهشنبه، ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، با حضور بهمن فرمانآرا، لیلی گلستان، ایراهیم حقیقی، یدالله کابلی، عینالدین صادقزاده و بهرام دبیری در محل موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد و از امروز چهارشنبه ۲۸ مرداد پذیرای عموم علاقهمندان به هنر معاصر است.
لیلی گلستان، مترجم و گالریدار پیشکسوت، روی صحنه حاضر شد با اشاره به تجربهای که به شکلگیری یکی از مجموعههای هنری انجامید، گفت: ماجرا از یک دیدار اتفاقی در یک مهمانی شروع شد؛ جایی که نماینده یک مجموعه اقتصادی برای حمایت از هنر اعلام آمادگی کرد.
او توضیح داد: بنیاد کاوه گلستان پیشتر شکل گرفته بود اما ادامه کارش ممکن نشد و به همین دلیل پیشنهاد دادم حمایت مالی به سمت یک نمایشگاه گروهی از چند گالری برود.
او در ادامه با بیان اینکه بعدتر بخشی از فضای اداری آن مجموعه به گالری تبدیل شد، افزود: هدف این بود که کارکنان و مشتریان هنگام رفتوآمد، با هنرهای تجسمی روبهرو شوند.
گلستان این اقدام را نشانه نگاه مدبرانه مدیران وقت دانست و گفت: چیدمان گالری، تهیه کاتالوگ و برگزاری افتتاحیه رسمی باعث شد این حرکت، رسمیت پیدا کند. چنین تجربهای بعدها به الگویی برای دیگر مجموعهها تبدیل شد و نشان داد خرید آثار هنری میتواند نوعی سرمایهگذاری و پسانداز بلندمدت باشد.
خط به مثابه منشوری چندوجهی
یدالله کابلی، استاد برجسته خطشکسته، با مروری بر بیش از پنج دهه فعالیت هنری خود، از هنر به عنوان ژرفترین گفتگوی انسانهای صاحبذوق یاد کرد و آن را به منشوری چندوجهی تشبیه نمود که هر وجه آن سرشار از زیبایی، مانایی و درخشندگی است.
کابلی که خود را پاسدار هنرهای سنتی و یکی از پیشگامان پیوند خوشنویسی با فضای مدرن میداند، معتقد است: هنرمند باید برای رسیدن به تعالی، همواره در تکاپوی کمالجویی باشد؛ مسیری که برای او از سالها همنشینی با بزرگان هنر تجسمی و درک ضرورتهای زمانه آغاز شد.
کابلی با اشاره به چالشهای ورود خط به فضای مدرن، گفت: من همیشه مدافع هنرهای اصیل و ملی بودم، اما در عین حال جزو نخستین کسانی بودم که ضرورت ورود خط به فضاهای کاربردیتر که امروز نقاشیخط نامیده میشود را درک کردم. این تلاش، نه از سر اجبار، بلکه از سر دوستداشتن این مسیر بود.
او در پایان با تأکید بر اعتبار جهانی هنر ایران، گفت: اگر امروز در سایه برخی سیاستبازیها، نام ایران در گوشهای مهجور مانده باشد، اما در موزههای معتبر جهان، همواره شاهد درخشش عالیترین نمونههای تاریخ هنر خودمان هستیم. هنر، فراتر از مرزها، حیاتبخش و اعتبارآفرین است.
پس از صحبتهای یدالله کابلی از اثر تازه او با حضور بهمن فرمان آرا رونمایی شد.
از ممنوعیت «کالای لوکس» تا اقتصاد خلاق
مرتضی کاظمی، معاون پیشین امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در تحلیلی از روند پیوند میان نهادهای اقتصادی و هنر، به چالشهای ساختاری دهههای گذشته و گذار به مفاهیم نوین اقتصادی پرداخت.
کاظمی در تعریف پارادایم اقتصاد خلاق گفت: وقتی تکنولوژیهای جدید در اختیار هنرمندان قرار میگیرد و آنها میتوانند خلاقیتی نو در آثارشان داشته باشند. به هنرمند این اجازه را میدهد که قدرت خلاقیتش را به افقهای بازتری نشان دهد.
کاظمی با اشاره به اقتصاد هنر گفت: یکی از شاخههای اقتصاد جدید اقتصاد فرهنگ و هنر و اقتصاد خلاق است این شاخه در جهان یک عمر ۳۵ ساله دارد. شروع اقتصاد خلاق در انگلستان بود و عموما کشورهای توسعهیافته و کشورهای درحال توسعه سراغ برنامه ریزی برای حرکت به سمت اقتصاد خلاق رفتند.
این موضوع در اوایل دهه ۸۰ آغاز شد و به مرور ادامه پیدا کرد و این جلسه هم در همان راستا است.
او با اشاره به GDP جهان در اقتصاد خلاق گفت: بالای ۴ هزار میلیارد دلار اقتصاد خلاق گردش مالی دارد و شاخه اول به سینما و سریال تعلق دارد، بعد هم به هنرهای تجسمی قرار دارد و سومین شاخه هم به حراجها اختصاص دارد.
کاظمی همچنین با اشاره به صادرات خلاق گقت: در صادرات خدمات خلاق اول چین، دوم آمریکا و سوم ایتالیا است. در حوزه کالاهای خلاق آمریکا کانادا و چین قرار دارد.
او ادامه داد: ما ایرانیها به علت قدمت چند هزار ساله همواره جهانی بودیم و همواره نوآوری و نوگرایی را تحسین کردیم و مشغول آن بودیم.
کاظمی بیان کرد: ۳۵ درصد بازارهای فرهنگی و هنری منطقه برای ایرانیهاست و بر اساس گزارشی ظرفیت هنرهای تجسمی در ایران بالقوه ۲۰ هزار میلیارد تومان است و راه بالفعل شدن آن ارتباط با جهان و صادرات گسترده است.
نهادهای مالی امروز، وارثان بازرگانان خوشذوق تاریخ هنر ایران
علیرضا دبیرینژاد، رئیس موزه هنرهای معاصر، با نگاهی به پیشینه هنر ایران، پیوند دیرینه میان اقتصاد و هنر را یادآور شد و نهادهای مالی امروز را میراثدار همان تاجران و بازرگانی دانست که روزگاری موتور خلق و گردآوری آثار هنری بودند.
او گفت: موزه هنرهای معاصر قرار نیست صرفاً محل نگهداری آثار باشد، بلکه باید با شبکهسازی میان همه نهادهای گردآورنده، نقش معرف هنر معاصر را ایفا کند.
دبیرینژاد در تشریح این نگاه گفت: اگر در پیشینه تاریخ هنر ایران نگاه کنیم، همیشه آثار هنری یک پشتوانه داشتهاند؛ یعنی تاجرها و بازرگانانی که اهل اقتصاد و اهل ذوق بودند، سفارش خلق اثر میدادند، حمایت میکردند و گردآوری میکردند. اگر بخواهیم پیشینه مجموعهداری، موزهداری، کلکسیونری و گالری را در کشور خودمان نگاه کنیم، باید نزد تجار و بازرگانان گذشته این مملکت ببینیم؛ در موقوفات، مجموعهها و کتابخانههای قدیمی میتوانیم به شدت اینها را مشاهده کنیم.
او نهادهای اقتصادی امروز را ادامه همان سنت دانست و افزود: نهادهای مالی امروز، میراثدار همین بازرگانان و تجار و اهالی اقتصاد گذشته هستند. همانطور که آنها اهل ذوق بودند، اگر نهادهای اقتصادی امروز هم بتوانند اهل ذوق باشند، میتوانند هم حامی هنر باشند، هم نگهدارنده هنر و هم بانی مجموعهها و موزههایی که امروزه میشناسیم. در کمیته موزههای بانکداری جهانی هم بخش عمده مربوط به موزههای بانکی است که کلکسیونهای هنری را گردآوری کردهاند.
رئیس موزه هنرهای معاصر در تبیین مأموریت این نهاد گفت: موزه هنرهای معاصر قرار نیست محل نگهداری آثار باشد؛ باید معرف هنر معاصر باشد و این هنر معاصر را در یک شبکه معرفی کند؛ شبکهای که همه نهادهای گردآورنده و نگهدارنده، با اتصال به موزه هنرهای معاصر بتوانند گنجینههای هنری خود را معرفی کنند.
اقتصاد باید ذیل هنر تعریف شود
عینالدین صادقزاده، هنرمند خوشنویس، در حاشیه آیین گشایش نمایشگاه «گنجینه نوین»، به نقد رویکردهای سوداگرانه در بازار هنر پرداخت. او با روایتی از یک تجربه شخصی در سالهای گذشته، به ماهیتِ تقلیلگرایانه برخی مجموعهداران اشاره کرد و گفت: شانزده هفده سال پیش، مجموعهداری با من تماس گرفت. پس از نیم ساعت توضیح درباره کیفیت و ابعاد کارها، وقتی پرسید چند سالتان است و پاسخ دادم ۴۰ سال، تماس قطع شد؛ چرا که گویا هنوز آنقدر جوان بودم که مرگ و در نتیجه گران شدن آثارم در آینده دور به نظر میرسید.
صادقزاده این نوع نگاه را که هنر را نه برای تعالی، بلکه به عنوان ابزاری برای سوداگری میبیند، آسیبزا دانست و تأکید کرد: من همواره معتقدم که اقتصاد ذیلِ هنر قرار دارد و نه برعکس. اینکه در فضای گالریداری امروز، دغدغه فقط کسب انتفاع مالی باشد و به هر قیمتی کارهای نازل یا فیک ارائه شود، به هیچوجه برازنده فضای هنری ما نیست.
در بخش پایانی این رویداد، دو اقدام نمادین برای تثبیت هویت فرهنگی بانک رونمایی شد: نخست، تابلوی خوشنویسی اثر استاد کابلی با شعار «ما با شما نوینیم» و دوم، انتشار دومین ویرایش کتاب «گالری نوین».
انتهای پیام/
انتقاد هاشمیطبا از طرح جنجالی مجلس
کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» روز یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ (۱۶ اوت ۲۰۲۶) با ۱۸۳ رأی موافق، چهار رأی مخالف و پنج رأی ممتنع از مجموع ۲۵۸ نماینده حاضر در مجلس تصویب شد.
این طرح در جریان بررسی کلیات، موضوعاتی مانند نحوه مواجهه با ارتباط اشخاص با نهادها و اتباع خارجی، همکاریهای علمی با مراکز خارج از کشور و ارتباط رسانهای با رسانههای خارجی را مطرح کرده است؛ موضوعاتی که بحث درباره مرز میان «مقابله با نفوذ» و «محدود کردن ارتباطات عادی جامعه» را داغ کردهاند.
با این حال، جزئیات و مواد طرح هنوز به تصویب نهایی مجلس نرسیده است و برخی مطالب منتشرشده درباره مجازاتهای مشخص، مربوط به متن پیشنهادی و مراحل بررسی طرح است، نه قانون لازمالاجرا.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از متن پیشنهادی، ارتباط با رسانههای آمریکایی یا اسرائیلی و رسانههایی که از سوی آمریکا یا اسرائیل تأمین مالی میشوند، ممکن است مشمول ممنوعیت و مجازات حبس شش ماه تا دو سال شود. همچنین مصاحبه با سایر رسانههای خارجی، ارتباط با برخی نهادهای غیرایرانی و همکاری علمی با مراکز خارجی خارج از فهرست مجاز، در متن پیشنهادی با محدودیتهایی مواجه شده است؛ اما این موارد هنوز قانون نهایی محسوب نمیشوند.
مصطفی هاشمیطبا، فعال سیاسی، در گفتوگو با فرارو با انتقاد از رویکرد این طرح میگوید: «این طرح در واقع متهم کردن مردم به جاسوسی است، نه طرح پیدا کردن جاسوسها.» او تأکید میکند که در شرایطی که روشهای نفوذ و جاسوسی بسیار پیچیدهتر از گذشته شده است، نمیتوان با محدود کردن روابط علمی، اجتماعی و حرفهای مردم با جهان، به جنگ شبکههای اطلاعاتی رفت و همزمان انتظار داشت اعتماد عمومی نیز حفظ شود.
این طرح به جای جاسوسها، مردم را هدف گرفته است
مصطفی هاشمیطبا درباره طرح جدید مجلس برای مقابله با نفوذ گفت: «این طرح در واقع متهم کردن مردم به جاسوسی است، نه طرح پیدا کردن جاسوسها. در این طرح حتی استادان دانشگاه از ارتباطات علمی منع شدهاند. این، نشانه بیاعتمادی به مردم است.»
او تاکید کرد: «این روزها جاسوسی از این طریق انجام نمیشود. جاسوسی این نیست که یک نفر را با موهای بور به کشور دیگری بفرستند و به او بگویند برو جاسوسی کن. جاسوس در لباس دوستان و افراد موجه ظاهر میشود و ابزارهای جاسوسی نیز بسیار پیچیدهتر از اینهاست. مردم نباید تحت فشار و در قفس قرار بگیرند و شرایط لازم برای زندگی عادی را از دست بدهند.»
وی افزود: «وقتی استاد دانشگاه برای همکاری علمی با یک دانشگاه خارجی، پژوهشگر برای ارتباط با یک مرکز علمی یا فردی برای گفتوگوی حرفهای با یک رسانه خارجی احساس کند که ممکن است متهم شود، در واقع مرز میان ارتباط عادی و جاسوسی را از بین بردهایم. ارتباط علمی با جهان یک امر طبیعی است.»
هاشمی طبا ادامه داد: «دانشگاه بدون ارتباط با دانشگاههای دیگر نمیتواند رشد کند. پژوهشگر باید مقاله بفرستد، در کنفرانس شرکت کند، با استاد خارجی گفتوگو داشته باشد و تبادل علمی انجام دهد. اگر قرار باشد با همه این ارتباطات از سر سوءظن برخورد شود، نتیجه آن پیشرفت علمی نیست، بلکه بسته شدن فضای علمی کشور است.»
این فعال سیاسی گفت: «من اصلاً نمیگویم با جاسوسی و نفوذ مقابله نکنیم؛ اتفاقاً باید با جاسوس واقعی بسیار جدی برخورد کرد. اما باید جاسوس را از آدم عادی تشخیص داد. نمیشود برای پیدا کردن چند جاسوس، میلیونها نفر را تحت فشار قرار داد و ارتباطات طبیعی مردم را محدود کرد.»
جاسوس واقعی با محدود کردن ارتباطات پیدا نمیشود
هاشمی طبا درباره نقش دولت در چنین طرحهایی گفت: «اصلاً دولت قادر نیست به این شکل مردم را پایش کند. از دید من، این روش، روش خوبی نیست. این روزها در سراسر جهان فناوریهای جاسوسی بسیار پیشرفته شدهاند و بعید است بتوان با چنین طرحهایی جاسوسان را پیدا کرد.»
او ادامه داد: «با این نوع طرحها، به جای اینکه بتوانیم جاسوس واقعی را شناسایی کنیم، در واقع به نارضایتی مردم دامن میزنیم. امروز جاسوسی شکل بسیار پیچیدهای پیدا کرده است. دیگر مسئله این نیست که یک نفر را به کشور دیگری بفرستند و به او بگویند اطلاعات جمع کن. شبکههای اطلاعاتی، فناوریهای ارتباطی، روشهای جمعآوری داده و ابزارهای جدید بسیار پیچیده شدهاند؛ بنابراین اگر تصور کنیم با ممنوع کردن چند نوع ارتباط میتوانیم مسئله نفوذ را حل کنیم، تصور درستی نیست.»
وی افزود: «اگر کسی واقعاً تحت هدایت یک سرویس اطلاعاتی خارجی فعالیت میکند، باید دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی با ابزارهای تخصصی خودشان او را شناسایی کنند. این کار با وضع یک قانون عمومی برای همه مردم انجام نمیشود.
اگر قرار باشد هر شهروندی که با یک خارجی ارتباط دارد، هر استادی که با یک دانشگاه خارجی همکاری میکند یا هر روزنامهنگاری که با یک رسانه خارجی صحبت میکند، در مظان اتهام قرار بگیرد، دیگر تشخیص جاسوس واقعی بسیار دشوار میشود.»
نمیشود مردم را در قفس گذاشت
این تحلیلگر سیاسی با اشاره به تأثیر چنین طرحهایی بر مردم گفت: «مردم نباید تحت فشار قرار بگیرند و در قفس گذاشته شوند؛ بهگونهای که شرایط لازم برای زندگی عادی را از دست بدهند. مردم باید بتوانند زندگی کنند، کار کنند، درس بخوانند، با دنیا ارتباط داشته باشند و فعالیت اجتماعی و علمی انجام دهند.»
هاشمی طبا تاکید کرد: «اگر همه اینها به موضوعی امنیتی تبدیل شود، جامعه خسته میشود. ما نباید تصور کنیم هر ارتباطی با خارج از کشور به معنای نفوذ است. کشورها با یکدیگر ارتباط دارند؛ دانشگاهها، رسانهها، اقتصاد و فرهنگ نیز بدون ارتباط با جهان نمیتوانند پیشرفت کنند.»
اگر این ارتباطات را محدود کنیم، خودمان را از امکاناتی که دنیا در اختیار دارد محروم کردهایم.»
وی ادامه داد: «اینکه یک استاد دانشگاه با دانشگاهی در خارج از کشور ارتباط داشته باشد، بهخودیخود جاسوسی نیست. ممکن است کسی از این ارتباط سوءاستفاده کند، اما باید همان مورد مشخص بررسی شود. نمیتوان اصل ارتباط را جرم دانست و بعد انتظار داشت جامعه علمی کشور با دنیا ارتباط داشته باشد.»
این طرح هم مانند طرح حجاب نتیجه معکوس میدهد
هاشمیطبا درباره تبعات چنین طرحی گفت: «این طرح نیز مانند سایر طرحهایی که باعث نارضایتی و دلخوری مردم شدند و سپس کارایی نداشتند، عملاً مضر است. مدتی پیش طرح حجاب به راه افتاد و به جای اینکه بتواند مردم را به سمت حجاب متمایل کند، آنان را از این موضوع دور و دورتر کرد. اکنون نیز در کشور با وضعیتی مواجهیم که بیحجابی بهطور گسترده دیده میشود.»
او گفت: «در آن طرح نیز به جای اینکه برای آقایان و خانمها کار فرهنگی انجام شود، تصمیم گرفته شد اقدامات سلبی مانند بستن، زدن و گرفتن انجام شود. این نوع رفتارها کاملاً نتیجه معکوس میدهد.»
وی افزود: «در مسائل اجتماعی، این مسئله را بارها دیدهایم. در موضوع نفوذ نیز اگر مردم احساس کنند هر ارتباطی میتواند برای آنها دردسر ایجاد کند، به جای اینکه احساس امنیت کنند، احساس ناامنی خواهند داشت. این برای کشور خوب نیست. امنیت باید به مردم آرامش بدهد، نه اینکه مردم دائماً نگران باشند مبادا یک ارتباط عادی برای آنها پرونده ایجاد کند.»
حتی دولت هم در اجرای طرحهای ضربتی عاجز میماند
این فعال سیاسی تأکید کرد: «وقتی طرحهای ضربتی و بدون منطق در کشور اجرا میشوند، حتی دولت هم از اجرای آنها عاجز میماند. اتفاقاً اگر این نوع طرحها وجود نداشته باشند، سوءاستفاده بیگانگان نیز میتواند به حداقل برسد.»
هاشمی طبا گفت: «قانون باید قابل اجرا باشد. نمیشود قانونی تصویب کرد که دامنه آن آنقدر گسترده باشد که دولت، دستگاه قضایی و دستگاههای نظارتی نتوانند آن را بهطور دقیق اجرا کنند. وقتی قانون بیش از اندازه کلی باشد، ممکن است تفسیرهای مختلفی از آن صورت بگیرد و این مسئله خود مشکلساز شود.»
وی ادامه داد: «برای مقابله با نفوذ باید سراغ نفوذ واقعی رفت. باید ابزارهای اطلاعاتی قوی داشت، شبکههای جاسوسی را شناخت و کسانی را که واقعاً با سرویسهای بیگانه همکاری میکنند، شناسایی کرد.»
این تحلیلگر تاکید کرد: «اگر به جای این کار، مردم، دانشگاهها، رسانهها و ارتباطات عادی جامعه با جهان را محدود کنیم، نتیجهای که به دست میآوریم ممکن است دقیقاً خلاف چیزی باشد که میخواهیم. کشور برای مقابله با دشمن به اعتماد مردم نیاز دارد.
بنابراین، من معتقدم مقابله با نفوذ باید بهگونهای باشد که هم امنیت کشور حفظ شود و هم زندگی عادی مردم مختل نشود. نمیتوان برای پیدا کردن جاسوس، همه مردم را در جایگاه متهم قرار داد.»
جشن ۳۰ سپتامبر؛ روز حاکمیت و شادی در عراق | جهان نیوز
مدیر اداره رسانه نظامی نیروهای حشد شعبی روز چهارشنبه تأیید کرد که ۳۰ سپتامبر یک روز حاکمیتی و تاریخی برای عراق است، زیرا تاریخ تعیینشده برای پایان حضور خارجی در کشور را نشان میدهد.
حشد شعبی: عراقیها ۳۰ سپتامبر را به عنوان روز حاکمیت و شادی جشن میگیرند
به گزارش ایسنا، مهند العقابی، مدیر اداره رسانه نظامی نیروهای حشد شعبی با اشاره به اینکه تلاشهای رسانهای، سیاسی و فرهنگی برای تضعیف این مناسبت وجود دارد، پیشبینی کرد که قانون نیروهای حشد شعبی بهزودی تصویب شود.
به نقل از خبرگزاری رسمی عراق (واع)، العقابی به العراقیه نیوز گفت: «۳۰ سپتامبر یک رویداد تاریخی و دستاوردی است که بسیاری از طرفها در آن مشارکت داشتند.»
او توضیح داد که «امنیت و ثباتی که کشور در حال حاضر از آن برخوردار است، به لطف نیروهای امنیتی عراق است.»
او افزود: «کسانی هستند که سعی میکنند درباره مسئله محدودکردن سلاح به دولت، آب را گلآلود کنند و همچنین طرفهایی هستند که سعی در تشدید اوضاع دارند.»
العقابی تأکید کرد که «گروههای مقاومت به نظام سیاسی و ثبات عراق متعهدند.»
او خاطرنشان کرد که قرار است عراقیها ۳۰ سپتامبر را به عنوان روز حاکمیت و شادی جشن بگیرند و از صحبتهایی مبنی بر رویارویی یا درگیری پس از این تاریخ ابراز تعجب کرد.
این عضو حشد شعبی تأیید کرد: «عراقیها به نقطه درگیری بین خود نخواهند رسید و همه طرفها به ایمنی، امنیت و وحدت عراق متعهدند.»
العقابی توضیح داد که «گفتوگو بهترین راه برای حل هرگونه اختلاف است» و «نیروهای بسیج مردمی (حشد شعبی) نقشی در ایجاد پل بین دولت و گروهها دارند و عراق در حال حاضر از هر زمان دیگری باثباتتر است.»
العقابی درباره قانون حشد شعبی ابراز امیدواری کرد که «این قانون در روزهای آینده تصویب شود» و تأکید کرد که «همه نشانهها حاکی از تصویب قریبالوقوع آن است و هیچ فشاری برای جلوگیری از آن وجود ندارد.»
او افزود که این قانون «حقوق مبارزان و خانوادههایشان را تضمین میکند و به ثبات این سازمان کمک خواهد کرد.»
العقابی درباره قابلیتهای نیروهای حشد شعبی گفت: «نیروهای حشد شعبی روزانه در حال پیشرفت هستند و از نظر تعداد، آموزش، سازماندهی، تسلیحات و تجهیزات قویتر میشوند.»
او با تأکید بر اینکه نقش این نیرو «تغییر نخواهد کرد و برنامههایی برای توسعه قابلیتهایش مطابق با تحولات جهانی وجود دارد»، افزود: «نیروهای حشد شعبی پشتیبان و ستون فقرات نیروهای امنیتی و دولت هستند و نمیتوان آن را رها کرد.»
این عضو حشد شعبی توضیح داد که «نیروهای حشد شعبی از فرمانده کل نیروهای مسلح دستور میگیرند و بدون دستور او ذرهای حرکت نمیکنند.»
العقابی خاطرنشان کرد که «نیروهای حشد شعبی تقریباً ۲۵۰ هزار مبارز و تعداد زیادی از اقشار مختلف مردم عراق را شامل میشوند.»
او خاطرنشان کرد که تشکیلات آن شامل تیپهایی از جوامع مسیحی و ایزدی است.
وی ادامه داد: «نیروهای بسیج مردمی در برخی موارد مورد بیعدالتی قرار گرفتهاند و این نیرو بخش مهمی از سیستم نیروهای امنیتی است.»
العقابی بر لزوم تأمین حقوق مجروحان و شهدای حشد شعبی و خانوادههای آنها تأکید کرد، به ویژه اینکه اکثر خانوادههای مجروحان و شهدا از طبقات فقیرتر هستند.
وی تأیید کرد که «عراق در حال ورود به مرحله جدیدی است که توسط احزاب متعددی شکل گرفته است.»
العقابی توضیح داد که «برخی از جناحها به نیروهای بسیج مردمی (حشد شعبی) پیوستهاند و حشد شعبی مسئول آنهاست، در حالی که آنهایی که به حشد شعبی نپیوستهاند، تحت صلاحیت آن نیستند.»
وی با اشاره به اینکه «حشد شعبی مسئول تحرک جناحهایی است که اخیراً روابط خود را قطع کردهاند»، تأکید کرد: «تصویب قانون حشد شعبی ثبات این سازمان را تضمین میکند.»
العقابی در مورد حضور ائتلاف بینالمللی اظهار داشت که «جناحهای مقاومت نگرانیهایی در مورد ادامه حضور ائتلاف بینالمللی دارند.»
وی در عین حال بر تعهد خود به نظام سیاسی و ثبات مداوم کشور تأکید کرد.
انتهای پیام
کسی که اولین «سلفی» را از خود ثبت کرد
قتل پدر، مادر و برادر همسر با اسلحه
پیشنهاد اردوغان برای کاهش تنش میان ایران و آمریکا
قطبنمای رشد اقتصادی
آیا صندوقهای طلا میتوانند وثیقه بانکی باشند؟
هشدار رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به کشورهای عربی
مسئولیت اجتماعی سبز و توسعه پایدار در فولاد خوزستان
